مت‌ بزرگتر مي‌باشد؟.
 
	آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌ بندگان‌ من‌ خبر ده‌» اي‌ محمد ص! «كه‌ منم‌ آمرزنده‌ مهربان‌» يعني‌: من ‌بسيار آمرزنده‌ گناهانشان‌ هستم‌ و برايشان‌ بسيار مهربانم. در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده ‌است‌: «رسول‌ خدا ص بر جمعي‌ از يارانشان‌ ـ درحالي‌كه‌ آنان‌ خندان ‌بودند ـ وارد شدند پس‌ به‌ ايشان‌ فرمودند: «بهشت‌ را به‌ ياد آوريد ولي‌ دوزخ‌ را نيز به‌ ياد آوريد». آن‌گاه‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد و جبرئيل‌(ع)  به‌ رسول‌ خداص پيغام‌ داد كه‌ پروردگار عزوجل‌ مي‌فرمايد: اي‌ محمد! چرا بندگانم‌ را نوميد مي‌كني‌؟».
	آيه  50
‏متن آيه : ‏
‏ وَ أَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الأَلِيمَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» به‌ بندگان‌ من‌ خبر ده‌ «كه‌ همانا عذاب‌ من، عذابي‌ است‌ دردناك‌».
اين‌ دو آيه‌ در كنار هم، بر دو مقام‌ خوف‌ و رجا دلالت‌ مي‌كند. در حديث‌ شريف ‌آمده‌ است‌: «اگر بنده‌ اندازه‌ عفو خداوند(ج)  را مي‌دانست، هرگز از هيچ‌ حرامي ‌پرهيز نمي‌كرد و اگر مقدار عذاب‌ او را مي‌دانست‌، بي‌گمان‌ خود را نابود مي‌ساخت‌». يعني‌: از بسياري‌ غم‌ و غصه.
گفتني‌ است‌ كه‌ دو آيه‌ فوق، به‌ عنوان‌ مقدمه‌اي‌ بر داستانهايي‌ است‌ كه‌ بعد از آن‌ مي‌آيد كه‌ بخشي‌ از اين‌ داستانها از مصاديق‌ خبر رحمت‌ و برخي‌ هم‌ از مصاديق‌ خبر عذاب‌ است.
 
	آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ وَنَبِّئْهُمْ عَن ضَيْفِ إِ بْراَهِيمَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ آنان‌ خبر ده‌» يعني‌: به‌ امت‌ خويش‌ «از ميهمانان‌ ابراهيم‌» ايشان ‌فرشتگاني‌ بودند كه‌ به‌ صورت‌ بشر نزد وي‌ آمدند. كلمه‌ «ضيف‌» براي‌ مفرد، تثنيه، جمع، مؤنث‌ و مذكر به‌ يك‌ لفظ به‌كار مي‌رود. يعني‌ به‌ امت‌ خود از آنچه‌ كه‌ براي‌ ابراهيم‌(ع)  اتفاق‌ افتاد و در آن‌ خوف‌ و رجا هر دو جمع‌ شده‌ بود، خبر ده‌ تا از اين‌ داستان‌ پند بگيرند و به‌ سنت‌ خداي‌ سبحان‌ در مورد بندگانش‌ پي‌ برند.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2157.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:2158.txt">آيه  53</a><a class="text" href="w:text:2159.txt">آيه  54</a><a class="text" href="w:text:2160.txt">آيه  55</a><a class="text" href="w:text:2161.txt">آيه  56</a><a class="text" href="w:text:2162.txt">آيه  57</a><a class="text" href="w:text:2163.txt">آيه  58</a><a class="text" href="w:text:2164.txt">آيه  59</a><a class="text" href="w:text:2165.txt">آيه  60</a><a class="text" href="w:text:2166.txt">آيه  61 و62</a><a class="text" href="w:text:2167.txt">آيه  63</a><a class="text" href="w:text:2168.txt">آيه  64</a><a class="text" href="w:text:2169.txt">آيه  65</a><a class="text" href="w:text:2170.txt">آيه  66</a><a class="text" href="w:text:2171.txt">آيه  67</a><a class="text" href="w:text:2172.txt">آيه  68</a><a class="text" href="w:text:2173.txt">آيه  69</a><a class="text" href="w:text:2174.txt">آيه  70</a></body></html>آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ دَخَلُواْ عَلَيْهِ فَقَالُواْ سَلاماً قَالَ إِنَّا مِنكُمْ وَجِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هنگامي‌كه‌ براو وارد شدند و سلام‌ گفتند. ابراهيم‌ گفت‌: همانا ما از شما هراسانيم‌» ابراهيم‌(ع)  اين‌ سخن‌ را بعد از آن‌ گفت‌ كه‌ گوساله‌ بريان‌ را به‌ آنان ‌نزديك‌ كرد تا بخورند اما آنها چيزي‌ از آن‌ نخوردند. چنان‌كه‌ در سوره‌ «هود» گذشت.
 
آيه  53
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُواْ لاَ تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ عَلِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند» فرشتگان‌ به‌ ابراهيم‌(ع)  «نترس‌» و از ما هيچ‌ هراسي‌ به‌دل‌ راه‌ نده‌ «همانا ما تو را به‌ پسري‌ دانا» كه‌ اسحاق‌(ع)  است‌ «مژده‌ مي‌دهيم‌» يعني‌: تو ايمن ‌و حتي‌ مورد بشارت‌ هستي‌ پس‌ هيچ‌ دليلي‌ براي‌ ترس‌ و هراست‌ وجود ندارد.
 
	آيه  54
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِي عَلَى أَن مَّسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» ابراهيم‌(ع) ; تعجب‌كنان‌ از اين‌ مژده‌ آنان‌ «آيا با وجود آن‌كه‌ پيري‌ به‌ من ‌رسيده‌ است، بشارتم‌ داديد» يعني‌: من‌ و اين‌ حالت‌ سالخوردگي‌ و فرزند؟ يعني‌چه‌؟ «پس‌ چه‌ بشارتي‌ به‌ من‌ مي‌دهيد؟» من‌ در شگفتم‌ از اين‌كه‌ با وجود اين‌ پيري ‌و سالخوردگي‌ برايم‌ فرزندي‌ به‌ دنيا آيد و اساسا بشارت‌ دادن‌ به‌ آنچه‌ كه‌ عادتا وقوع‌ آن‌ ممكن‌ نيست، موضوعيتي‌ ندارد.
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:217.txt">آيه  170</a><a class="text" href="w:text:218.txt">آيه  171</a><a class="text" href="w:text:219.txt">آيه  172</a><a class="text" href="w:text:220.txt">آيه  173</a><a class="text" href="w:text:221.txt">آيه  174</a><a class="text" href="w:text:222.txt">آيه  175</a><a class="text" href="w:text:223.txt">آيه  176</a></body></html>آيه  55
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُواْ بَشَّرْنَاكَ بِالْحَقِّ فَلاَ تَكُن مِّنَ الْقَانِطِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: ما تو را به‌ حق‌» يعني‌: به‌ امري‌ يقيني‌ كه‌ هيچ‌ خلافي‌ در آن‌ نيست‌ «مژده‌ داديم‌ پس‌ از نا اميدان‌» در آنچه‌ تو را به‌ آن‌ بشارت‌ داده‌ايم‌ «مباش‌».
 
	آيه  56
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ وَمَن يَقْنَطُ مِن رَّحْمَةِ رَبِّهِ إِلاَّ الضَّآلُّونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌: چه‌ كسي‌ ـ جز گمراهان‌ ـ از رحمت‌ پروردگارش‌ نوميد مي‌شود؟» يعني‌: من‌ پديد آمدن‌ فرزند را براي‌ خود نه‌ به‌ سبب‌ نااميد بودن‌ از رحمت‌ پرودگارم‌ بلكه‌ از آن‌ جهت‌ بعيد پنداشتم‌ كه‌ سالخورده‌ام.
 
	آيه  57
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌: پس‌ چيست‌ خبر شما اي‌ فرستادگان‌؟» يعني‌: مأموريت‌ ديگرتان‌ چيست ‌و بجز اين‌ مژده‌اي‌ كه‌ به‌ من‌ داديد، ديگر چه‌ خبري‌ با خود آورده‌ايد؟.
 
	آيه  58
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُواْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: همانا ما به‌سوي‌ گروه‌ مجرمان‌ فرستاده‌ شده‌ايم‌» مرادشان، قوم‌ لوط بود.
 
	آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ إِلاَّ آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مگر آل‌ لوط» يعني‌: كسان‌ و پيروان‌ و خانواده‌اش‌ «كه‌ ما قطعا همه‌ آنان‌ را نجات‌ مي‌دهيم‌» يعني‌: ما يقينا خانواده‌ و پيروان‌ و اهل‌ دين‌ لوط(ع)  را كه‌ مجرم‌ نيستند، از عذاب‌ نجات‌ مي‌دهيم.
 
	آيه  60
‏متن آيه : ‏
‏ إِلاَّ امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَا إِنَّهَا لَمِنَ الْغَابِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«جز زنش‌ را كه‌ مقدر كرده‌ايم‌ او از بازماندگان‌ باشد» يعني‌: حكم‌ كرده‌ايم‌ كه‌ او همراه‌ با كافران‌ از باقي‌ماندگان‌ در عذاب‌ باشد. فرشتگان‌ اين‌ حكم‌ را به‌ خود نسبت‌ دادند در حالي‌كه‌ اين‌ حكم‌ از خداي‌ سبحان‌ است، به‌ سبب‌ قرب‌ واختصاصي‌ كه‌ به‌ حق‌ تعالي‌ دارند.
	آيه  61‏متن آيه : ‏‏ فَلَمَّا جَاء آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ ‏
آيه  62‏متن آيه : ‏‏ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ چون‌ فرستادگان‌» يعني‌: فرشتگان‌ «نزد خاندان‌ لوط آمدند، لوط گفت‌: هم