ي ‌نيست‌» كه‌ بر هدايت‌ كساني‌كه‌ خدا(ج)  گمراهشان‌ كرده‌ است‌ ياري‌شان‌ دهند، يا آنها را با دفع‌ كردن‌ عذاب‌ نصرت‌ دهند.
	سوره نحل آيه  38
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَقْسَمُواْ بِاللّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لاَ يَبْعَثُ اللّهُ مَن يَمُوتُ بَلَى وَعْداً عَلَيْهِ حَقّاً وَلكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
يكي‌ ديگر از شبهات‌ منكران‌ نبوت‌ اين‌ بود: «و با محكم‌ترين‌ سوگندهايشان‌» يعني: با تمام‌ قوت‌ و تمام‌ كوشش‌ خود با سخت‌ ترين‌ سوگندها «به‌ خدا سوگند ياد كردند كه‌ خدا كسي‌ را كه‌ مي‌ميرد» از بندگانش‌ «برنمي‌انگيزد» در حالي‌كه‌ آنان‌ ـ خدا بكشدشان‌ ـ با اين‌ سوگندهاي‌ خود بر دروغگو بودن‌ خداوند متعال‌ سوگند مي‌خورند! و هر كس‌ به‌نام‌ خدا(ج)  سوگند ياد كند، قطعا با محكم‌ترين‌ سوگندهايش، سوگند ياد كرده‌ است‌.
پس‌ حق‌ تعالي‌ اين‌ پندار باطل‌شان‌ را با اين‌ فرموده‌اش‌ رد مي‌كند: «نه‌ چنان ‌است‌ كه‌ مي‌گويند» يعني: او به‌ طور حتم‌ آنان‌ را برمي‌انگيزد «اين‌ است‌ وعده‌اي‌ كه ‌به‌ حق‌ برعهده‌ اوست‌» و هيچ‌ خلافي‌ در آن‌ نيست‌ پس‌ او قطعا آن‌ را به‌ انجام‌ مي‌رساند «ولي‌ بيشتر مردم‌ نمي‌دانند» اين‌ حقيقت‌ را كه‌ اعاده‌ حيات‌ و برانگيختن ‌مجدد، بر حق‌ تعالي‌ سهل‌ و ساده‌ است‌ و دشواريي‌ ندارد زيرا اين‌ اكثريت‌ از معجزه‌ حيات‌ اوليه‌ خود غفلت‌ كرده‌اند... همان‌ طوري‌ كه‌ آنان‌ از قدرت‌ الهي‌ و اين‌كه‌ اين‌ قدرت‌ هرگز با تصورات‌ بشري‌ و با نيروهاي‌ بشري‌ نمي‌تواند مقايسه ‌شود، نيز غفلت‌ كرده‌اند.
 
	سوره نحل آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ لِيُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي يَخْتَلِفُونَ فِيهِ وَلِيَعْلَمَ الَّذِينَ كَفَرُواْ أَنَّهُمْ كَانُواْ كَاذِبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ حق‌ تعالي‌ حكمت‌ خويش‌ در معاد و رستاخيز اجساد در روز قيامت‌ را يادآوري‌ كرده، مي‌فرمايد: «تا براي‌ آنان‌ بيان‌ كند» يعني: قطعا برمي‌انگيزدشان‌ تا برايشان‌ روشن‌ كند «آنچه‌ را در مورد آن‌ اختلاف‌ دارند» از حقيقت‌ امر دين‌ حق‌. كه‌ اختلافشان‌ در اين‌ امر، با مؤمنان‌ است‌ «و تا كساني‌ كه‌ كافر شده‌اند» به‌خداي‌ سبحان‌ و منكر زندگي‌ بعد از مرگ‌ گشته‌اند «بدانند كه‌ آنها خود دروغگو بوده‌اند» در جدال‌ و انكار بعث‌ بعد از مرگ‌ با اين‌ سخنشان‌ كه: (خداوند كساني‌ راكه‌ مي‌ميرند برنمي‌انگيزد) [آيه ‌قبل‌]. چنان‌كه‌ در مكه‌ شخص‌ مشركي‌ كه‌ مسلماني ‌از وي‌ وامش‌ را خواسته‌ بود و به‌ او در ميانه‌ سخنانش‌ گفته‌ بود: «اميدوارم‌ كه‌ آن‌را بعد از مرگم‌ از تو بازستانم‌»، سوگند ياد كرد كه: «خداوند كساني‌ را كه ‌مي‌ميرند مجددا برنمي‌انگيزد». سبب‌ نزول‌ آيه‌ (38) نيز همين‌ واقعه‌ بود.
 
سوره نحل آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا قَوْلُنَا لِشَيْءٍ إِذَا أَرَدْنَاهُ أَن نَّقُولَ لَهُ كُن فَيَكُونُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ حق‌ تعالي‌ بعد از بيان‌ سهولت‌ اعاده‌ حيات‌ و بعث‌ مجدد بر وي‌ به‌ بيان ‌قدرت‌ مطلقه‌ خود بر همه‌ چيز و بيان‌ كيفيت‌ ايجاد ابتدايي‌ پرداخته‌ و مي‌فرمايد: «فرمان‌ ما درباره‌ چيزي‌ كه‌ اراده‌اش‌ را كرده‌ايم‌ جز اين‌ نيست‌ كه‌ به‌ آن‌ مي‌گوييم: موجود شو پس‌ بي‌درنگ‌ موجود مي‌شود».
 
	آيه  177
‏متن آيه : ‏
‏ لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَالْمَلآئِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّآئِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُواْ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاء والضَّرَّاء وَحِينَ الْبَأْسِ أُولَئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است: آيه‌ كريمه‌ در رد بر يهود و نصاري‌ نازل‌ شد كه‌درباره‌ تغيير قبله‌ سخن‌ گفته‌ و طعن‌ و ايراد بسياري‌ را مطرح‌ مي‌كردند، پس‌ خداي‌عزوجل‌ روشن‌ ساخت‌ كه: روي‌ نمودن‌ به‌ سوي‌ مشرق‌ و مغرب‌ ذاتا مقصود نيست ‌و كار نيكي‌ شمرده‌ نمي‌شود. ابن‌كثير مي‌گويد: «اين‌ آيه‌ كريمه، مشتمل‌ برجملاتي‌ بزرگ‌ و داراي‌ قواعدي‌ ژرف‌ و عميق‌ و عقيده‌اي‌ خالص‌ و استواراست‌».
«نيكوكاري‌ آن‌ نيست‌ كه‌ روي‌ خود را به‌ سوي‌ مشرق‌ و مغرب‌ (يعني: جهات‌مختلف‌) بگردانيد، بلكه‌ نيكي‌ آن‌ است‌ كه‌ كسي‌ به‌ خدا ايمان‌ بياورد» يعني: نيكي، نيكي‌ كسي‌ است‌ كه‌ به‌ خدا(ج) ايمان‌ بياورد. بِرّ: كلمه‌اي‌ است‌ كه‌ جامع‌ هر خير؛ اعم‌ از ايمان، اعمال‌ شايسته‌ و اخلاق‌ نيك‌ است‌ و اين‌ آيه‌ كريمه‌ آن‌ را به‌ اصول ‌ايمان‌ و اصول‌ اعمال‌ صالح‌ تفسير كرده‌ است‌.
«و» نيز نيكي‌ آن‌ است‌ كه‌ ايمان‌ بياورد به‌ «روز بازپسين‌ و فرشتگان‌» فرشتگان: موجوداتي‌ نوراني‌ هستند كه‌ داراي‌ مأموريتها و وظايف‌ متعددي‌ مي‌باشند، سرشت‌ آنان‌ بر طاعت‌ حق‌ تعالي‌ است، اورا عصيان‌ نمي‌كنند و هر آنچه‌ را كه‌دستور يابند، انجام‌ مي‌دهند.
«و» همچنين‌ نيكي‌ آن‌ است‌ كه‌ ايمان‌ بياورد به‌ «كتاب‌» مراد از كتاب: جنس‌كتاب، يعني‌ تمام‌ كتابهاي‌ آسماني‌ است‌.
«و» همچنين‌ نيكي‌ آن‌ است‌ كه‌ ايمان‌ بياورد به‌ «پيامبران‌ و مال‌ خود را با وجود دوست‌داشتن‌ آن‌ به‌ ذوي‌القربي‌» يعني‌ نزديكان‌ و خويشاوندان‌ خود «بدهد» دادن ‌مال‌ به‌ نزديكان‌ و خويشاوندان‌ - چنانچه‌ فقير باشند - هم‌ صدقه‌ است‌ و هم‌ صله‌رحم.
«و» همچنين‌ نيكي‌ آن‌ است‌ كه‌ مال‌ خود را به‌ «يتيمان‌» فقير بدهد زيرا آنان‌ از فقراي‌ غير يتيم‌ به‌ دادن‌ صدقه‌ سزاوارترند، چراكه‌ توان‌ كسب‌ وكار را ندارند.
«و» همچنين‌ مال‌ خود را به‌ «مساكين‌» بدهد كه‌ چيزي‌ را براي‌ تأمين‌ معيشت ‌خود نمي‌يابند، پس‌ نشسته‌ اند و به‌ دستهاي‌ مردم‌ مي‌نگرند.
«و» همچنين‌ مال‌ خود را به‌ «در راه‌ ماندگان‌» يعني: مسافران‌ نيازمندي‌ بدهد كه ‌از مال‌ خويش‌ جدا مانده‌ و برايشان‌ امكان‌ حاضر كردن‌ آن‌ وجود ندارد.
«و» مال‌ خود را به‌ «سائلان‌» يعني: به‌ متكدياني‌ بدهد كه‌ ناچار به‌ گدايي‌ ودرخواست‌ كردن‌ مي‌شوند. بايد دانست‌ كه‌ گدايي‌ حرام‌ است‌ جز براي‌ ضرورتي، لذا براي‌ سائل‌ لازم‌ است‌ تا از حد ضرورت‌ تجاوز نكند و به‌ ادب‌ درخواست‌كردن ‌ملتزم‌ باشد و آن‌ اين‌ است‌ كه‌ بدون‌ پافشاري‌ و اصرار درخواست‌ كمك‌ كند. وچنان‌كه‌ در 