هُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءَاتِهِمَا إِنَّهُ يَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لاَ تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاء لِلَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ فرزندان‌ آدم‌! زنهار تا شيطان‌ شما را گمراه‌ نسازد چنان‌كه‌ پدر و مادر شما را از بهشت‌ بيرون‌ راند» يعني‌: برحذر باشيد از اين‌ كه‌ شيطان‌ شما را بفريبد و از طاعت‌ الهي‌ به‌ بيراهه‌ برد؛ آن‌گاه‌ از تنتان‌ لباس‌ حسي، يا از روح‌ و قلبتان‌ لباس‌ تقوا را بيرون‌ كشد و در نتيجه، شما را از ورود به‌ بهشت‌ محروم‌ كند. يا برهنگي‌ را در برابر ديد كساني‌ كه‌ نظركردن‌ به‌ عورتتان‌ بر آنان‌ حلال‌ نيست، در چشم‌ و دلتان‌ بيارايد؛ زيرا شيطان‌ را در اين‌ ميدان‌ يد طولايي‌ است‌ ـ همان‌گونه‌ كه‌ پدر و مادرتان‌ را فريفت‌ «و لباسشان‌ را از آنان‌ بركند تا عورتهايشان‌ را بر آنان‌ نمايان‌ كند» بدين‌سان ‌ايشان‌ را در معصيتي‌ درافگند كه‌ مجازات‌ آن‌ نمايان‌ گشتن‌ عورت‌هايي‌ بود كه‌ ازديدشان‌ پنهان‌ بود «هرآينه‌ شيطان‌ و قبيله‌اش‌ شما را از آنجا كه‌ آنها را نمي‌بينيد، مي‌بينند» لذا خود را از اين‌ كه‌ شيطان‌ شما را عريان‌ ببيند، نگهداريد زيرا حق‌ تعالي ‌شما را از نمايان ‌ساختن‌ عورتهايتان‌ نهي‌ كرده‌ است‌.
ترديدي‌ نيست‌ كه‌ هر كس‌ ـ همانند شيطان‌ ـ فرزندان‌ آدم‌ را از آنجايي‌ ببيند كه‌ آنان‌ او را نمي‌بينند، بي‌گمان‌ چنين‌ كسي‌ داراي‌ نيرنگ‌ بس‌ بزرگي‌ است‌ پس ‌شايسته‌ آن‌ است‌ كه‌ انسان‌ در قبال‌ چنين‌ دشمن‌ بزرگي، نهايت‌ خودداري‌ وپاسداري‌ را از حريم‌ ارزشهاي‌ خويش‌ بنمايد. چنان‌كه‌ احاديث‌ وارده‌ در اين‌ باب ‌نيز، مؤكد اين‌ معني‌است‌. ذوالنون‌ مصري‌ مي‌گويد: «اگر شيطان‌ تو را از جايي‌ مي‌بيند كه‌ تو او را نمي‌بيني‌؛ پس‌ تو هم‌ از كسي‌ ياري‌ بخواه‌ كه‌ شيطان‌ را از جايي ‌مي‌بيند كه‌ او وي‌ را نمي‌بيند. آن‌ كس‌؛ همان‌ كريم‌ پرده‌پوش‌ و رحيم‌ آمرزگار است». (قبيله‌): يعني‌ قبيله‌ شيطان‌. مراد از قبيله‌ شيطان، ياران‌ و لشكريان‌ و نسل‌وتبار وي‌ از شياطين‌اند «همانا ما شياطين‌ را اولياي‌ نامؤمنان‌ گردانده‌ايم» يعني‌: ما شياطين‌ را بر كافران‌ ياور و توجيه‌كننده‌ و مربي‌ و مسلط ساخته‌ايم‌.
علامه‌ «الوسي» در تفسير «روح‌ المعاني»، در ذيل‌ اين‌ آيه‌ تحقيقي‌ را پيرامون ‌امكان‌ ديدن‌ جن‌ بيان‌ كرده‌ و از آن‌ چنين‌ نتيجه‌ مي‌گيرد: آيه‌ كريمه‌ قضيه‌ مطلق‌ وهميشگي‌اي‌ را بيان‌ نمي‌كند بنابراين، نفي‌ ديدن‌ جن‌ برحسب‌ عادت‌ است‌ و ديدن‌آن‌ براي‌ بشر امكان‌ دارد چنان‌كه‌ در احاديث‌ و اخبار و آثار آمده‌ است‌.
 
آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً قَالُواْ وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءنَا وَاللّهُ أَمَرَنَا بِهَا قُلْ إِنَّ اللّهَ لاَ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاء أَتَقُولُونَ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ كار زشتي‌ كنند، مي‌گويند: پدران‌ خود را بر آن‌ يافتيم‌ و خدا ما را بدان‌ فرمان‌ داده ‌است» درحالي‌كه‌ بودن‌ پدرانشان‌ بر راه‌ورسمي‌ زشت‌ و ناشايست، هرگز انجام‌دادن‌ آن‌ كار زشت‌ را از سوي‌ آنان‌ توجيه‌ نمي‌كند و خداي‌ سبحان‌ هرگزآنان‌ را به‌ كارهاي‌ زشت‌ فرمان‌ نداده‌ است‌ بلكه‌ آنان‌ را به‌ پيروي‌ از شيوه‌ و راه‌ انبيا‡ و عمل‌ به‌ كتابهاي‌ نازل‌شده‌ فرمان‌ داده‌ و از مخالفت‌ با انبيا‡ و كتابهاي‌خويش‌ و از جمله‌ ارتكاب‌ فحشا و ديگر اعمال‌ خلاف‌ عفت، نهيشان‌ كرده ‌است‌.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌است‌: اين‌ آيه‌ درباره‌ طواف‌ برهنه‌ مشركان‌ به‌ خانه‌ كعبه ‌نازل‌ شد زيرا مشركان‌ با اقتدا به‌ پدران‌ خويش، به‌طور برهنه‌ به‌ خانه‌ كعبه‌ طواف‌ مي‌كردند و مدعي‌ بودند كه‌ از سوي‌ خداي‌ سبحان‌ به‌ اين‌ شيوه‌ مأمور هستند. تأويلشان‌ نيز اين‌ بود كه‌ در جامه‌اي‌ طواف‌ نمي‌كنند كه‌ خدا(ج)  را در آن‌ جامه ‌نافرماني‌ كرده‌اند. «بگو: قطعا خدا به‌ كار زشت‌ فرمان‌ نمي‌دهد» پس‌ چگونه‌ چنين ‌افترايي‌ بر خداي‌ سبحان‌ مي‌بنديد؟ «آيا چيزي‌ را كه‌ نمي‌دانيد به‌ خداوند نسبت‌ مي‌دهيد؟» درحالي‌كه‌ سخن‌گفتن‌ از روي‌ جهل‌ و ناداني، در هر امري‌ زشت‌ وناپسند است‌ پس‌ كار چگونه‌ خواهد بود اگر اين‌ سخن‌ برخواسته‌ از جهل‌ و آميخته ‌با دروغ، به‌ خداي‌ سبحان‌ نسبت‌ داده‌ شود؟
 
	آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَأَقِيمُواْ وُجُوهَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبرص «پروردگارم‌ به‌ قسط فرمان‌ داده‌است» و به‌ آنچه‌ كه‌ در نزد هر عاقلي‌ نيكو و زيباست‌ پس‌ او چگونه‌ به‌ زشتي‌ها فرمان‌ مي‌دهد؟ آري‌! اوامر وفرمانهاي‌ خداوند متعال، مبتني‌ بر قسط است‌ لذا به‌ من‌ بگوييد كه‌ برهنگي‌ و ديگر اعمال‌ زشت‌ شما دركجاي‌ اين‌ قاموس‌ جاي‌ دارد و اينها را از كجا آورده‌ايد ؟. قسط: عدل‌ است‌ و خداي‌ عزوجل‌ با تعبير به‌ قسط، روشن‌ مي‌سازد كه‌ به‌ عدل ‌فرمان‌ مي‌دهد نه‌ به‌ فحشا؛ آن‌گونه‌ كه‌ آنان‌ پنداشته‌اند «و» فرمان‌ داده‌ است‌ به‌ «اين‌ كه‌ در هر مسجدي‌ روي‌ خود را مستقيم‌ كنيد» يعني‌: در هر مسجدي‌ كه‌ بوديد،براي‌ حق‌ تعالي‌ نماز بگزاريد درحالي‌ كه‌ در نماز خويش‌ روي‌ دل‌ به‌سوي‌ او كرده ‌و روي‌ تن‌ به‌سوي‌ قبله‌ نماييد «و او را بخوانيد درحالي‌كه‌ دين‌ خود را برايش‌ خالص‌گردانيده‌ايد» يعني‌: خداوند متعال‌ را در حالي‌ عبادت‌ كنيد كه‌ دعا يا عبادت ‌خويش‌ را براي‌ او خالص‌ گردانيده‌ و چيزي‌ را با او شريك‌ نمي‌آوريد «همچنان‌كه‌ شما را آفريد، به‌سوي‌ او برمي‌گرديد» يعني‌: همان‌گونه‌ كه‌ شما را در آغاز آفرينشتان‌ پديد آورد، باز آفرينشتان‌ را اعاده‌ مي‌كند و بازآفريني‌ از نوآفريني‌ بر او مشكل‌تر نيست‌. به‌ قولي ‌ديگر: چنان‌كه‌ شما را از شكمهاي مادرانتان‌ عريان‌ و بي‌همه‌چيز بيرون‌ آورد، باز به‌سوي‌ او درحالي‌ برمي‌گرديد كه‌ هيچ‌چيز با شما نيست‌ چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عباس‌ك آمده ‌است‌ كه‌ رسول‌ خداص در موعظه‌اي‌ فرمودند: «اي‌ مردم‌! بي‌گمان‌ شما لخت‌ و عريان‌ و ختنه‌نشده ‌به‌سوي‌ خداي‌ عزوجل‌ حشر  مي شويد. آن‌گاه‌ اين‌ آيه‌كريمه‌ را تلاوت‌ كردند: ﴿كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيدُهُ وَعْداً عَلَيْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ ‏﴾  الأنبياء: ١٠٤ ».
با اين‌ آيات، متوجه‌ اين‌ حقيقت‌ مي‌شويم‌ ك