" href="w:text:1174.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:1175.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:1176.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:1177.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:1178.txt">آيه  43</a></body></html>آيه  38
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ ادْخُلُواْ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُم مِّن الْجِنِّ وَالإِنسِ فِي النَّارِ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا حَتَّى إِذَا ادَّارَكُواْ فِيهَا جَمِيعاً قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لأُولاَهُمْ رَبَّنَا هَؤُلاء أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَاباً ضِعْفاً مِّنَ النَّارِ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَكِن لاَّ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مي‌فرمايد» خداوند متعال‌ «كه‌ داخل‌ آتش‌ شويد در ميان‌ امت‌هايي‌ كه‌ پيش‌ از شما بوده‌اند» يعني‌: همراه‌ با امت‌هايي‌ كه‌ قبل‌ از شما گذشته‌اند؛ «از جن‌ و انس» و آنان‌ كفار دو نوع‌ جن‌ و انس‌ از همه‌ امتها هستند «هرگاه‌ كه‌ امتي‌ در آتش ‌درآيد» از امتهاي‌ گذشته‌ «امت‌ ديگر مانند خود را لعنت‌ مي‌كند» يعني‌: امت‌ ديگري ‌را كه‌ قبل‌ از او به‌ دوزخ‌ درآمده ‌است، لعنت‌ مي‌كند، چرا كه‌ اين‌ امت‌ اخير به‌سبب ‌اقتدا به‌ امت‌ پيشين، به‌ اين‌ سرانجام‌ شوم‌ پيوسته‌ است‌ «تا وقتي‌ كه‌ چون‌ همه‌ يكجا در دوزخ‌ به‌ يك‌ديگر رسند» اعم‌ از امتهاي‌ پيشين‌ و پسين‌ و رهبران‌ و پيروان‌. تدارك‌: به‌ يك‌ديگر پيوستن‌ و ملحق ‌شدن، پي‌درپي‌آمدن‌ و گردهم‌ آمدن‌ است‌ «مي‌گويد گروه‌ متأخر از آنان» يعني‌: كساني‌ كه‌ در ورود به‌ دوزخ‌ آخرين‌هايند، كه‌ فرومايگان‌ و پيروان‌ يا متأخران‌ در زمان‌ مي‌باشند «در حق‌ گروه‌ متقدم‌ از آنان» ك ه‌در ورود به‌ دوزخ‌ بر آنان‌ پيشگام‌ بوده‌اند و آنان‌ رؤسا و بزرگانشان، يا متقدمان ‌در زمان‌اند. آري‌! مي‌گويند: «پروردگارا! آنان‌ ما را گمراه‌ كردند» جايزاست ‌مرادشان‌ اين‌ باشد كه‌: گروه‌ متقدم‌ ما را گمراه‌ كرده‌اند زيرا ما متأخران‌ از آنان‌ تبعيت‌ كرده‌ و بعد از آنان‌ به‌ دين‌شان‌ اقتدا كرديم‌ و آنان‌ را الگو و پيشواي‌ خويش ‌قرار داديم‌. همچنان‌ جايز است‌ مراد اين‌ باشد كه‌: رؤسا و رهبران‌ ما را گمراه ‌كردند «پس‌ از عذاب‌ آتش، مضاعف‌ به‌ آنان‌ بده» ضعف‌: افزون‌ شدن‌ بر مانند خود به‌ يك‌بار يا چندين ‌بار است، يعني‌: عذابي‌ دوچند يا چند و چندين‌ برابر به‌ آنان ‌بده‌ «الله مي‌فرمايد: براي‌ هركدام‌ عذاب‌ مضاعف‌ است» يعني‌: هر گروه‌ از شما؛ چه‌گروه‌ اول‌ و چه‌ آخر، چه‌ متقدمان‌ و چه‌ متأخران، چه‌ رهبران‌ و چه‌ پيروان، همه ‌عذابي‌ دوچندان‌ يا به‌مراتب‌ چندين‌ برابر داريد زيرا اگر پيروان‌ نمي‌بودند، رهبران‌ از خود هيچ‌ سلطه‌اي‌ نداشتند و اگر متأخران‌ از متقدمان‌ پيروي‌ نمي‌كردند، نمي‌توانستند چنين‌ كنند «ولي‌ شما نمي‌دانيد» عذابي‌ را كه‌ براي‌ هر گروه‌ هست‌. يا يك‌ گروه‌ مقدار عذاب‌ گروه‌ ديگر را نمي‌داند.
 
	آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالَتْ أُولاَهُمْ لأُخْرَاهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍ فَذُوقُواْ الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گروه‌ متقدم‌ از آنان‌ به‌ گروه‌ متأخر مي‌گويند» يعني‌: پيش‌درآمدگان‌ در دوزخ ‌به‌ كساني‌ كه‌ بعدا به‌ آنان‌ مي‌پيوندند، يا پيشوايان‌ به‌ پيروان‌ مي‌گويند: «شما را بر ما هيچ‌ برتريي‌ نيست» يعني‌: براي‌ شما هيچ‌ تخفيفي‌ در عذاب‌ نيست‌ زيرا آنچه ‌در اينجا معتبر است، دستاورد و عمل‌ خود انسان‌ است‌ و در اين‌ كه‌ در دنيا پيرو باطل‌ بوده‌ است‌ نه‌ پيش‌رو در آن، هيچ‌ عذري‌ از او پذيرفنه‌ نيست‌ لذا ما هر دو گروه‌؛ اعم‌ از پيشوا و پيرو، در كفر و استحقاق‌ عذاب، برابريم‌ «پس‌ عذاب‌ آتش‌ را بچشيد» چنان‌كه‌ ما چشيده‌ايم‌ «به‌سبب‌ آنچه‌ مي‌كرديد» از نافرماني‌هاي‌ حق‌ تعالي ‌و كفر به‌ وي‌.
 	آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُواْ عَنْهَا لاَ تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاء وَلاَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ كساني‌ كه‌ آيات‌ ما را تكذيب‌ كردند و از پذيرفتن‌ آنها تكبر ورزيدند، هرگز براي‌ آنان» يعني‌: براي‌ ارواحشان، آن‌گاه‌ كه‌ بميرند «دروازه‌هاي‌ آسمان‌ گشوده ‌نمي‌شود» چنان‌كه‌ در اين‌ باب‌ احاديث‌ بسياري‌ نيز روايت‌ شده‌است‌. به‌ قولي‌ديگر: درهاي‌ آسمان‌ به‌روي‌ دعاهايشان‌؛ چون‌ دعا نمايند و به‌روي ‌اعمالشان‌؛ چنانچه‌ عمل‌ نيكي‌ بكنند، گشوده‌ نمي‌شود پس‌ دعا و عملشان‌ نه‌ به‌سوي‌ خداي‌ عزوجل‌ برداشته‌ مي‌شود و نه‌ مورد پذيرش‌ قرار مي‌گيرد بلكه‌ به‌خودشان‌ برگردانده‌ مي‌شود، آن‌گاه‌ فرشتگان‌ آن‌ را بر رويشان‌ مي‌كوبند. ابن‌جريج‌ مي‌گويد: «نه‌ درهاي‌ آسمان‌ به‌روي‌ ارواحشان‌ گشوده‌ مي‌شود و نه ‌به‌روي‌ اعمالشان». كه‌ اين‌ سخن، جامع‌ هر دو قول‌ است‌. «و به‌ بهشت‌ درنمي‌آيند تا وقتي‌ كه‌ شتر در سوراخ‌ سوزن‌ درآيد» يعني‌: در هيچ‌ حالي‌ از احوال‌ به‌ بهشت ‌درنمي‌آيند، بدين‌ جهت‌ درآمدنشان‌ به‌ بهشت‌ را به‌ محال‌ معلق‌ گردانيد و فرمود: (تا وقتي‌ كه‌ شتر در سوراخ‌ سوزن‌ درآيد). سوراخ‌ سوزن‌ را بويژه‌ از اين‌ جهت ‌ياد كرد كه‌ در غايت‌ تنگي‌ قرار دارد. جمل‌: شتر نر است‌. بعضي‌ گفته‌اند: جمل‌ به‌ معني‌ طناب‌ كلفت‌ است‌ «و بدين‌سان» يعني‌: به‌مانند اين‌ جزاي‌ وحشتناكي‌ كه‌بيان‌ كرديم‌ «مجرمان‌ را كيفر مي‌دهيم».
 
آيه  41
‏متن آيه : ‏
‏ لَهُم مِّن جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَمِن فَوْقِهِمْ غَوَاشٍ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنان‌ را از دوزخ‌ فرشهاست» مهاد: فرش‌ است‌ «و از بالايشان‌پوششهاست» غواشي‌: لحافهاست، يعني‌ از بالايشان‌ آتش‌هايي‌ است‌ كه‌ آنان‌ را همانند لحاف‌ مي‌پوشاند. حاصل‌ سخن‌ اين‌ كه‌: بسترها و بالاپوشهايشان‌ از آتش‌جهنم‌ است‌ «و اين‌گونه، بيدادگران» بر نفسهاي‌ خويش‌ «را سزا مي‌دهيم».
آن‌گاه‌ به‌ سرانجام‌ نيك‌ مؤمنان‌ پرداخته، مي‌فرمايد: 
 
	آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ لاَ نُكَلِّفُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَهَا أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ كه‌ ايمان‌ آوردند و كارهاي‌ شايسته‌ كردند، هيچ‌ كس‌ را جز به ‌قدر توانش ‌مكلف‌ نمي‌كنيم» بنابراين، چنين‌ فهميده‌ نشود كه‌ ورود به‌ بهشت‌؛ منوط به‌ انجام ‌دادن‌ اعمالي‌ است‌ كه‌ در حيطه‌ توان‌ و امكان‌ انسان‌ قرار ندارد «آن‌ گروه» مؤمن ‌نيكوكرد