ر «همدم‌ بهشتند، ايشان‌ در آنجا جاودان‌ مي‌باشند».
	آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الأَنْهَارُ وَقَالُواْ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلا أَنْ هَدَانَا اللّهُ لَقَدْ جَاءتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ وَنُودُواْ أَن تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هرگونه‌ كينه‌اي‌ را از سينه‌هايشان‌ مي‌زداييم» يعني‌: خداي‌ عزوجل‌ كينه‌هايي ‌را كه‌ بهشتيان‌ در دنيا بر يك‌ديگر داشته‌اند، از سينه‌هايشان‌ پاك‌ مي‌كند و مي‌سترد تا بدانجا كه‌ دلهايشان‌ صاف‌ و شفاف‌ مي‌شود و يك‌ديگر را از ته‌ دل‌ دوست ‌مي‌دارند، چه‌ اگر در دلهايشان‌ به‌ مانند دنيا غل‌وغش‌ و كينه‌ وجود داشته‌ باشد، قطعا اين‌ امر در التذاذ و برخورداريشان‌ از نعمتهاي‌ بهشت‌ كاستي‌ و كمي‌ پديد مي‌آورد زيرا كساني‌ كه‌ با يك‌ديگر كينه‌ مي‌ورزند، زندگي‌ بر آنان‌ در كنار هم‌ خوش‌ نمي‌گذرد. غل‌: كينه‌ پنهان‌ در سينه‌هاست‌. بعضي‌ برآنند كه‌: زدودن‌ كينه‌ در بهشت، به‌ اين‌ معني‌ است‌ كه‌ بهشتيان‌ در برتري‌ مقامها و درجات‌ و منزلتهايشان، با يك‌ديگر حسد نمي‌ورزند. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوسعيد خدري‌(رض)  آمده‌است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «آن‌گاه‌ كه‌ مؤمنان‌ از آتش‌ دوزخ‌ نجات‌ مي‌يابند، بر سر پلي‌ كه‌ ميان‌ بهشت‌ و دوزخ‌ است‌ متوقف‌ ساخته ‌مي‌شوند، سپس‌ در مظالمي‌ كه‌ ميانشان‌ در دنيا بوده ‌است‌ از يك‌ديگرشان‌ قصاص ‌گرفته‌ مي‌شود تا آن‌ كه‌ چون‌ پاك‌ و مصفا گشتند، به‌ آنان‌ اجازه‌ ورود به‌ بهشت‌ داده‌ مي‌شود. سوگند به‌ ذاتي‌ كه‌ جانم‌ دريد اوست، آنان‌ منزل‌ و مأواي‌ خويش‌ در بهشت‌ را بهتر از مسكني‌ كه‌ در دنيا داشته‌اند، مي‌شناسند».
علي‌(رض)  دربيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ فرموده‌است‌: «به‌خدا كه‌ اين‌ آيه‌ درباره‌ ما اهل‌ بدر نازل‌ گرديد». «از زير قصرهايشان‌ نهرها جاري‌ است‌ و مي‌گويند: ستايش‌ خدايي‌راست‌ كه‌ ما را به‌ اين، هدايت‌ نمود» يعني‌: ما را به‌ اين‌ پاداش‌ بزرگ‌ كه‌ همانا جاودانگي‌ در بهشت‌ و زدودن‌ كينه‌ از دلهايمان‌ است، راه ‌نمود. يا در دنيا به‌ ايمان‌ و عمل‌ صالح‌ كه‌ وسيله‌ اين‌ رستگاري‌ عظيم‌ است، هدايتمان‌ نمود «و ما هرگز مستعد راه‌يافتن‌ نبوديم» و توان‌ راه‌يابي‌ به‌ اين‌همه‌ فيض‌ و منزلت‌ را نداشتيم‌ «اگر الله ما را رهبري‌ ننمودي» پس‌ او راهبر شد تا ما راه‌ يافتيم‌ «بي‌شك‌ فرستادگان ‌پروردگار ما به‌ راستي‌ و درستي‌ آمدند» بهشتيان‌ از سر شادماني‌ و شادكامي‌ از عاقبت‌خوشي‌ كه‌ بدان‌ رسيده‌اند، اين‌ سخن‌ را مي‌گويند «و ندا داده‌ شوند» به ‌مثابه‌ پيام‌تبريكي‌ برايشان‌ بر اين‌ نعمت‌ عظماي‌ الهي‌: «اينك‌ اين‌ بهشتي‌ است‌ كه‌ آن‌ را به‌ پاداش‌ آنچه‌ انجام‌ مي‌داديد، ميراث‌ يافته‌ايد» يعني‌: آن‌ را با عمل‌ خويش‌ كه‌ از فضل‌ الهي‌ برشما بود، به‌دست‌ آورده‌ايد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «راستي‌ ودرستي‌ پيشه‌ كنيد و با اعمال‌ شايسته‌ به‌ خدا تقرب‌ جوييد ولي‌ بدانيد كه‌ هرگز كسي ‌با عملش‌ وارد بهشت‌ نمي‌شود. اصحاب‌ گفتند: حتي‌ شما يارسول‌الله؟ آن‌حضرت‌ص فرمودند: حتي‌ من‌؛ مگر اين‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ مرا به‌ رحمت‌ خويش ‌درپوشاند». پس‌ اگر فضل‌ خداي‌ سبحان‌ بر شخص‌ عمل‌كننده‌ نباشد و او را بر عمل‌ توانايي‌ نبخشد، او هرگز موفق‌ به‌ انجام‌ عمل‌ شايسته‌ نمي‌شود. همچنين ‌روايت‌ شده‌است‌ كه‌ رسول‌ خداص در حديث‌ شريف‌ فرمودند: «بهشتيان‌ چنين‌ مورد خطاب‌ قرارمي‌گيرند: صحيح‌ و تندرست‌ باشيد؛ و هرگز بيمار نشويد، شادمان‌ و نيكوحال‌ و در نازونعمت‌ باشيد؛ و هرگز در رنج‌ و سختي‌ و آزار قرار نگيريد، جوان‌ شويد؛ و هرگز پير و فرتوت‌ نگرديد، جاودان‌ باشيد؛ و هرگز نميريد».
  
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1180.txt">آيه  44</a><a class="text" href="w:text:1181.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:1182.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:1183.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:1184.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:1185.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:1186.txt">آيه  50</a><a class="text" href="w:text:1187.txt">آيه  51</a></body></html>آيه  84
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ لاَ تَسْفِكُونَ دِمَاءكُمْ وَلاَ تُخْرِجُونَ أَنفُسَكُم مِّن دِيَارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنتُمْ تَشْهَدُونَ ‏
 
‏ترجمه :
آن‌گاه‌ خداوند متعال‌ در مقام‌ انكار بر يهودياني‌ كه‌ در زمان‌ حضرت‌ محمدص در مدينه‌ به‌سر مي‌بردند و در جنگهاي‌ اوس‌ و خزرج‌ با هم‌پيمانان‌ خود شركت‌ جسته‌ و چه‌بسا خون‌ يك‌ديگر را مي‌ريختند، مي‌فرمايد: «و به‌ياد آريد كه‌ چون‌ ازشما پيمان‌ محكم‌ گرفتيم‌ كه‌ خون‌ همديگر را نريزيد» يعني: برخي‌ از شما برخي‌ ديگررا نكشيد «و يك‌ديگر را از خانه‌ و كاشانه‌تان‌ بيرون‌ نكنيد، سپس‌ اقرار كرديد و خودگواهيد» يعني: شما خود گواهيد كه‌ به‌ اين‌ پيمان‌ اقرار و اعتراف‌ كرده‌ايد. آري‌! خداي‌ سبحان‌ در تورات‌ از بني‌اسرائيل‌ پيمان‌ گرفته‌ بود كه‌ همديگر را نكشند، برده‌ نسازند و تبعيد نكنند.

آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ وَنَادَى أَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابَ النَّارِ أَن قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقّاً فَهَلْ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقّاً قَالُواْ نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَن لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اهل‌ بهشت‌ اهل‌ دوزخ‌ را ندا دهند» بعد از آن‌ كه‌ هريك‌ از دو گروه‌ در منزل ‌و مقام‌ خويش‌ استقرار مي‌يابند: «كه‌ ما آنچه‌ را پروردگارمان‌ به‌ ما» از نعمتها «وعده‌ داده‌ بود، راست‌ يافتيم» يعني‌: به‌ آن‌ رسيديم‌ «پس‌ آيا شما هم‌ آنچه‌ را پروردگارتان‌ به‌ شما» از عذاب‌ دردناك‌ «وعده‌ كرده‌ بود، راست‌ يافتيد» يعني‌: به‌ آن‌ رسيديد؟ بهشتيان‌ اين‌ سخن‌ را در مقام‌ اعتراف‌ به‌ نعمتهاي‌ خداوند(ج)  مطرح‌ مي‌كنند «گفتند» دوزخيان‌ «آري» ما نيز وعده‌ پروردگارمان‌ را راست‌ يافتيم‌. ابن‌كثير مي‌گويد: «رسول‌ خداص كشتگان‌ مشركان‌ در بدر را كه‌ به‌ چاهي‌ افگنده‌ شدند، نيز با اين‌ نداي‌ كوبنده‌ مورد خطاب‌ قراردادند: اي‌ اباجهل‌بن‌ هشام‌! اي‌ عتبه‌بن‌ربيعه‌! اي‌ شيبه‌بن‌ ربيعه‌...! آيا آنچه‌ را كه‌ پروردگارتان‌ به‌شما وعده‌ كرده‌ بود، راست‌ يافتيد؟ زيرا من‌ آنچه‌ را كه‌ پروردگارم‌ به‌ من‌ وعده‌ كرده‌ بود، راست‌يافتم». در اين‌ اثنا عمر(رض)  گفت‌: يا رسول‌الله! شما گروهي‌ 