َلُونَ بَصِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! مانند كساني‌ نباشيد كه‌ كفر ورزيدند» مراد: منافقان‌ ـ به‌ رهبري ‌عبدالله بن‌ابي‌ ـ اند «و به‌ برادرانشان» يعني‌: در حق‌ برادرانشان‌ در كفر، يا درنسب، يا در دوستي‌ و رفاقت‌ «هنگامي‌ كه» به‌ منظور تجارت‌ و مانند آن‌ «به‌ سفررفتند» و در سفر مردند «يا جهادگر شدند» يعني‌: به‌ جهاد بيرون‌ رفته‌ و در جنگ ‌كشته‌ شدند «گفتند: اگر نزد ما مي‌ماندند، نمي‌مردند و كشته‌ نمي‌شدند» اين‌ سخن‌ راگفتند، چراكه‌ به‌ قضا و قدر الهي‌ ايمان‌ نداشتند «تا خداوند اين» پندار را كه‌ اگر به ‌جهاد بيرون‌ نمي‌رفتند، كشته‌ نمي‌شدند «در دلهايشان‌ مايه‌ حسرتي‌ قرار دهد» آري‌! حق‌ تعالي‌ اين‌ پندار را براي‌ افزودن‌ اين‌ حسرت‌ در دلهايشان‌ ايجاد كرد «و خداست‌ كه‌ زنده‌ مي‌كند و مي‌ميراند» هر زماني‌ كه‌ بخواهد و در هرجايي‌ كه‌ بخواهد؛ در جهاد، سفر، يا غير آن‌ و نشستن‌ در خانه‌ بازدارنده‌ مرگ‌ نيست، پس‌ اي‌ مؤمنان‌! موضع‌ شما در هنگام‌ مرگ‌ برادر يا عزيزي‌ در سفر، يا تجارت، يا جنگ، همانند موضع‌ كفار نباشد، چنان‌ نباشد كه‌ شما بر شهادت‌ شهيدان‌ خويش ‌حسرت‌ و افسوس‌ بخوريد و بايد از صابراني‌ باشيد كه‌ به‌ مقدرات‌ الهي‌ ايمان‌ راسخ‌ دارند «و خدا به‌ آنچه‌ مي‌كنيد، بيناست» و هيچ‌ چيز از امور پيدا و پنهان‌ بر او پوشيده‌ نيست‌.
 
	سوره آل عمران آيه  157
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَئِن قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر در راه‌ خدا كشته‌ شويد» در جهاد «يا بميريد» در سفر، يا در غير آن‌ «قطعا آمرزشي‌ از خدا و رحمتي‌ از او، بهتر است‌ از آنچه‌ آنان‌ جمع‌ مي‌كنند» يعني‌: مزيت‌ كشته‌شدن، يا مردن‌ در راه‌ خدا(ج) و تأثير شگرف‌ آن‌ در جلب‌ مغفرت‌ و رحمت‌ الهي، بهتر از آن‌ چيزهايي‌ است‌ كه‌ مردم‌ از دنيا و منافع‌ آن، جمع‌آوري ‌مي‌كنند، پس‌ براي‌ مؤمن‌ شايسته‌ نيست‌ كه‌ آمرزش‌ خداي‌ عزوجل‌ و رحمت‌ وي ‌را بر بهره‌هاي‌ فاني‌ دنيا ترجيح‌ دهد زيرا آنچه‌ باقي‌ و ماندگار است، بهتر از چيزهاي‌ گذرا و فاني‌ است‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:540.txt">آيه  158</a><a class="text" href="w:text:541.txt">آيه  159</a><a class="text" href="w:text:542.txt">آيه  160</a><a class="text" href="w:text:543.txt">آيه  161</a><a class="text" href="w:text:544.txt">آيه  162</a><a class="text" href="w:text:545.txt">آيه  163</a><a class="text" href="w:text:546.txt"> آيه  164</a><a class="text" href="w:text:547.txt"> آيه  165</a></body></html>آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَكُنتُمْ أَمْوَاتاً فَأَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ‏
 ‏ترجمه : ‏
«چگونه‌ به‌ خداوند كفر مي‌ورزيد؟» استفهام‌ براي‌ انكار و به‌ شگفتي ‌واداشتن‌ ازحال‌ آنهاست‌ كه‌ با وصف‌ موجوديت‌ حجت‌ و برهان‌ بر حقانيت‌ ايمان، كفر وانكار مي‌ورزند. آري‌! چگونه‌ به‌ خداوند سبحان‌ كفر مي‌ورزيد، در حالي‌كه‌ ازداستان‌ آفرينش‌ آگاهيد و خوب‌ مي‌دانيد كه: «با آن‌ كه‌ بيجان‌ بوديد» قبل‌ ازآفرينش‌ «او به‌ شما جان‌ بخشيد» يعني: خداوند متعال‌ شما را از عدم‌ آفريد و درشما روح‌ دميد «سپس‌ شما را مي‌ميراند» در هنگام‌ به‌سر رسيدن‌ اجلهايتان‌ «و باززنده‌ مي‌كند» شما را در روز قيامت‌ «آن‌گاه‌ به‌ سوي‌ او بازگردانده‌ مي‌شويد» درميدان‌ محشر، پس‌ شما را در برابر اعمالتان‌ جزا مي‌دهد.
ابن‌ عباس‌t در تفسير آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: «شما قبل‌ از آن‌ كه‌ آفريده‌ شويد، خاك‌ بوده‌ايد؛ و اين‌ خود، يك‌ مرگ‌ است، آن‌گاه‌ شما را آفريد و زنده‌گردانيد؛ و اين‌ حيات‌ است، باز شما را مي‌ميراند و به‌ گورهايتان‌ مي‌رويد؛ و اين‌مرگ‌ دوم‌ است، باز شما را در روز قيامت‌ زنده‌ مي‌گرداند؛ پس‌ اين‌ حيات‌ديگري‌ است‌. بنابراين، در اينجا دو مرگ‌ و دو زندگي‌ است‌». آيه‌ كريمه‌ (11) از سوره‌ «غافر» نيز مؤيد اين‌ معني‌ است: قَالُوا رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ «گفتند: پروردگارا! ما را دوبار ميرانده‌ و دوبار زنده‌ كرده‌اي‌...».


سوره آل عمران آيه  158
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَئِن مُّتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ لإِلَى الله تُحْشَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر مرديد، يا كشته‌ شديد» به‌ هر وجه‌ و صورتي‌ «قطعا به‌سوي‌ خدا گرد آورده ‌مي‌شويد» يعني‌: مرگ‌ برادران‌ شما، فراقي‌ ابدي‌ نيست‌ كه‌ ديگر ملاقاتي‌ در پي‌ نداشته‌ باشد، بلكه‌ همه‌ به‌سوي‌ خداي‌ عزوجل‌ گرد آورده‌ مي‌شويد و او همه‌ را با هم‌ در پيشگاه‌ خود حشر مي‌كند.
 
	سوره آل عمران آيه  159
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنتَ فَظّاً غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ به ‌سبب‌ رحمتي‌ از جانب‌ الله» بر تو و بر آنان‌ بود كه‌ «با آنان‌ نرمخو شدي» يعني‌: نرمش‌ و مهرباني‌ پيامبرص بر مردم، نيست‌ جز به ‌سبب‌ رحمت‌ بزرگي‌ كه ‌به ‌عنوان‌ مددي‌ از سوي‌ حق‌ تعالي‌ بر آن‌ حضرت‌ص ارزاني‌ داشته‌ شد تا دلهاي ‌يارانشان‌ به‌ ايشان‌ گرايش‌ پيدا كند و كار دين‌ اوج‌ گيرد و استوار گردد «و اگر درشتخوي» فظ: تندخوي‌ درشتگوي، بي‌عاطفه‌ و بدخلق‌ «و سخت‌دل‌ بودي» غلظت‌ قلب‌: سنگدلي‌ و عدم‌ حساسيت‌ و انفعال‌ و تأثيرپذيري‌ آن‌ براي‌ خير است ‌«قطعا از پيرامون‌ تو پراكنده‌ مي‌شدند» و سر خود گرفته‌ هر يك‌ به‌ راهي‌ مي‌رفتند ومتفرق‌ مي‌شدند «پس‌ از آنان‌ درگذر» در آنچه‌ كه‌ به‌ تو تعلق‌ مي‌گيرد از حقوق‌ «و برآنان‌ آمرزش‌ بخواه» از خداوند(ج) در آنچه‌ كه‌ به‌ حق‌ خداي‌ سبحان‌ تعلق‌ مي‌گيرد «و با آنان‌ در كارها مشورت‌ كن» يعني‌: در اموري كه‌ در مانند آن‌ مشورت‌ صورت ‌مي‌گيرد، يا با آنان‌ در امر جنگ‌ مشورت‌ كن‌. اين‌ دستور به‌ علاوه‌ اين‌ كه‌ خاطر اصحاب‌ را خوش‌ساخته‌ و مودت‌ ايشان‌ را جلب‌ مي‌كند، معرف‌ مشروعيت ‌اصل‌ مشورت‌ در ميان‌ امت‌ بعد از رحلت‌ پيامبرص نيز هست‌. مراد: مشاوره‌ در اموري‌ است‌ كه‌ شرع‌ درباره‌ آنها موضع‌ روشن‌ و واضحي‌ اتخاذ ننموده‌ و ميدان‌ را براي‌ تضارب‌ آرا در آن‌ بازگذاشته‌ است، نه‌ در امور مسلم‌ شرعي‌ و رسول‌خداص عملا با يارانشان‌ در چنان‌ اموري‌ مشورت‌ مي‌كردند. ترمذي‌ ازابوهريره‌(رض) روايت‌ كرده‌ است‌ كه‌ فرمود: «هيچ‌كس‌ بيشتر از رسول‌ خداص مشورت‌ نمي‌كرد». چنان‌كه‌ آن‌ حضرت‌ص در غزوه‌ 