دگارا» تكرار ندا براي‌ اظهار فروتني‌ و تضرع‌ است‌ «گناهان‌ ما را بيامرز و سيئات‌ ما را بزداي» يعني‌: گناهان‌ كبيره‌ و صغيره‌مان‌ را به‌ مغفرت‌ خويش‌ درپوشان، يا آن‌ كوتاهي‌هايي‌ را كه‌ در حقوق‌ بندگانت‌ از ما سر زده‌ است، برملا و آشكار نكن، باعذاب‌ كردن‌ ما در برابر آنها «و ما را در زمره‌ ابرار بميران» ابرار: جمع‌ «بار» است ‌و ايشان‌ كساني‌ اند كه‌ در طاعت‌ پروردگار سعي‌ بليغ‌ و كوشش‌ وسيع‌ مي‌نمايند و گستره‌ طاعاتشان‌ بسيار وسيع‌ است‌. به‌قولي‌: ايشان‌ پيامبران‌ الهي‡ و صالحان‌اند.
	آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلاَئِكَةِ فَقَالَ أَنبِئُونِي بِأَسْمَاء هَؤُلاء إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خدا همه‌ نامها را به‌ آدم‌ آموخت‌» يعني: نامهاي‌ همه‌ اشيا و موجودات‌ را بامعاني‌ و او صاف‌ و افعال‌ آنها. بعضي‌ گفته‌اند: مراد نامهاي‌ فرشتگان‌ و نامهاي‌يكايك‌ نسل‌ آدم‌(ع) است‌ «سپس‌ آنها را بر فرشتگان‌ عرضه‌ نمود» و از اسماي‌مسميات‌؛ يعني‌ اعيان‌ و اشخاص‌ موجودات‌ كه‌ آدم‌ آنها را آموخته‌ بود، از ايشان‌سؤال‌ كرد «و فرمود: اگر راست‌ مي‌گوييد، از اسامي‌ اينها به‌ من‌ خبر دهيد» يعني: اگردر اين‌ ادعاي‌ خود كه‌ به‌ خلافت‌ زمين‌ از غير خويش‌ سزاوارتريد، راستگومي‌باشيد، پس‌ نامهاي‌ اين‌ اشيا را به‌ من‌ بگوييد.

سوره آل عمران آيه  194

‏متن آيه : ‏

‏ رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَى رُسُلِكَ وَلاَ تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لاَ تُخْلِفُ الْمِيعَادَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
همچنان‌ متفكران‌ و انديشمندان‌ ذاكر مي‌گويند: «پروردگارا! و آنچه‌ را كه‌ به‌وسيله‌ فرستادگانت‌ به‌ ما وعده‌ داده‌اي، به‌ ما عطا كن» وعده‌اي‌ كه‌ بر زبان‌پيامبران‡ داده‌شده، همانا پاداش‌ خداوند(ج) بر اهل‌ طاعت‌ وي‌ است‌ «و ما را روز رستاخيز رسوا نگردان» كه‌ اين‌ رسوايي، ذلت‌ و حقارتي‌ ننگين‌ است‌ «زيرا تو وعده‌ات‌ را خلاف‌ نمي‌كني» آري‌! خداوند متعال‌ به‌ دليل‌ قدرت‌ و كمال‌ و انعام ‌بزرگ‌ خويش، وعده‌هايي‌ را كه‌ بر زبان‌ پيامبرانش‡ به‌ بندگان‌ مؤمن‌ و نيكوكار خويش‌ سپرده‌ و كتابهايش‌ نيز متضمن‌ آن‌ هستند ـ چون‌ آمرزش‌ گناهان، نجات‌ از عذاب‌ و رهيافتنشان‌ به‌ بهشت‌ ـ هرگز خلاف‌ نمي‌كند، درصورتي‌كه‌ مستحق‌ آن‌باشند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص هنگامي‌ كه‌ به‌ نماز تهجد برمي‌خاستند، آيات‌ ده‌گانه‌ آخر سوره‌ آل‌ عمران‌ را مي‌خواندند و سپس‌ با خداي ‌خويش‌ چنين‌ مناجات‌ مي‌كردند: «اللهم اجعل في قلبي نوراً، وفي سمعي نوراً، وفي بصري نوراً، وعن يميني نوراً، وعن شمالي نوراً، ومن بين يدي نوراً، ومن خلفي نوراً، ومن فوقي نوراً، وأعظم لي نوراً يوم القيامة‌: بارخدايا! در قلبم‌ نوري‌ را پديد آور ودر شنوايي‌ام‌ نوري‌ را و در بينايي‌ام‌ نوري‌ را و از جانب‌ راست‌ من‌ نوري‌ را و از جانب‌ چپم‌ نوري‌ را و از پيشاپيش‌ من‌ نوري‌ را و از پشت‌ سرم‌ نوري‌ را و از فراز سرم‌ نوري‌ را و براي‌ من‌ در روز قيامت‌ نوري‌ بزرگ‌ قرارده».
علما بر آنند كه‌: خواندن‌ اين‌ آيات‌ دهگانه‌ بعد از بيدار شدن‌ از خواب‌ درشب‌ ـ با اقتدا به‌ رسول‌ اكرم‌صـ مستحب‌ است‌.
 
 <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:582.txt">آيه  195</a><a class="text" href="w:text:583.txt">آيه  196</a><a class="text" href="w:text:584.txt">آيه  197</a><a class="text" href="w:text:585.txt">آيه  198</a><a class="text" href="w:text:586.txt">آيه  199</a><a class="text" href="w:text:587.txt">آيه  200</a></body></html>سوره آل عمران آيه  195

‏متن آيه : ‏

‏ فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لاَ أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ فَالَّذِينَ هَاجَرُواْ وَأُخْرِجُواْ مِن دِيَارِهِمْ وَأُوذُواْ فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُواْ وَقُتِلُواْ لأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ ثَوَاباً مِّن عِندِ اللّهِ وَاللّهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ پروردگارشان‌ دعايشان‌ را اجابت‌ كرد» با دادن‌ اين‌ وعده‌: «كه‌ من‌ عمل ‌هيچ‌ صاحب‌ عملي‌ از شما را ضايع‌ نمي‌كنم» با ندادن‌ ثواب‌ آن‌ «از مرد يا زن» تصريح‌ بر زنان، به‌خاطردلخوش‌ كردن‌ آنهاست، وگرنه‌ آنان‌ نيز در عموم‌ معناي ‌(الذين‌ آمنوا وعملوا الصالحات) داخلند. آيه‌ كريمه‌ ضمنا زنان‌ را به‌ مشاركت‌ در دعوت‌ اسلامي‌ و آنچه‌ كه‌ از هجرت‌ و جهاد به‌دنبال‌ خود دارد، تشويق‌ و ترغيب ‌مي‌نمايد «همه‌ از همديگريد» يعني‌: مردان‌ شما در طاعت‌ حق‌ تعالي‌ مانند زنان ‌شما هستند و زنان‌ شما مانند مردان‌ شما، مردان‌ از زنان‌ به‌ وجود آمده‌اند و زنان‌ ازمردان‌ و هر دو از يك‌ اصل‌ منشعب‌ گرديده‌اند زيرا هر دو جنس، از نسل‌ آدم‌ وحوا بوده‌ و هر دو جنس‌ مكلف‌ مي‌باشند.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است‌: آيه‌ كريمه‌ هنگامي‌ نازل‌ شد كه‌ ام‌ سلمه‌ رضی الله عنها به‌ رسول‌ خداص گفت‌: يا رسول‌ الله! من‌ نمي‌شنوم‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ از هجرت‌ زنان‌ نيز سخني‌ به‌ ميان‌ آورده‌باشد. «پس‌ كساني‌ كه‌ هجرت‌ كرده‌اند» به‌سوي‌ رسول‌ خداص از مردان‌ و زنان‌؛ با ترك‌ دار و ديار خود «و» كساني‌كه‌ «از خانه‌هاي‌ خود رانده‌ شده» اند در طاعت‌ خداي‌ عزوجل‌ «و» كساني‌كه‌ «در راه ‌من‌ آزار ديده‌اند» مراد آزارهايي‌ است‌ كه‌ به‌ سبب‌ ايمان‌ خويش‌ به‌ حق‌ تعالي‌ از مشركان‌ مي‌ديدند تا از دين‌ خويش‌ برگردند، اما اين‌ آزارها، جز تمسك‌ بيشترشان ‌به‌ دين‌ حق، هيچ‌ اثر ديگري‌ بر آنان‌ نداشت‌ و همه‌ كساني‌كه‌ به ‌سبب‌ تمسكشان‌ به‌دين‌ الهي، مورد آزار و اذيت‌ و شكنجه‌ قرار مي‌گيرند، در خطاب‌ آيه‌ كريمه‌ داخل‌اند «و» كساني‌كه‌ «جنگيده‌اند» با دشمنان‌ خدا(ج) «و» كساني‌كه‌ «كشته‌شده‌اند» در راه‌ خدا(ج) ـ كه‌ اين‌ برترين‌ مقامات‌ است‌. مراد، به‌شهادت ‌رسيدن‌برخي‌ از آنهاست، آري‌! اينانند كه‌: «سيئاتشان‌ را مي‌زدايم‌» زيرا هجرت‌ در راه‌ خدا(ج) گناهان‌ ما قبل‌ خود را محو مي‌كند و جهاد و شهادت‌ در راه‌ خدا(جل جلاله)، تمام‌ گناهان‌ ـ بجز وام‌ را ـ پاك‌ مي‌گرداند، چنان‌كه‌ در احاديث‌ آمده‌ است‌ «و آنان‌ را در باغهايي‌ كه‌ از فرو دست‌ آنها جويباران‌ روان‌ است، درمي‌آورم‌. اين‌ پاداش ‌الهي‌ است‌ و پاداش‌ نيكو نزد خداوند است» كه‌ به‌ عمل‌كنندگان‌ تعلق‌ مي‌گيرد.
 
	سوره آل عمران آيه  196

‏متن آيه : ‏

‏ لاَ يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُواْ فِي الْبِلاَدِ ‏

 

‏