يتان‌ اين‌ امر را برنتابند.
قرطبي‌ و برخي‌ ديگر از مفسران‌ مي‌گويند: «از ميان‌ ساير عبادات‌ فقط نماز به‌يادآوري‌ مخصوص‌ شد تا بر اهميت‌ آن‌ تأكيد گذاشته‌ شود». در حديث‌ شريف‌آمده‌ است‌ كه: «رسول‌ خدا ص چون‌ از كاري‌ در فشار قرار مي‌ گرفتند، به‌ سوي‌نماز پناه‌ مي‌بردند». «و هرآينه‌ نماز دشوار است‌» بر كساني‌كه‌ به‌ خداوند (ج)ايمان‌نياورده‌ و از طاعت‌ وي‌ تكبر مي‌ورزند «مگر بر فروتنان‌» يعني: آنان‌ كه ‌نفسهايشان‌ در پيشگاه‌ عظمت‌ خداوند (ج)فروتن‌ و رام‌ است‌ و در برابر اين‌ عظمت ‌به‌ آرامش‌ رسيده‌اند.
 

آيه  120
‏متن آيه : ‏
‏ يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيهِمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌ آنان‌ وعده‌ مي‌دهد» شيطان‌، وعده‌هاي‌ باطل‌ و بي‌اساس‌ را، از قبيل‌ اين‌ كه‌: نه‌ بهشتي‌ در كار است‌، نه‌ دوزخي‌، نه‌ رستاخيز و نه‌ حسابي‌ «و آنان‌ را در آرزو مي‌افگند» به‌ آرزوهاي‌ نابكار و بيهوده‌ «و شيطان‌ به‌ آنان‌ وعده‌ نمي‌دهد» با افگندن‌ اين‌ وسوسه‌هاي‌ ميان‌تهي‌ در اندرونشان‌ «بجز غرور» يعني‌: آنان‌ را با اين‌ وعده‌هاي‌ خام‌ مي‌فريبد و در اين‌ وعده‌ها منافعي‌ را به‌ آنان‌ مي‌آرايد، درحالي‌كه‌ در آنها جز زيان‌ محض‌ چيز ديگري‌ نيست‌. ابن‌عرفه‌ مي‌گويد: «غرور چيزي‌ است‌ كه‌ ظاهري‌ دوست‌داشتني‌، اما باطني‌ نفرت‌آلود دارد».
 
	آيه  121
‏متن آيه : ‏
‏ أُوْلَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَلاَ يَجِدُونَ عَنْهَا مَحِيصاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌ گروه‌» يعني‌: دوستان‌ شيطان‌ كه‌ به‌ وسوسه‌هاي‌ وي‌ لبيك‌ گفته‌ و در دام ‌فريب‌ وي‌ در افتاده‌اند «جايگاهشان‌ جهنم‌ است‌ و از آن‌ گريزگاهي‌ ندارند» يعني‌: جايي‌ را ندارند كه‌ از عذاب‌ جهنم‌ به‌سوي‌ آن‌ بگريزند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:733.txt">آيه  122</a><a class="text" href="w:text:734.txt">آيه  123</a><a class="text" href="w:text:735.txt">آيه  124</a><a class="text" href="w:text:736.txt">آيه  125</a><a class="text" href="w:text:737.txt">آيه  126</a><a class="text" href="w:text:738.txt">آيه  127</a></body></html>آيه  122
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً وَعْدَ اللّهِ حَقّاً وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللّهِ قِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ خداي‌ عزوجل‌ حال‌ نيك‌بختان‌ پرهيزگار را با كرامتهايي‌ كه‌ دارند ذكر نموده‌ مي‌فرمايد: «و كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ و كارهاي‌ شايسته‌ كرده‌اند، به ‌زودي‌ آنان‌ رادر باغهايي‌ كه‌ از زير درختان‌ آنها نهرها جاري‌ است‌ درآوريم‌، هميشه‌ در آن‌ جاودانند» بدون‌ زوال‌ و بدون‌ انتقال‌ «وعده‌ خدا حق‌ است‌» يعني‌: خداوند(ج) اين‌ را به‌ آنهاوعده‌ داده ‌است‌ به‌ وعده‌ راستين‌ و وعده‌ او خواه‌نخواه‌ انجام‌شدني ‌است‌ «وچه‌كسي‌ در سخن‌ از خدا راستگوتر است‌؟» يعني‌: هيچ‌كس‌ در سخن‌ از خدا(ج) راستگوتر نيست‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص در خطبه‌ خويش‌چنين‌ مي‌گفتند: «ان‌ اصدق‌ الحديث‌ كلام‌ الله، وخير الهدي‌ هدي‌ محمد، وشر الامور محدثاتها، و كل‌ محدثه‌ بدعه‌، وكل‌ بدعه‌ ضلاله‌، وكل‌ ضلاله‌ في‌النار: همانا راست ‌ترين ‌سخن‌، سخن‌ خدا(ج) است‌ و بهترين‌ روش‌، روش‌ محمدص است‌ و بدترين ‌امور، امور نوپديد است‌ و هر نوپيدايي‌ بدعت‌ و هر بدعتي‌ گمراهي‌ است‌ و هر گمراهي‌اي‌ در دوزخ‌ است»[9].
 
[9] مراد از امور نوپيدا ـ چنان‌كه‌ از تعريف‌ امام‌ شاطبي‌ از بدعت‌ برمي‌آيد ـ پديد آوردن‌ امور نو در حوزه‌ ديني‌ بدون‌ هيچ‌ استنادي‌ به‌ شرع‌ خداي‌ عزوجل‌ است‌، نه‌ نو آوريها در امور دنيا.	آيه  123
‏متن آيه : ‏
‏ لَّيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَن يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَلاَ يَجِدْ لَهُ مِن دُونِ اللّهِ وَلِيّاً وَلاَ نَصِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
قتاده‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: نقل‌ است‌ كه‌ مسلمانان‌ و اهل‌ كتاب ‌بر همديگر فخرفروشي‌ كردند، اهل‌ كتاب‌ گفتند: پيامبران‌ ما قبل‌ از پيامبر شما بوده‌اند و كتاب‌ ما قبل‌ از كتاب‌ شماست‌، پس‌ ما از شما بهتريم‌! و مسلمانان‌گفتند: پيامبر ما خاتم‌ پيامبران‌ است‌ و كتاب‌ ما ناسخ‌ كتابهاي‌ شماست‌، پس‌ ما نزدالله(ج) از شما بهتريم‌! اين‌ بود كه‌ نازل‌ شد: «كار بر وفق‌ آرزوهاي‌ شما و آرزوهاي‌ اهل‌كتاب‌ نيست‌» يعني‌ ورود به‌ بهشت‌، يا فضل‌ و قرب‌ نزد خداوند(ج) و رهايي‌ ازعذاب‌ وي‌، به‌صرف‌ آرزو در دسترس‌ نيست‌، چه‌ اين‌ آرزوها به‌ اهل‌ كتاب‌مربوط باشد؛ چنان‌كه‌ گفتند: ما فرزندان‌ و دوستان‌ خداييم‌ و آتش‌ جز چند روزي ‌معدود به‌ ما نمي‌رسد! و چه‌ اين‌ آرزوها به‌ مسلمانان‌ مربوط باشد؛ چنان‌كه‌ برخي‌ از آنها گفتند: در روز قيامت‌ منادي‌اي‌ ندا مي‌كند و مي‌گويد: هركس‌ اسم‌ اومحمد است‌ به‌ بهشت‌ درآيد! يا هركس‌ در روز جمعه‌، يا در فلان‌ شهر درگذشته‌است‌، به‌ بهشت‌ در آيد...! آري‌! همه‌ اينها آرزوهاي‌ بي‌اساسي‌است‌، بلكه ‌«هركس‌ بدي‌ كند، دربرابر آن‌ كيفر داده‌ مي‌شود و براي‌ خود بجز الله هيچ‌ دوست‌ و هيچ‌ ياري‌دهنده‌اي‌ نمي‌يابد» لذا هركس‌ مرتكب‌ كار بدي‌ ـ اعم‌ از شرك‌ يا غيرآن‌ ـ بشود، در دنيا يا آخرت‌ در برابر كاركردش‌ كيفر مي‌بيند و دراين‌ امر ميان‌ مسلمان‌ وكافر هيچ‌ فرقي‌ نيست‌.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ چون‌ اين‌ آيه‌ فرود آمد، مفاد آن‌ بر بسياري‌ از اصحاب‌ سخت‌ تمام‌ شد تا بدانجا كه‌ برخي‌ از آنها ـ از جمله‌ ابوبكر صديق‌(رض) ـ گفتند: يا رسول‌الله! چگونه‌ ما بعد از نزول‌ اين‌ آيه‌ رستگار مي‌شويم‌، آخر در برابر هر عمل‌ بدي‌ كيفر مي‌يابيم؟! رسول‌ خداص فرمودند: «خدا بر تو بيامرزد اي ‌ابوبكر! آيا تو بيمار نمي‌شوي‌؟ آيا در رنج‌ و تعب‌ نمي‌افتي؟ آيا به‌ تو اندوه‌ و دردي‌ نمي‌رسد؟» ابوبكر صديق‌(رض) گفت‌: چرا يا رسول‌الله! فرمودند: پس‌ اينها ازجمله‌ آن‌ چيزهايي‌ است‌ كه‌ با آن‌ كيفر داده‌ مي‌شويد».
بنابراين‌ روايت‌ و روايات‌ متعدد ديگر، هر درد و مصيبتي‌ كه‌ به‌ انسان‌ مسلمان ‌مي‌رسد و حتي‌ خاري‌ كه‌ بر بدنش‌ مي‌خلد، كفاره‌ گناهانش‌ مي‌باشد. چنان‌كه‌ درحديث‌ شريف‌ ديگري‌ به‌ روايت‌ ابوهريره‌(رض) و ابي‌سعيد از رسول‌ خداص آمده‌ است ‌كه‌ فرمودند: «هيچ‌ درد و رنج‌ و بيماري‌ و آفت‌ و حزن‌ و حتي‌ نگراني‌اي‌ به‌مسلمان‌ نمي‌رسد، مگر اين‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ با آن‌، گناهانش‌ را كفاره‌ مي‌كند». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «چون‌ گناهان‌ بنده‌ بسيار شود 