دعاي‌ خويش‌ يقين‌ داشته‌ باشيد و بدانيد كه‌ خداوند(ج) دعا را از دل‌ غافل‌ و سرگرم‌ هوس‌، اجابت‌ نمي‌كند».
 
	آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ لِيُنذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اوست‌ رفيع‌ الدرجات» يعني‌: اوست‌ داراي‌ درجات‌ و اوصاف‌ رفيع‌ و والا كه ‌به‌ شما دلايل‌ توحيد و آيات‌ عظمت‌ خويش‌ را نمايانده‌ است‌ و او از مشابهت ‌مخلوقات‌ منزه‌ است‌. يا معني‌ اين‌ است‌: اوست‌ كه‌ درجات‌ بندگانش‌ را در دنيا، يا در بهشت‌ برتر مي‌گرداند «صاحب‌ عرش‌ است» و مالك‌ و آفريننده‌ و متصرف‌ در آن‌؛ و اين‌ خود مقتضي‌ رفعت ‌شأن‌ و بزرگي‌ سلطه‌ و فرمانروايي‌ اوست‌ «روح‌ را» يعني‌: وحي‌ را «از امر خويش‌ بر هر كس‌ از بندگانش‌ كه‌ بخواهد مي‌افگند» و ايشان ‌انبيا‡ هستند كه‌ خداوند(ج) از ميان‌ بندگان‌ برگزيده‌اش‌ به‌ رسالت‌ انتخابشان‌ كرده‌ است‌. وحي‌ را «روح‌» ناميد زيرا مردم‌ با آن‌ از مرگ‌ كفر زنده‌ مي‌شوند چنان‌كه‌ بدنها با ارواح‌ زنده‌ مي‌شوند. يا مراد از روح‌، جبرئيل‌(ع) است‌. «من‌امره‌: از امر خويش‌» يعني‌ از شريعتهاي‌ خويش‌ كه‌ آنها را به‌سوي‌ پيامبرانش وحي‌ كرده‌ است‌ تا آن‌ شريعت‌ها را سرمشق‌ خويش‌ ساخته‌ و در زندگي‌ خود به‌موجب‌ آنها عمل‌ كنند «تا از روز ملاقات‌ بيم‌ دهد» يعني‌: تا خداوند(ج) با فرستادن‌ آن‌ پيامبر، مردم‌ را از عذاب‌ روزي‌ بيم‌ دهد كه‌ اهالي‌ آسمانها و زمين‌ و اولين‌ و آخرين‌، همه‌ در آن‌ روز با هم‌ ديدار مي‌كنند.
 
آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ هُم بَارِزُونَ لَا يَخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌ روز كه‌ آنان‌ ظاهر گردند» يعني‌: آن‌ روز كه‌ مردم‌ از قبرهايشان‌ در فضاي‌ باز و صحراي‌ مسطح‌ و همواري‌ كه‌ هيچ‌ چيز در آن‌ پوشيده‌ نيست‌ و هيچ‌ چيز ـ مثل‌ كوه‌، پشته‌ يا ساختماني‌ ـ آنها را از ديدگان‌ نمي‌پوشاند، بيرون‌ مي‌آيند «چيزي‌ از آنها بر خدا پوشيده‌ نمي‌ماند» از اعمالي‌ كه‌ در دنيا كرده‌اند و از آنچه‌ كه‌ سينه‌هايشان ‌پنهان‌ مي‌دارد، يا آشكار مي‌سازد «امروز فرمانروايي‌ از آن‌ كيست‌؟» يعني‌: چون‌ همه‌ كساني‌ كه‌ در آسمانها و زمين‌اند، احضار شوند و جمع‌ گردند، خداوند متعال‌مي‌پرسد: (لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ) : (امروز فرمانروايي‌ از آنِ‌ كيست‌؟). پس‌ هيچ‌ كس ‌پاسخ‌ وي‌ را نمي‌دهد آن‌گاه‌ خداوند(ج) خود پاسخ‌ داده‌ و مي‌فرمايد: «از آن ‌خداوند يگانه‌ قهار است» كه‌ همه‌ خلق‌ را با مرگ‌ مقهور ساخته‌ است‌. حسن ‌مي‌گويد: «سؤال‌كننده‌ حق‌ تعالي‌ و جواب ‌دهنده‌ هم‌ خود اوست‌ و آن‌گاه‌ كه‌ كسي‌ پاسخش‌ را نمي‌دهد، خود پاسخ‌ خويش‌ را مي‌دهد».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2048.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:2049.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:2050.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:2051.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:2052.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:2053.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:2054.txt">آيه  23</a><a class="text" href="w:text:2055.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:2056.txt">آيه  25</a></body></html>آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ الْيَوْمَ تُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«امروز هر كس‌ بر وفق‌ آنچه‌ انجام‌ داده‌ است» از خير و شر «كيفر مي‌يابد. امروز هيچ‌ ستمي‌ نيست» بر احدي‌ از آنان‌ ؛ با كاستن‌ از ثواب‌ يا افزودن‌ در عذاب‌ وي‌ «بي‌گمان‌ خدا زود شمار است» و بسيار سريع‌ حساب‌ مي‌كند زيرا او در امر حساب ‌به‌ تفكر نياز ندارد چنان‌كه‌ ديگران‌ در هنگام‌ حساب‌ كردن‌، نياز به‌ تفكر دارند، بدان‌ جهت‌ كه‌ علم‌ الهي‌ به‌ همه‌چيز محيط و فراگير است‌ و هموزن‌ ذره‌اي‌ از او پنهان‌ نمي‌ماند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «حق‌ تعالي‌ در مدت‌زماني‌ به‌اندازه ‌نصف‌ روز از روزهاي‌ دنيا، تمام‌ خلق‌ را محاسبه‌ مي‌كند».
 
	آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آنها را از روز آزفه» يعني‌: از روز قيامت‌ «بيم‌ ده» روز قيامت‌ را به‌سبب ‌نزديكي‌اش‌ «آزفه‌» ناميد. و چون‌ كوچ‌ كاروان‌ نزديك‌ شود، گفته‌ مي‌شود: «ازف‌ الرحيل‌». «آن‌گاه‌ كه‌ دلها به‌ گلوگاهها مي‌رسد» گويي‌ از شدت‌ بيم‌ و هراس‌، دلها از جاهاي‌ خود بركنده‌ شده‌ و به‌ حنجره‌ها مي‌رسند «پر شده‌ از غم» محزون‌ وپرغصه‌ و ساكت‌ «براي‌ ستمگران‌ هيچ‌ دوستي» يعني‌: هيچ‌ نزديك‌ و خويشاوندي ‌«نيست» كه‌ به‌ آنان‌ سودي‌ برساند «و نه‌ شفاعتگري‌ كه‌ سخن‌ او» در امر شفاعت ‌برايشان‌ «پذيرفته‌ شود».
 
	سوره طه آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ عِلْمُهَا عِندَ رَبِّي فِي كِتَابٍ لَّا يَضِلُّ رَبِّي وَلَا يَنسَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» موسي‌(ع) در پاسخ‌ فرعون‌ «علم‌ آن‌، در كتابي‌ نزد پروردگار من ‌است‌» يعني‌: بي‌گمان‌ تمام‌ اعمالشان‌ نزد خداوند(ج) در لوح‌ محفوظ ثبت‌ شده ‌است‌ پس‌ لابد همه‌ را در روز قيامت‌ از آن‌ اعمال‌ مورد بازپرسي‌ و مجازات‌ قرار مي‌دهد «پروردگارم‌ نه‌ خطا مي‌كند» در علم‌ چيزي‌ از چيزها «و نه‌ فراموش ‌مي‌نمايد» آنچه‌ را كه‌ در حيطه‌ علم‌ وي‌ است‌ از اين‌ اشيا ـ پس‌ همه‌ چيز در حيطه ‌علم‌ اوست‌.
 
	آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ يَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَمَا تُخْفِي الصُّدُورُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«خدا خيانت‌ چشمها را مي‌داند» خيانت‌ چشمها: عبارت‌ از نگاه‌ دزدانه‌ به‌سوي ‌چيزي‌ است‌ كه‌ نگاه‌ كردن‌ به‌سوي‌ آن‌ حلال‌ نيست‌. قتاده‌ گفته‌ است‌: «خيانت‌چشمها، چشم‌چراني‌ در چيزي‌ است‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ آن‌ را دوست‌ ندارد». ابن‌عباس‌(رض) در تفسير آن‌ گفته‌ است‌: «مراد از آن‌: مردي‌ است‌ كه‌ بر اهل‌ يك ‌خانواده‌ وارد مي‌شود و در ميانشان‌ زني‌ زيبا است‌، يا از برابر آن‌ خانه‌ مي‌گذرد و در ميانشان‌ زني‌ زيبا است‌ پس‌ چون‌ غافل‌ مي‌شوند، نگاهي‌ دزدانه‌ به‌سوي‌ آن‌ زن‌ مي‌افگند اما وقتي‌ كه‌ متوجه‌ شوند، چشمش‌ را از آن‌ فرو مي‌بندد و باز چون‌ غافل ‌شوند، به‌ او چشم‌ مي‌دوزد و چون‌ متوجه‌ شوند، چشم‌ فرومي‌پوشد در حالي‌كه‌ خداي‌ عزوجل‌ از قلب‌ وي‌ آگاه‌ است‌ و مي‌داند كه‌ او حتي‌ دوست‌ دارد كه‌ كاش ‌بر فرج‌ آن‌ زن‌ بالا مي‌رفت‌». «و» مي‌داند «آنچه‌ سينه‌ها» و اندرونها «نهان ‌مي‌دارند» از معاصي‌ و ن