ام‌ به‌ طوري‌ كه‌ انتهاي‌ كام‌ دهانشان‌ را ببينم‌ بلكه‌ خنده‌ ايشان‌ فقط تبسم ‌بود و چنان‌ بود كه‌ چون‌ ايشان‌ ابر يا بادي‌ را مي‌ديدند، آثار نگراني‌ بر چهره ‌مباركشان‌ هويدا مي‌شد. به‌ ايشان‌ گفتم: يا رسول‌الله! مردم‌ چون‌ ابر را ببينند، شادمان‌ مي‌شوند كه‌ در آن‌ باران‌ است‌ اما من‌ مي‌بينم‌ كه‌ شما از ديدن‌ آن‌ ناخوش‌ مي‌شويد؟ فرمودند: اي‌ عائشه‌! چه‌ چيز مرا ايمن‌ مي‌كند از اين‌كه‌ در آن‌ عذابي ‌نباشد؟ همانا قومي‌ به‌ وسيله‌ باد عذاب‌ شدند و قومي بودند كه‌ چون‌ عذاب‌ را ديدند، گفتند: اين‌ ابري‌ است‌ كه‌ بر ما باران‌ مي‌باراند!».
 
	سوره أحقاف آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍ بِأَمْرِ رَبِّهَا فَأَصْبَحُوا لَا يُرَى إِلَّا مَسَاكِنُهُمْ كَذَلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
اين‌ باد «همه‌ چيز را» كه‌ بر آن‌ بگذرد؛ از جانها و اموال‌ قوم‌ عاد «به‌ فرمان ‌پروردگار خويش‌» يعني: به‌ قضا و قدر وي‌ «بنيان‌كن‌ مي‌كند. پس‌ چنان‌ شدند كه‌ چيزي‌ جز خانه‌هايشان‌ ديده‌ نمي‌شد» يعني: آن‌ باد آمد و قوم‌ عاد را نابود كرد، در نتيجه‌ آنها چنان‌ نابود شدند كه‌ از اموال‌ و ابدانشان‌ هيچ‌ چيز ديده‌ نمي‌شد و تنها چيزي‌ كه‌ قابل‌ مشاهده‌ بود، منازل‌ و خانه‌هاي‌ خالي‌ آنان‌ بود. در عصر ما نيز عذابهايي‌ مانند طوفانها، آتشفشانها و زلزله‌ها بسيار روي‌ مي‌دهد اما مردم‌ از آنهابه‌ نام‌ «حوادث‌ طبيعي‌» تعبير كرده‌ و از برابر آنها بي‌پروا مي‌گذرند. «بدين‌گونه‌ مجرمان‌ را جزا مي‌دهيم‌» يعني: اين‌ است‌ فيصله‌ ما در مورد كساني‌ كه‌ پيامبران‌ ما را تكذيب‌ و با حكم‌ ما مخالفت‌ مي‌كنند. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عائشه‌ رضي‌ الله عنها آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: چون‌ باد به‌ تندي‌ مي‌وزيد، رسول‌ اكرم‌ ص مي‌گفتند: «اللهم‌ إني‌ أسألك‌ خيرها وخير ما فيها وخير ما أرسلت‌ به‌ وأعوذ بك‌ من ‌شرها وشر ما فيها وشر ما أرسلت‌ به: بار خدايا! من‌ از تو مي‌خواهم‌ خير آن‌ را، خير آنچه‌ را كه‌ در آن‌ است‌ و خير آنچه‌ كه‌ اين‌ باد براي‌ آن‌ فرستاده‌ شده‌ است‌ و به‌ تو پناه‌ مي‌برم‌ از شر آن‌، شر آنچه‌ كه‌ در آن‌ است‌ و شر آنچه‌ كه‌ اين‌ باد براي ‌آن‌ فرستاده‌ شده‌ است‌».
 
سوره أحقاف آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيمَا إِن مَّكَّنَّاكُمْ فِيهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعاً وَأَبْصَاراً وَأَفْئِدَةً فَمَا أَغْنَى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَا أَبْصَارُهُمْ وَلَا أَفْئِدَتُهُم مِّن شَيْءٍ إِذْ كَانُوا يَجْحَدُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ راستي‌ در چيزهايي‌ به‌ آنان‌ امكانات‌ داده‌ بوديم‌ كه‌ به‌ شما در آنها چنان ‌امكاناتي‌ نداده‌ايم‌» يعني: به‌ قوم‌ عاد در مال‌، طول‌ عمر، نيرومندي‌ بدني‌ و بخشيدن‌ فرزندان‌، چنان‌ تمكني‌ داده ‌بوديم‌ كه‌ به‌ شما چنان‌ تمكني‌ نداده‌ايم‌ پس ‌اي‌ مردم‌ مكه‌! قوم‌ عاد از روي‌ سلطه‌ و قدرت‌، تمكن‌ در زمين‌ و اعمار ساختمانهاي‌ استوار، از شما نيرومندتر بودند «و برايشان‌ گوشها و چشمها و دلهايي ‌قرار داده‌ بوديم‌» يعني: با وجود آن‌كه‌ به‌ آنان‌ حواسي‌ را كه‌ ادله‌ به‌ وسيله‌ آن ‌شناخته‌ و دريافته‌ مي‌شود، عنايت‌ كرده‌ بوديم‌ ولي‌ آنان‌ از قبول‌ حجت‌ اعراض ‌كرده‌ نه‌ پند گرفتند و نه‌ به‌ هوش‌ آمدند «ولي‌ گوشها و چشمها و دلهايشان‌ هيچ‌ سودي ‌به‌ حالشان‌ نداشت‌» از آنجا كه‌ آنان‌ به‌ وسيله‌ اين‌ حواس‌ و ادراكات‌، به‌ ايمان ‌توحيدي‌ و باور به‌ صحت‌ وعد و وعيد الهي‌ راه‌ نبردند «چرا كه‌ آيات‌ الهي‌ را انكار مي‌كردند» و اين‌ خود دليل‌ عدم‌ سود دهي‌ حواس‌ و دريافتهاي‌ ادراكي‌ آنان‌ بود «و آنچه‌ به‌ آن‌ استهزا مي‌كردند، آنان‌ را فراگرفت‌» يعني: عذابي‌ كه‌ از روي‌ ريشخند و تمسخر آن‌ را به‌ شتاب‌ مي‌طلبيدند آنجا كه‌ گفتند:  (فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا) : (آنچه‌ را كه ‌برايمان‌ از عذاب‌ وعده‌ مي‌دهي‌، براي‌ ما بياور) «آيه/‌22»، آري‌! همان‌ عذاب‌ بر آنان‌ احاطه‌ كرد و آنان‌ را فراگرفت‌.
 
سوره أحقاف آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُم مِّنَ الْقُرَى وَصَرَّفْنَا الْآيَاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بي‌گمان‌ همه‌ شهرهاي‌ پيرامون‌ شما را نابود كرديم‌» چون‌ شهرهاي‌ قوم‌ ثمود، قوم‌ لوط و مانند آنها از شهرهايي‌ را كه‌ مجاور بلاد حجاز بودند و اخبارشان‌ به ‌تواتر به‌ مردم‌ مكه‌ مي‌رسيد و خود نيز در سفرهاي‌ خويش‌ بر آنها گذر مي‌كردند «و آيات‌ خود را گونه‌گون‌ بيان‌ داشته‌ايم‌، باشد كه‌ آنان‌ باز گردند» يعني: حجت‌ها را به‌انواع‌ مختلف‌ و به‌ طرق‌ گونه‌گون‌ براي‌ مردم‌ آن‌ شهرها بيان‌ كرديم‌ تا آنها از كفر خويش‌ باز گردند اما بازنگشتند.
 
	سوره أحقاف آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ قُرْبَاناً آلِهَةً بَلْ ضَلُّوا عَنْهُمْ وَذَلِكَ إِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ چرا آن‌ كساني‌ را كه‌ جز الله به‌ منزله‌ معبوداني‌ ـ براي‌ تقرب‌ به‌ خدا ـ اختيار كرده‌ بودند، آنان‌ را ياري‌ نكردند» يعني: پس‌ چرا خدايان‌ پنداريشان‌ كه‌ آنها را وسيله‌ قربت‌ و شفاعت‌ خويش‌ نزد خداوند(ج) مي‌شناختند، هيچ‌ به‌ ياريشان‌ نيامدند تا از نابودي‌ نجاتشان‌ دهند «بلكه‌ از آنان‌ گم‌ شدند» يعني: از ياري‌ دادنشان‌ ناپديد شده‌ و در هنگامي‌ كه‌ به‌ آنها نياز داشتند، نزدشان‌ حاضر نشدند «و» قطعا سبب ‌اين‌ نابودي‌ عبارت‌ از: «اين‌ دروغ‌» و پندار كاذب‌ «آنان‌ بود» كه‌ معبودان‌ باطل ‌شريك‌ خدا هستند و آنها را به‌ خداوند(ج) نزديك‌ كرده‌ و برايشان‌ نزد وي‌ شفاعت ‌مي‌كنند «و» سبب‌ اين‌ گمراهي‌ و نابودي‌ عبارت‌ بود از: «آنچه‌ بر مي‌بافتند» از بهتان‌ و افترا، با اين‌ سخن‌ خود كه‌ اين‌ معبودان‌، خدا هستند. پس‌ همين‌ بهتان‌ به ‌نابوديشان‌ كشانيد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2458.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:2459.txt"> آيه  30</a><a class="text" href="w:text:2460.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:2461.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:2462.txt">آيه  33</a><a class="text" href="w:text:2463.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:2464.txt"> آيه  35</a></body></html>سوره أحقاف آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَراً مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنصِتُوا فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلَى قَوْمِهِم مُّنذِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ياد كن