ref="w:text:2480.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:2481.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:2482.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:2483.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:2484.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:2485.txt"> آيه  18</a><a class="text" href="w:text:2486.txt">آيه  19</a></body></html>سوره محمد آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«خدا كساني‌ را كه‌ ايمان‌ آورده‌ و كارهاي‌ شايسته‌ كرده‌اند، در باغستانهايي‌ وارد مي‌كند كه‌ جويباران‌ از فرودست‌ آنها جاري‌ است‌» به‌ پاداش‌ ايمان‌ و عمل‌ صالح ‌ايشان‌. تفسير نظير اين‌ آيه‌ تا كنون‌ در چندين ‌جا از اين‌ تفسير شريف‌ گذشته‌ است‌. امام‌ رازي‌ مي‌گويد: «خداوند متعال‌ بدين‌ سبب‌ در بسياري‌ از آيات‌ به‌ ذكر (جويباران‌) در توصيف‌ بهشت‌ اكتفا مي‌كند، كه‌ در هر جا جويباران‌ باشد، در آنجا اشجار است‌ و در هر جا اشجار باشد، در آنجا ميوه‌ است‌. آري‌! آب‌ سبب ‌زندگي‌ عالم‌ است‌ و آتش‌ سبب‌ نابودي‌ آن‌...». آن‌گاه‌ به‌ بيان‌ حال‌ و مال‌ كفار پرداخته‌ مي‌فرمايد: «و حال‌ آن‌كه‌ كساني‌كه‌ كافر شده‌اند، بهره‌ بر مي‌گيرند و چنان‌كه ‌چهارپايان‌ مي‌خورند، مي‌خورند» يعني: كافران‌ فقط از متاع‌ و بهره‌ دنيا بهره‌ برگرفته ‌و از آن‌ برخوردار مي‌شوند، گويي‌ آنان‌ چهارپاياني‌اند كه‌ جز شكم‌ و شهوت ‌جنسي‌ خود، هدف‌ و همت‌ ديگري‌ نداشته‌، از فرجام‌ كار غافل‌ و به‌ سرگرمي‌هاي‌ دنيا سرخوش‌ و سرمست‌ مي‌باشند «ولي‌ جايگاه‌ آنها آتش‌ است‌» كه‌ در آن‌ فرود آورده‌ شده‌ و مستقر و مقيم‌ ساخته‌ مي‌شوند.
 
	سوره طه آيه  92‏متن آيه : ‏‏ قَالَ يَا هَارُونُ مَا مَنَعَكَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوا ‏
 آيه  93‏متن آيه : ‏‏ أَلَّا تَتَّبِعَنِ أَفَعَصَيْتَ أَمْرِي ‏ 
‏ترجمه : ‏
سرانجام‌ موسي‌(ع) از طور بازگشت‌ و خواست‌ تا با سرزنش‌ برادرش‌ هارون‌(ع) بر اوضاع‌ چيره‌ شود و بساط آن‌ انحراف‌ را برچيند: «گفت‌» موسي‌(ع) «اي‌ هارون‌! وقتي‌ ديدي‌ آنها گمراه‌ شدند» با پرستش‌ گوساله‌ «چه‌ چيز تو را بازداشت‌ كه‌ ازمن‌ پيروي‌ كني‌؟» يعني‌: به‌ من‌ به‌ پيوندي‌ و مرا از اين‌ عملكردشان‌ آگاه‌ گرداني‌؟ يا معني‌ اين‌ است‌: چرا در خشمگين‌ شدن‌ به‌ خاطر الله(ج) از من‌ پيروي‌ نكردي‌ و با اين‌ گمراهان‌ به‌ مبارزه‌ بر نخاستي‌؟ «آيا از فرمانم‌ سرپيچي‌ كردي‌؟» يعني‌: چگونه ‌دستورم‌ را در ايستادگي‌ براي‌ خدا(ج) و پشت ‌كردن‌ به‌ كساني‌ كه‌ با دين‌ وي‌ به‌مخالفت‌ برخاسته‌اند، خلاف‌ كردي‌ و در ميان‌ گروهي‌ اقامت‌ گزيدي‌ كه‌ گوساله‌ را به‌ خدايي‌ گرفته‌اند؟ يادآور مي‌شويم‌ كه‌ موسي‌(ع) قبل‌ از رفتن‌ به‌ كوه‌ طور، به‌ برادرش‌ فرمان‌ داده‌ بود كه‌: (در ميان‌ قومم جانشين‌ من‌ باش‌ و كار آنان‌ را اصلاح ‌كن‌ و از راه‌ فسادگران‌ پيروي‌ نكن‌) «اعراف‌ / 142».
قرطبي‌ مي‌گويد: «اين‌ اصل‌ است‌ در امربه‌معروف‌ و نهي‌از منكر كه‌ بايد از اهل‌ منكر كناره‌ گرفت‌ لذا كسي‌ كه‌ در ميان‌ اهل‌ منكر اقامت‌ مي‌گزيند، بويژه‌ اگر به ‌عمل‌ آنان‌ راضي‌ باشد، حكم‌ او همچون‌ حكم‌ آنان‌ است‌».
 
سوره محمد آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَأَيِّن مِّن قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِّن قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ أَهْلَكْنَاهُمْ فَلَا نَاصِرَ لَهُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بسا شهرها كه‌ نيرومندتر از آن‌ شهري‌ بود كه‌ تو را بيرون‌ راند و ما هلاكشان ‌كرديم‌» يعني: اي‌ محمد ص! بسياري‌ از اهالي‌ شهرها و أمت‌هاي‌ پيشين‌، از امكانات‌ و نفوذي‌ بيشتر از نيرو و امكانات‌ مردم‌ مكه‌ برخوردار بودند ـ همان‌ مردمي‌ كه‌ تو را از مكه‌ بيرون‌ راندند ـ اما با وصف‌ آن‌ همه‌ نيرومندي‌ و شكوه‌، نابودشان‌ كرديم‌ «پس‌ هيچ‌ نصرت‌ دهنده‌اي‌ نداشتند» بنابراين‌، كفار قريش‌ كه‌ از آنان‌ ضعيف‌تر هستند، سزاوارتر به‌ آنند كه‌ هيچ‌ ياوري‌ نداشته‌ باشند پس‌ بدانند كه ‌اگر به‌ سبب‌ وجود پيامبر رحمتص، عذاب‌ دنيا از آنان‌ برداشته‌ شود؛ اين‌ عذاب ‌حتما در آخرت‌ گريبانگير آنان‌ خواهد شد.
ابويعلي‌ و ابي‌ابي‌حاتم‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ از ابن‌عباس‌(رض) روايت‌ كرده‌اند كه‌ فرمود: آن‌گاه‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص در سفر هجرت‌شان‌، به‌ سوي‌ غار ثور حركت‌ كردند، به‌ جانب‌ مكه‌ نگاهي‌ افگنده‌ و فرمودند: تو دوست‌داشته‌ترين ‌سرزمين‌هاي‌ خداوند(ج) نزد من‌ هستي‌ و اگر شهروندانت‌ مرا بيرون‌ نمي‌كردند، من ‌از ميان‌ تو بيرون‌ نمي‌آمدم‌. پس‌ خداوند عزوجل‌ اين‌ آيه‌ را نازل‌ كرد.
 
	سوره محمد آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ أَفَمَن كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ كَمَن زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءهُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا كسي‌ كه‌ بر حجتي‌ از جانب‌ پروردگار خويش‌ است‌، مانند كسي‌ است‌ كه‌ بدي ‌كردارش‌ براي‌ او زيبا جلوه‌ داده‌ شده‌ و هوسهاي‌ خود را پيروي‌ كرده‌اند؟» يعني: كساني‌كه‌ بر يقين‌ و باور روشني‌ از جانب‌ پروردگارشان‌ هستند، با كساني‌كه‌ بدعملي‌شان‌ در نظرشان‌ آراسته‌ جلوه‌ داده‌ شده‌، برابر نيستند. اين‌ اعمال‌ بدشان ‌عبارت‌ است‌ از: شرك ‌آوردن‌ به‌ خداي‌ سبحان‌ و عمل‌ به‌ نافرماني‌هاي‌ وي‌. پس ‌كساني‌كه‌ بر حجتي‌ از جانب‌ پروردگار خويش‌ قرار دارند، همانند كساني‌ نيستند كه‌ در پرستش‌ بتان‌ از هوي‌ و هوس‌هاي‌ خود پيروي‌ كرده‌ و در انواع‌ گمراهي‌ها فرورفته‌اند، بي‌آن‌كه‌ حتي‌ شبهه‌ شك‌ برانگيزي‌ در امر حقانيت‌ دين‌ خدا(ج) داشته ‌باشند، چه‌ رسد به‌ اين‌كه‌ در اين‌ موضع‌ غير اصولي‌شان‌ از حجت‌ روشني ‌برخوردار باشند. لذا در ميان‌ مؤمنان‌ و كفار به‌ هيچ‌ وجه‌ همانندي‌اي‌ نيست‌.
	سوره محمد آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيهَا أَنْهَارٌ مِّن مَّاء غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِن لَّبَنٍ لَّمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى وَلَهُمْ فِيهَا مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا مَاء حَمِيماً فَقَطَّعَ أَمْعَاءهُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مثل‌ بهشتي‌ كه‌ به‌ پرهيزگاران‌ وعده‌ داده‌ شده‌» يعني: وصف‌ شگفت‌آور و شأن‌ شگرف‌ بهشت‌، مانند باغي‌ است‌ كه: «در آن‌ نهرهايي‌ است‌ از آبي‌ كه‌ به‌ ديرماندگي‌ متغير نشده