ر سبب‌ وجود انسانند و نهايت‌ نيكي‌ را به‌ فرزندانشان‌ كرده‌اند پس‌ شايسته‌ چنين‌ رفتاري‌ هستند. «وصيت: سفارش‌» در آيه‌ كريمه‌ به‌ معني‌ «امر» است، يعني: به‌ انسان‌ امر كرديم‌ كه‌ نسبت‌ به‌ پدر و مادرش‌ نيكي‌ كند. «و اگر آنها با تو دركوشند تا چيزي‌ را كه‌ بدان‌ علم‌ نداري، با من‌ شريك‌ گرداني‌ پس، از آن‌ دو اطاعت‌ نكن‌» يعني: اگر پدر و مادرت‌ از تو خواستند و الزامت‌ كردند بر اين‌ كه‌ با من معبودي‌ را شريك‌ گرداني‌ كه‌ به‌ خدا بودن‌ آن‌ علمي‌ نداري‌ پس‌ از اين‌ خواسته ‌آنان‌ اطاعت‌ نكن‌ زيرا هيچ‌ طاعتي‌ از مخلوق‌ در نافرماني‌ خالق‌ پذيرفته‌ نيست‌. فرمان‌دادن‌ آنها به‌ ساير معاصي‌ و نافرماني‌هاي‌ خداي‌ سبحان‌ نيز، به‌ درخواست ‌شرك‌ از سوي‌ آنها ملحق‌ مي‌شود. بنابراين، نبايد پدر و مادر در معصيت‌ خداي‌ سبحان‌ مورد هيچ‌ اطاعتي‌ قرار بگيرند لذا اگر پدر و مادر تو را به‌ آنچه‌ كه‌ حرام ‌است‌ فرمان‌ مي‌دهند، از آنها فرمان‌ نبر بلكه‌ فقط از خداأ  فرمان‌ ببر اما اين‌ فرمان ‌دادن‌ آنها به‌ معصيت، نبايد تو را از نيك‌رفتاري‌ با آنها بازدارد. چنان‌كه ‌رسول‌ خداص چنين‌ توصيه‌ كرده‌اند. «بازگشت‌ شما به‌سوي‌ من‌ است‌ آن‌گاه‌ به‌حقيقت‌ آنچه‌ مي‌كرديد، آگاهتان‌ مي‌سازم‌» يعني: شما را از اعمال‌ شايسته‌ و ناشايست‌تان‌ آگاه‌ مي‌كنم‌ و هر يك‌ را به‌ آنچه‌ كه‌ سزاوار آن‌ است، جزا مي‌دهم‌.
ابن‌كثير در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ از سعدبن‌ابي‌وقاص‌t روايت‌ مي‌كند كه ‌فرمود: «مادرم‌ به‌ من‌ گفت: مگر نه‌ اين‌ است‌ كه‌ خدا تو را به‌ نيكي‌ با والدين ‌فرمان‌ داده‌است‌؟ به‌خدا سوگند كه‌ نه‌ غذايي‌ مي‌خورم‌ و نه‌ نوشابه‌اي‌ مي‌نوشم‌ تا بميرم‌ يا كافر شوي‌! سپس‌ يك‌ شبانه‌روز هيچ‌ چيز نخورد و نياشاميد و نه‌ از آفتاب ‌به‌ سايه‌ رفت‌ آن‌گاه‌ در شب‌ و روز بعد نيز چنين‌ كرد تا بدانجا كه‌ از حال‌ رفت‌ و سخت‌ بي‌رمق‌ شد. در اين‌ هنگام، سعد به‌نزد وي‌ آمد و گفت: مادر جان‌! اگر تو صد جان‌ داشته ‌باشي‌ و آن‌ جانها يكايك‌ از تنت‌ بيرون‌ روند، من‌ كسي‌ نيستم‌ كه‌ دينم‌ را فروگذارم، حال‌ اگر مي‌خواهي‌ بخور و اگر مي‌خواهي‌ نخور. پس‌ چون ‌مادر سعد از كفر وي‌ مأيوس‌ شد، اعتصاب‌ غذاي‌ خويش‌ را شكست‌ و خورد و نوش‌ را از سر گرفت‌. سعد مي‌گويد: اين‌ آيه‌ درباره‌ من نازل‌ شد».
سوره عنكبوت آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌كه‌ ايمان‌ آورده‌ و كارهاي‌ صالح‌ كرده‌اند، البته‌ آنان‌ را در زمره‌ صالحان ‌درمي‌آوريم‌» يعني: در زمره‌ كساني‌ كه‌ در صلاح‌ و شايستگي‌ راسخ‌قدم‌ گرديده‌اند.
بايد دانست‌ كه‌ صلاح‌ از برازنده‌ترين‌ صفات‌ مؤمنان‌ است‌ و محل‌ آرزوي ‌پيامبران(ع) بوده‌ است‌.
سوره عنكبوت آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ وَلَئِن جَاء نَصْرٌ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از ميان‌ مردم‌ كساني‌ هستند كه‌ مي‌گويند: به‌ خدا ايمان‌ آورده‌ايم‌ پس‌ چون‌ در خداوند آزار بينند» يعني: چون‌ در راه‌ خداوند(ج) و به‌خاطر دين‌ وي‌ آزار بينند چنان‌كه‌ اهل‌ كفر با اهل‌ ايمان‌ و اهل‌ معاصي‌ با اهل‌ طاعات‌ چنين‌ روشي‌ در پيش ‌گرفته‌ و به‌خاطر ايمان‌ به‌ خدا(ج) و عمل‌ به‌ اوامرش، مؤمنان‌ و مطيعان‌ را مورد آزار و اذيت‌ قرار مي‌دهند. آري‌! چون‌ در راه‌ خداوندأ آزار ببينند، در اين ‌هنگام‌ «فتنه‌ مردم‌ را» يعني: آزار و اذيتي‌ را كه‌ مردم‌ بر آنان‌ وارد مي‌سازند تا آنها را از دينشان‌ برگردانند «مانند عذاب‌ خدا قرار مي‌دهند» يعني: از ديدن‌ آزار و اذيت‌ از سوي‌ آنان‌ بيقراري‌ كرده، بر آن‌ شكيبايي‌ نمي‌ورزند و آن‌ را در بزرگي‌ و شدت‌ خود مانند عذاب‌ الهي‌ مي‌پندارند و از آزاردهندگان‌ چنان‌ اطاعت‌ مي‌كنند كه‌ از خدا(ج) اطاعت‌ مي‌كنند. به‌قولي: مراد از اينان، منافقانند كه‌ چون‌ در راه‌خدا(ج)  مورد آزار قرار بگيرند، از دين‌ حق‌ بازگشته‌ و كافر مي‌شوند. پس‌ شايسته‌شأن‌ مؤمن‌ اين‌ است‌ كه‌ بر آزار و اذيت‌ در راه‌ خدا(ج) صبر و پايداري‌ نموده‌ و به‌خاطر اين‌ آزارواذيتها از حق‌ برنگشته‌ و در نيمه‌ راه‌ سقوط نكند بلكه‌ روياروي ‌اين‌ موانع‌ بايستد و آنها را پشت ‌سر بگذارد. البته‌ اگر تحت‌ فشار كفار قرار داشت، اين‌ پايداري‌ و ثبات‌ وي‌ مانع‌ از آن‌ نيست‌ كه‌ ظاهرا بر سبيل‌ تقيه، با كفار موافقت ‌نمايد در حالي‌ كه‌ قلبش‌ بر ايمان‌ مطمئن‌ است‌.
«و اگر از جانب‌ پروردگارت‌ پيروزي‌اي‌ رسد» به‌ مؤمنان‌ و غلبه‌ و غنيمتي‌ يابند؛ «مي‌گويند» آن‌ سقوط كنندگان‌ در نيمه‌ راه‌ «ما با شما بوديم‌» يعني: در دين‌ شما بوده‌ و با شما عليه‌ دشمنان‌ يار و همكار بوديم‌. پس‌ خداي‌ عزوجل‌ آنان‌ را تكذيب‌ كرده‌ و مي‌فرمايد: «آيا خدا به‌ آنچه‌ در دلهاي‌ جهانيان‌ است‌» از خير و شر «داناتر نيست‌؟» پس‌ چگونه‌ اين‌ ادعاي‌ دروغين‌ را به‌ ميان‌ مي‌آورند؟
اين‌ آيه‌ ناظر بر گروهي‌ است‌ كه‌ در ايمانشان‌ ضعف‌ بود، به‌طوري‌كه‌ چون‌ از كفار آزار مي‌ديدند، با آنان‌ همراهي‌ و موافقت‌ مي‌كردند و چون‌ قوت‌ اسلام ‌نمايان‌ مي‌شد و خداي‌ عزوجل‌ مؤمنان‌ را در موضعي‌ از مواضع‌ و در سنگري‌ از سنگرها نصرت‌ مي‌داد، مي‌گفتند: ما با شما همراه‌ بوديم‌.
 
سوره عنكبوت آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنَافِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و قطعا خدا مؤمنان‌ را معلوم‌ مي‌دارد و يقينا منافقان‌ را نيز معلوم‌ مي‌دارد» يعني: خداوندأ دو گروه‌ مؤمن‌ و منافق‌ را به‌ وسيله‌ آزمايش‌ در سختي‌ها از يك‌ديگر جدا و متمايز گردانيده‌ و اخلاص‌ مخلصان‌ و نفاق‌ منافقان‌ را آشكار مي‌گرداند پس‌مخلص‌ كسي‌ است‌ كه‌ از آزارهايي‌ كه‌ مي‌بيند، متزلزل‌ نمي‌شود و در راه‌ خدا چنان‌كه‌ بايد صبر و ثبات‌ مي‌ورزد و منافق‌ كسي‌ است‌ كه‌ به‌ چپ‌ و راست‌ متمايل‌ مي‌شود پس‌ اگر به‌ او از جانب‌ كافران‌ آزاري‌ رسيد، با آنان‌ موافقت‌ و همراهي‌ و تبعيت‌ كرده‌ و به‌ خداي‌ عزوجل‌ كافر مي‌شود و اگر پرچم‌ اسلام‌ و قوت‌ آن‌ برفراز شده‌ خورشيد پيروزي‌ آن‌ بدرخشد و نشانه‌هاي‌ فتح‌ و نصرت‌ نمايان‌ گردد، به‌سوي‌ اسلام‌ بازمي‌گردد و مي‌پندار