 كه‌ از مسلمانان‌ است‌.
 
سوره مريم آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَقُولُ الْإِنسَانُ أَئِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و انسان‌ مي‌گويد» مراد از انسان‌ در اينجا: انسان‌ كافر است‌ «آيا وقتي‌ بميرم‌، راستي‌ بيرون‌ آورده‌ خواهم‌ شد» از قبر «زنده‌ شده‌؟» استفهام‌ در اينجا مفيد انكار و استبعاد است‌.
ابن‌ عباس‌ك در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: اين‌ آيه‌ درباره‌ وليد بن ‌مغيره‌ و يارانش‌ نازل‌ شد.
پاسخ‌ آن‌ انسان‌ كافر منكر معاد اين‌ است‌:
 
سوره عنكبوت آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطَايَاكُمْ وَمَا هُم بِحَامِلِينَ مِنْ خَطَايَاهُم مِّن شَيْءٍ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كافران‌ به‌ مؤمنان‌ گفتند: از راه‌ ما پيروي‌ كنيد» رهرو راه‌ و روش‌ ما باشيد، به‌ دين‌ ما درآييد و از دين‌ خويش‌ باز گرديد «و ما گناهانتان‌ را به‌ گردن ‌مي‌گيريم‌» يعني: اگر پيروي‌ از راه‌ ما گناهي‌ باشد كه‌ شما به‌سبب‌ آن‌ در هنگامه ‌رستاخيز ـ چنان‌كه‌ مي‌گوييد ـ مورد مؤاخذه‌ قرار مي‌گيريد پس‌ ما گناهانتان‌ را به‌ گردن‌ مي‌گيريم‌ تا اين‌ ما باشيم‌ كه‌ به‌ آن‌ مورد مؤاخذه‌ و بازپرسي‌ قرار مي‌گيريم‌ نه ‌شما.
با تأسف‌ كه‌ جمله: «تو اين‌ كار را بكن‌ و گناهت‌ به‌ گردن‌ من‌!» مخصوصا ميان ‌عوام‌ مردم‌ در جوامع‌ اسلامي‌ بسيار رواج‌ و رونق‌ يافته‌ است‌.
پس‌ خداي‌ عزوجل‌ در تكذيب‌ آنان‌ مي‌فرمايد: «و چيزي‌ از گناهانشان‌ را بردارنده ‌نيستند» يعني: آنها هيچ‌ چيز از گناهاني‌ را كه‌ به‌ برداشتن‌ آن‌ متعهد شده‌اند، بردارنده‌ نيستند «قطعا آنان‌ دروغگويند» در اين‌ سخن‌ خويش‌ كه: «ما گناهانتان‌ رابه‌ گردن‌ مي‌گيريم‌» زيرا هيچ‌كس‌ گناه‌ ديگري‌ را به‌گردن‌ نمي‌گيرد.
مجاهد در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويد: آيه‌ كريمه‌ درباره‌ كفار قريش‌ نازل‌ شد.
 
سوره عنكبوت آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَيَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ وَأَثْقَالاً مَّعَ أَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْأَلُنَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَمَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و قطعا برمي‌دارند» اين‌ گروه‌ دعوتگر به‌ سوي‌ كفر «بارهاي‌ سنگين‌ خود را» يعني: گناهاني‌ را كه‌ خود مرتكب‌ شده‌اند «و بارهاي‌ ديگري‌ را با بارهاي‌ خود» يعني: بي‌ آن‌كه‌ از گناهان‌ خود مرتكبان‌ گناه‌ چيزي‌ كم‌ شود، گناهان ‌ديگري‌ را با گناهان‌ خود نيز برمي‌دارند. و آن، گناهان‌ كساني‌ است‌ كه‌ آنها را گمراه‌ كرده‌ و از هدايت‌ به‌سوي‌ ضلالت‌ به‌ در برده‌اند «و به‌راستي‌ روز قيامت‌ از آنچه‌ افترا مي‌بستند» يعني: از دروغهايي‌ كه‌ در دنيا به ‌ميان‌ مي‌آوردند؛ «مورد پرسش‌ قرار مي‌گيرند» همراه‌ با سركوب‌ و سرزنش‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «هر كس‌ به‌سوي‌ هدايت‌ فراخواند، برايش‌ از مزد و پاداش‌ همانند مزدهاي‌ كساني ‌است‌ كه‌ از وي‌ تا روز قيامت‌ پيروي‌ كرده‌اند، بي‌ آن‌كه‌ از پاداشهاي‌ خودشان ‌چيزي‌ كاسته‌ شود. و هر كس‌ به‌ سوي‌ گمراهي‌اي‌ فراخواند، بر او از گناه‌ همانند گناهان‌ كساني‌ است‌ كه‌ از وي‌ تا روز قيامت‌ پيروي‌ كرده‌اند، بي‌ آن‌كه‌ چيزي‌ از گناهان‌ خود آنان‌ كاسته‌ شود».
اينك‌ مثالي‌ عيني‌ از رويارويي‌ كفر و ايمان‌ ارائه‌ مي‌شود:
سوره عنكبوت آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحاً إِلَى قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَاماً فَأَخَذَهُمُ الطُّوفَانُ وَهُمْ ظَالِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌راستي‌ نوح‌ را به‌سوي‌ قومش‌ فرستاديم‌ پس‌ در ميان‌ آنها هزار سال‌ منهاي ‌پنجاه‌ سال‌ درنگ‌ كرد» ابن‌عباسك مي‌گويد: «نوح‌ چهل‌ سال‌ داشت‌ كه‌ به‌رسالت‌ مبعوث‌ شد، نهصد و پنجاه‌ سال‌ هم‌ به‌ دعوت‌ الي‌الله در ميان‌ قومش ‌مصروف‌ بود و بعد از طوفان‌ نيز شصت‌ سال‌ زندگي‌ كرد تا نسل‌ بشر بار ديگر رو به‌فزوني‌ نهاد». در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «اولين‌ نبيي‌ كه‌ فرستاده‌ شد، نوح‌(ع) بود».
صاحب‌ تفسير «في‌ظلال‌القرآن‌» مي‌گويد: «هم‌اكنون‌ داشتن‌ چنين‌ عمر طولاني‌اي‌ غيرطبيعي‌ به‌ نظر مي‌رسد ولي‌ ما اين‌ خبر را از صادق‌ترين‌ منبع‌ در عرصه‌ هستي‌ دريافت‌ مي‌كنيم، كه‌ اين‌ خود برهان‌ روشن‌ درستي‌ آن‌ است‌ اما اگر بخواهيم‌ آن‌ را تفسير كنيم، نيز مي‌توانيم‌ بگوييم: در آن‌ زمان‌ تعداد بشر اندك‌ و محدود بوده‌اند پس‌ بعيد نيست‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ به‌جاي‌ كثرت‌ تعداد، به‌ اين ‌نسل‌ها طول‌ عمر بيشتري‌ عنايت‌ كرده‌ باشد؛ براي‌ اين‌ كه‌ زمين‌ آبادان‌ شود و حيات ‌امتداد پيدا كند و چون‌ نسل‌ بشر روبه‌ فزوني‌ نهاد و زمين‌ آبادان‌ شد، ديگر سببي ‌براي‌ طولاني ‌ساختن‌ عمرها باقي‌ نماند. اين‌ سنت‌ كه‌ گفتيم‌؛ در عمر بسياري‌ ديگر از جانداران‌ نيز قابل‌ ملاحظه‌ است‌ و به‌ هر مقدار كه‌ تعداد كم‌ شود، عمر طولاني ‌مي‌شود چنان‌كه‌ مي‌بينيم‌ كركس‌ها بعضا تا صدها سال‌ عمر مي‌كنند در حالي‌ كه ‌يك‌ مگس‌ بيش‌ از دو هفته‌ عمر نمي‌كند».
اين‌ آيه‌ پايدار سازنده‌ پيامبر ص در راه‌ دعوت‌ است، گويي‌ خطاب‌ به‌ ايشان ‌گفته‌ مي‌شود: نوح‌(ع) نهصدوپنجاه‌ سال‌ قومش‌ را به‌سوي‌ حق‌ فراخواند و از آنان ‌جز تعدادي‌ اندك‌ ايمان‌ نياوردند پس‌ اي‌ محمد ص! تو سزاوارتر به‌ آن‌ هستي‌ كه ‌بر اين‌ راه‌ صبر و ثبات‌ ورزي‌ زيرا اندك‌ مدتي‌ است‌ كه‌ در ميان‌ قوم‌ خويش‌ مانده‌اي‌ و در همين‌ اندك‌ زمان، شمار امت‌ و پيروانت‌ بسيار بيشتر از شمار پيروان ‌نوح‌(ع) است‌.
«پس‌ طوفان‌ آنان‌ را فرو گرفت‌» بعد از تمام‌ شدن‌ مدت‌ مذكور. طوفان: چيزي ‌است‌ كه‌ با كثرت‌ و غلبه‌ بر چيز ديگري‌ احاطه‌ كند، اعم‌ از سيل‌ تاريكي، يا تندباد. اما در اينجا مراد از آن، سيل‌ فراگيري‌ است‌ كه‌ هم‌ از آسمان‌ بر آنان‌ نازل‌ شد و هم‌ از زمين‌ برجوشيد تا همگي‌ را غرق‌ كرد «در حالي‌كه‌  ستمكار بودند» يعني: با كفر خويش‌ ادامه‌دهنده‌ ستم‌ بودند و اندرزهاي‌ نوح‌÷ در آنان‌ هيچ‌ سود و اثري ‌نبخشيد، با آن‌كه‌ نوح‌(ع) در تمام‌ طول‌ اين‌ مدت‌ آنان‌ را پندواندرز و هشدار مي‌داد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1214.txt"> آيه  15</a><a class="text" href="w:text:1215.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:1216.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:1217.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:1218.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:1219.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:1220.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:1221.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:1222.txt">آيه  23</a></body></html>سوره عنكبوت آيه  15
‏متن 