ه‌ تأمل‌ در اين‌ امور موجب‌ گرايش‌ به‌ ايمان‌ است‌؟.
 
	سوره نوح آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا نديده‌ايد كه‌ خداوند چگونه‌ هفت‌ آسمان‌ را تو بر تو» يعني: بعضي‌ را بر فراز بعضي‌ ديگر، طبقه‌ در طبقه‌ «آفريده‌ است‌؟» .
 
	سوره نوح آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُوراً وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در آنها» يعني: در آسمانها «ماه‌ را قرار داده ‌است» يادآور مي‌شويم‌ كه‌ ماه ‌در آسمان‌ دنياست‌ «فروزنده» يعني: در حالي‌ كه‌ ماه‌ روشني‌بخش‌ روي‌ زمين‌ با نوري‌ است‌ كه‌ در آن‌ گرمايي‌ نيست‌ «و خورشيد را چراغي‌ قرار داده ‌است» پرتوافشان‌ براي‌ اهل‌ زمين‌ تا به‌وسيله‌ نور و گرماي‌ آن‌ به‌ تصرف‌ در امور معيشتي‌ مورد نياز خويش‌ دسترسي‌ يابند، خورشيدي‌ كه‌ هم‌ در آن‌ روشني‌، هم‌ گرما و هم‌ انرژي‌ وجود دارد؟.
 
	سوره نوح آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ وَاللَّهُ أَنبَتَكُم مِّنَ الْأَرْضِ نَبَاتاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خداوند شما را از زمين‌ رويانيد به‌نوعي‌ از رويانيدن» يعني: خداي‌ عزوجل‌ بشر را از قشر زمين‌ آفريد، سپس‌ زمينه‌ را براي‌ رشد و رويش‌ او در آن‌ مساعد كرد؛ با بزرگ‌ شدن‌ وي‌ بعد از كوچكي‌ و با دراز شدن‌ قدوقامت‌ وي‌ بعد از كوتاهي‌. البته ‌رشد و نمو آدميان‌ مانند رشد و نمو گياهان‌ به‌ وسيله‌ چيزهايي‌ است‌ كه‌ در فرايند تحول‌ خود به‌ رستني‌ها يا حيوانات‌ جاندار، از اجزاي‌ زمين‌ تغذيه‌ مي‌كنند.
 
	سوره نوح آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيهَا وَيُخْرِجُكُمْ إِخْرَاجاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سپس» خداوند(ج) «شما را در آن» يعني: در زمين‌ «بازمي‌گرداند» آن‌گاه‌ كه‌ مي‌ميريد پس‌ اجزاي‌ وجودتان‌ در آن‌ به‌ تحليل‌ مي‌رود تا سرانجام‌ بار ديگر به ‌خاك‌ تبديل‌ گرديده‌ و با زمين‌ آميخته‌ مي‌شود «و دوباره‌ شما را بيرون‌ مي‌آورد به‌طوري‌ بيرون ‌آوردن» يعني: باز شما را از زمين‌ بيرون‌ مي‌آورد؛ با رستاخيز روز قيامت‌ به‌ بيرون ‌آوردن‌ در يك‌ دفعه‌ واحد، نه‌ با رويانيدن‌ تدريجي‌تان‌ همچون‌ باراول‌.
 
	سوره نوح آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ وَاللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ بِسَاطاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خداوند زمين‌ را براي‌ شما فرشي‌ ساخت» يعني: آن‌ را براي‌ شما هموار گردانيد كه‌ بر آن‌ سكني‌ مي‌گزينيد، راه‌ مي‌رويد و استراحت‌ مي‌كنيد، همچون ‌راه‌ رفتن‌ و استراحت‌ بر روي‌ فرش‌ در خانه‌هايتان‌.
 
	سوره نوح آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ لِتَسْلُكُوا مِنْهَا سُبُلاً فِجَاجاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا در راههاي‌ فراخ‌ آن‌ برويد» يعني: تا به‌ شاهراههاي‌ فراخ‌ و گشاده‌ زمين ‌برويد. فج: راه‌ ميان‌ دو كوه‌ است‌. خلاصه‌ اين‌كه: خداوند متعال‌ به‌ زبان‌ نوح‌(ع) چهار دليل‌ را بر توحيد خويش‌ بيان‌ كرد؛ دليل‌ اول: آفرينش‌ انسان‌ بر اطوار مختلف‌، دليل‌ دوم: آفرينش‌ آسمانها و خورشيد و ماه‌، دليل‌ سوم: روياندن ‌انسان‌ از زمين‌ و دليل‌ چهارم: گسترده ‌كردن‌ زمين‌ با راههاي‌ گشاده‌ و فراخ‌ است‌.
 
سوره نوح آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي وَاتَّبَعُوا مَن لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهُ وَوَلَدُهُ إِلَّا خَسَاراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«نوح‌ گفت: پروردگارا! هرآينه‌ اينان‌ از من‌ نافرماني‌ كردند» يعني: بر نافرماني‌ من ‌اصرار و استمرار ورزيدند و دعوتم‌ به‌ سوي‌ عبادت‌ و تقوي‌ و اطاعت‌ را اجابت ‌نگفتند «و از كسي‌ پيروي‌ كردند كه‌ مال‌ و فرزندش‌ جز زيان‌ در حق‌ وي‌ نيفزوده‌ است» يعني: اشخاص‌ فقير و نيز اراذل‌ و اوباش‌ از رؤساي‌ گمراه‌ و ثروتمند خود پيروي‌ كردند، از همان‌ كساني‌ كه‌ بسياري‌ مال‌ و فرزند جز بر گمراهي‌شان‌ در دنيا و عذابشان‌ در آخرت‌ نيفزوده ‌است‌. به‌ اين‌ ترتيب‌، نوح‌(ع) از آنان‌ به‌سوي ‌خداي‌ عزوجل‌ درد دل‌ كرد در حالي‌ كه‌ مي‌دانست‌ او خود به‌ حالشان‌ داناتر است‌؛ و افزود:
 
	سوره أنبياء آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ مَن يَكْلَؤُكُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمَنِ بَلْ هُمْ عَن ذِكْرِ رَبِّهِم مُّعْرِضُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو چه‌كسي‌ شما را شب‌ و روز از عذاب‌ رحمان‌ نگهباني‌ مي‌كند؟» يعني: چه‌ كسي‌ شما را از آنچه‌ كه‌ خداي‌ رحمان‌ مي‌خواهد بر شما از مجازاتهاي‌ دنيا و آخرت ‌فرودآورد، حفظ و حراست‌ مي‌كند؟ پاسخ‌ اين‌ است‌ كه‌ هيچ‌ كس‌! «بلكه‌ آنان‌ از ياد پروردگارشان‌ رويگردانند» خداي‌ عزوجل‌ را به‌ياد نمي‌آورند و ياد او هم‌ به‌فكرشان‌ خطور نمي‌كند بلكه‌ از اين‌ فكر و انديشه‌ اعراض‌ كرده‌ و هرگز زحمت‌ فكر كردن‌ در اين‌ امور را به‌ خود نمي‌دهند.
 
سوره نوح آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَكَرُوا مَكْراً كُبَّاراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و نيرنگي‌ بزرگ‌ در كار آوردند» يعني: رؤسا نيرنگ‌ بس‌ بزرگي‌ سگاليدند؛ كه ‌عبارت‌ از تهييج‌ و برانگيختن‌ سفله‌گان‌ و اراذلشان‌ بر آزار دادن‌ و كشتن‌ نوح‌(ع) بود.
	سوره نوح آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدّاً وَلَا سُوَاعاً وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
نوح‌(ع) افزود: «و گفتند» رؤسا به‌ پيروان‌ خود براي‌ برانگيختنشان‌ بر نافرماني ‌نوح‌(ع): «هرگز خدايان‌ خود را ترك‌ نكنيد» يعني: هرگز پرستش‌ خدايان‌ خود را فرو نگذاريد؛ و آن‌ خدايان‌ عبارت‌ از بتان‌ و تصاوير و تمثالهايي‌ بود كه‌ آنها براي ‌خود ساخته‌ بودند و سپس‌ اعراب‌ نيز آنها را پرستش‌ كردند «و» همچنين‌ رؤسا به‌پيروان‌ خود گفتند: «هرگز ود و سواع‌ و يغوث‌ و يعوق‌ و نسر را ترك‌ نكنيد» يعني: پرستش‌ آنها را فرونگذاريد. محمدبن‌كعب‌ مي‌گويد: «ود و سواع‌ و يغوث‌ ويعوق‌ و نسر، نام‌ اشخاص‌ صالحي‌ بود كه‌ در فاصله‌ زماني‌ ميان‌ آدم‌ و نوح‌ علیهماالسلام مي‌زيستند و نحوه‌ پرستششان‌ اين‌گونه‌ بود كه‌ بعد از درگذشت‌ آنان‌، گروهي‌ به‌ميان‌ آمدند كه‌ در عبادت‌ حق‌ تعالي‌ به‌ آنان‌ اقتدا كردند پس‌ ابليس‌ به‌ آنان‌ گفت: اگر تمثال‌ آنها را به‌تصوير بكشيد، عبادت‌ به‌ شيوه‌ ايشان‌ براي‌ شما نشاط آورتر و شوق‌انگيزتر است‌. پس‌ آنها چنين‌ كردند. سپس‌ بعد از آنان‌ گروهي‌ ديگر آمدند و ابليس‌ به‌ آنان‌ گفت: كساني‌ كه‌ قبل‌ از شما بودند، اين‌ تصاوير را مي‌پرستيدند لذا شما نيز چنين‌ كنيد. لذا پرستش‌ بتان‌ از همان‌ وقت‌ آغاز شد و اعراب‌ نيز بعدا آن ‌بتان‌ را به‌ پرستش‌ گرفتند چنان‌كه‌ «ود» بت‌ قبيله‌ كلب‌ بود، «سواع‌» بت‌ قبيله ‌هذيل‌، «يغوث‌» بت‌ قبيله‌ قطيف‌ يا مذحج‌، «يعوق‌