/a></body></html>سوره مرسلات آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّاء مَّهِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مگر شما را از آبي‌ بي‌مقدار» يعني: از آبي‌ ضعيف‌ و حقير كه‌ همانا آب‌ نطفه ‌(مني) است‌ «نيافريديم‌؟» .
 
	سوره أنبياء آيه  61
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا فَأْتُوا بِهِ عَلَى أَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند» زمامداران‌ كفر «پس‌ او را در پيش‌ چشمان‌ مردم‌ حاضر كنيد تا باشد كه ‌آنان‌ حاضر باشند» در صحنه‌ مجازات‌ وي‌ و از اين‌ رويداد درس‌ عبرت‌ بگيرند تا ديگر كسي‌ به‌سوي‌ بتان‌ چپ‌ ننگرد. يا مراد اين‌ است: مردم‌ را گرد آوريد كه‌ عليه ‌ابراهيم‌(ع) شهادت‌ دهند تا اين‌ شهادت‌ حجتي‌ باشد عليه‌ وي‌ و با اتمام‌ اين‌ حجت‌، آن‌ تصميمي‌ كه‌ در قبال‌ وي‌ گرفته‌ مي‌شود، نزد مردم‌ توجيه‌ شده ‌باشد. البته ‌ابراهيم‌(ع) نيز دقيقا به‌دنبال‌ چنين‌ هدفي‌ بود تا در يك‌ گردهمايي‌اي‌ بزرگ‌، جهل ‌و كودني‌شان‌ در پرستش‌ بتان‌ بي‌جان‌ را كه‌ حتي‌ در دفع‌ زيان‌ از خود هم‌ توانا نيستند، نمايان‌ سازد.
 
سوره مرسلات آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ فَجَعَلْنَاهُ فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ آن‌ را در جايگاهي‌ استوار قرار داديم» يعني: در جايگاهي‌ محفوظ و محكم‌ كه‌ همانا رحم‌ است‌. و هر كس‌ از چگونگي‌ محيط امن‌ و حمايت ‌شده‌اي ‌كه‌ براي‌ جنين‌ قرار داده‌ شده‌ است‌ آگاه‌ شود، دقت‌ اعجاز اين‌ آيه‌ را درمي‌يابد.
 
	سوره مرسلات آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ إِلَى قَدَرٍ مَّعْلُومٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا مدتي‌ معين» كه‌ همانا مدت‌ بارداري‌ است‌.
 
	سوره مرسلات آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ الْقَادِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ به‌اندازه‌ سامان‌ داديم‌ و چه‌ نيك‌ تواناييم» يعني: اعضا و اوصاف‌ جنين‌ و همه‌ احوال‌ و اطوار آن‌ را بر همان‌ وصفي‌ قرار داديم‌ كه‌ خواسته‌ايم‌ پس‌ ما نيكو سامان‌ دهنده‌ و آفريننده‌اي‌ هستيم‌.
 
سوره مرسلات آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«واي‌ در آن‌ روز بر تكذيبكنندگان» قدرت‌ ما بر اين‌ ساماندهي‌، يا بر تكذيبكنندگان‌ تجديد آفرينش‌.
	سوره مرسلات آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ كِفَاتاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مگر زمين‌ را جمع‌كننده‌ نگردانيده‌ايم‌؟» به‌ طوري‌ كه‌ همگان‌ را فرا مي‌گيرد و در خود جمع‌ مي‌كند؟ كفات: فرا گرفتن‌ و جمع ‌كردن‌ است‌.
 
	سوره مرسلات آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ أَحْيَاء وَأَمْوَاتاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«چه‌ براي‌ زندگان‌ و چه‌ براي‌ مردگان‌؟» يعني: زمين‌ در سطح‌ خود فراگير زندگان‌ است‌ و زندگان‌ بر روي‌ آن‌ در منازل‌ و جايگاههاي‌ خويش‌ به‌سر مي‌برند. همچنين‌ زمين‌ فراگيرنده‌ و جمع‌ كننده‌ مردگان‌ است‌ در بطن‌ خود. خليل‌ مي‌گويد: «كفت‌، برگردانيدن‌ يك‌ چيز از پشت‌ به‌ رو يا از رو به‌ پشت‌ است‌ پس‌ معني‌ كفات ‌اين‌ است‌ كه‌ آدميان‌ از خاك‌ زمين‌ به‌ وجود مي‌آيند، سپس‌ به‌عنوان‌ زندگان‌ بر روي‌ آن‌ حيات‌ مي‌گذرانند آن‌گاه‌ مجددا به‌صورت‌ مردگان‌ در آن‌ برمي‌گردند».
	سوره مرسلات آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ شَامِخَاتٍ وَأَسْقَيْنَاكُم مَّاء فُرَاتاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در آن‌ كوههاي‌ پايدار و بلند پديد آورديم‌ و به‌ شما آبي‌ شيرين» و گوارا «نوشانيديم» پس‌ اين‌ همه‌، شگرف‌تر و شگفت‌انگيزتر از رستاخيز و احياي ‌مردگان‌ است‌.
 
	سوره مرسلات آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ وَيْلٌ يوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«واي‌ در آن‌ روز بر تكذيب‌ كنندگان» نعمتهاي‌ ما، كه‌ نعمتهاي‌ يادشده‌ نيز از جمله‌ آنهاست‌.
 
	سوره مرسلات آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ انطَلِقُوا إِلَى مَا كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«برويد» اي‌ دروغ‌انگاران‌ «به‌سوي‌ همان‌ چيزي‌ كه‌ آن‌ را دروغ‌ مي‌شمرديد» اين‌ سخن‌ را نگهبانان‌ جهنم‌ از سر تحكم‌ و كوبيدن‌ تكذيب‌ كنندگان‌ و منكران‌ به‌ آنان ‌مي‌گويند. يعني: برويد به‌سوي‌ عذاب‌ دوزخ‌ كه‌ آن‌ را در دنيا دروغ‌ مي‌شمرديد.
 
	سوره مرسلات آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ انطَلِقُوا إِلَى ظِلٍّ ذِي ثَلَاثِ شُعَبٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«برويد به‌سوي‌ سايه‌اي‌ داراي‌ سه‌ شاخه» يعني: به‌سوي‌ سايه‌اي‌ از دود جهنم ‌كه‌ با شعله‌هاي‌ كوه‌پيكر خود چنان‌ بلند گرديده‌ كه‌ به‌ سه‌ شاخه‌ جداگانه‌ تقسيم‌ شده ‌است‌؛ در زير آن‌ سايه‌ها برويد تا كار حساب‌ به ‌پايان‌ آيد.
 
	سوره أنبياء آيه  62‏متن آيه : ‏‏ قَالُوا أَأَنتَ فَعَلْتَ هَذَا بِآلِهَتِنَا يَا إِبْرَاهِيمُ ‏
سوره أنبياء آيه  63‏متن آيه : ‏‏ قَالَ بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا فَاسْأَلُوهُمْ إِن كَانُوا يَنطِقُونَ ‏
‏ترجمه : ‏
«گفتند» زمامداران‌ كفر خطاب‌ به‌ ابراهيم‌(ع)، بعد از آن‌كه‌ او را احضار كردند: «آيا تو با معبودان‌ ما اين‌ كار را كردي‌ اي‌ ابراهيم‌؟ گفت‌» ابراهيم‌(ع) در حالي‌كه‌ به‌سوي‌ بت‌ بزرگتري‌ اشاره‌ مي‌كرد كه‌ آن‌ را نشكسته‌ بود: «نه‌! بلكه‌ آن‌را همين‌ بزرگترشان‌ كرده‌ است‌» ابراهيم‌(ع) كار شكستن‌ بتان‌ را به‌ بت‌ بزرگ‌ نسبت ‌داد زيرا تعظيم‌ بسيار زياد آنان‌ براي‌ وي‌ را مي‌ديد پس‌ خواست‌ تا بدين‌ وسيله ‌درماندگي‌ او را به‌ آنان‌ نشان‌ دهد آن‌گاه‌ گفت: «پس‌، از آنها بپرسيد اگر سخن ‌مي‌گويند» يعني: اگر بتانتان‌ از كساني‌ هستند كه‌ صاحب‌ نطق‌ و بيان‌ مي‌باشند و بر سخن‌ گفتن‌ توانايند و اگر آنچه‌ را كه‌ به‌ آنان‌ گفته‌ مي‌شود مي‌توانند بفهمند، بفرماييد از خود آنها بپرسيد! بدين ‌گونه‌، ابراهيم‌(ع) زمينه‌ را براي‌ ارائه‌ بزرگترين‌ حجت‌ بر بطلان‌ آيينشان‌ آماده‌ ساخت‌ زيرا وقتي‌ آنها بگويند كه‌ بتان‌ نمي‌توانند سخن‌ بگويند، او بي‌درنگ‌ در پاسخشان‌ مي‌گويد: پس‌ چگونه‌ به‌ پرستش‌ آنهايي ‌مي‌پردازيد كه‌ حتي‌ از نطق‌ و بيان‌ هم‌ عاجزند؟ لذا هدف‌ حقيقي‌ ابراهيم‌(ع) نفي ‌آن‌ كار از خود نبود بلكه‌ اين‌ نفي‌ به‌ طريق‌ محاجه‌ از وي‌ صادر شد و اين‌ شيوه‌ از باب‌ مجاز است‌ كه‌ در بيان‌ حجت‌ معمول‌ مي‌باشد؛ چنان‌كه‌ اگر شما زيبانويس ‌باشيد و رفيقتان‌ كه‌ خط بدي‌ دارد از شما بپرسد كه‌ آيا اين‌ خط را شما نوشته‌ايد؟ و شما بگوييد: نه‌! بلكه‌ تو نوشته‌اي‌!! مراد شما از اين‌ سخن‌ دروغ ‌گفتن‌ نيست ‌بلكه‌ نوعي‌ طنز و استهزاء است‌ و در عين‌حال‌ تأييدي‌ است‌ بر اين‌كه‌ خود شما آن‌ را نوشته‌ايد.
 
سوره مرسلات آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ لَا ظَلِيلٍ وَلَا يُغْنِي مِنَ اللَّهَبِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كه‌ نه‌ سايه‌ سرد است‌ و نه‌ ا