اي راست يا دروغ خود نسازيد تا اين كه نيك شويد . سوگند خوردنتان به خدا نبايد مانع از آن بشود كه نيكي كنيد و . . . « أَيْمَانِ » : جمع يَمِين ، سوگندها . چيزهائي كه بر آنها سوگند ياد ميشود . « أَن تَبَرُّوا » : تا اين كه نيك باشيد . اين كه نيكي كنيد . فعل مضارع مجزوم و جواب نهي است ، و تقدير چنين است : لِتَكُونُوا بِرّاً . و يا اين كه فعل مضارع منصوب و علّت نهي است و تقدير چنين است : فِي أَن تَبَرُّوا . برخي هم ( أَن تَبَرُّوا ) را مبتدا و خبر آن ( أَوْلَي ) يا ( أَمْثَلُ ) محذوف دانستهاند .‏
 
سوره طه آيه  102
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ زُرْقاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏روزي در صُور ( براي بار دوم ) دميده مي‌شود ، و گنهكاران را ( با چهره و اندام ) كبود رنگ ( از شدّت درد و رنج ، و با چشمان كور ) در آن روز ( در گستره رستاخيز ) گرد مي‌آوريم .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« زُرْقاً » : جمع أَزْرَق . كسي كه صورتش بر اثر شدّت درد و رنج ، تيره و كبود شده باشد . كبود چشم . مراد از كبودي چشم ضعف بينائي است ، و كبود چشم را نابينا معني كرده‌اند ( نگا : طه‌ / 124 ) . حال بشمار است .‏
 
سوره طه آيه  103
‏متن آيه : ‏
‏ يَتَخَافَتُونَ بَيْنَهُمْ إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا عَشْراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آنان در ميان خود آهسته به هم مي‌گويند : جز ده شبانه‌روز ( در دنيا ) نبوده‌ايد و نمانده‌ايد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يَتَخَافَتُونَ » : با صداي آهسته بهم مي‌گويند . « إِن لَّبِثْتُمْ » : نمانده‌ايد و توقّف نكرده‌ايد ( نگا : يونس‌ / 45 ) . « عَشْراً » : مذكّر آمدن اين واژه ، بيانگر اين است كه تمييزِ محذوف ، مؤنّث است كه لَيالي است‌ ؛ هرچند هنگامي كه عدد بدون معدود بيان شود ، اين قاعده چندان مراعات نمي‌گردد .‏
 
سوره طه آيه  104
‏متن آيه : ‏
‏ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ إِذْ يَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا يَوْماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏ما بهتر مي‌دانيم كه ( آهسته به يكديگر ) چه مي‌گويند ، و ( كاملاً آگاهيم ) از سخن كسي كه راهش ( در به تصويركشيدن كوتاهي دنيا ، به حقيقت ) نزديكتر و بهتر است ، آن گاه كه مي‌گويد : شما تنها يك روز در دنيا بسر برده‌ايد !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً » : كسي كه رأي او دادگرانه‌تر و به واقعيّت نزديكتر است . مراد از ترجيح سخن گوينده دوم اين نيست كه او به صداقت و راستي نزديكتر است‌ ؛ بلكه مراد اين است كه او بهتر درجه پشيماني و اندازه هراس و عذاب قيامت را به تصوير كشيده است . چرا كه عمر جهان گذران ، در قبال عمر بي‌پايان و جاويدان آخرت ، نه ده روز ، بلكه يك روز نيز بشمار نمي‌آيد كه كمترين عدد است .‏
 
سوره طه آيه  105
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنسِفُهَا رَبِّي نَسْفاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( اي پيغمبر ! حال كه از قيامت صحبت كرده‌اي ، منكران رستاخيز ) از تو درباره كوهها مي‌پرسند ( و مي‌گويند : كوههائي بدين عظمت - كه به عقيده ايشان قابل تزلزل نيست‌ - به هنگام پايان گرفتن جهان چه سرنوشتي خواهند داشت‌ ؟ ) . بگو : پروردگارم آنها را از جا مي‌كند و ( در هوا ) پراكنده مي‌دارد ( و برباد مي‌دهد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« نَسْفاً » : از بُن كندن و پراكنده ساختن ( نگا : مرسلات‌ / 10 ) .‏
 
سوره طه آيه  106
‏متن آيه : ‏
‏ فَيَذَرُهَا قَاعاً صَفْصَفاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏سپس زمين را به صورت فَلات صاف و هموار و بي‌آب و گياه رها مي‌سازد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« قَاعاً » : فَلات . زمين صاف و هموار ( نگا : نور / 39 ) . خالي ( نگا : تفسيرالمصحف الميسّر ) . « صَفْصَفاً » : كاملاً مسطّح و هموار و صاف .‏
 
سوره طه آيه  107
‏متن آيه : ‏
‏ لَا تَرَى فِيهَا عِوَجاً وَلَا أَمْتاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏در آن هيچ گونه پستي و بلندي نمي‌بيني ( انگار قبلاً آباد نبوده است و خانه و كاشانه و فراز و نشيبي نداشته است ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« عِوَج‌ » : پيچ . نشيب . گودي . « أَمْتاً » : فراز . برجستگي . بلندي .‏
 
سوره طه آيه  108
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَئِذٍ يَتَّبِعُونَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهُ وَخَشَعَت الْأَصْوَاتُ لِلرَّحْمَنِ فَلَا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْساً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏در آن روز ( كه مردمان سر از گورها به در مي‌آورند ، همگي ) بدون كمترين سرپيچي ، از منادي ( الهي ) پيروي مي‌كنند ،  ( و برابر فرمان او رهسپار عرصه محشر مي‌شوند ، ) و صداها به سبب ( جلال و شكوه خداوند ) مهربان فروكش مي‌كند ، و جز صداي آهسته ( و پنهان در زير لبان ، چيزي ) نمي‌شنوي .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الدَّاعِي‌ » : دعوت‌كننده . مُنادي . مراد إسرافيل است . « عِوَج‌ » : سرپيچي و انحراف . « لِلرَّحْمنِ » : به خاطر سيطره عظمت خداوند مهربان بر عرصه محشر . در برابر خداوند مهربان . « هَمْساً » : صداي آهسته و زيرلبي .‏
 
سوره طه آيه  109
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَئِذٍ لَّا تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏در آن روز شفاعت ( هيچ كسي ) سودي نمي‌بخشد ، مگر ( شفاعت ) كسي كه خداوند مهربان به او اجازه دهد و گفتارش را بپسندد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لا تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ » : در روز قيامت . شفاعت به سه شرط انجام مي‌گيرد : 1 - خدا به شفاعت كننده اجازه شفاعت دهد ( نگا : بقره‌ / 255 ، يونس‌ / 3 ) . 2 - آنچه درخواست مي‌شود خداپسند باشد ( نگا : طه‌ / 109 ) . 3 - خدا راضي شود از كسي كه براي او شفاعت مي‌گردد ( نگا : انبياء / 28 ، نجم‌ / 26 ) .‏
 
سوره طه آيه  110
‏متن آيه : ‏
‏ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏خدا مي‌داند آنچه را كه ( مردمان ) در پيش دارند و ( در آخرت بدان گرفتار مي‌آيند ، و مي‌داند ) آنچه را كه ( در دنيا انجام داده‌اند و ) پشت سر گذاشته‌اند ، ولي آنان از ( كار و بار و حكمت ) آفريدگار آگاهي ندارند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَا بَيْنَ أيْدِيهِمْ » : امور دنياي ايشان . احوال قيامت آنان . « مَا خَلْفَهُمْ » : امور دنياي ايشان . احوال قيامت آنان . هر يك از دو موصول « مَا » مي‌تواند مربوط به گذشته يا آينده ، و يا اين كه امور دنيا يا امور آخرت باشد و برعكس هم ، معني شود . « هُمْ » : مرجع ضمير مي‌تواند مردمان يا گردآيندگان در عرصه محشر باشد . « بِهِ » : مرجع ضمير مي‌تواند خدا باشد كه معني آن گذشت ، و يا اين كه موصولهاي ( ما ) باشد كه معني آن چنين مي‌شود : خدا مي‌داند كه مردمان چه كرده‌اند و چه مي‌كنند و عاقبتشان چه خواهد بود ، ولي مردمان كارهاي خود را فراموش مي‌كنند و نمي‌دانند در دنيا و آخرت چه بر سرشان مي‌آيد .‏
 
سوره طه آيه  111
‏متن آيه : ‏
‏ وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( در آن روز همه ) چهره‌ها در برابر خداوندِ باقي و جاويدان ، و گرداننده و نگهبانِ جهان ( همچون اسيران ) خضوع و خشوع مي‌