 طبق احاديث و روايات فراوان در هر امري حتي امور پسنديده نيز امكان پذير است (حضرت علي: دو گروه نسبت به من هلاك شدند محب زياده رو و دشمن) غلو يكي از پديده هايي است كه به نوعي نقطة مقابل عدالت بوده و به آرامي زمينه ساز حضور ظلم و ظلمت و تاريكي و كوري مي شود. غلو ممكن است در ابتدا كوچك جلوه كند ولي در انتها انسان را به جاهاي بسيار بدي مي كشاند. متاسفانه در همان دوران امامان، افرادي خواسته يا ناخواسته آلت دست عده اي شدند تا متاسفانه شيعه به وضعيت اسف بار فعلي برسد.(در راس اين افراد غاليان و پس از آنها به ترتيب مفوضه ـ روافض يا رافضي ها و ساير مذهب فاسده چون فطحي، واقفي، اسماعيليه، كيسانيه، سبائيه  و گروههاي مانند موالي ايراني ساكن كوفه  وجود دارند البته درست است كه در زمان فعلي بسياري از اين گروهها و مذاهب وجود نداشته يا از لحاظ عددي بسيار اندكند ولي در دوره امامان اكثريت با اين عده بوده و روساء و علماي آنها كردند آنچه كردند براي نمونه جاي پاي اكثر اين افراد فاسدالمذهب را در قديمي ترين و معتبرترين كتب شيعه يعني اصول كافي به وفور مي بينيم اينك به عنوان نمونه جاي پاي انديشه غاليان را در تفكرات شيعي نگاه كنيد:
1-	چطور ممكن است نبي اكرم در آن گرماي شديد (غدير) مردم را نگاه داشته باشد كه بگويد فقط علي را دوست داشته باشيد؟  پاسخ: غدير خم بدون هيچگونه ترديدي در اواخر اسفند ماه بوده(احتمالا 29 اسفند)  و طبق بررسي ما از سايت هواشناسي عربستان در اسفند سال 1384 و 1385هواي آنروز در شديدترين و گرمترين ساعات روز 28  درجه سانتي گراد است! ديگر اينكه بسياري از حجاج در مكه از بقيه جدا شده و رهسپار جنوب عربستان شدند و بسياري در جحفه جدا شده بودند و..  
2-	معني كلمه مولي دوست و ياور است و به هيچ وجه خلافت و حكومت و جانشيني و امارت از هر 27 معني آن استنباط نمي شود ولي در اينجا نيز باز شاهد غلو و زياده روي هستيم. 
3-	 [إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آَمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ] {المائدة:55} : كه طبق  حديث  امام باقر: حضرت علي نيز داخل در لفظ مومنين است ولي شيعه مي گويد منظور آيه فقط حضرت علي (ع) است.
4-	اعتقاد به پاره اي امور در مورد امامان: درست است كه امامان شيعه انسانهايي متقي و پاك و پاكيزه و خداترس بوده اند ولي مفهومي كه شيعه از عصمت امامان به دست مي دهد اين است كه: امكان هيچگونه خطا، فراموشي و حتي اشتباه در گفتار و رفتار امامان وجود ندارد. اكنون با عنايت به اينكه حتي شيعه نيز معتقد است در رابطه با امامان، وحي در كار نيست و ما به تواتر در تاريخ صدر اسلام مي بينيم كه هر گاه پيامبرصلی الله علیه وسلم مي‌خواسته دچار اشتباهي شود از طريق وحي مطلع مي شده اين سئوال پيش مي‌آيد كه پس امامان چگونه متوجه مي شده اند؟ 
5-	اموري مانند شفاعت و تقيه، مصلحت و...  صحت دارد و هم از نظر عقلي و هم از نظر قرآن و روايات نبي اكرم، امري ثابت شده است ولي شيعه در اينجا نيز كار را به افراط كشانده و هر حديث معارض با عقايد رايج را با چوب تقيه حراج كرده و هر گناهكاري را در پيشگاه خدا مستعد شفاعت دانسته و هر رفتاري از امامان را كه براي آن پاسخي ندارند حمل بر مصلحت يا تقيه مي كنند و...  
6-	در ابتداي برخي زيارتنامه هاي جعلي (كه رد پاي غاليان در متن و سند آنها به خوبي پيداست) ثوابهاي شگفت انگيزي براي خواننده آن زيارتنامه در نظر گرفته شده است مانند ثواب دوهزار حج و دوهزار شهيد كه در بدر و احد شهيد شده اند و....!!!! كه فكر نمي كنم نياز به توضيح داشته باشد.
7-	شيعه معتقد است پيامبر اكرم صلی الله علیه وسلم فقط نظر لطف به چند نفر به خصوص داشته و به تبع آن خداوند نيز فقط آن عده معدود را مورد عنايت قرار مي داده و به عنوان مثال: پيامبرصلی الله علیه وسلم در ميان زنانش فقط خديجه و از مردان فقط علي و از فرزندانش فقط فاطمه را دوست داشته است (1)  و در قرآن هر كجا ستايشي شده فقط منظور خانواده آخرين دختر آن پيامبرند و اگر نكوهشي شده فقط منظور ابوبكر و عمر بوده اند! 
8-	رفتارهاي بسيار سبك سرانه و زشت و ناپسند به عنوان حب اهل بيت در عزاداريهاي از قمه زني گرفته تا زنجير زني و حتي سينه زني كه هر كودك دبستاني نيز متوجه جهالت و وحشي گري اينگونه رفتار مي شود(2)  ولي وقتي هنوز علماي ما در استحباب قمه زني مانده اند ديگر چه انتظاري از برخي عوام كالانعام مي رود؟ در صورتيكه اندوه قلبي پس از كسب معرفت از شخصيت امام حسين (ع) و فهم علت رفتار ايشان در كربلا كافي است و اينكه انسان پس از هر محرمي تغيير كرده و روحيه اي ظلم ستيز تر پيدا كرده و از حالت بي تفاوتي و گوسفندي خارج شده و نگذارد هر انسان بي‌سر و پايي در هر اداره يا جاي ديگري به او ظلم و ستم كند. 
9-	در انتها توجه شما را به اين نكته بسيار عجيب جلب مي كنم كه عدل يكي از اصول مذهب تشيع است (اين اصل يعني اصل عدل و اصل امامت جزو اصول دين ساير فرق و مذاهب اسلامي نيست) ولي تمامي مثالهاي فوق در تضاد كامل با اصل عدل و عدالت قرار دارد چه خداوند را عادل بدانيم و چه نبي اكرم را، با اعتقادات شيعه اين اصل نقض مي شود. البته ممكن است نويسندگان فعلي شيعه در كتب خود به موارد فوق اشاره اي نداشته يا پاره‌اي از آنها را نقض و رد كنند ولي: 1- آنچه از قديم الايام و قرنهاست از طريق ملاهاي منبري در سر مردم و توده عوام شيعه جا گرفته جز اين است 2- برخي از نويسندگان و علماي قديمي شيعه به چنين مطالبي معتقد بوده اند 3- اگر به ميان توده شيعه بروي و از آنها پيرامون موارد فوق سئوال كني چون آنها حقيقت را از طريق شما نشنيده اند و يا شما جرات گفتن حقيقت را با آنها نداشته ايد  آنها مطمئناً اكثر اين موارد را تاييد مي‌كنند پس آنچه در كتابها مي‌نويسند با واقعيت عيني و ملموس در متن جامعه بسيار متفاوت است. 
----------------------------------------------------------------------------------------------
1) براستی اگر اینها پارتی بازی نیست پس چه نامی می توان به آن داد ؟ هر چند شیعه از بین انبوه كتب تاریخی می تواند مطالبی جمع آوری كند كه مثلا اهل بیت فقط 5 نفرند ولی این روایات روایات متضاد نیز دارد و در صحت و سقم راویان آن نیز جای بحث زیاد است . 
2) وقتی روزه كه جزو فروع دین و حكمی مربوط به خداوند  است را اگر بیمار بودی می توانی ترك كنی و روزه نگیری آیا مجازی به خاطر سایر امور به جسم و روحت  صدمه وارد كنی؟اگر كسي در متون تاريخي به صورتي علمي و آكادميك و به دور از تعصب، عميق و دقيق شود با كمال تعجب مشاهده مي كند كه نه تنها اصول تفكر تشيع صفوي با قوانين و متون تاريخي قابل اثبات نيست بلكه با آن در تضادي كامل و آشكار است. از همان اولين و مهمترين اصل مورد اعتقاد آنها يعني وجود نص بر انتخاب حضرت علي به عنوان جانشين بلافصل پيامبر توسط خداوند گرفته تا فرضيه وجود امام غايب. براستي چرا هيچكدام از عقايد خرافي شيعه با متون تاريخي جور در نمي آيد و 