ي چاپ و نشر بنياد چاپ صنوبر تهران 1366
6) گفته ها و نكته ها نوشته محمد شريفي و بارانه عماديان نشر توتيا تهران 1381 ص 238روش این تحقیق، روشی تركیبی است با استفاده از (به ترتیب اولویت): آیات قرآن، عقل، روایات تاریخی (به صورت مجموعه ای دسته بندی شده در كنار سایر روایات و نه به صورت گزینشی) و احادیث.
روشی كه بیشتر محققین و نویسندگان شیعه در تحقیقات خود به كار می‌برند این است كه:  
1-	آیاتی را به نفع خود انتخاب می كنند كه می توان آن آیات را با برخی روایات تاریخی به نفع خود اثبات كرد. یعنی عمده استدلال آنها آیاتی است كه می‌شود آنها را با روایات تاریخی اثبات كرد و تنها برگ برندة آنها این موضوع است كه این روایات در كتب اهل سنت نیز وجود دارد.
2-	 سعی می كنند آیات قرآن را با حدیث یا روایت به نفع خود، تفسیر كنند. 
در صورتیكه آیات قرآن باید با یكدیگر تفسیر شوند و همچنین با توجه به سیاق آیات قبلی و بعدی آن آیه باید معنای آنرا فهمید.  
3-	چنانچه این آیات را با توجه به سیاق آیات قبلی و بعدی تفسیر و معنی كنیم كل استدلال آنها به هم می ریزد برای همین  به جرات می توان گفت تمامی آیاتی كه شیعه به عنوان دلیل در دست دارد را نباید با آیات قبل و بعد تطبیق داد یا نباید با سایر آیات قرآن تفسیر كرد بلكه باید آنها را با روایات تاریخی و حدیث تفسیر كرد تا با عقاید شیعه جور در بیاید.
4-	 به تواتر از قول پیامبرصلی الله عليه وسلم  و ائمه به ما رسیده كه سخنان ما را با قرآن تطبیق دهید اگر مطابق آن بود قبول كنید و گر نه آنرا به دیوار بكوبید. ضمن اینكه هیچ كجا نگفته‌اند كه معیار صحت روایات و احادیث، جود آنها در كتب اهل سنت است.
5-	علاوه بر موارد فوق برای تفسیر و حتی فهمیدن معنی كلمات موجود در این آیات  در اكثر موارد باید اصول كلی قواعد عرب و حتی عرف جامعة عرب را زیر پا گذاشته و به استثنائات بیشمار قواعد عربی رجوع كنیم. مثال: در آیه ولایت، منظور از الذین (كسانی كه) فقط یك نفر یعنی حضرت علی (ع) بوده منظور از زكوه، زكوه مستحبی بوده، منظور از ولی، خلیفه و جانشین پیامبرصلی الله عليه وسلم  بوده، یا در آیه عصمت منظور از اهل بیت فقط حضرات حسن و حسین و فاطمه و علی بوده اند در صورتیكه این مخالف كامل عرف  و فرهنگ عرب و شواهد بیشمار تاریخی و معنای تحت الفظی این كلمه و همچنین سیاق آیات قبلی و بعدی این آیه است و تنها استدلال شیعه وجود چند حدیث آحاد در كتب اهل سنت است كه اهل بیت را منحصر در خانواده حضرت علی (ع) كرده است. یا كلمه رجس (آلودگی) را خارج از معنای ظاهری آن به هر نوع آلودگی جسمی و روحی معنا كرده و شمول آنرا تا حد عصمت بالا می برند در حالیكه برای این معنا یعنی دوری از گناه ‌یا آلودگی‌های معنوی كلمات بسیار واضح تری در زبان عرب وجود دارد: تقوی، عصمت و... و از اعجاز قرآن، استفاده از كلمات مبهم بسیار بعید است.
6-	بیشتر از منابع متاخر استفاده می كنند به جای رجوع به منابع قدیمی تاریخی.
بر خلاف روش معمول محققان شیعه روش ما در این تحقیق از این قرار است: 
1-	سندیت آیات قرآن و تفسیر هر آیه با توجه به آیات قبلی و بعدی.
2-	تفسیر كلمات مورد نیاز در آیات با توجه و مراجعه به سایر آیات قرآن.
3-	سندیت احادیث و روایات تاریخی در صورتیكه مخالف آیة به خصوصی از  قرآن نباشد. یا مخالف روح كلی آیات و تعالیم قرآنی. 
4-	مراجعه به متون معتبر قدیمی و حداكثر نزدیك به زمان واقعه. 
5-	بررسی سند (سلسله روات) احادیث و روایات. 
6-	قرینه یابی برای وقایع تاریخی در لابه لای سایر متون. 
7-	تواتر روایات و احادیث (البته حدیث آحاد در صورتیكه به طور كامل با قرآن و سایر قرائن تاریخی منطبق شود و با عقل مخالف نباشد می‌تواند در كنار سایر مدارك قرار گیرد) 
8-	در نهایت برای صدور رای نهایی، تمامی موارد فوق باید عقلی و منطقی بوده و مطابق شرایط عرفی و فرهنگی همان جامعه در همان روزگار باشد.
پس روش كلی تحقیق به طور خلاصه از این قرار است:
1-	ابتدا شك كن
2- خودت را در مسیر تحقیق قرار بده نه تحقیق را در مسیر خودت (و امیال و هوسهای نفسانیت)<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3.txt">شناسنامه</a><a class="folder" href="w:html:4.xml">جلد اول</a><a class="folder" href="w:html:84.xml">جلد دوم</a></body></html>•	پیشوای اول من علی است برای اینكه من عاشق روح دریایی او، عمق و طراوت سخن او، قلب بخشنده و چهرة همیشه خندان او، قلب رئوف او، شجاعت عجیب و دانش عمیق او، صراحت لهجه  و نظرات بكر او شده ام. و ایمان دارم در روح دریایی و بلند او حتی به اندازة ذره ای كینه نه فقط نسبت به عمر و ابوبكر بلكه نسبت به هیچكس، وجود نداشته و یقین دارم دل او از دست مردم ما و كارهای سبك و بچه‌گانة ما خون است و امیدوارم با این نوشته ها او در قیامت شفیع من شود.و من  وظیفة امر به معروف و نهی از منكر خودم را انجام داده باشم. 
•	هر گروه از مسلمانان، پیشوا و مقلد خاص خودشان را دارند حتی در بین شعبات شیعه: زیدیه یا اسماعیلیه نیز از این قاعده مستثنی نیستند. شافعی امام عده ای بوده و امام محمد غزالی یا ابوحنیفه امام عده ای دیگر. من نیز از آنجا که با تحقیق به این نتیجه رسیده ام که علی و فرزندان پاکش دارای بهترین عقاید و دستورالعملهای عقیدتی و فقهی و بهترین روش زندگی بوده اند آنها را امام و پیشوای خود قرار داده ام. من عمیقاً معتقدم اگر کسی از صدق دل و خلوص نیت به خداوند و روز جزا و قرآن کریم معتقد باشد – پیرو هر امامی که باشد-  و به کسی آزار نرسانده و دستورات دین را عمل کند و معتقد به یک خدا باشد وارد بهشت می‌شود. البته راهی که امامان ما نشان داده اند راهی آسانتر و زیباتر و درست تر و بی خطرتر و نزدیکتر و عمیق تر و خداپسندانه تر است. البته به شرطی که شیطان و انسانهای شیطان نما بگذارند و مسیر ما را منحرف نکرده و با اندیشه های باطل و زشت، دین ما را فاسد نکنند.و به شرطی که محبت ما نسبت به امامان پس از معرفت و شناخت آنها باشد و با عمل همراه باشد. و این محبت به وادی شرک کشیده نشود.   به هر حال مسیر دیگران گر چه ممکن است صددرصد درست و کامل نباشد ولی اگر پیرو آن دقت و خلوص نیت داشته باشد قطعا او نیز از همان راه پر پیچ و خم و دشوار به بهشت خواهد رسید. 
•	خواهش می كنم این نوشته ها را از دید عقل محض بخوان و هنگام خواندن، هر‌چه در ذهن و اندیشه داری را دور بریز، (زیرا از كودكی ما با  داستانها و اوهام زیادی بزرگ شده ایم جایی كه ورد زبان مردم، كلمه لعنت به عمر است شنیدن ساز مخالف بسیار سخت و ناگوار است) گرچه برای روحیة احساساتی ایرانی این كار دشوار است ولی برای درك حقیقت جز این هیچ راهی نداری.
•	در اینكه حضرت علی (ع) در طول زندگی حتی برای یكبار هم مرتكب گناه نشد و از استقامتش در راه حق و حقیقت ذره ای كم نشد شك نكن ولی در این هم شك نكن كه: آن انسان بزرگوار،  برای یكبار هم حرف زشت و ناشایست از دهانش خارج نشد حتی به كافران و مشركان. (به جز یكی دو مورد به منافقان و آن هم به صورت لعنت و لقب و آن هم در حضور خ