وند نشان دهنده فضای آزاد و باز سیاسی در آن زمان است. 
- مشورت پذیری بالای حضرت عمر(رض) در بیشتر زمینه ها از حضرت علی (ع) زیرا یك دیكتاتور در هیچ جای تاریخ مشورت پذیر نبوده است.
- عدم قیام و شورش مردمی، حتی در زمان حكومت  سخت گیر حضرت عمر. با توجه به روحیه بدوی و عدم انقیاد پذیری اعراب. (بر خلاف زمان حضرت عثمان كه با اندك بهانه ای، تمام مردم علم طغیان بر می دارند و ایشان به قتل می رسند) 
- وابستگی ها و عصبیتهای قومی قبیله ای اجازه ظلم و ستم و یا كشتن افراد را نمی‌داده دقیقا برای همین، پیامبر اكرم (و حتی ابوذر كه تمام قبیله اش راهزن بوده اند) در مكه سالم می‌مانند. با اینكه به خدایان زمان توهین می‌كرده اند. 
-	ما یكی از علل شكست سپاهیان ابرقدرت زمان یعنی ایران را دیكتاتوری و ظلم و ستم پادشاهان ایرانی می دانیم. پس چگونه معتقدیم كه: روحیه سلحشور و شهادت طلب سپاه اسلام و پیروزی آنها بر ایران و روم، در خفقان و دیكتاتوری شكل گرفته است!؟
---------------------------------------------------------------------------
1) البته برخي از آيات قرآن ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه مي باشد ولي آيا اين دليلي براي توجيه نظريات فرقه اي مي‌شود ؟
2) الغريق يتبعث بكل حشيش نمونه جالب آن جریان فدك می باشد كه فقط مدت 2 سال خلافت حضرت ابوبكر رضی الله عنه و آن هم فقط مالكیت آن و نه استفاده از عین و نمائات آن از اختیار حضرت فاطمه خارج شد و حضرت عمر پس از خلافت آنرا هم پس داد  علت كار حضرت ابوبكر نیز شورش اهل رده و عدم پرداخت زكات و نیاز به تجهیز لشكر اسلام برای سركوب شورش بوده است. محقق و نویسنده شیعه با قضاوتی كاملاً یكجانبه یك حكم كلی صادر می‌كند و می‌گوید: فدك را غصب كردند. در حالیكه به احتمال قریب به یقین حتی اگر پیامبرصلی الله عليه وسلم  نیز زنده بودند از فدك برای تجهیز سپاه اسلام و سركوب شورش اهل رده استفاده می كردند.
•	شاخ و برگ دادن به روایات تاریخی یا انتخاب روایاتی كه شاخ و برگ بیشتری دارد یا از همه بدتر: مخلوط كردن چند روایت مختلف كه دارای موضوع واحدی هستند. نمونه مشخص آن اخذ بیعت از حضرت علی (ع) در جریان سقیفه است. با بررسی تمامی روایات این نكته مشخص می‌شود كه بنی‌هاشم و در راس آنها حضرت علی (ع) به شیوه انتخابات معترض بوده‌اند و نه به اصل انتخابات. آن هم به خاطر اینكه آنها با وجود قرابت نزدیكتر با پیامبر، حضور نداشته اند. نكته دیگر اینكه راهپیمایی دسته ای مسلح به سوی خانه حضرت علی به این علت بوده كه به حضرت ابوبكر و حضرت عمر خبر می رسد عده ای در خانه حضرت علی برای شورش تجمع كرده اند. ولی به طور قریب به یقین بقیه موارد ساخته ذهن داستانسرایان است. زدن سیلی به گوش حضرت زهرا. سقط جنین محسن. آتش زدن در و... (1)  ولی نویسنده شیعه  تمام روایات مختلف را كنار هم گذاشته و با تركیب آنها واقعه را جذاب تر و دراماتیك تر نشان می دهد.
--------------------------------------------------------------------------------
1) در قسمت مربوطه با دلايل محكم و كافي ، دروغ بودن اين موارد را ثابت مي كنيم .  نمونه جالب آن این است كه ایراد می گیرند اگر به قول سنی ها رسول خدا برای خودش جانشین نگذاشت پس چرا حضرت ابوبكر رضی الله عنه جانشین گذاشت؟ و چرا حضرت عمر كار را به شوری برگزار كرد؟ و علت این عملكردهای متفاوت چیست؟ من از علامه های خودمان در تعجبم كه چرا همیشه مسائل را به نفع احساساتشان تجزیه و تحلیل می كنند! ما وقتی سئوال می كنیم چرا امام حسن با معاویه صلح كرد ولی امام حسین با یزید جنگید و امام سجاد فقط نیایش می‌كرد و امام صادق تدریس و امام رضا ولایتعهدی را پذیرفت و... می‌فرمایند‌: شرایط و اوضاع و احوال متفاوت جامعه و تفاوت حكام و سیاستهای مختلف در هر زمان، مستلزم یك نوع برخورد متفاوت است. كه البته این پاسخ، كاملاً صحیح است. ولی تعجب اینجاست كه وقتی امام معصوم با آن قدرت روحی و طرفداران از جان گذشته و عنایات الهی، باید طبق مقتضیات زمان عمل كنند چرا ما به حضرت عمر و حضرت ابوبكر برای رفتارهای متفاوت ایراد می گیریم؟ حتی درباره برخی رفتارها كه می گویند عمر بدعت گزار بوده نیز همین پاسخ جاریست. مگر جمهوری اسلامی حسب شرایط سیاسی زمان، به مدت 3 سال حج واجب را تعطیل نكرد؟ پس حضرت عمر كجا گفته كه برای ابد برخی از احكام را صادر كرده و گناه حضرت عمر چیست اگر دیگران این احكام را ابدی كرده‌اند؟(البته حضرت عمر حكمی بر خلاف سنت پیامبر صادر نكرده و از حضرت علی به تواتر در كتب تاریخی و نامه ها می باشد كه آندو به سنت عمل كردند)
•	اشتباه ساده لوحانه دیگری كه بسیاری از علمای شیعه مرتكب می شوند این است كه‌: به جای آنكه ماهیت و موضوع حدیث را بررسی كرده و به چالش بكشند و آنرا با قرآن تطبیق و با عقل محض (خالی از تعصب) تایید و با فرهنگ آن زمان، هماهنگ كنند به جای اینكارها می نشینند و فقط ثقه بودن و یا غیر ثقه بودن سلسله روات را بررسی می‌كنند‌.(1)  كه این چندان سرنخی به انسان نمی دهد زیرا:
-	هر انسان هنگام نقل قول و هر سخن هنگام دهن به دهن شدن دچار تغییرات زیادی می‌شود. ضمن اینكه طرز برداشت هر كس از یك سخن ممكن است متفاوت باشد.
-	هر سخن تحت شرایط خاص فیزیولوژیكی كه گوینده داشته گفته شده. چه بسا انسان در هنگام ناراحتی و خشم، سخنی بگوید ولی بعد آنرا نقض كند (مثال بارز آن سخن پیامبرصلی الله عليه وسلم  بود كه پس از شنیدن خبر شهادت حمزه و مثله شدن او قسم خورد كه 70 نفر از مشركین را بگیرد و مثله كند ولی بعد، مسلمانان را از اینكار به شدت نهی كرده و سخن خود را ابطال فرمودند) پس وقتی حضرت عمر به آن شخصی كه می‌گوید اگر آب پیدا نكردم نماز را چه كنم و حضرت عمر به او می‌گوید: نماز نخوان. با توجه به روحیه تند حضرت عمر باید متوجه شویم كه این لحن او عتابی بیش نبوده است زیرا تمام متون معتبر تاریخی در حد تواتر حضرت عمر را در برگزاری مناسك دینی فرد سختگیری معرفی می كنند. 
-	هر سخن در یك محیط فرهنگی خاص زده می‌شود كه افراد حاضر چون در همان محیط زندگی می كنند به خوبی منظور گوینده را می فهمند ولی آیندگان در فرهنگها و زمانهای دیگر ممكن است دچار اشتباه شده و آن سخن را مطابق فرهنگ (و یا حتی عقاید و سلایق) خود تجزیه و تحلیل كنند. برای مثال امام خمینی گفتند: راه قدس از كربلا می گذرد. در همین زمان فعلی نیز بسیاری از مردم ایران حتی افراد حزب اللهی معنی این سخن را نمی دانند و فكر می كنند یعنی اینكه اول باید كربلا را گرفت و بعد رفت سراغ قدس. ولی این سخن امام، خطاب به پاسدارانی بود كه در زمان جنگ ایران و عراق برای نبرد به لبنان رفته بودند. 
-	هر انسان در طول عمر خود دارای ایده ها و روشهای متفاوت است. اكنون یك نفر كه تحت عنوان كلی ثقه معرفی می‌شود آیا در تمام طول عمر خود به یك راه و روش ثابت و مشخص بوده و یا... ضمن اینكه دوران جوانی و میانسالی و پیری در طرز برداشت و احساسات انسان و نوع تفكر او بسیار موثر است. اكنون آن سخن در كدام دوره حیات آن فرد گفته ش