غسل مي كرد و با يك مد آب، وضو مي گرفت.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1581.txt">باب (31): خوش اخلاقي با مردم و شوخي با افراد خانواده</a><a class="text" href="w:text:1582.txt">باب (32): مؤمن ازيك سوراخ، دو بار گزيده نمي شود</a><a class="text" href="w:text:1583.txt">باب (33): اشعار و رجزخوانيهاي جايز و مكروه</a><a class="text" href="w:text:1584.txt">باب (34): كراهيت وقت گذراندن با شعر و ترك ياد خدا و تلاوت قرآن</a><a class="text" href="w:text:1585.txt">باب (35): اگر شخصي به كسي بگويد: واي بر تو</a><a class="text" href="w:text:1586.txt">باب (36): انسانها به پدرانشان نسبت داده مي شوند</a><a class="text" href="w:text:1587.txt">باب (37): «كَرْم، قلب مؤمن است»</a><a class="text" href="w:text:1588.txt">باب (38): تغيير دادن يك اسم به اسمي كه بهتر از آن باشد</a><a class="text" href="w:text:1589.txt">باب (39): كسي كه شخصي را صدا بزند و يك حرف از اسمش، كم كند</a><a class="text" href="w:text:1590.txt">باب (40): بدترين اسمها نزد خداوند متعال</a><a class="text" href="w:text:1591.txt">باب (41): كسي كه عطسه مي زند، الحمد لله بگويد</a><a class="text" href="w:text:1592.txt">باب (42): عطسه زدن، خوب، و خميازه كشيدن، بد است</a></body></html>باب (31): خوش اخلاقي با مردم و شوخي با افراد خانواده
2022ـ عَنْ أَنَسِ بْنَ مَالِكٍ (رض) قَالَ: إِنْ كَانَ النَّبِيُّ (ص) لَيُخَالِطُنَا حَتَّى يَقُولَ لأَخٍ لِي صَغِيرٍ: «يَا أَبَا عُمَيْرٍ! مَا فَعَلَ النُّغَيْرُ»؟ (بخارى:6129)
ترجمه: انس بن مالك (رض) مي گويد: نبي ‏اكرم (ص) به اندازه اي با ما نشست و برخاست داشت كه (شوخي مي كرد و) به  برادر كوچكم مي فرمود: «اي ابوعمير! حال نُغَير چطور است»؟ (نُغير، پرندة كوچكي بود كه ابوعمير با آن بازي مي‏كرد).

باب (32): مؤمن ازيك سوراخ، دو بار گزيده نمي شود
2023ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) أَنَّهُ قَالَ: «لا يُلْدَغُ الْمُؤْمِنُ مِنْ جُحْرٍ وَاحِدٍ، مَرَّتَيْنِ». (بخارى:6133)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: نبي ‏اكرم (ص) فرمود: «مؤمن از يك سوراخ، دو بار، گزيده نمي‏شود».
باب (33): اشعار و رجزخوانيهاي جايز و مكروه
2024ـ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ (رض): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «إِنَّ مِنَ الشِّعْرِ حِكْمَةً». (بخارى:6145)
ترجمه: ابي بن كعب (رض) روايت مي كند كه  رسول الله (ص) فرمود: «همانا بعضي از اشعار, سخنان مفيدي  هستند».

باب (34): كراهيت وقت گذراندن با شعر و ترك ياد خدا و تلاوت قرآن
2025ـ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «لأَنْ يَمْتَلِئَ جَوْفُ أَحَدِكُمْ قَيْحًا، خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَمْتَلِئَ شِعْرًا». (بخارى:6154)
ترجمه: ابن عمر رضي الله عنهما مي گويد: نبي ‏اكرم (ص) فرمود: «اگر شكم يكي از شما از چرك و زرداب پر شود، بهتر است از اينكه از شعر پر شود». 

باب (35): اگر شخصي به كسي بگويد: واي بر تو
2026ـ عَنْ أَنَسٍ: أَنَّ رَجُلاً مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ أَتَى النَّبِيَّ (ص) فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَتَى السَّاعَةُ قَائِمَةٌ؟ قَالَ: «وَيْلَكَ وَمَا أَعْدَدْتَ لَهَا»؟ قَالَ: مَا أَعْدَدْتُ لَهَا إِلا أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ. قَالَ: «إِنَّكَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ». فَقُلْنَا؟ وَنَحْنُ كَذَلِكَ؟ قَالَ: «نَعَمْ». (بخارى:6167)
ترجمه: انس (رض) مي گويد: مردي باديه نشين نزد نبي ‏اكرم (ص) آمد و گفت: اي  رسول خدا!  قيامت كَي بر پا خوا هد شد؟ رسول خدا (ص) فرمود: «واي بر تو, چه چيز براي آن آماده كرده اي»؟ گفت: هيچگونه امادگي اي ندارم. فقط خدا و رسولش را دو ست دارم. فرمود: «تو با كساني خوا هي بود كه آنها را دو ست داري». ما (صحابه) گفتيم: ما هم اينگونه خواهيم بود؟ فرمود: «بلي».


باب (36): انسانها به پدرانشان نسبت داده مي شوند
2027ـ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «إِنَّ الْغَادِرَ يُرْفَعُ لَهُ لِوَاءٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، يُقَالُ: هَذِهِ غَدْرَةُ فُلانِ بْنِ فُلانٍ». (بخارى:6177)
ترجمه: ابن عمر رضي الله عنهما مي گويد: نبي اكرم (ص) فرمود: «روز قيامت براي هر شخص خائن، پرچمي نصب مي كنند و اعلام مي نمايند كه اين, خيانت فلاني فرزند فلاني است».
باب (37): «كَرْم، قلب مؤمن است»
2028ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «وَيَقُولُونَ الْكَرْمُ؟ إِنَّمَا الْكَرْمُ قَلْبُ الْمُؤْمِنِ». (بخارى:6183)
ترجمه: از ابوهريره (رض) روايت است كه رسول الله (ص) فرمود: «مردم به انگور, كَرْم       مي گويند در حاليكه كرم, قلب مؤمن است».
قابل يادآوري است كه اعراب به انگور, درخت انگور و شرابي كه از انگور، بدست مي آمد, كرم مي گفتند. زيرا كه شراب انگور باعث كرامت و بخشش مي شد. شريعت، استفادة اين لفظ را براي موارد فوق, ناپسند دانست زيرا چه بسا كه مردم اين لفظ را مي شنيدند و تحريك مي شدند و به ياد شراب مي افتادند. به همين خاطر, رسول اكرم (ص) يادآوري نمود كه لفظ كرم، براي قلب مؤمن وخود مؤمن، شايسته است زيرا مؤمن, سرچشمة كرم و بخشش است. شرح امام نووي بر صحيح مسلم

باب (38): تغيير دادن يك اسم به اسمي كه بهتر از آن باشد
2029ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّ زَيْنَبَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا كَانَ اسْمُهَا: بَرَّةَ، فَقِيلَ: تُزَكِّي نَفْسَهَا، فَسَمَّاهَا رَسُولُ اللَّهِ (ص) زَيْنَبَ. (بخارى:6192)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: اسم زينب رضي‏ الله‏ عنها برّه يعني زن نيكوكار بود.  مردم گفتند: او خودش را ستايش مي كند. لذا رسول خدا (ص)  او را زينب ناميد.

باب (39): كسي كه شخصي را صدا بزند و يك حرف از اسمش، كم كند
2030ـ عَنْ أَنَسٍ (رض) قَالَ: كَانَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ رَضِيَ الله عَنْهَا فِي الثَّقَلِ، وَأَنْجَشَةُ غُلامُ النَّبِيِّ (ص) يَسُوقُ بِهِنَّ. فَقَالَ النَّبِيُّ (ص): «يَا أَنْجَشُ، رُوَيْدَكَ سَوْقَكَ بِالْقَوَارِيرِ». (بخارى:6202)
ترجمه: انس (رض) مي گويد: ام سُليم رضي‏ الله‏ عنها در ميان زنان مسافر بود و انجشه ؛بردة  رسول ‏اكرم(ص)؛ شتران آنان را سوق مي داد. پيامبر خدا (ص) فرمود: «اي انجش!  شيشه ها را آهسته‏تر ببر».
باب (35): مسح بر موزه و عمامه
151ـ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص): أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ سَأَلَ عُمَرَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ: نَعَمْ إِذَا حَدَّثَكَ شَيْئًا سَعْدٌ عَنِ النَّبِيّ (ص)، فَلا تَسْأَلْ عَنْهُ غَيْرَهُ. (بخارى:202)
ترجمه: از سعد بن ابي وقاص (رض) روايت است كه رسول الله (ص) بر موزه هايش مسح مي نمود. عبد الله بن عمر در اين باره از پدرش؛ عمر؛ سؤال كرد. عمر (رض) فرمود: بلي. و افزود: هرگاه، سعد از رسول الله (ص) چيزي را براي شما بيان كرد، دربارة آن از كسي ديگر، سؤال نكنيد. ( به او اعتمادكنيد).
152ـ عَنْ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيِّ (رض): أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ (ص) يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ. (بخارى:204)
ترجمه: عمرو بن اميه ضمري (رض) مي ‏گويد: من نبي اكرم (ص) را ديدم كه بر موزه هايش مسح مي‏كرد.
153ـ وَعَنْهُ (رض) قَالَ: رَأَي