َنْ عَصَمَ اللَّهُ». (بخارى:6611)
ترجمه: ابوسعيد خدري (رض) مي گويد: نبي اکرم (ص) فرمود: «هيچ خليفه اي به خلافت    نمي رسد مگر اينکه دو همنشين دارد که يکي از آنها او را وادار به نيکي مي کند و به سوي آن فرا مي خواند و ديگري او را وادار به بدي کرده و بسوي آن فرا مي خواند. و معصوم، کسي است که خداوند او را حفظ نمايد».

باب (5): خداوند، ميان انسان و قلب اش (آرزوهايش) فاصله مي اندازد
2117ـ عَنْ عَبْدِاللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا قَالَ: كَثِيرًا مِمَّا كَانَ النَّبِيُّ (ص) يَحْلِف:ُ«لا وَمُقَلِّبِ الْقُلُوبِ». (بخارى:6617)
ترجمه: عبدالله بن عمر رضي الله عنهما مي گويد: بسياري از سوگندهاي نبي اکرم(ص) چنين بودند که مي فرمود: «نه، و سو گند به ذاتي که دلها را از يک حالت به حالتي ديگر، تغيير مي دهد».

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1664.txt">باب (1): دربارة اين سخن خداوند متعال كه مي فرمايد: (خداوند،شما را بخاطر سوگندهاي  غير ارادي تان مؤاخذه نمي كند)</a><a class="text" href="w:text:1665.txt">باب (2): پيامبر خدا (ص) چگونه سوگند ياد مي كرد؟</a><a class="text" href="w:text:1666.txt">باب (3): اين گفتة خداوند متعال كه مي فرمايد: (مشركين با همة  توان خود و با تأكيد هر چه بيشتر، سوگند مي خوردند)</a><a class="text" href="w:text:1667.txt">باب (4): اگر كسي فراموش كند و سوگندش را بشكند</a><a class="text" href="w:text:1668.txt">باب (5): نذر كردن براي اطاعت از خداوند است</a><a class="text" href="w:text:1669.txt">باب (6): اگر كسي بميرد و نذري بر ذمه اش باشد </a><a class="text" href="w:text:1670.txt">باب (7): نذر كردن براي انجام گناه  و چيزي كه توان آنرا ندارد</a></body></html>باب (1): دربارة اين سخن خداوند متعال كه مي فرمايد: (خداوند،شما را بخاطر سوگندهاي  غير ارادي تان مؤاخذه نمي كند)
2118ـ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ (رض) قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ (ص): «يَا عَبْدَالرَّحْمَنِ بْنَ سَمُرَةَ، لا تَسْأَلِ الإِمَارَةَ، فَإِنَّكَ إِنْ أُوتِيتَهَا عَنْ مَسْأَلَةٍ وُكِلْتَ إِلَيْهَا، وَإِنْ أُوتِيتَهَا مِنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ أُعِنْتَ عَلَيْهَا، وَإِذَا حَلَفْتَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَيْتَ غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا، فَكَفِّرْ عَنْ يَمِينِكَ وَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ». (بخارى:6622)
ترجمه: عبدالرحمن بن سمره (رض) مي گويد: نبي اکرم (ص) فرمود: «اي عبدالرحمن بن سمره! درخواست امارت نکن. زيرا اگر بعد از درخواست، به امارت برسي، با آن، (امارت) تنها خواهي ماند. اما اگر بدون درخواست، به امارت برسي، خداوند تو را ياري خواهد کرد. و اگر براي انجام کاري، سوگند ياد کردي و خلاف آنرا بهتر دانستي، پس کفارة سوگندت را ادا كن و همان کار بهتر را انجام بده».
2119ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «نَحْنُ الآخِرُونَ السَّابِقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ». وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «وَاللَّهِ لأَنْ يَلِجَّ أَحَدُكُمْ بِيَمِينِهِ فِي أَهْلِهِ آثَمُ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ أَنْ يُعْطِيَ كَفَّارَتَهُ الَّتِي افْتَرَضَ اللَّهُ عَلَيْهِ». (بخارى:6624ـ 6625)
ترجمه: ابوهريره (رض) ميگويد: نبي اکرم (ص) فرمود: «ما ديرتر از همه آمده ايم ولي روز قيامت، بر همه، پيشي خواهيم گرفت». 
همچنين رسول الله (ص) فرمود: «سو گند به خدا که گناه اصرار ورزيدن بر سوگندي که يکي از شما براي ضرر رساندن به خانواده اش ياد کرده است، نزد خداوند از گناه سوگند شكستن و پرداخت کفاره اي که خداوند بر او فرض قرار داده، بيشتر است».

باب (2): پيامبر خدا (ص) چگونه سوگند ياد مي كرد؟
2120ـ عن عَبْدِاللَّهِ بْنِ هِشَامٍ (رض) قَالَ: كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ (ص) وَهُوَ آخِذٌ بِيَدِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، فَقَالَ لَهُ عُمَرُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، لأَنْتَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ إِلاَّ مِنْ نَفْسِي، فَقَالَ النَّبِيُّ (ص): «لا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْكَ مِنْ نَفْسِكَ». فَقَالَ لَهُ عُمَرُ: فَإِنَّهُ الآنَ وَاللَّهِ، لأَنْتَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ نَفْسِي، فَقَالَ النَّبِيُّ (ص): «الآنَ يَا عُمَرُ». (بخارى:6632)
ترجمه: عبدالله بن هشام(رض) مي گويد: ما همراه نبي اکرم (ص) بوديم در حالي که ايشان دست عمر بن خطاب (رض) را گرفته بود. عمر(رض) عرض کرد: اي رسول خدا! شما نزد من از هر چيز ديگري جز خودم، محبوبتري. نبي اکرم (ص) فرمود: «نه، سو گند به ذاتي که جانم در دست اوست تا زماني که من نزد تو از خودت هم محبوبتر نباشم» (به کمال نخواهي رسيد). عمر(رض)گفت: سوگند به خدا که تو هم اکنون براي من از خودم هم محبوبتري. نبي اکرم (ص) فرمود: «اكنون اي عمر» (به کمال رسيدي). 
2121ـ عَنْ أَبِي ذَرٍّ (رض) قَالَ: انْتَهَيْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ (ص) وَهُوَ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ يَقُولُ: «هُمُ الأَخْسَرُونَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ، هُمُ الأَخْسَرُونَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ». قُلْتُ: مَا شَأْنِي أَيُرَى فِيَّ شَيْءٌ مَا شَأْنِي؟ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ وَهُوَ يَقُولُ، فَمَا اسْتَطَعْتُ أَنْ أَسْكُتَ وَتَغَشَّانِي مَا شَاءَ اللَّهُ، فَقُلْتُ: مَنْ هُمْ؟ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ: «الأَكْثَرُونَ أَمْوَالاً إِلاَّ مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا». (بخارى:6638)
ترجمه: ابوذر(رض) مي گويد: نزد رسو ل الله (ص) رفتم در حالي که ايشان در سايه ي کعبه نشسته بود و مي فرمود: «سوگند به پروردگار کعبه که آنها در ضرر و زيان بسر مي برند، سوگند به پروردگار کعبه که آنهادر ضرر و زيان بسر مي برند». 
با خود گفتم: مرا چه شده است؟ آيا رسول خدا(ص) در من چيزي ديده است؟ پس نزد آنحضرت (ص) نشستم در حالي که ايشان همان جمله را تکرار مي کرد. از آنجايي که غم و اندوه، سراسر وجودم را فرا گرفته بود، نتوانستم سکوت نمايم. لذا گفتم: اي رسول خدا! پدر و مادرم فدايت باد. آنان چه  کساني هستند؟ فرمود: «کساني اند که مال و ثروت زيادي دارند مگر اينکه آنرا اينگونه و اينگونه (در راههاي مختلف خير) انفاق نمايند».

باب (3): اين گفتة خداوند متعال كه مي فرمايد: (مشركين با همة  توان خود و با تأكيد هر چه بيشتر، سوگند مي خوردند)
2122ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «لا يَمُوتُ لأَحَدٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ثَلاثَةٌ مِنَ الْوَلَدِ تَمَسُّهُ النَّارُ، إِلاَّ تَحِلَّةَ الْقَسَمِ». (بخارى:6656)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: رسول الله (ص) فرمود: «هر مسلماني که سه فرزند، از دست بدهد، آتش به او نمي رسد مگر به اندازه اي که قسم خداوند، کفاره شود». (چنانکه فرموده است: «إن منکم الا واردها »يعني هر يک از شما وارد جهنم مي شود به ين معني که همه ي افراد بدون استثناء از بالاي آن، عبور مي کنند).
باب (4): اگر كسي فراموش كند و سوگندش را بشكند
2123ـ وَعَنْهُ (رض): أَنَّ النَّبِيَّ (ص)  قَالَ: «إِنَّ اللَّهَ تَجَاوَزَ لأُمَّتِي عَمَّا وَسْوَسَتْ أَوْ حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا، مَا لَمْ تَ