د تراشيده و نام‌گذاري شود».

از ابورافع روايت است : وقتي حسن به دنيا آمد پيامبر ص به فاطمه فرمود : (احلقي رأسه، و تصدقي بوزن شعره فضة علي المساکين)[7] «سرش را بتراش و به وزن مويش نقره به مساکين صدقه بده».

3- ختنه کردن در روز هفتم : 
به دليل حديثي که طبراني در (المعجم الصغير)[8] از جابر ورايت کرده که گفت : (أن رسول الله ص عق عن الحسن و الحسين و ختنهما لسبعة أيام) پيامبرr براي حسن و حسين عقيقه داد و در روز هفتم آنها را ختنه کرد».

و به دليل حديثي که طبراني در (الأواسط)[9] از ابن عباس روايت کرده که گفت : (سبعة من السنة في الصبي يوم السابع : يسمي، و يختن، و يماط عنه الأذي، وتثقب أذنه، و يعق عنه، و يحلق رأسه، ويلطخ بدم عقيقته، و يتصدقة بوزن شعر رأسه ذهبا أو فضة) «هفت چيز در روز هفتم تولد سنت است : نامگذاري، ختنه، برداشتن اذيت از او، سوراخ کردن گوش (براي دختران)، دادن عقيقه، تراشيدن موي سر، آغشته کردن او به خون عقيقه(*)، و به وزن موي سرش طلا يا نقره صدقه دادن».
.........................
[1]) صحيح : [ص. جه 2562]، خ (5472/590/9)، د (2822/41/8)، ت (1551/35/3)، نس (164/7).
[2]) صحيح : [ص. جه 2561]، جه (3163/1056/2)، ت (1549/35/3).
[3]) صحيح : [ص. جه 2563]، جه (3165/1056/2)، د (2821/38/8)، ت (1559/38/3)، نس (166/7).
[4]) صحيح : [ص. ج 4132]، هق (303/9).
[5]) متفق عليه: خ (5467/587/9)، اين لفظ بخاري است، م (2145/1690/3)، مسلم در اين حديث جمله (و دعا له) را ذکر نکرده است.
[6]) تصحيح : [ص. جه 2563]، جه (3165/1056/2)، د (2821/38/8)، ت (1559/38/3)، نس (166/7).
[7]) حسن : [الإرواء 1175]، أ (6/390)، هق (304/9).
[8]) طح (891/122/2)، هق (324/8).
[9]) طس (1/334/562)، ألباني اين حديث را در «تمام المنة» (68) اورده است، و اگرچه در هر دو حديث ضعف هست اما يکي از آنها ديگري را تقويت مي‌کند چون مخرج آنها مختلف است و در آنها متهم وجود ندارد. اه‍.
*) آنچه لازم به يادآوري است اين است که از آغشته کردن نوزاد به خون عقيقه نهي شده است.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:332.txt">تعريف وصيت</a><a class="text" href="w:text:333.txt">حکم وصيت </a><a class="text" href="w:text:334.txt">مقدار وصيت در مال</a><a class="text" href="w:text:335.txt">وصيت براي وارث جايز نيست </a><a class="text" href="w:text:336.txt">طرز نوشتن وصيت</a><a class="text" href="w:text:337.txt">وقت عملي شدن وصيت</a><a class="text" href="w:text:338.txt">يادآوري</a></body></html>تعريف وصيت:

وصيت از (وصيت الشي أوصيه) گرفته شده است، وقتي که آن چيز را وصل کرده باشي: 
لذا وصيت کننده آنچه را در زمان حياتش دارد به بعد از مرگش وصل مي‌کند.

در اصطلاح شرع عبارت است از سفارش شخص مبني بر اينکه پس از مرگ او (وصيت کننده) جنس، قرض و يا منفعتي را به کسي ديگر (موصي له) واگذار کرده و ببخشند.حکم وصيت

وصيت بر هر کس که مالي (قابل وصيت) داشته باشد واجب است :
خداوند متعال مي‌فرمايد :
)کُتِبَ عَلَيّکُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَکُمْ الْمَوْتُ إِنْ تَرَکَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالاَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَي الْمُتَّقِينَ(.  (بقره : 180)

«هنگامي که يکي از شما را مرگ فرا رسد اگر دارايي فراواني از خود به جاي گذاشت، وصيت بر شما واجب شده است (و بايد) براي پدر و مادر و نزديکان بطور شايسته وصيت کند، اين حق واجبي است بر پرهيزکاران».

از عبدالله بن عمر(رض) روايت است که پيامبر ص فرمود : (ما حق امري مسلم له شي يوصي فيه، يبيت ليلتين إلا و وصيته مکتوبة عنده)[1] «هر مسلماني که مالي قابل وصيت داشته باشد، حق ندارد دو شب بخوابد مگر اينکه وصيت‌نامه‌اش را کنار خود قرار دهد».
..............................
[1]) متفق عليه : خ (2738/355/5)، م (1627/1249/3)، د (2845/63/8)، ت (981/224/2)، جه (2699/901/2)، نس (238/6).در مال چه مقدار وصيت مستحب است

از سعد بن ابي وقاص رض روايت است : 
(جاء النبي ص يعودني و أنا يمکة و هو يکره أن يموت بالأرض التي هاجر منها، قال : «يرحم الله ابن عفراء»، قلت يا رسول الله أوصي بمالي کله؟ قال : لا، قلت : فالشطر؟ قال : لاقلت : الثلث؟ قال : فالثلث، والثلث کثير، إنک إن تدع ورثتک أغنياء خير من أن تدعهم عالة يتکففون الناس في أيديهم، و إنک مهما أنفقت من نفقة فإنها صدقة، حتي اللقمة التي ترفعها إلي في امرأتک، و عسي الله أن يرفعک فينتفع بک ناس و يضربک آخرون، ولم يکن له يومئذ إلا ابنة)[1] «در مکه بودم که پيامبر ص به عيادت من آمد، او دوست نداشت در سرزميني که از آن هجرت کرده است بميرد، فرمود : خداوند ابنعفراء را رحمت کند، گفتم اي رسول خدا! آيا مي‌توانم تمام دارايي‌ام را وصيت کنم؟ فرمود خير، گفتم پس نصف؟ فرمود خير، گفتم پس يک سوم؟ فرمود : يک سوم، هر چند يک سوم هم زياد است، چون اگر وارثان خود را بعد از خودت بي‌نياز گرداني بهتر از آنست که آنان را مستمند رها کني و دست نياز به سوي مردم دراز کنند. هر چيزي را که انفاق مي‌کني صدقه است حتي لقمه‌اي که به همسرت مي‌دهي، اميد است که خداوند تو را شفا دهد تا کساني به واسطه تو نفع ببرند (مسلمانان از غنايمي که به دست تو از مشرکين گرفته مي‌شود بهره ببرند) و کساني ديگر نيز از تو ضرر ببينند (مشرکاني که به دست تو هلاک مي‌شوند)، سعد بن أبي وقاص در آن روز بجز يک دختر (وارث ديگري) نداشت».
........................
[1]) متفق عليه : خ (2742/363/5)، اين لفظ بخاري است، م (1628/250/3)، د (2847/64/8)، نس (242/6).وصيت براي وارث جايز نيست

از ابوامامه باهلي روايت است : از پيامبر ص شنيدم که در خطبه حجه الوداع مي‌فرمود: (إن الله قد أعطي کل ذي حق حقه، فلاوصية لوارث)[1] «به راستي خداوند حق هر صاحب حقي را داده است، لذا وصيتي براي وارث نيست».
...........................
[1]) صحيح : [ص. جه 2194]، جه (3/27/905/2)، د (2853/72/8)، ت (2203/293/3).آنچه در ابتداي وصيت نوشته مي‌شود

 از انس رض روايت است : اصحاب پيامبر ص در ابتداي وصيت‌هايشان مي‌نوشتند : «بسم الله الرحمن الرحيم، اين وصيتي است که فلاني پسر فلاني کرده است، شهادت مي‌دهم که هيچ معبود بر حقي که سزاوار عبادت باشد جز الله نيست، يکتا است و هيچ شريکي ندارد، و اينکه محمد بنده و فرستاده او است، و اينکه قيامت برپا خواهد شد، هيچ شکي در آن نيست، و خداوند مردگان را زنده مي‌کند، و به کساني از خانواده‌ام که بعد از من به جاي مي‌مانند وصيت مي‌کنم که اگر ايمان دارند تقواي خدا را پيشه کنند و رابطه بين خود را اصلاح، و از خدا و رسول او اطاعت نمايند، و آنها را وصيت مي‌کنم به آنچه ابراهيم و يعقوب فرزندان خود را وصيت کردند : )يَا بَنِيَّ إنَّ اللهَ اصطَفَي لَکُمُ الدِّينَ فَلاَ تَمُوتُنَّ إلاَّ وَأنُتم مُسلِمُونَ («اي پسرانم خداوند دين (اسلام) را براي شما برگزيده، پس نميريد مگر اينکه مسلمان باشيد»[1].
..........................
[1]) صحيح : [الإرواء 1647]، قط (16/154/4)، هق (287/6).چه زماني وصيت عملي مي‌شود؟

مورد وصيت بعد از وفات وصيت کننده و پس از پرداخت بدهيهايش، به موصي له (فردي که براي او وصيت شده) تعلق مي‌گيرد، و در صورتي که بدهي‌اش تمام ترکه و مالش را در برگيرد، چيزي به (موصي له) نمي‌رسد :

از علي روايت است : (قضي رسول الله ص بالدين قبل الوصيه، و أنتم تقرؤنها من بعد وصية يوصي بها أو دين)[1] «پيامبر ص به پرداخت بدهي قبل از اجراي 