رد و خدا گشايشگر داناست." اسلام كسي را كه از به ازدواج در آوردن دختر يا موكل خود – درصورت پيدا شدن همسر مناسب برايش – ممانعت كند،  مفسد في الارض مي شناسد. رسول خدا صلي الله عليه و سلم مي فرمايند: (إذا جاءكم من ترضون دينه و خلقه فأنكحوه، إلا تفعلوا تكن فتنة في الأرض و فساد) [الترمذي] معني حديث: « وقتي كسي كه از دين(داري) و اخلاق او راضي هستيد (براي خواستگاري دخترتان) نزد شما آمد، او را به ازدواج در آوريد، در غير اينصورت باعث  ايجاد فتنه و فساد در زمين خواهد شد. »

نيت در ازدواج:
از حضرت عمر بن خطاب رضي الله عنه روايت شده كه پيامبر صلي الله عليه و سلم فرموده اند: (إنما الأعمال بالنيات، وإنما لكل امرئ ما نوى، فمن كانت هجرته إلى اللَّه ورسوله فهجرته إلى الله و رسوله، ومن كانت هجرته لدنيا يصيبها، أو امرأة ينكحها، فهجرته إلى ما هاجر إليه) [متفق عليه] يعني: " همانا ثواب اعمال به نيت بستگي دارد و هر کس نتيجه ي نيت خود را درميابد، پس کسي که هجرت او بسوي خدا و رسول او است ثواب هجرت بسوي خدا ورسولش را در مي يابد و کسي که هجرتش بسوي دنيا باشد بآن ميرسد يا هجرت او براي ازدواج با زني باشد، پس هجرت او بسوي چيزيست که براي رسيدن به آن هجرت نموده است."

با نيت درست و بجايي كه در طلب خوشنودي خداوند باشد، عادت به عبادت تبديل مي گردد. در عقد ازدواج برخي بدنبال ثروت و توانگري و برخي بدنبال كسب اصالت و نجابت مي باشند، بنابراين نيت در جريان آن حائز اهميت است.

درنتيجه، موقعيكه فرد مسلمان قصد ازدواج دارد، بايد به ياد داشته باشد كه مهم تر از بناي خانواده اي مسلمان اين است كه مردان و زناني شايسته تقديم دنياي اسلام نمايد، و نيز بايد خوب بداند كه ازدواج براي دين و دنياي او نفع خواهد داشت، كما آنكه پاكدامني و نجابت جزو نتايج آن مي باشند. 

ازدواج نصف دين است:
ازدواج باعث پاكدامني و عفاف زن و مرد است. بنابراين آن دو نيروي خود را در مسير صحيحي بكار مي برند، مثلاً براي خدمت به دين، آباد سازي زمين. هردو طرف بايد نقش حساس و عمده ي خود را در اصلاح و تهذيب شريك زندگي خويش و تمسك وي به دين مبين، بشناسند. همچنين نقش مؤثري را در فراخواندن وي بسوي نيكي و واداشتن وي به انجام عبادت ها و نيز كمك و ياري او در اين راستا ايفانمايد. بايد جوي مناسب براي نزديك شدن به خداوند را بوجود آورده و به فتنه و مانعي در دين طرف مقابل مبدل نگشته، او را از شتافتن به سوي اعمال نيك سست ننمايد. زن درستكار نيمي از دين همسرش است؛ پيامبر صلي الله عليه و سلم فرموده اند: (من رزقه اللَّه امرأة صالحة، فقد أعانه على شطر دينه، فليتَّق اللَّه في الشطر الباقي) [الحاكم] به اين معني كه: « كسي كه خداوند زني نكوكار را نصيبش گرداند، در نيمي از دين او را ياري داده است. بر اوست تا در نيم ديگر پرواي خدا را داشته باشد.» (اين روايت ضعيف است)

ازدواج و دوست داشتن:
با نيكرفتاري زوجين با همديگر كم كم حس و حال محبت واقعي ميان آن دو، كه پيشتر در جريان عقد نكاح بذر آن كاشته شده بود، رشد نموده و بالنده مي شود. زن و مرد به رشد و شكوفايي  اين عشق و محبت پرداخته و بر احساس دوستي و يكرنگي بين شان مي افزايند. چفته ي برخي اصلاً صحت ندارد كه مي گويند ازدواج عشق را كشته و احساسات را ميميراند. بلكه ازدواج همسنگ و صحيحي كه براساس تفاهم، همكاري و محبت بنا شده باشد، راه و روشي حياتي، بي عيب و نقص و بي آلايشي است جهت حفظ احساسات شگرف ميان زن و مرد، تاجاييكه از پيامبر مكرم اسلام صلي الله عليه و سلم روايت شده است كه:  (لم يُرَ للمتحابَيْن مثل النكاح) [ابن ماجه، والحاكم] يعني: « براي دو عاشق هيچ چيز مثل ازدواج نيست.»

ازدواج صرفاً وسيله اي براي آميزش جسمي و بدني ميان زن و مرد نبوده و فراتر از آن شيوه اي طبيعي جهت آميزش عاطفي و سيراب نمودن نفس و تكامل احساسات و درك متقابل اشخاص داراي فطرت پاك و سالم مي باشد، تا جائيكه گويي دو طرف، لباسي بر تن همديگر هستند كه طرف ديگر را پوشانده، حمايت نموده و گرم نگه مي دارد. خداوند متعال مي فرمايد: {هن لباس لكم وأنتم لباس لهن} [البقرة: 187] يعني: " آنان براى شما لباسى هستند و شما براى آنان لباسى هستيد."

ارتباط عاطفي ميان زوجين پيوند بين آن ها را مستحكم مي سازد. عشق چيزي است كه خداوند بشر را به آن سرشته است، رشته اي نيرومند ميان زن و مرد، سلاحي كه با آن راه شان را در پيچ و خم زندگي باز نموده و نيرويي است كه به هردو در تحمل سختي هاي زندگي و دشواري هاي آن كمك مي كند.

دين اسلام به روابط دختر و پسر قبل و بعد از ازدواج پرداخته و در ايجاد شناخت  دوطرفه در حد و حدود معقول براي فراهم ساختن فرصتي مناسب جهت بنيان نهادن نوعي محبت و دوستي ميانشان تا آنكه در روزهاي پس از ازدواج عميق تر گردد، مصرّ است. خواستگار اجازه دارد عروس را ببيند براي آنكه باعث تداوم محبت ميان دو طرف گردد. رسول خدا صلي الله عليه و سلم به مردي كه قصد خواستگاري نمودن زني را داشت فرمودند:  (انظر إليها، فإنه أحرى أن يؤدم بينكما) [الترمذي والنسائى وابن ماجه] يعني: « او را تماشا كن، اينگونه سزاوارتر است به اينكه ميان تان الفت برقرار گردد.»

با اين وجود، اسلام بر وضع مقرراتي شرعي و صريح و آشكار براي پايدار ماندن رابطه ي مبتني بر خير و بركت ... پافشاري مي كند. همچنين در نهي از هرآنچه اين ارتباط را به انحطاط و پوچي مي كشاند شدت به خرج داده و از چيزهايي كه به رسوايي و هرزگي منتهي گردد؛ از جمله اختلاط منجر به فساد مرد و زن و خلوت غير شرعي و ...، منع مي نمايد.  

تهاجم فكري عليه جوامع اسلامي، آغازگر گسترش روابط نامشروع پيش از ازدواج بين دختران و پسران، تحت شعارهاي دروغين و گمراه كننده دعوت به عشق و آشنايي پسر و دختر پيش از ازدواج و تأكيد براينكه اين تنها راه درست ازدواج موفق مي باشد، كه البته ياوه اي بيش نيست، گرديد.
با دقت در اتفاقاتي كه پيرامون ما مي گذرد، بوضوح زيان هاي سنگين اينگونه روابط و پيامدهاي وخيم آن مي گرديم. 

چه ازدواج هايي كه با اينچنين روابطي آغاز شدند، باناكامي روبرو گشته و چه خانواده هايي كه بدليل آنكه در سايه ي فريب و پيروي از هوي و هوس رشد نموده بودند، از هم پاشيده اند.

به تعويق انداختن سن ازدواج:
در برخي كشورهاي اسلامي گسترش معضل عقب افتادن سن ازدواج آغاز گشته و متوسط سن ازدواج پسران و دختران جوان به شكلي غيرطبيعي بالا رفت. گفته مي شود كه رسيدن به سني كه بلوغ عقلي، جسمي و اخلاقي پسر يا دختر به تكامل خود مي رسد، آنان را براي تحمل وظايف ازدواج مقاوم تر مي سازد، اما به تعويق انداختن ازدواج تا آن سن نيروهايي را واگذاشته و آن را به مسير نادرست هدايت كرده و ممكن است به گسترش فحشاء كمك نمايد. تاخير در ازدواج، خويشتنداري و حفظ آبرو براي جوانان را با دشواري مواجه مي نمايد.  

بالا رفتن سن ازدواج به عوامل متعددي برمي گردد، از جمله مسائل مادي، اجتماعي و عواملي كه در زير مي آيد:
- تمايل دختر