اری و مسلم.
9.نسائی و ترمذی و ترمذی آن را صحیح دانسته است.
10.بخاری و احمد.
11.دارمی و سعیدبن منصور با سند صحیح.
12.احمد با سند صحیح.
13.دارمی و ترمذی و ترمذی آن را صحیح دانسته است.
14.احمد و ابن حبان در صحیحش.
15.ابن سعد، (1/376) و ابوالشیخ در «اخلاق النبی»، (281).
16.دارمی و حاکم با تصحیح حاکم و تأیید ذهبی.
17.احمد و ابن نصر با سند صحیح.
18.دارمی و حاکم با تصحیح حاکم و تأیید ذهبی.
19.بخاری و ابوداود.
20.احمد و ابوداود با سند صحیح.
21.بنابر حدیث فوق و امثال آن، تمام شب، به طور مداوم یا اغلب، برای عبادت بیدار ماندن، مکروه و بدعت است. زیرا خلاف سنت پیامبر ص است و اگر در این فضیلتی وجود می‌داشت از رسول خدا ص فوت نمی‌شد. یقیناً بهترین روش، روش محمد ص است. و آنچه که در مورد ابوحنیفه  رحمه الله منقول است که چهل سال نماز فجر را با وضوی شب خوانده است، بی‌اساس می‌باشد. چنان که علامه فیروز‌آبادی در «الرد علی المعترض»، (44/1) می‌گوید: این از جمله دروغهای شاخدار است که نسبت آن به امام ابوحنیفه شایسته نیست. زیرا این امر فضیلتی در بر ندارد و اگر داشته باشد، برای چنین امام بزرگواری شایسته بود که به جای فضیلت، افضل را اختیار می‌کرد، بی‌تردید تجدید وضو برای هر نماز از خواندن چند نماز با یک وضو افضل می‌باشد. ناگفته پیدا است که چنین عملی یعنی چهل سال نماز فجر را با وضوی عشاء خواندن، محال است و این یکی از خرافات متعصبین در مورد ابوحنیفه می‌باشد.
22.نسائی، احمد و طبرانی با تصحیح ترمذی.
23.نسائی، ابن خزیمه، احمد و به تصحیح حاکم و موافقت ذهبی.
24.بخاری و احمد.رسول‌الله ص در سه رکعت نماز وتر، به ترتیب، سوره‌های «سبح اسم ربک الاعلی»، «قل یا أیها الکافرون» و «قل هو الله» را قرائت می‌نمود[1] و گاهی سوره‌های «فلق» و «ناس» را به آن می‌افزود[2].
یک بار نیز یک صد آیه از سوره «نساء» را در رکعت وتر، تلاوت ‌نمود[3].
اما در دو رکعت بعد از وتر (معمولاً) سوره‌های «زلزال» و «کافرون» را قرائت می‌نمود[4].

--------------------------------------
1.نسائی و حاکم و حاکم آن را صحیح دانسته است.
2.ترمذی و ابوالعباس اصم در «حدیث»، (ج 2، رقم 117) و به تصحیح حاکم و موافقت ذهبی.
3.نسائی و احمد با سند صحیح.
4.احمد، ابن نصر، طحاوی، (1/202)، ابن خزیمه و ابن حبان با سند حسن و صحیح.
این دو رکعت در روایت «بخاری» و «مسلم» و دیگر کتب حدیث به اثبات رسیده است، که ظاهراً مخالف با حدیث دیگر رسول‌الله ص است که می‌فرماید: «اجعلوا آخر صلاتکم باللیل وتراً» (آخرین نمازتان در شب، وتر باشد). علما کوشیده‌اند تا بین این دو روایت توافق ایجاد کنند، ولی بنده احتیاط را در این می‌بینم که امر پیامبر ص را بر عمل ایشان ترجیح داده و آن دو رکعت را ترک نماییم، والله اعلم.
اما، بعد از آن به حدیث صحیحی دست یافتم که رسول‌الله ص امر به خواندن این دو رکعت نموده است، بنابراین چنین نتیجه‌گیری کردم: که این دو رکعت به خاطر اجتماع فعل و امر رسول‌الله ص برای عموم مشروع می‌باشد و امر به اینکه وتر آخرین نماز شب باشد، استجبابی است. این حدیث، در شماره (1993) در «الصحیحة» تخریج شده است.رسول‌الله ص در رکعت اول نماز جمعه، احیاناً سوره «جمعه»، (62؛ 11) و در رکعت دوم، سوره «منافقون» (63؛ 11) و گاهی به جای آن سوره «غاشیه» (88؛ 19) را تلاوت می‌نمود[1].
گاهی‌‌ دررکعت ‌اول، ‌سوره ‌«الاعلی» (87؛19) ودررکعت‌ دوم، ‌سوره‌ «غاشیه»‌ را‌قرائت ‌می‌کرد[2].

--------------------------------------
1.مسلم و ابوداود (الارواء، 345).
2.مسلم و ابوداود.رسول‌الله ص در رکعت اول نماز عید، احیاناً سوره «الاعلی» و در رکعت دوم، سوره «غاشیه» را می‌خواند[1].
چنانکه‌ گاهی‌ سوره‌های «ق» (5045) و «اقتربت‌الساعه» (54؛ 55) رانیزتلاوت‌ نموده‌است.

--------------------------------------
1.مسلم و ابوداود.
2.مسلم و ابوداود.روش مسنون قرائت در نماز جنازه اینست که بعد از تکبیر اول، سوره فاتحه[1] و سوره‌ای دیگر.[2] با صدای (نه چندان بلند بلکه) آهسته خوانده شود[3].

--------------------------------------
1.امام شافعی، احمد، اسحاق و برخی از محققین احناف موافق همین قول‌اند. اما افزودن سوره‌ای که برای آن را فقط امام شافعی گفته است که سخنی بر حق است.
2.بخاری، ابوداود، نسائی و ابن جارود، و کلمه «سوره» در حدیث شاذ نیست آن طور که تویجری گمان نموده است.
3.نسائی و طحاوی با سند صحیح.رسول‌الله ص طبق دستور خداوند، قرآن را با ترتیل یعنی نه کُند و نه تند بلکه به صورت متوسط به طوری که هر یک از حروف جداگانه از مخارج مخصوص، ادا می‌کرد، تلاوت می‌نمود[1].
حتی گاهی سوره‌ کوچکی را چنان ترتیل، تلاوت می‌نمود که از سوره بزرگتر از آن طولانی‌تر جلوه می‌کرد[2] و در این مورد فرموده است: «یقال لصاحب القرآن إقرأ وارتق ورتلّ کما کنت ترتّ فی الدنیا، فإنّ منزلک عند آخر آیة تقرأها»[3] (روز قیامت به صاحب قرآن می‌گویند همان‌گونه که در دنیا قرآن را با ترتیل می‌خواندی، اکنون نیز بخوان (و از منازل بهشت بالا برو، زیرا) جایگاهت همان‌جا خواهد بود که آخرین آیه را تلاوت کنی).
رسول‌الله ص حروف مد را کشیده می‌خواند، چنانکه کلمات «بسم‌الله» «الرحمن»، «الرحیم»[4] و «نضید»[5] وامثال اینها را می‌کشید. گاهی نیز صدایش را در حلق می‌چرخاند چنانکه روز فتح مکه، سوره «الفتح» (48؛ 29) را در قرائتی آرام، به همین سبک، قرائت نمود6 عبدالله ابن مغفل این تحسین و انعکاس صدا را این‌گونه مجسم کرده‌اند: (آآآ).
رسول‌الله ص امر می‌نمود که قرآن را با آواز خوش تلاوت کنند چنانکه فرموده است: «زیّنوا القرآن بأصواتکم، (فإنّ الصّوت الحسن یزید القرآن حسناً)»[7] (قرآن را با صدایتان زینت بخشید، زیرا صدای نیکو، بر زیبایی قرآن، می‌افزاید).
همچنین فرموده است: «إنّ من أحسن النّاس صوتاً بالقرآن، الّذی إذا سمعتموه یقرأ حسبتموه یخشی‌الله»[8].
(زیباترین صدای تلاوت قرآن از آن کسی است که شما با شنیدن صدایش، چنین گمان کنید که از خدا می‌ترسد).
همچنین فرموده است: «تعلّموا کتاب الله و تعاهدوه، و اقتنوه، و تغنّواه به، فو الّذی نفسی بیده، لهو أشدّ تفلّتاً من المخاض فی العقل»[9].
(کتاب خدا را بیاموزید و همواره تلاوت کنید و مواظبش باشید و زیبا بخوانید زیرا سوگند به خدا که قرآن، از شتر جوان و فراری، بیشتر آماده‌ی فرار است).
همچنین فرموده است: «لیس منّا من لم یتغنّ بالقرآن»[10] (کسی که قرآن را زیبا نخواند، از ما نیست).
همچنین فرموده است: «ما أذن الله لشییء ما أذن (و فی لفظ کاذنه) لنبی (حسن الصوت) (و فی لفظ حسن الترنّم) یتغنّی بالقرآن (یجهربه)»[11].
(خداوند به هیچ سخنی گوش نمی‌دهد آن‌گونه که به کلام خودش که توسط یکی از انبیای خوش صورت با صدای بلند خوانده شود، گوش می‌سپارد).
رسول‌الله ص یک بار به ابوموسی اشعری فرمود: «کاش! می‌دیدی دیشب چگونه به قرائت گوش می‌دادم، حقا که بهره‌ای از صدای داود به تو عطا شده است» ابوموسی عرض کرد: اگر می‌دانستم که شما به قرائت من گوش سپرده‌اید، زیباتر و غم‌انگی