كن‌. عمر  بن  خطاب  كه  حاضر  بود گفت‌: خداوند  پرده  ترا  بپوشاند،  اي كاش  پرده  پوشي  مي‌كردي  و  راز  خويش  را  آشكار  نمي‌نمودي‌. پيامبر صلي الله عليه و سلم   در  جواب  او  چيزي  نگفت‌. آن  مرد  رفت‌،  سپس  پيامبر صلي الله عليه و سلم   كسي  را  بدنبال  او  فرستاد  و  او  را  برگرداند  و  پيامبر صلي الله عليه و سلم    اين  آيه  را  بر  وي  خواند:" وأقم الصلاة طرفي النهار وزلفا من الليل.إن الحسنات يذهبن السيئات ذلك ذكرى للذاكرين     [‌نماز  را  در  دو  طرف  روز  -‌نمازصبح  و  عصر  -‌و  اوقاتي  از  شب  برپاي  دار  چرا كه  اعمال  نيكو  و  حسنات  آثار  اعمال  زشت  و  سيئآت  را  برطرف  و محو  مي‌نمايد  اين  تذكري  است  براي  آنها كه  اهل  تذكرند  و  پند مي‌پذيرند]‌’‌’‌. مردي  در  ميان  مردم‌ گفت‌: اي  رسول  خدا  اين  اميد  تنها  براي  او است  يا  براي  عموم  مردم  است  پيامبر صلي الله عليه و سلم   گفت‌: براي  همه  مردم  است‌”‌. اين  روايت  را  مسلم  و  ابوداود  و  ترمذي  نقل  كرده‌اند. 
--------------------------------------------------------------------------------
[1] - بدینجهت گفته  شده  فرجی‌كه  مورد  اشتها  باشد  چون  دخول  آلت  مرد  در  فرج  حیوانات  زنا  نیست  چون  طبع  سالم  از  آن  اباء  دارد  و  نزدیكی  جنسی  با  شبهه  نكاح  نیز  زنا  نیست.‌حد  بکر = زن  و  مرد  ازدواج  ناکرده  

باتفاق  فقهاء  حد  زناي  مرد  و  زن  ازدواج  ناکرده  آزاد  يکصد  ضربه  شلاق  است  و  در  اجراي  اين  حد،  مرد  ازدواج  ناکرده  با  زن  ازدواج  ناکرده  هيچ  فرقي  ندارند،  بر  هر  دو  يکسان  حد  جاري  مي‌گردد. چون  خداوند  در  سوره  نور  (‌آيه  ٢)  مي‌فرمايد:" الزانية والزاني فاجلدوا كل واحد منهما مائة جلدة، ولا تأخذكم بهما رأفة   في دين الله إن كنتم تؤمنون بالله واليوم الآخر، وليشهد عذابهما طائفة من المؤمنين   [‌بر  هريک  از  زن  و  مرد  زناکار  -که  ازدواج  ناکرده  باشند  -‌يکصد  تازيانه  و  شلاق  بزنيد[1]  و  در  اجراي  حدود  الهي‌کوتاهي  نکنيد  و  حدود  را  بطورکامل  اجراکنيد  و  آن  را  بر  اثر  شفاعت  ديگران  تعطيل  نکنيد  و  يا  بصورت  ناقص  اجرا  نکنيد. اگر  براستي  بخداوند  و  روز  رستاخيز  ايمان  داريد  و  بايستي‌گروهي  از  مومنان  -‌سه  نفر  يا  بيشتر  يا  چهار  نفر  علاوه  بر  چهار  نفر؟ گواهان  -  بر  اجراي  حد  زنا  بر  آنان  گواه  و  حاضر  باشند  و  ناظر  بر  شکنجه  آنان باشند  تا  براي  مردم  عبرت  بيشتري  باشد]"‌. 

شلاق  و  تبعيد  با  هم  
همه  فقها  بر اينكه  زناکار بايد  يکصد  ضربه  شلاق  بخورد  اتفاق  نظر دارند  ولي  در  اضافه  تبعيد  بدان  اختلاف  دارند: 
1-‌امام  شافعي  و  امام  احمد  گويند: زناکار  علاوه  بر  اينکه  بايستي  يکصد  ضربه  شلاق  بخورد،  بايستي  يک  سال  نيز تبعيد گردد. زيرا که  بخاري  و  مسلم  از  ابوهريره  و  زيد  بن  خالد  روايت ‌کرده‌اند که  يک  مرد  اعرابي  به  پيشگاه  پيامبر صلي الله عليه و سلم    آمد  و گفت‌: اي  رسول  خدا  ترا  بخدا  با کتاب  خدا  براي  من  حکم ‌کن  و  طرف  نزاع  او که  از  او آگاه‌تر و  داناتر  بود گفت‌: آري  برابر کتاب  خدا  در  بين  ما  حکم‌ کن  و  به  من  اجازه  بفرما که  مطلب  مورد  نزاع  را  بيان‌کنم‌. پيامبر صلي الله عليه و سلم  گفت‌: بگو: آن  مرد گفت‌: پسر  من  مزدور  و  کارگر اين  شخص  بوده  و  با  زن  او مرتکب  عمل  زنا  شده  است  و  به  من  خبر داده‌اند که  بايد  پسرم  رجم  و  سنگسار گردد. من  فديه  پسر  خود  را  يکصد  راس ‌گوسفند  و  يک  کنيز  داده‌ام‌،  سپس  از  اهل  علم  سوال‌ کردم  که  بمن  خبر  دادند که  پسرم  بايد  يکصد  ضربه  شلاق  بخورد  و  يکسال  تبعيد گردد و  زن  اين  شخص  بايد  سنگسار گردد  و رجم  شود.

پيامبر صلي الله عليه و سلم   فرمود:" والذي نفسي بيده لاقضين بينكما بكتاب الله - الوليدة والغنم رد عليك.وعلى ابنك جلد مائة وتغريب عام - واغد يا أنيس (رجل من أسلم) إلى امرأة هذا، فإن اعترفت فارجمها.
[قسم  بدانکس‌ که  جانم  در  دست  او  است  باکتاب  خدا  و  برابر آن  در  بين  شما  حکم  و  داوري  مي‌کنم‌. کنيز  و گوسفند  شما  بشما  برگردانده  مي‌شود  و  مال  خود  شما  است  و پسرت  بايد  يکصد  ضربه  شلاق  بخورد  و يکسال  تبعيد  شود  و  شما  اي  انيس  -‌مردي  بود  از قبيله  اسلم  -‌فردا  پيش  زن  اين  شخص  برو  اگر اعتراف  به  زنا کرد  او  را  رجم ‌کن  و  سنگسار نما]‌". گويند: فردا  انيس  پيش  زن  آن  مرد  رفت  و  او  اعتراف‌ کرد  که  مرتکب  زنا  شده  است‌. لذا  پيامبر صلي الله عليه و سلم دستور  داد که  او  را  سنگسار کردند  . 

بخاري  از  ابوهريره  روايت‌کرده  است‌ که  پيامبر صلي الله عليه و سلم    در‌باره ‌کسي‌که  ازدواج  نکرده  و مرتکب  زنا  شده  بود،  حکم‌کرد که  اورا  يکسال  تبعيدکنن  و  يکصد  ضربه  شلاق  بخورد. مسلم  از  عباده  بن  الصامت  نقل  کرده  است  که  پيامبر صلي الله عليه و سلم    گفت‌:"  خذوا عني، خذوا عني، قد جعل الله لهن سبيلا: البكر بالبكر جلد مائة ونفي سنة، والثيب بالثيب جلد مائة والرجم   [2][‌احکام  خود  را  از  من  فراگيريد  از  من  فراگيريد،  اينک  براستي  خداوند  راه  زنان  زناکاررا  مشخص‌کرده  است‌:‌کيفر  و  جزاي  زناي  زن  ازدواج  نکرده  و  زناي  مرد  ازدواج  نکرده،  يکصد  ضربه  شلاق  و  يکسال  تبعيد  است  و کيفر و  حد  زناي  زن  شوهر کرده  و  زناي  مرد  ازدواج ‌کرده  يکصد  ضربه  شلاق  و  سنگسارکردن  است  ]‌”‌.

خلفاي  راشدين  پس  از  اجراي  حد،  حکم  به  يکسال  تبعيد  نيز کرده‌اند  و کسي  با اين  حکم  آنان  مخالفت  نکرده  است‌،  حضرت  ابوبکر  صديق  شخصي  را که  مرتکب زنا  شده  بود  پس  از اجرا  حد  او را  به  “‌فدک‌”  تبعيد کرد. و حضرت  عمر  شخصي  را که مرتکب  زنا  شده  بود  پس  از  حد  به  مصر  تبعيد کرد  و  حضرت  علي  شخصي  را که مرتکب  زنا  شده  بود  پس  از  حد به  بصره  تبعيد کرد. علماي  شافعيه  مي‌گويند  بين اجراي  حد  و  تبعيد  ترتيب  لازم  نيست  هرکدام  راکه  بخواهند  مي‌توانند  جلو  بياندازند  و  براي  تبعيد  شرط  است‌که  محل  تبعيد  باندازه  مسافت  قصر  صلاه[3]  -  فاصله‌اي  و  مسافتي‌که  شرعا  مجوزي  شکسته  خواندن  نماز  است  - ‌از محل  سکونت  اصلي  آن  شخصي  دور  باشد  چوت  هدف  آنست‌که  ازخانواده  و  وطن  خود  دور بماند  و  احساس  غربت  و  بيگانگي‌کند  و کمتر از  اين  مسافت  بمنزله  حضر  است  و  تبعيد  بحساب  نمي آيد. 

 اگر  حاکم  او  را  به  مسافت  دورتري  تبعيدکند  براي  او  جايز  است  اگر  زني  تبعيد  شود  بايد  محرمي  يا  شوهر[4]  همراه  او  باشد  اگر محرم  يا  شوهر بدون  مزد  و اجرت  حاضر  نباشد  همراه  او  برود  پرداخت  اجرت  به  وي  لازم  است  و  بايد  از  مال  زن پرداخت  شود. 

٢-‌امام  مالک  و  اوزاعي‌ گفته‌اند  تبعيد  مرد  آزاده  ازدواج  ناکرده ‌که  مرتکب  زنا  شده  واجب  است  ولي  زن  آزاده‌اي ‌که  مرتکب  زنا  شده  و  ازدواج  ناکرده  است  تبعيد  نمي‌شود  چون  زن  بمنزله  عورت  است  و  تبعيد  با  اين  وصف  منافات  دارد.

٣-‌امام  ابوحنيفه‌گفته  است‌که  لازم  نيست‌که  تبعيد  به  حد  اضافه‌