ه مي‌گوئي‌؟ ‌گفت‌: من‌ كر هستم و سه بار اين سوال را تكرار كرد و او اين جواب را داد، ‌كه مسيلمه او را بقتل رساند. خبر آن دو مرد را به پيامبر صلي الله عليه و سلم  دادند، فرمود اولي از رخصت و اجازه خداوند استفاده‌ كرده است و دومي حق را شكافته و بحق عمل كرده گوارايش باد. 

اكراه بر انجام عمل 
قسم دوم ‌كه اكراه بر انجام عمل است بدو قسم تقسيم مي‌شود:
1-‌ارتكاب عملي‌كه ضرورت، آن را مباح ‌كرده است‌.
٢-‌ارتكاب عملي‌كه ضرورت‌، آن را مباح نكرده است‌.

اول مانند اكراه بر شرب خمرو خوردن مردار يا خوردن‌گوشت خوك يا خوردن مال غير يا چيزي‌كه خداوند آن را حرام‌كرده است‌. تناول و خوردن اين‌گونه اشياء و امثال آنها در حال اكراه مباح است‌، بلكه اگر براي نجات از آنها چاره‌اي نباشد، بنزد بعضي از علما خوردن از آن واجب مي‌گردد، اگرضرري‌كسي درآن نباشد و موجب تساهل و سهل‌انگاري و تفريط درحقوق الهي نگردد ، خداوند مي‌گويد:" ولا تلقوا بأيديكم إلى التهلكة [‌بدست خود خود را بهلاكت مياندازيد]"‌. و همچنين اگر كسي مجبورگردد، برافطار در روز ماه رمضان يا نماز بغير از جهت قبله بخواند يا مجبورگرددكه براي بت يا صليب سجده‌ كند، براي اوحلال است‌كه در حال اكراه چنين‌كند و در حال سجده در قلبش به نيت خدا سجده ‌كند. 
دوم مانند اكراه بر قتل غير يا مجروح ‌كردن و كتك زدن و زنا و تباه‌ كردن مال‌. قرطبي‌گفته است‌: باجماع علما اگر كسي برگشتن ديگري مجبورگرديد او حق ندارد كه برگشتن او اقدام كند يا با زدن يا غير از آن‌، از او هتك حرمت‌كند، بايد عذاب و شكنجه را بپذيرد و بر تحمل آن شكيبا باشد و براي او حلال نيست ديگران را فداي نفس خويش‌كند، بايد از خدا عافيت دنيا و آخرت را طلب‌كند.

بر كسي‌كه مورد اكراه واقع شده است حد اجرا نمي‌‏گردد
اگر كسي را مجبور كردند كه مرتكب زنا شود، و او مرتكب زنا شد حد بر او اجرا نمي‌شود و همچنين اگر زني را مجبور بارتكاب زنا كردند بر وي حدي نيست‌. چون پيامبر صلي الله عليه و سلم  گفت‌: " إن الله تجاوز عن امتي الخطأ والنسيان وما استكرهوا عليه   [قلم تكليف از امت من در حال خطاء و اشتباه و فراموشي و وقتي‌كه مورد اكراه و اجبار واقع مي‌شوند، برداشته شده است‌]"‌. اگرچه سند اين خبرصحيح نيست ولي معني آن صحيح و مورد اتفاق همه علما است قاضي ابوبكر عربي چنين‌گفته وابومحمد عبدالحق ذكر كرده است‌كه اسناد آن صحيح است وآن را به ابوبكر اصيلي در “‌الفوائد” و ابن المنذر در “‌الاقناع‌” نسبت داده است‌. ا. ه.
اگرچه بوقت اكراه و اجبار نطق بكلمات‌ كفرآميز رخصت است ولي بهتر آنست كه تسليم ‌كلمات ‌كفر آميز نشد.
مالك و شافعي و احمد و اسحاق و ابوثور و عطا و زهري مي‌گويند اگركسي بر ارتكاب زنا مجبور شد بايد مهرالمثل او را بدهد و مهرالمثل براي آن زن واجب مي‌گردد. <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1039.txt">لباس و پوشاك</a><a class="text" href="w:text:1040.txt">ظروف طلا و نقره</a><a class="text" href="w:text:1041.txt">تشبه زنان بمردان</a><a class="text" href="w:text:1042.txt">نهي از پيوند موي زدن زنان</a><a class="text" href="w:text:1043.txt">تصوير و عكس‌ كشيدن</a></body></html>لباس و پوشاك 

لباس و پوشاك از جمله نعمتهائي است‌كه خدا به انسان ارزاني داشته است خدا گويد:" يا بني آدم قد أنزلنا عليكم لباسا يواري سوآتكم وريشا ولباس التقوى ذلك خير ذلك من آيات الله لعلهم يذكرون   اعراف ٢٦ [‌اي فرزندان آدم بدرستي ما لباسي براي شما فرو فرستاديم و شما را بساختن لباس هدايت‌كرديم‌،‌ كه اندام شما را مي‌پوشاند و مايه زينت و آراستگي شما است و ليكن لباس و جامه پرهيزگاري و تقوي بهترين لباس است‌، اينها همه از آيات خدا است‌، شايد متذكر نعمتهاي او شوند]"‌.

شايسته است‌ كه لباس نيكو و زيبا و تميز باشد خداوند مي‌فرمايد:
" يا بني آدم خذوا زينتكم عند كل مسجد وكلوا واشربوا ولا تسرفوا إنه لا يحب المسرفين ".
" قل من حرم زينة الله التي أخرج لعباده والطيبات من الرزق قل هي للذين آمنوا في الحياة الدنيا خالصة
يوم القيامة كذلك نفصل الايات لقوم يعلمون   اعراف ٣١-‌٣٠ [‌اي فرزندان آدم زينت و جامه زينتي خود را به‌هنگام رفتن ‌به ‌مسجد و بهنگام نماز و عبادت با خود داريد و بخوريد و بياشاميد و اسراف نكنيد كه خداوند مسرفان را دوست نمي‌دارد: بگو چه‌كسي زينتهاي الهي راكه براي بندگان خود آفريده و روزيهاي پاكيزه را حرام‌كرده است‌؟ بگو اينها در زندگي دنيا براي‌كساني است‌كه ايمان آورده‌اند (‌اگرچه ديگران نيز با آنها مشاركت دارند ولي‌) در قيامت خالص و ويژه مومنان‌خواهد بود اينچنين آيات خود را براي‌كساني‌كه آگاهند شرح مي‌دهيم‌]".

بروايت ابن مسعود پيامبر صلي الله عليه و سلم  گفت‌:" لايدخل الجنة من كان في قلبه مثقال ذرة من كبر  [‌هركس باندازه يك ذره تكبر در قلبش باشد داخل بهشت‌ نمي‌شود]"‌. مردي گفت‌: انسان دوست داردكه جامه و لباسش نيكو و زيبا و كفشش نيكو باشد. آيا   اينهم جزو تكبر است‌؟ پيامبر صلي الله عليه و سلم  گفت‌: ‌’‌’ إن الله جميل يحب الجمال.
الكبر بطر الحق وغمط الناس  [بيگمان خداوند در همه چيز آراسته است و آراستگي را دوست دارد، و تكبر عبارت است از انكار حق و تحقير نمودن و ناديده‌ گرفتن مردم‌]"‌. و بروايت ترمذي آمده است‌كه پيامبر صلي الله عليه و سلم  گفت‌:" إن الله الطيب يحب الطيب، نظيف يحب النطافة، كريم يحب الكرم جواد يحب الجود فنظفوا افنيتكم ولا تشبهوا باليهود  [‌براستي خداوند پاك است و پاكي و پاكيزگي را دوست مي‌دارد و نظيف و پاكيزه است و نظافت را دوست مي‌دارد و كريم است و كريمان را دوست دارد و بخشنده است و بخشندگان را دوست دارد پس حياط خانه‌هايتان را پاكيزه و نظيف‌كنيد و چون يهودان مباشيد و بدانان تشبه مكنيد]‌’‌’‌.

حكم شرعي لباس 
بعضي از لباس واجب و بعضي پسنديده و مندوب و بعضي حرام است‌.
لباس و‌اجب‌: لباسي‌كه ستر عورت ‌كند و سرما و گرما و ضرر را دفع ‌كند، واجب است‌. حكيم بن حزام از پدرش روايت‌ كرده ‌كه‌گفتم‌: اي رسول الله ‌كجاي عورتهاي خويش را و از چه‌كساني بپوشانيم‌؟
فرمود عورت خويش را حفظ‌ كن و بپوشان‌، مگر از زنت و همسرت و كسي‌كه “‌ملك يمين‌” شما است‌،‌گفتم اي رسول الله اگر قومي با هم مختلط و درهم بودند؟ گفت‌: اگر توانستي‌كه كسي عورت ترا نبيند، اين‌كار را بكن‌،‌گفتم‌: اگر در خلوت بوديم چطور؟‌گفت‌: خداوند كه هست وخداوند شايسته‌تر است باينكه ازاو شرم و حياكرد. بروايت احمد و ابوداود و ابن ماجه و ترمذي و تصحيح حاكم و تحسين ترمذي .

لباس مندوب و پسنديده
لباس مندوب و پسنديده‌، لباسي است‌كه زينت وآراستگي داشته باشد بروايت ابوالدرداء پيامبر صلي الله عليه و سلم  گفت‌:" إنكم قادمون على إخوانكم فأصلحوا رحالكم وأصلحوا لباسكم حتى تكونوا كأنكم شامة في الناس فإن الله لا يحب الفحش ولا التفحش [‌شما بر برادران خويش وارد مي‌شويد و فرود 