خر او پدر بچه ات است.» گفت: آيا مرا بدين کار امر مي فرمايي، يا رسول اللَّه؟ فرمود: (لا، إنما أشفع) يعني: «خير، تنها شفاعتش مي کنم!» پاسخ داد: مرا به او نيازي نيست. آن حضرت صلي الله عليه و سلم به عمويش گفت: (يا عباس. ألا تعجب من حب مغيث بريرة، ومن بغضها له) يعني: «يا عباس. تعجب نمي کني از عشق مغيث به بريره و کينه ي وي از او؟!» [بخاري]

نگاه کردن به زن هنگام خواستگاري:
دين اسلام بر تداوم رابطه ي همسري بين زوجين و حصول عشق و مودت بين آن دو تأکيد مي کند. همچنين رسيدن به آرامش دروني براي هرکدام از زوجين را دنبال مي نمايد و براي همين براي هردو طرف نگاه و رؤيت ديگري مجاز شده تا از انتخاب خود اطمينان حاصل نمايند. با اين حال از نگاه کردن غير ضروري منع نموده و فروهشتن ديده ها در شرايط ديگر را سفارش مي کند. 
پيامبر خدا صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (إذا خطب أحدكم المرأة، فإن استطاع أن ينظر إلى ما يدعوه إلى نكاحها فليفعل) يعني: « هرگاه کسي از شما به خواستگاري زني رفت، چنانچه توانست به آنچه او را به ازدواج با او فرامي خواند بنگرد، اينکار را انجام دهد.» جابر بن عبدالله -رضي الله عنهما- مي گويد: من درصدد ازدواج با زني از بني سلمه بودم و براي همين خودم را ميان نخل ها پنهان نمودم و از او آنچه مرا به نکاح او مي کشاند را ديده و او را تزويج نمودم. [احمد، و ابوداود]

مرد مي تواند با اجازه ي ولي دختر و در حضور يک محرم به دختر نگاه کند و در صورتي که ميسر نشد، اجازه و رخصت در نگاه کردن ضرورت ندارد. پيامبر صلى الله عليه و سلم به مغيرة بن شعبه -رضي الله عنه-  امر کرد تا کسي را که مي خواهد نکاح کند را ببيند و فرمود: (اذهب فانظر إليها، فإنه أحرى أن يؤدم بينكما.) يعني: « برو و او را تماشا كن، اينگونه سزاوارتر است به اينكه ميان تان الفت برقرار گردد.» [نسائي، و ترمذي]

خواستگار مي تواند کسي را بفرستد تا دختر مورد نظرش را به نيت ازدواج ببيند و برگشته و او را باخبر سازد. پيامبر صلى الله عليه و سلم ام سليم را فرستاد تا دختري را ببيند ، آن حضرت صلى الله عليه و سلم به او فرمود: (شُمِّي عوارضها (فمها)، وانظري إلى عرقوبها (أسفل ساقيها مع القدم) يعني: «دهانش را ببوي (وارسى كن) واز پايش را (از زانو به پايين) بنگر.» [احمد]

همانطور که مرد حق دارد دختر مورد نظرش را بنگرد، دختر نيز مي تواند خواستگار خويش را برانداز کند. او مي تواند جز شرمگاه مرد به هرجايش بنگرد، و مرد مي تواند رخسار (جايگاه جلوه و زيبايي زن) و دستان (از مچ دست، که بيانگر لاغري يا گوشت آلود بودن جسم اوست) زن را تماشا کند و مي توانند چند بار به همديگر نگاه بيندازند تا قيافه و ظاهر هرکدام در ذهن ديگري ماندگار شود و از هم خاطر جمع شوند. 

البته بايد مراقب بود تا اين کار با بهانه قرار دادن خواستگاري به توجيهي براي تجاوز نمودن از احکام خداوندي و پيروي از هوا و هوس تبديل نگشته و به ياد داشت که خداوند از نگاه دزديده و راز پنهان در سينه ها باخبر است. بلکه هردو بايد خود را به اخلاق والاي اسلامي مزين نموده و سخن ناروايي به ديگري نگويد. مثلاً اگر عروس زيبا نبود، خواستگار از زشتي و نازيبايي وي چيزي بر زبان نياورد.

مسائل و احکام مربوط به خواستگاري:
دين اسلام دين ميانه روي و حدوسط مي باشد. دين اسلام در همان حيني که در صدد حفظ  آبرو و ناموس افراد مي باشد، تمام مقدمات و لوازم مؤثر در کاميابي و توفيق ازدواج در جامعه را نيز در دسترس قرار مي دهد. براي همين خواستگاري را به عنوان مقدمه ي ازدواج وضع نموده تا هردو طرف همديگر را در دايره ي حفظ  و صيانت از کرامت هر دو سو به شناختي از يکديگر دست يافته و هردو طرف براي شروع يک زندگي تازه در  پرتو شناخت از شريک زندگي اش آماده شود.

با عنايت به اينکه در پي خواستگاري (نامزدي) تنها وعده ي ازدواج ممکن است حاصل شده يا نشود، اسلام نيز در مورد آن محتاطانه عمل نموده که به نفع دختر و در راستاي مصون داشتن وي و دوري از هرگونه شک و ترديد و ابهام درباره ي وي مي باشد. درنتيجه هيچ چيزي درمورد زن براي مرد حلال نگشته و همينطور براي زن نيز چيزي از نامزدش حلال نشده است و هر دو همچنان براي هم بيگانه بوده و آنچه بر يک مرد و زن نامحرم و بيگانه حرام باشد بر آن دو نيز حرام بوده و نظر کردن نيز برايشان روا نيست. خداوند مي فرمايد: {قل للمؤمنين يغضوا من أبصارهم ويحفظوا فروجهم ذلك أزكى لهم إن الله خبير بما يصنعون. وقل للمؤمنات يغضضن من أبصارهن ويحفظن فروجهن} [نور: 30-31] يعني: « به مردان با ايمان بگو ديده فرو نهند و پاكدامنى ورزند كه اين براى آنان پاكيزه‏تر است زيرا خدا به آنچه مى‏كنند آگاه است. و به زنان با ايمان بگو ديدگان خود را [از هر نامحرمى] فرو بندند و پاكدامنى ورزند.»

به همين ترتيب هرگونه لمس نمودن همديگر بر آنان حرام مي باشد، که پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (لأن يطْعن في رأس أحدكم بمخيط من حديد خير له من أن يمسَّ امرأة لا تحل له) يعني: «اگر با سوزن آهني بر سر کسي بزنند بهتر از آن است که او زني را لمس کند که بر وي حلال نيست.» [طبراني، و بيهقي]

به همين ترتيب روا نيست که باهم با ناز و ميوعة سخن بگويند. خداوند متعال در ارتباط با آن فرموده است: {فلا تخضعن بالقول فيطمع الذي في قلبه مرض} [احزاب: 32] يعني: «پس به ناز سخن مگوييد تا آنكه در دلش بيمارى است طمع ورزد.»

براي زن جايز نيست که زينت ها خود يا قسمتي از بدنش را براي خواستگار آشکار نمايد. درست نيست که باهم خلوت نموده و بايد با متانت و وقار و در حضور يک محرم مقابل خواستگار بنشيند. پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (لا يخلونَّ رجل بامرأة إلا مع ذي محرم) يعني: «هيچ مردي نبايد با زني تنها باشد مگر در حضور يک محرم.» [بخاري] 

نتيجه اينکه؛ در شريعت اسلامي روشنگر ما چيزي که قبلاً از آن نهي گشته بود بواسطه ي خواستگاري (يا نامزدي) بر کسي حلال نمي گردد.

رابطه ي خواستگار با عروس و خانواده ي او:

دوره ي نامزدي زماني است براي آشنايي و نزديکي خواستگار با خانواده ي عروس. هدف از آن برقراري پيوند و دوستي ميان آن ها و دل هايشان يکي شده و با فاصله ها کم تر شده و جوي از يک نوع ارتباط طبيعي که منجر به پديد آمدن دوستي و محبت ميان آن ها پس از ازدواج مي گردد. انشاء الله. 
دوره ي نامزدي دوره اي حساس است و درصورت لحاظ ننمودن مسائل شرعي و عدم التزام هرکدام از طرفين به آن، حساسيت و خطر آن براي همگان آشکار مي شود. 

بعضي از مردم در اين دوران روابط ميان دختر و پسر را آسان مي گيرند و کارهايي از اين قبيل را روا مي دانند:

- رفت و آمد پسر به خانه ي نامزد، چنانچه گويي به واسطه ي نامزدي عضوي از خانواده ي آنان شده است.
- نشستن پسر کنار نامزدش، به تنهايي در منزل او يا هرجاي ديگر. 
- بيرون رفتن دختر با نامزدش براي پياده روي يا رفتن به خانه ي او. 
- رد و بدل نمودن عکس و نامه هاي عاشقانه.

همه ي اين کارها مردود بوده و شايسته يک پسر يا دختر مسلمان نيستند. پسر با