صلت : 52-53)
«(ای محمد) بگو : به من خبر دهید اگر این (قرآن) از سوی خداوند آمده باشد، و آنگاه شما به آن ایمان نداشته باشید، چه کسی گمراه‌تر خواهد بود از آن کسی که (با حق و حقیقت) سخت در مبارزه و مقابله باشد؟* ما به آنان (که منکر اسلام و قرآنند) هر چه زودتر دلایل و نشانه‌های خود را در اقطار و نواحی (آسمان‌ها و زمین، که جهان کبیر است) و در داخل و درون خودشان (که جهان صغیر است) به آنان (که منکر اسلام و قرآنند) نشان خواهیم داد تا برای ایشان روشن و آشکار گردد که اسلام و قرآن حق است آیا (برای برگشت کافران از کفر و مشرکان از شرک) تنها این بسنده نیست که پروردگارت بر هر چیزی حاضر و گواه است».
یکی از علماء می‌‌گوید : «(از راههای اثبات حقانیت شریعت) مشاهده عینی است به این معنی که بندگان با تأمل در آیات افاق و انفس دریابند که پیام ابلاغ شده توسط پیامبران، حق است». عالِمی دیگر می‌گوید(4)  : منظور از آفاق، چهار سوی آسمان‌ها و زمین؛ از جمله خورشید و ماه و ستارگان و شب و روز، بادها و باران‌ها، رعد و برق و صاعقه‌ها، گیاهان و درختان و کوه‌ها و دریاها و ... می‌باشد». چنین مضمونی از عده‌ای مفسران برجسته روایت شده است.
این موارد آیات خدایی در قرآن هستند که از نشانه‌های خدا در مخلوقات سخن گفته و معجزه علمی روشنی را نمایان ساخته که در عصر اکتشافات پیشرفته بشری در هستی، می‌درخشند.
ما در انتظار تحقق وعده خدایی هستیم که نشانه‌های خویش را به ما بنمایاند تا معانی دقیق آیات خدا را دریابیم، چون خود او فرموده است :
وَ قُلْ الْحَمْدُللهِ سَیُرِیکُمْ آیاتِه فَتَعْرِفوُنَها	(نحل : 93)
«و بگو : حمد و سپاس خدای را سزاست. او آیات خود را به شما نشان خواهد داد و شما آنها را خواهید شناخت. و پروردگار تو از آنچه انجام می‌دهید غافل و بی‌خبر نیست».
از آنچه بیان شد روشن گشت که بشریت همیشه در انتظار وعده‌های خداوند برای کشف نشانه‌های او در کتاب هستی و کتاب قرآن است که در برابر چشمان او قرار بگیرد و حجت و برهان خدا تکمیل گشته و دیدگان بشر معجزه را عیان بیند.
و باید دانست که تفسیر علمی آیات با اعجاز علمی تفاوت دارد، زیرا تفسیر علمی عبارتست از کشف معانی آیات و حدیث، در پرتو یافته‌های جدید علمی. اما اعجاز علمی، عبارتست از خبر قرآن کریم یا سنت پیامبر(ص) از حقیقتی که علوم تجربی هم جدیداً به آن دست یافته‌اند و ثابت شده است که آن حقیقت با امکانات بشری زمان پیامبر(ص) قابل درک نبوده است.
----------------------------------------------------------------------
1) منظور جمله «لِاُنْذِرکُمْ بِه وَمَنْ بَلَغَ» می‌باشد. (مترجم)
2) بخاری، حدیث شماره (4696) و مسلم حدیث شماره (152) به روایت ابوهریره.
3) فتح‌الباری، (9/7) با اندکی تصرف.
4) قرطبی این گفته را در تفسیرش، ج 15، ص 374، از عطا و ابن زید، نقل کرده است.خداوند گندم را به عنوان غذای کاملی برای انسانها خلق کرده است. این امر عنایت و لطف اوست. اما او گندم را به گونه‌ای آفریده است که در همه کشورهای جهان، در دشت‌ها، کوه‌ها، دره‌ها، آب و هوای سرد و آب و هوای گرم یا معتدل می‌روید. بی‌گمان در هر لحظه بر روی زمین گندم‌هایی وجود دارند که در حال روییدن هستند. اما خلقت خداوند این گندم را به صورت غذای کاملی آفریده است. پوسته خارجی آن 9 درصد وزن آن را تشکیل می‌دهد که مردم آن را سبوس می‌نامند. همچنین پوسته نازکی دارد که به اطراف ماده ازتی کشیده شده است که 3 درصد از وزن دانه را تشکیل می‌دهد. همچنین جوانه زنده‌ای که در صورت فراهم شدن شرایط روییدن رشد می‌کند در آن وجود دارد. این جوانه 4 درصد وزن دانه گندم را تشکیل می‌دهد. همچنین 84 درصد وزن آن را نشاسته خالص تشکیل می‌دهد. ما پوسته و غشای آن را جدا نموده و از آن فقط نشاسته خالص باقی می‌ماند. اما این پوسته‌ای که مردم آن را سبوس می‌نامند، دارای 6 ویتامین است : ویتامین ب 1، ب 2، ... و ب 6 و ویتامین‌های دیگر. این پوسته همچنین دارای فسفر است که غذای مغز و اعصاب است. همچنین دارای آهن است که موجب دمیدن نشاط و نیرو در خون می‌شود و به گرفتن اکسیژن از ریه‌ها کمک می‌کند. همچنین در این پوسته کلسیم وجود دارد که استخوان‌ساز است و دندان‌ها را تقویت می‌کند. به علاوه این سبوس دارای سلیکن است که موها را قوی و درخشان می‌کند. همچنین در این پوسته یُد، وجود دارد که غده تیروئید را فعال می‌کند و به فرد آرامش و راحتی می‌دهد. همچنین مواد پتاسیم، سدیم و منیزیم در پوستة گندم وجود دارد که در همه این مواد تولید بافت‌ها، اسیدها و مواد هضم‌کننده نقش اساسی دارد. ما فقط نشاستة خالص گندم را می‌خوریم که به گفته یک پزشک که آن را نکوهش می‌کرد همانند سریشم چسبناک است. اما عظمت الهی در آفرینش این پوسته متبلور است که فواید فراوانی در آن وجود دارد. تا ما گندم را به همراه پوستة آن بخوریم و از این موادی که خداوند در آن آفریده است استفاده کنیم.
هرگاه این پوسته یا سبوس در آب داغ جوشانده شود باعث کاهش سرفه و سرماخوردگی می‌شود. همچنین اگر فرد این جوشانده را بخورد باعث جمع شدن و انقباض روده‌ها می‌شود و همچنین برای درمان زخم و عفونت معده و اسهال خونی مفید است. همچنین باعث تغذیه پوست و حفظ آن از بیماریها به ویژه اگزما می‌شود.
به همین دلیل باید همانگونه که خداوند تعیین فرموده و پیامبر دستور داده‌اند از نعمت‌ها استفاده کنیم تا سلامت خود را حفظ نموده و از بیماری‌ها در امان باشیم.
از ابن حازم روایت شده است که گفت : «از سهل بن سعد پرسیدم : آیا پیامبر خدا – صلی الله علیه و سلم – نان گندم می‌خورد؟ سهل گفت : پیامبر خدا – صلی الله علیه و سلم – از زمانی که مبعوث شد تا زمان وفاتش نان گندم را ندید. گفتم آیا در دوران رسول خدا – صلی الله علیه و سلم – الک داشتید؟ گفت : پیامبر – صلی الله علیه و سلم – از زمان مبعوث شدن به پیامبری تا وفاتش الک و غربالی را ندید، گفتم : چگونه جو الک نکرده را می‌خوردید؟ گفت آن را آرد می‌کردیم و در آن فوت می‌کردیم تا پوست‌های آن جدا شود و بر روی آنچه باقی می‌ماند آب می‌پاشیدیم و آن را می‌خوردیم».(1) 
در روایت آمده است که اولین بدعت مسلمانان پس از وفات پیامبر – صلی الله علیه و سلم – غربال کردن آرد بود.
----------------------------------------------------------
1) بخاری (5097) و ابن ماجه (3335).از جمله دلایل نبوت در حدیث شریف امری است که پیشگویی علمی نامیده می‌شود. در صحیح بخاری به روایت از ابوهریره آمده است که پیامبر – صلی الله علیه و سلم – فرمود : «از سیاه‌دانه استفاده کنید و آن را بخورید زیرا در آن شفای همه بیماری‌ها به جز مرگ وجود دارد».(1) 
این یک حدیث صحیح است. پیامبر – صلی الله علیه و سلم – از روی هوی و بیهوده سخن نمی‌گوید. کلام او وحی است که بر او خوانده می‌شود. علمای پیشین چگونه آن را تفسیر کرده‌اند؟
در فتح‌الباری در شرح این حدیث آمده است : «سخن ایشان «من کل داءِ» به معنای امر عامی است که قصد از آن خاص است. زیرا