رِ سَیْنَاءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ و صِبْغٍ للآکلین 
	(مؤمنون : 20)
«همچنین درختی [با آن] آفریدیم که در کوه طور سینا می‌روید و [صدها سال عمر می‌کند و پیوسته سبز و خرّم است و بدون زحمت زیاد، برکات فراوانی بهره شما می‌سازد] و تولید روغنی و نان خورشی می‌کند [که دارای املاح کلسیم، آهن، فسفر، ویتامی‌های آ و ب بوده و سرشار از پروتئین است و در طب و صنعت مورد استفاده قرار می‌گیرد و نیز مواد غذایی] برای خورندگان [است]».
خداوند همچنین می‌فرماید : 
یُوقَدُ مِنْ شَجَرَهٍ مُبَارَکَهٍ زَیْتُونَهٍ لا شَرْقِیَّهٍ و لا غَرْبیَّهٍ 	(نور : 35)
«[این چراغ با روغنی] برافروخته شود [که] از درخت پربرکت زیتونی [به دست آید] که نه شرقی است و نه غربی [بلکه تک‌درختی است در دشتی مرتفع که از هر سو بدان آفتاب می‌تابد]». 
خداوند در آیه دیگری فرموده است :
والتّین و الزَّیتون 	( تین : 1)
«سوگند به انجیر و زیتون».
همچنین در حدیث صحیح به روایت از پیامبر – صلی الله علیه و سلم – آمده است که «کلوا الزَّیْتَ فإنّه مُبَارکٌ و ائتدِموا و ادَّهنوا به، فإنَّهُ یخرج من شَجَرَهٍ مُبارَکَهٍ» «زیتون بخورید. زیرا مبارک و خجسته است و به وسیلة آن خود را چرب کنید. زیرا از درخت مبارکی به وجود می‌آید.(1) 
هرچه علم پیشرفت کند، آنچه در قرآن و حدیث آمده است به حقیقت نزدیکتر می‌شود و هر اندازه که علم از قرآن و سنت دور شود، نشان‌دهندة عقب‌افتادگی، نقص و انحراف آن از حقایقی است که قرآن و سنت آنها را آورده است.
ابن القیم دربارة روغن زیتون می‌فرماید : «عصارة زیتون رسیده و آبدار بهترین نوع آن است. زیتون سیاه باعث گرم شدن بدن، تولید رطوبت، دفع سموم، روان شدن شکم و بیرون راندن کرم‌ها از بدن می‌شود. نوع رسیده آن دارای خاصیت گرمابخشی بیشتری است. زیتونی که آبیاری شده است دارای حرارت کمتر، لطیف‌تر و مفیدتر است. همة انواع آن پوست را نرم می‌کند، پیری را به تأثیر می‌اندازد. آب زیتون شور مانع تاول زدن محل سوختگی می‌شود و لثه را محکم می‌کند. برگهای آن برای درمان قرمز شدن، بی‌حسی، خارش بدن و زخم‌های چرکین مفید است و مانع عرق کردن می‌شود. فواید آن چندین برابر آن چیزی است که ذکر کردیم».(2) 
--------------------------------------------------------------------
1) سنن دارمی (2052). به روایت از ابی اسید انصاری، سنن ابن ماجه (3319) به روایت از ابن عمر.
2) زادالمعاد (4/317) و الطب النبوی، ص 244.خداوند در سورة صافات می‌فرماید :
و أَنْبَتْنَا عَلَیْهِ شَجَرَهً مِنْ یَقْطِینٍ 	( صافات : 146)
«ما بر او [حضرت یونس – علیه السلام –] گیاه کدویی را رویاندیم [تا در سایه برگ‌های پهن و مرطوب آن بیارامد]».
از انس بن مالک روایت شده است : «مرد خیاطی پیامبر – صلی الله علیه و سلم – را برای غذایی دعوت کرد. انس می‌گوید : من هم همراه رسول خدا – صلی الله علیه و سلم – به آن دعوت رفتم. آن مرد برای پیامبر – صلی الله علیه و سلم – نان جوین و خورشی از کدو و گوشت خرد شده آورد. انس می‌گوید : دیدم که پیامبر – صلی الله علیه و سلم – از کنارة ظرف، کدو را می‌خورد. از آن روز همواره غذای کدو را دوست می‌داشتم».(1) 
از انس – رضی الله عنه – روایت شده است که گفت : «دیدم روزی برای پیامبر – صلی الله علیه و سلم – خورشی آوردند که در آن کدو و گوشت خرد شده بود. دیدم که ایشان کدو را می‌خورد».(2) 
از ابن طالوت روایت شده است که گفت : «بر انس بن مالک وارد شدم، دیدم که او در حال خوردن کدوست و می‌گوید : چه درخت خوبی! چقدر برایم دوست داشتنی هستی زیرا پیامبر – صلی الله علیه و سلم – تو را دوست می‌داشت».(3) 
ابن کثیر در تفسیر آیه و أنبتنا علیه شجرهً من یقطین می‌فرماید : «بعضی از علما فواید کدو را ذکر کرده‌اند از جملة آنها روییدن سریع، سایه‌دار بودن برگهای بزرگ آن و نرمی آن. مگس به آن نزدیک نمی‌شود. همچنین از فواید کدو می‌توان به کیفیت غذایی خوب میوه آن، قابل خوردن بودن میوه آن به صورت کال و پخته همراه با پوست و محتویات درون آن اشاره کرد. همچنین سیره‌نویسان نوشته‌اند که پیامبر – صلی الله علیه و سلم – کدو را دوست داشت و آن را از کناره‌های پوسته‌اش می‌خورد».(4) 
ابن القیم جوزی می‌گوید : «کدو سرد و مرطوب است و غذای آسانی به شمار می‌آید. زود هضم می‌شود چنانچه قبل از هضم فاسد نشده باشد، از آن ترکیب خوبی به دست می‌آید ... این غذا ماده‌ای نرم و آبدار است و غذایی مرطوب و مخاطی به حساب می‌آید و برای افراد گرم‌مزاج مناسب است و افراد سرمزاج را ملایم‌تر نمی‌کند. آب آن باعث رفع تشنگی می‌شود. چنانچه فردی که به سردرد شدید مبتلاست آب آن را بنوشد یا به وسیلة آن سر خود را بشورد، سردرد شدید او تسکین می‌یابد. کدو نرم‌کننده شکم است. در مجموع کدو جزو بهترین غذا و زودهضم‌ترین آنهاست».(5) 
کدو سرشار از قند، ویتامین‌های آ و ب، آهن و کلسیم است. در آن عناصر فعالی مانند قرعین، اسیدهای آمینه از جمله لوسین وجود دارد. کدو تحریک‌کننده نیست. همچنین زودهضم، آرام‌بخش، مرطوب‌کننده، نرم‌کننده و افزایش‌دهندة ادرار است. مایعات قابل دفع را دفع می‌نماید، تمیزکننده سینه، مجاری تنفسی و مجرای ادرار است. برای درمان التهاب مجاری ادرار، بواسیر، مشکلات گوارشی، التهابات روده، ضعف اندام‌ها، یبوست و گرفتگی مجاری ادراری مفید است. همچنین مصرف کدو برای افرادی که به بیماری‌های قلبی، بی‌خوابی، قند خون مبتلا هستند، بسیار مفید است.
یک اصل طلایی می‌گوید : «بهترین دارو آن است که خوراکی باشد، و بهترین خوراکی آن است که دارو باشد».
ابن القیم در زادالمعاد می‌نویسد : «کدو شامل کدوی حلوایی و کدوتنبل است اگرچه لفظ کدو عام است. اما در لغت آن را بر هر درختی که دارای ساقه عمودی نباشد اطلاق می‌کنند. مانند خربزه، هندوانه، خیار، و خیارچنبر. خداوند می‌فرماید :
وَ أَنْبَتْنَا عَلَیْهِ شَجَرَهً مِنْ یَقْطِیْنٍ 	( صافات : 146)
«ما بر او [حضرت یونس – علیه‌السلام – درخت [گیاه] کدویی را رویاندیم [تا در سایه برگهای پهن و مرطوب آن بیارامد]».
اگر کسی بگوید به آن گیاهی که دارای ساقه عمودی نباشد «نجم» می‌گویند نه «شجر». شجر آن است که ساقة [عمودی] داشته باشد. پس چرا خداوند فرموده است : شجرهً مِنْ یقطینٍ؟ در جواب باید گفت : چنانچه به صورت مطلق و بی‌قید لفظ شجر آورده شود، منظور از آن همان درخت [دارای ساقه عمودی است]. اما اگر همچنانکه در آیه آمده است به صورت مطلق ذکر شود، بدان وابسته است. یعنی [اصل بر آن قید است] پس تفاوت بین مطلق و مقید در اسماء مبحث مهمی است که برای فهم و مراتب زبان بسیار مفید است».(6) 
--------------------------------------------------------------------------
1) بخاری (5123)، مسلم (2041)، ابوداود (3782)، و غیره.
2) بخاری (5121)، مسلم (2041)، و غیره.
3) ترمذی (1849).
4) تفسیر ابن کثیر (4/22-23).
5) زادالمعاد (4/404-405) با اندکی تصرف.
6) زادالمعاد (4/403).ما تقریباً هر روز گیاه تربچه را در بازار مشاهده می‌کنیم گاهی آن را م