ز صحاح سته و سنن و سایر آثار محدثین مانند: موّطأ امام مالک، کتاب حدیث وکیع، مصنف حافظ عبدالرزاق و یا کتابهای ارزشمند امام ابن منصور، امام ابن ابی شیبه و غیره یافت نمی شود. (با توجه به وجود این روایت جعلی و ساختگی) عده ایی از اهل بدعت گمان کرده اند که کسانی که در روز عاشورا غسل کرده یا سرمه به چشم زده و یا حنا به موی خود بزنند این کارها را به خاطر دشمنی و عداوت با اهل بیت و انتقام گرفتن  از آنان انجام می دهند، اما اهل سنت واقعی به آنان پاسخ داده و برائت خود را از دشمنی با اهل بیت پیامبر اعلام داشته و روشن کرده اند که در واقع اهل سنت، بیشتر مستحق و لایق دوستی و موالات با اهل بیت هستند و در حقیقت نیز چنین است.
اما هستند کسانی از اهل سنت (با وجود محبت و موالات و دوستی فراوان با اهل بیت، به علت عدم اطلاع از ساختگی بودن چنین روایاتی) واقعاً گمان کرده اند که چنین اعمالی در روز عاشورا مستحب است. حال خدا می داند چه کسی این روایات را جعل کرده و چنین بدعتهایی ساخته و آیا واقعاً هدفش دشمنی با اهل بیت بوده یا با شیعه؟ اما در هر حال، هدایت را بایستی از خداوند گرفت و گشتن به دنبال هدایت از طریق غیر خدا، گمراهی است.
بر ما واجب است از کتاب و سنتی که از جانب پروردگارمان برای ما نازل شده پیروی کرده و به راه راست پایبند باشیم، راه کسانی که خداوند نعمت (ایمان) را به آنان عطا فرموده یعنی پیامبران، تصدیق کنندگان آنان، شهدای راه حق و نیکوکاران.
و همچنین بر ما لازم است همگی به ریسمان محکم و ناگسستنی چنگ زده و پراکنده نشویم و به هر آنچه خدا امر فرموده امر کنیم که معروف همان است و از آنچه خداوند نهی فرموده نهی کنیم که در واقع منکر نیز همان است و تلاش کنیم در تمام کارهای نیکمان اخلاص داشته باشیم و دین اسلام همین است و بس.
(این آیات قرآن را ببینید که همگی دعوت به اخلاص عمل و وحدت و پرهیز از تفرقه می کنند).
بلی من اُسلم وجهه لله و هو محسن فله اجره عند ربه و لا خوف علیهم و لا هم یحزنون بله آن کس که روی خود را تسلیم خدا کرده و در عین حال نیکوکار است اجر و پاداش او نزد خدا بوده و ترس بر آنان نیست و غم و اندوهی ندارند.
و من أحسن دینا ممن أسلم وجهه لله و هو محسن  و اتبع ملة ابراهیم حنیفاً و اتخذ الله ابراهیم خلیلاً چه کسی دین بهتری دارد از آن کسی که روی خود را تسلیم خدا کرده و در عین حال نیکوکار است و دنبال راه پاک ابراهیم می رود و براستی که خداوند ابراهیم را دوست و محبوب خود قرار داده است.
و إذا فعلوا فاحشة قالوا وجدنا علیها آباءنا و الله أمرنا بها قل إن الله لا یأمر بالفحشاء أتقولون علی الله ما لا تعلمون قل امر ربی بالقسط و اقیموا وجوهکم عند کل مسجد و ادعوه مخلصین له الدین کما بدأکم تعودون فریقاً هدی و فریقاً حق علیهم الضلالة إنهم اتخذوا الشیاطین اولیاء من دون الله و یحسبون أنهم مهتدون.
وقتی کار بدی انجام می دهند می گویند: پدران ما بر این راه بوده اند و خدا نیز ما را بدین کار امر فرموده، بگو هرگز خدا به کار بد دستور نمی دهد آیا کلامی را به خدا نسبت می دهید که به آن آگاهی ندارید؟ بگو پرورگارم به قسط و داد امر کرده و (فرموده است) در هر محل سجده ایی روی خود را برای عبادت خدا خالص کرده و خالصانه وی را بخوانید که دین و برنامه از آن او است. همچنان که از اول شما را خلق کرده باز می گرداند عده ایی از شما هدایت یافته و عده ایی دیگر گمراهی بر وی واجب می گردد براستی که آنان به جز خدا (بجای او) شیاطین را دوست و سرپرست خود قرار داده و گمان می کنند که هدایت یافته اند.
یا أیها الذین آمنوا اتقوا الله حق تقاته و لا تموتنّ الا و انتم مسلمون الی قوله تعالی یوم تبیضّ وجوه و تسودّ وجوه. ای کسانی که ایمان آورده اید، تقوای خدا را پیشه کرده و سعی کنید که جز به مسلمانی از دنیا نروید تا آنجا که می فرماید: (روز قیامت) روزی است که چهره هایی سفید و نورانی و چهره هایی دیگر سیاه می شوند.
امام ابن عباس می فرماید: چهره های اهل سنت و جماعت سفید و نورانی و چهره های اهل بدعت و حزبگرایی سیاه می شوند.
إن الذین فرّقوا دینهم و کانوا شیعا لست منهم فی شیئ آنانیکه دین خود را پارچه پارچه کرده و به گروهها و حزبها تقسیم شده اند، تو در هیچ موردی با آنان نیستی.
و ما أمروا إلا لیعبدوا الله مخلصین له الدین حنفاء و یقیموا الصلاة و یؤتوا الزکاة و ذالک دین القیمة به آنان امر نشده جز اینکه خالصانه برای خدا عبادت کنند که دین و برنامه از آن او است و نماز را بر پا داشته و زکات را بپردازند که این، دین راست و محکم و مستقیم است.
تنها دربار قبر ائمه دروغ پردازی نشده بلکه قبرهای منسوب به پیامبران نیز، ساختگی است مانند: قبری که در دامنه کوهی در لبنان نزدیک بعلبک که به آن قبر حضرت نوح می گویند و یا قبری که در جلو مسجد جامع دمشق واقع است و به قبر حضرت هود معروف است که در واقع قبر معاویه پسر ابی سفیان است.
و یا قبر أبی ابن کعب (صحابی) در شرق دمشق در حالی که به اتفاق تمام علما ابی ابن کعب به دمشق نیامده و همچنین قبرهای همسران پیامبر (اُمهات المؤمنین) در دمشق در حالی که همه آنان در مدینه منوره وفات یافته اند.
و یا قبر علی ابن حسین و امام جعفر صادق در مصر در حالی که علما بر ساختگی بودن آنان اتفاق نظر دارند و این دو شخصیت بزرگوار هر دو در مدینه وفات یافته اند.
شیخ عبدالعزیز کنانی در کتاب الحدیث المعروف می گوید: درباره قبر پیامبران به جز پیامبر خودمان هیچ حدیث و روایت ثابت و مورد اطمینانی در دست نیست و هستند کسانی که گفته اند به جز قبر پیامبر خودمان تنها قبر حضرت ابراهیم صحیح است.
علت اضطراب علما در تعیین و تشخیص محل قبر بزرگان این بوده که محفوظ ماندن قبر از جمله مسائل دینی نیست چون پیامبر اکرم از اینکه قبر، محل سجده واقع شود نهی فرموده است.
پس چیزی که دانستنش جزو مسائل دینی نباشد، محفوظ ماندنش نیز واجب نیست. اما علمی که خداوند پیامبرش را برای آن فرستاده، محفوظ و نگهبانی شده است همچنان که خداوند می فرماید: إنا نحن نزّلنا الذکر و إنا لحافظون ما خود قرآن را نازل کرده و خود نیز از آن محافظت می کنیم.
در حدیث صحیح موجود است که پیامبر فرمود: لا تزال طائفة من أمتّی ظاهرین علی الحق لا یضرهم من خالفهم و لا من خذلهم حتی تقوم الساعة همیشه عده ایی از امتم بر دفاع از حق باقی می مانند، کسانی که با آنان مخالفت می کنند و یا می خواهند آنها را ذلیل و خوار کنند، نمی توانند به آنان ضرری برسانند و این وضع ادامه دارد تا قیامت برپا خواهد شد.
ریشه این دروغ پردازیها گمراهی و بدعت گزاری و شرک است. گمراهان گمان کرده اند که سفر کردن به سوی این قبرها و نماز خواندن و نذر و نیاز کنار آنها و بوسیدن و لمس کردن و غیره، عبادت و کار نیک محسوب می شوند حتی می بینیم که یکی از پیشوایان رافضی به اسم محمد پسر نعمان مشهور به شیخ صدوق و ملقب به مرتضی و ابی جعفر طوسی در کتابی تألیف کرده با نام ألحج الی زیارة المشاهد