ای عبرت انگیز</a><a class="folder" href="w:html:289.htm:false:true">شگفتی های خلقت</a><a class="folder" href="w:html:297.htm:false:true">بهداشت و تندرستی</a><a class="folder" href="w:html:305.htm:false:true">معرفي كتاب</a><a class="folder" href="w:html:316.htm:false:true">شعر و ادب</a><a class="folder" href="w:html:319.htm:false:true">پاسخ به سؤالات ديني</a><a class="folder" href="w:html:338.htm:false:true">معرفی سایت</a><a class="text" href="w:text:340.txt">درباره سایت نوار اسلام</a><a class="text" href="w:text:341.txt">فرم همكاري با سايت نواراسلام</a></body></html>راديو قرآن كريم (شبكة اسلامية) 
http://files.islamweb.net.qa:7070/iwradio?MSWMExt=.asf

توجه:
جهت شنيدن رادیو قرآن کریم (شبکة اسلامیة) مي‌توانيد به سايت نوار اسلام مراجعه كنيد 
و يا برروي لينك فوق هنگامي كه به اينترنت وصل هستيد كليك نماييد. <?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:201.txt">اهمیت توحید از دیدگاه قرآن کریم (1)</a><a class="text" href="w:text:202.txt">تفسير سوره ‏ى «زلزله (زلزال)»</a><a class="text" href="w:text:203.txt">تدبّر در قرآن کریم: شفای تمام بیماریهای قلبی و روحی</a></body></html>اهمیت توحید از دیدگاه قرآن کریم (1)

توحید اصلی است که دین حنیف اسلام بر آن بنا شده ، و توجه به آن یعنی توجه به اصل دین، و اگر در قرآن کریم تدبّر کنیم،خواهیم دید که به صورتی کامل و روشن توحید را بیان فرموده به گونه ای که هیچ سوره ای از سور قرآن نیست که از بیان توحید و نفی شرک (که ضد آن است)خالی باشد.

امام ابن القیم رحمه الله بر این باورند که تمام قرآن درباره ی توحید است. یعنی:
- یا از خداوند و ذات و صفات الهی سخن می گوید که عبارت از توحید علمی یا توحید ربوبی است.
- یا دستور به عبادت خداوند یگانه و بی شریک و نهی از شرک می باشد، که این نوع نیز همان توحید عملی خواسته شده یا توحید الوهیّت است.
- یا امر به اطاعت خدا و رسول صلی الله علیه وسلم و نهی از معصیت ایشان است که این مورد نیز خود از حقوق توحید و مکمّل آن است.
- و یا اینکه بیان نعمت ها و رستگاری و نجات و نصرت الهی است که که در دنیا و آخرت برای موحدان آماده فرموده و سخن از عذابی است که در دنیا و آخرت بر مشرکان فرود می آید یا خبر از بدبختی آنان در دنیا و آخرت و عذاب دائمی و جاودان در جهنم برای مشرکان که این دو نتیجه یعنی(نعمت و رستگاری) برای کسانی است که توحید را باور داشته و تحقق بخشیده اند و (عذاب و وبال برای) کسانی است که آن را پشت گوش انداخته و بدان بی توجهی کرده اند.

- بنابراین کلّ قرآن پیرامون توحید سخن می گوید واگر به خصوص در سوره های مکّی تأمل نمایید خواهید دید که بیشتر محتوای آنها درباره ی توحید است؛ زیرا پیامبر صلی الله علیه وسلم 13 سال در مکّه تشریف داشتند که در این مدّت مردم را به سوی توحید دعوت می دادند و آنان را از شرک نهی می فرمودند و امور معاملات تنها بعد از هجرت آنحضرت صلی الله علیه وسلم و در مدینه نازل شد. غیر از حکم نماز که در مکّه مکرّمه و در شب معراج هنگامی که حضرت به آسمان عروج فرموده بود، بر ایشان(و امتش) فرض گردیده، که البته این واقعه نیز مدّت کمی قبل از هجرت روی داد. به همین دلیل محتوای اغلب سوره های مکّی که قبل از هجرت بر پیامبر صلی الله علیه وسلم نازل شده اند، همه درباره توحید است، که این دالّ بر اهمیت این موضوع و تاکیدی بر این مهمّ است که فرائض تنها بعد از استقرار توحید و رسوخ آنها در دل ها و پیروزی و اظهار عقیده ی صحیح نازل گردیده اند، زیرا اعمال مسلمان بدون توحید صحّت ندارد و بنای آنها تنها بر توحید است.

قرآن این حقیقت را آشکار ساخته که اولین سخنی که پیامبران الهی(علیهم السلام) دعوت خود را قبل از هر چیز دیگر، با آن آغاز می نموده اند دعوت به سوی توحید بوده است حق تعالی می فرماید:
‏﴿‏ولَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولاً أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ واجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ‏﴾‏( در حقيقت در ميان هر امتى فرستاده‏اى برانگيختيم [تا بگويد] خدا را بپرستيد و از طاغوت بپرهيزيد......) ‏[‏النحل‏:‏ 36‏]‏، ‏﴿ ‏ومَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلاَّ نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنَا فَاعْبُدُون‏ ﴾‏( و پيش از تو هيچ پيامبرى نفرستاديم مگر اينكه به او وحى كرديم كه خدايى جز من نيست پس مرا بپرستيد) ‏[‏الأنبياء‏:‏ 25‏]‏، و هر پیامبری به قوم خود می فرمود: (ای قوم الله را بپرستید، زیرا خدایی غیر از او ندارید.) آری، انبیا علیهم السلام در کار دعوت ابتدا از توحید شروع فرموده اند. داعیان و پیروان مخلص انبیا علیهم السلام نیز، مهم ترین چیزی که بدان می پرداخته اند، توحید بوده است، زیرا هر دعوتی که بر اساس توحید نباشد، دعوتی شکست خورده خواهد بود، که اهداف آن محقق نخواهند شد، و نتیجه ای در بر نخواهد داشت؛ هر دعوتی که توحید را در حاشیه قرار داده و بدان اهمیت ندهد، در نتیجه ی کارش زیانکار خواهد شد، و این چیزی است معروف، که آن را مشاهده کرده ایم.
وهر دعوتی که توجه خود را روی توحید متمرکز کرده باشد، بدون شک ، به اذن پروردگار موفق خواهد شد، و فایده و ثمره ی آن به جامعه هم خواهد رسید، همانگونه که از وقایع تاریخی نیز این حقیقت را می دانیم.
ما نسبت به قضایا و مشکلات مسلمانان اهمال و غفلت نمی کنیم بلکه به آنها اهمیت می دهیم و مسلمانان را یاری و نصرت می دهیم، و با هر وسیله ای تلاش می کنیم آزار و اذیت را از مسلمانان دور سازیم امّا توجه به مشکلات مسلمانان بدان معنا هم نیست که خود گریستن آغاز کنیم و دیگران را نیز بگریانیم و تمام دنیا را پر از حرف و نوشته و داد و فریاد کنیم زیرا این کار فایده ای نخواهد داشت.

بلکه علاج درست مشکلات مسلمانان این است که قبل از هر چیز دنبال عللی باشیم که مسلمانان را به این عقوبت گرفتار کرده ، و دشمن را بر آنان مسلّط نموده است .

1- دلیل تسلط دشمن بر (ما) مسلمانان چیست؟
هنگامی که به جهان اسلام نظر می افکنیم، در بین اکثر مسلمانانی که منتسب به اسلامند، پایبندی به اسلام را مشاهده نمی کنیم، مگر کسانی که رحمت خدا شامل حالشان شده، اینان مسلمان اسمی هستند و عقیده ، در میان اکثرشان ضایع و از دست رفته است، غیر خدا را می پرستند، خود را به اولیاء و صالحان آویزان می کنند، و به قبرها و آرامگاه ها متعلق می دانند نماز نمی خوانند، زکات نمی دهند ، روزه نمی گیرند و و واجبات الهی را نیز انجام نمی دهند، که یکی از این واجبات الهی آمادگی دفاعی برای نبرد و جهاد با کفار است!
این است حال و وضع بسیاری از کسانی که منسوب به اسلام اند، که دین خود را ضایع نموده اند در نتیجه خداوند (عزّوجلّ ) نیز آنان را (در دنیا) ضایع فرموده است.
مهم ترین دلیلی که مسلمانان را مستوجب این عقوبت گردانیده است، اهمیت ندادن به توحید ، دچار شدن به شرک اکبر و ترک امر به معروف ونهی از منکر است!
گاهی نیز کسی هم که خود مرتکب شرک نمی شود، آن را انکار نیز نمی کند و اصلاً آنگونه که ان شاء الله در آینده بیان خواهیم کرد، اصلاً آن را شرک هم نمی داند.

اینها مهم ترین دلایلی هستند که ما را مستوجب عقوبت نموده اند و اگر مسلمانان دین خود را محکم می گرفتند و توحید و عقیده بر کتاب و سنّت را قائم می کردند و به ریسمان خداوند چنگ می زدند و از هم گسیخته نمی شدند، این بلا بر سرشان نمی آمد.

خداوند فرموده است: ‏:‏ ‏﴿‏ولَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَويٌّ عَزِيزٌ‏.‏ الَّذِينَ إِن مَّكَّنَّاهُمْ فِي الأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلاةَ وآتَوا الزَّكَاةَ وأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ ونَهَوا عَنِ المُنكَرِ ولِلَّهِ عَاقِبَةُ الأُمُورِ‏﴾(....و قطعا خدا به كسى كه [دين] او را يارى مى‏كند يارى مى‏دهد چرا كه خدا سخت نيرومند شكست‏ناپذير است(40) همان كسانى كه چون در زمين به آنان توانايى دهيم نماز برپا مى‏دارند و زكات مى‏دهند و به كارهاى پسنديده وامى‏دارند و از كارهاى ناپسند باز مى‏دارند و فرجام همه كارها از آن خداست (41))‏ ‏[‏الحج‏:‏ 40-41‏]‏ یعنی مشخص فرموده که برای مسلمانان نصرت خداوند حاصل نخواهد شد مگر با این نکات کلیدی که الله سبحانه تعالی در آیه بیان فرموده اند که عبارتند از: اقامه ی نماز، دادن زکات، امر به معروف و نهی از منکر.
حال این امور در زندگی واقعی مسلمانان چه جایگاهی دارند؟ حکم نماز در بین بسیاری از مدّعیان مسلمانی کجا رفته است؟ از طرفی خداوند فرموده اند: وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ﴿55﴾‏﴾(خدا به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‏اند وعده داده است كه حتما آنان را در اين سرزمين جانشين [خود] قرار دهد همان گونه كه كسانى را كه پيش از آنان بودند جانشين [خود] قرار داد و آن دينى را كه برايشان پسنديده است به سودشان مستقر كند و بيمشان را به ايمنى مبدل گرداند[تا] مرا عبادت كنند و چيزى را با من شريك نگردانند و هر كس پس از آن به كفر گرايد آنانند كه نافرمانند (55)) امّا شرط این وعده کجاست ؟ ‏؟‏ ‏﴿‏يَعْبُدُونَنِي لاَ يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً‏﴾‏، پس مشخص فرمود که این استخلاف و تمکین مومنان در زمین تحقق نخواهد یافت مگر با تحقق شرطی که ذکر فرموده است و آن شرط یگانه پرستی خداوند و شریک قرار ندادن برای او در عبادت یعنی همان توحید است، بنا بر این، وعده های عالی حاصل نمی شوند مگر با تحقق توحید خداوند واحد و بی شریک. و نماز، روزه، زکات، حج و تمام طاعات در مفهوم عبادت داخل هستند.
در این آیه خداوند تنها نفرمود: (یعبدوننی) (مرا عبادت کنند) بلکه این را هم اضافه فرمود که (لا یشرکون بی شیئاً)(در حالی که هیچ چیزی را با من شریک نمی سازند) ؛ چون عبادت آمیخته با شرک بی فایده خواهد بود، پس باید از هر نوع شرکی و با هر شکل و اسمی که (عبادت برای غیر خدا وند است) دوری جست.

آری اصلاح عقیده و عمل، وسیله ی نجات ، سلامت و نصرت و تمکین در زمین است و بدون آن تمام این عقوبت ها و نکبت ها و بدبختی ها بر سر کسی فرود می آید که این شرط خداوندی را اجرا نکند؛ دلیل تمام بیچارگی ها و تسلط دشمنان بر مسلمانان رعایت نکردن همین شرط از جانب مسلمانان و کم توجهی به عقاید و اکتفا نمودن صرف به نام مسلمانی است.

2- معنای توحید:
حال توحیدی که از چنین اهمیت و جایگاهی برخوردار می باشد، چیست؟
توحید از نظر لغوی، از وحَّدَ مأخوذ است، و به معنای (یگانه نمودن) است، واحد یعنی یک و متضادّ (اثنین و ثلاثه): (دو و سه ) و بیشتر و در نتیجه وحدت متضادّ کثرت است، پس یگانه به چیزی گفته می شود که (مستقل ، یکی و تنها بوده و چیز دیگری با او همراه و همسان نباشد) اما از نظر شرع توحید به معنای " یگانه پرستیدن خداوند در عبادت و بندگی است" یعنی تمام عبادت را برای خداوند انجام دادن:( وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلّه فَإِنِ انتَهَوْاْ فَإِنَّ اللّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ)( و با آنان بجنگيد تا فتنه‏اى بر جاى نماند و دين يكسره از آن خدا گردد پس اگر [از كفر] بازايستند قطعا خدا به آنچه انجام مى‏دهند بيناست)(انفال 39) به دلیل فرموده الله تعالی در این آیات شریفه: ‏﴿‏ومَا خَلَقْتُ الجِنَّ والإِنسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ‏﴾(و جن و انس را نيافريدم جز براى آنكه مرا بپرستند)‏ ‏[‏الذاريات‏:‏ 56‏]‏، ‏:‏ ‏﴿‏واعْبُدُوا اللَّهَ ولاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا.....‏﴾‏ (خدا را بپرستيد و چيزى را با او شريك مگردانيد......)‏[‏النساء‏:‏ 36‏]‏، ‏:‏ ‏﴿‏فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ ولَو كَرِهَ الكَافِرُونَ‏﴾(پس خدا را پاكدلانه و با اخلاص عبادت برای او فرا خوانيد هر چند ناباوران را ناخوش افتد)‏ ‏[‏غافر‏:‏ 14‏]‏

پس توحید از نظر شرع یعنی: یگانه پرستی خداوند در عبادت و ترک عبادت غیر خدا.

3- انواع توحید:
با بررسی و استقراء در کتاب الله (عزّ و جل) در می یابیم که توحید سه نوع دارد که تقسیم آن به سه نوع، تقسیمی اجتهادی یا اصطلاحی نیست بلکه با استقراء از کتاب خداوند حاصل گردیده است.
نوع اوّل: توحید ربوبیّت: که عبارت است از «یگانه دانستن خداوند در افعال یعنی در خلق، روزی دادن بندگان، زنده کردن ، میراندن و تدبیر امور جهان» پس باید انسان معتقد باشد ک