له، مرد مي‌تواند همسرش را تنبیه بدنی کند، اما تنبیهی که همسر، اظهار درد و ناراحتی نکند؛ زیرا هدف از زدن، تأدیب و تربیت است، این مورد اخیر فقط در شرایط ویژه و بحرانی، قابل اجرا است؛ به دلیل این که در احادیث داریم: «لأن الرسول صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ أنکر أن يَجْلِدَ الرجلُ امرأَتَهُ جَلْدَ العبد ثم يُضَاجِعها»[1]

[رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَناگوار مي‌دانست که مردی همسرش را همچون برده تنبیه کند و سپس با او بر یک رختخواب بخوابد.]

 زیرا ضرب و شتم همسر نازنین امری نابجا و غیر فطری است، چگونه مي‌توان تصور نمود که مردی با همسرش درگیری فیزیکی داشته باشد و لحظاتی بعد عاشقانه در آغوش همدیگر بخوابند؟! این غیرقابل تصور است، بنابراین مي‌توان نتیجه گرفت که گزینه‌ي اخیر (تنبیه بدنی) که قرآن آن را تجویز فرموده، کاملاً بجاست؛ امّا به عنوان آخرین راه حل و به صورت ملایم، به قصد تأدیب همسر؛ اگر این گزینه، مفید واقع شد چه بهتر، و اگر جواب نداد، قرآن موضوع حکمیت و داوری را پیشنهاد مي‌کند که یک داور از طرف زن و یکی از طرف مرد در میان این زن و مرد ناسازگار، در کمال عدالت و رعایت تقوا صلح و آشتی ایجاد کنند. 

الله تعالی مي‌فرماید: [إِنْ يُرِيدَا إِصْلاحًا] [نساء: 35] اگر این دو داور جویای اصلاح باشند الله تعالی آن دو را [يُوَفِّقِ اللَّهُ بَيْنَهُمَا] [نساء: 35] موفق مي‌گرداند. 

 شیخ ابن عثیمین- لقاءات الباب المفتوح(1047)
--------------------------------------------------------------------------------
[1]. بخاری (6042،5204،4942)، مسلم (2855) مانند آن.[80] حکم امتناع زوجه از تمکین شوهر بنا بر عذر

س: آیا چنانچه زوجه بنا بر عذر جسمی و یا ناراحتی روحی از تمکین شوهرش امتناع ورزد، گناهکار مي‌شود؟

ج: زوجه موظف است خواسته‌ي شوهرش را اجابت کند، بنابراین هرگاه شوهر از همسرش خواست تا به او تمکین دهد، باید به خواسته‌ي شوهرش توجه کند، مگر این که واقعاً زوجه دارای عذری موجّه باشد که این کار برای او دشوار و سخت باشد؛ در صورتی که زوجه مریض باشد و یا ناراحتی روحی داشته باشد، شوهر حق ندارد در چنین شرایطی از همسرش تقاضای تمکین کند؛ زیرا رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرموده: «لا ضَرَرَ وَ لا ضِرَارَ» [ضرر رسانیدن به خود و دیگران جایز نیست.]

شوهر موظف است در شرایط غیر عادی از همسرش تقاضای تمکین نکند، و در صورت نیاز به گونه‌اي از همسرش تمکین بگیرد که اذیت نشود. 

شیخ ابن عثیمین- فتاوای المرأة، (133،134)[81] حکم اذیت کردن همسر به این دلیل که دختر به دنیا آورده است.

س: امروزه مي‌شنویم که برخی از مردم صحبتهای عجیب و غریبی بر زبان مي‌آورند، از جمله مي‌گویند: دوست نداریم همسر ما فرزند دختر به دنیا بیاورد، حتی برخی به همسر خود مي‌گویند: اگر دختر به دنیا آوردی ترا طلاق مي‌دهم- پناه بر خدا- برخی از زنان به خاطر صحبت همسرانشان خیلی علاقه دارند فرزند پسر به دنیا بیاورند و... آیا برای این افراد ارشاد و راهنمایی در نظر دارید؟ 

ج: فکر مي‌کنم آنچه که در این سئوال مطرح شده است خیلی به ندرت اتفاق مي‌افتد. و گمان نمي‌کنم فردی تا این حد در جهالت و نادانی به سر ببرد که همسرش را به طلاق تهدید کند، مگر این که فردی از زندگی با همسرش به تنگ آمده باشد و بخواهد از او جدا شود و به این بهانه خود را از خانمش جدا کند و با این شیوه او را طلاق دهد؛ اگر شخصی واقعاً از ادامه‌ی زندگی با همسرش خسته شده است، مي‌تواند او را طلاق دهد زیرا طلاق در وقت ضرورت و حاجت اشکال ندارد. 

اما ما به همه ي خانواده‌ها توصیه مي‌کنیم که اگر در موردی با همسر خویش سازگاری نداشتند، صبر پیشه کنند.

 الله تعالی مي‌فرماید: « فَإِنْ كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَيَجْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيْرًا كَثِيرًا » [نساء: 19] 

« و اگر هم از آنان (به جهاتی) کراهت داشتید (شتاب نکنید و زود تصمیم به جدایی نگیرید) زیرا چه بسا از چیزی بدتان بیاید و الله تعالی در آن خیر و خوبی فراوانی قرار بدهد». 

موضوع ناگوار دانستن فرزندان دختر توسط برخی از خانواده‌ها از امور جاهلیت است و به نوعی اظهار نارضایتی در مقابل تقدیر الهی است، این انسانی که از داشتن دختر اظهار ناراحتی مي‌کند چه مي‌داند شاید همین دختر، از چندین پسر برای پدر بهتر باشد، چه بسیار دخترانی بوده‌اند که براي خانواده‌ها در زندگی و حتی پس از مرگ برای پدر منشأ خیر و برکت بوده‌اند، و چه بسیار پسرانی بوده‌اند که در زندگی برای پدر مایه‌ي زحمت و مشقت و تکلیف بوده‌اند و پس ازمرگ پدر هم خیری از آنان به پدر نرسیده است. 

شیخ ابن عثیمین- کتاب الدعوة (5)،(2/152،153)[82] حکم لعن و نفرین همسر 

س: حکم شوهری که همسرش را عمداً لعن و نفرین مي‌کند چیست؟ 

آیا با این کار همسرش بر او حرام مي‌شود؟ آیا لعن و نفرین در حکم طلاق است؟ 

آیا کفاره‌اي بر شوهر مترتب مي‌شود؟ 

ج: لعن و نفرین همسر، امری منکر و ناجایز است؛ بلکه از گناهان کبیره است. 

رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ مي‌فرماید: « لَعْنُ الْمُؤْمِنِ كَقَتْلِهِ »[1] «لعن و نفرین مؤمن همانند قتل اوست». 

رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ مي‌فرماید: « سِبَابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَقِتَالُهُ كُفْرٌ » 

«دشنام دادن و بد و بیراه گفتن مسلمان، فسق است و جنگیدن با او کفر است». 

رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ مي‌فرماید: « لَا يَكُونُ اللَّعَّانُونَ شُفَعَاءَ وَلَا شُهَدَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ »[2] 

«کسانی که دیگران را لعن و نفرین مي‌کنند، روز قیامت در زمره‌ي شفعاء و شهداء قرار نمي‌گیرند». 

این شوهر نامهربان، باید توبه نماید و از همسرش بخواهد تا او را حلال نماید. 

کسی که صادقانه توبه نماید، الله تعالی توبه‌اش را مي‌پذیرد. همسر، با لعن و نفرین طلاق نمي‌شود، بلکه همچنان همسر او مي‌باشد. اما شوهر موظف است با همسرش به خوبی رفتار نماید و مواظب سخنانش باشد. مبادا کلماتی را به کار ببرد که الله تعالی بر اثر آن خشم بگیرد. و از طرفی همسر این آقا باید با بهترین شیوه با شوهرش رفتار نماید و بهترین معاشرت را با او داشته باشد و زبانش را از سخنانی که مورد خشم و غضب الهی است کنترل کند. مواظب باشد الفاظ و کلماتی که شوهرش را خشمگین و عصبانی مي‌کند بر زبان نیاورد؛ مگر سخنان حق. 

الله تعالی مي‌فرماید: [وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ] [نساء: 19] «و با زنان خود به طور شایسته معاشرت کنید».

[وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ] [بقره: 228] «و مردان را بر زنان برتری است». 

 شیخ ابن باز. فتاوای هیأت علمای عالي رتبه (2/687،688)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] . بخاري 6105، مسلم 110
[2] . مسلم 2598 [83] حکم زدن همسر و غصب دارائیش

س: حکم شرعی در مورد کسی که همسرش را ضرب و شتم مي‌کند و مالش را به زور