ن کنترل جمعیت نوعی از اعمال جاهلیت و سوء ظن به الله تعالی و سبب تضعیف کیان امت اسلامی است که متشکل از افراد و انسانهاست می شود. 

بنا بر همه ي این موارد مجلس هیئت علمای بلند پایه تأکید می نماید که کنترل رشد جمعیت مطلقاً جایز نیست. اگر هدف از جلوگیری از باردار شدن، فرار از فقر باشد، مطلقاً جایز نیست؛ زیرا روزی دهنده الله تعالی است و روزی همه ی جنبندگانی که روی زمین هستند بر عهده ی الله تعالی است.

 امّا اگر جلوگیری به خاطر نیاز و ضرورت باشد؛ مثل این که زن به صورت عادی و طبیعی زایمان نمی کند. اگر حامله شود به ناچار باید تحت عمل جراحی قرار گیرد، یا این که زن و شوهر به خاطر مصلحتی مدتي می خواهند باردار شدن را به تأخیر اندازند. در این صورت جلوگیری از حاملگی اشکالی ندارد. چنان که در احادیث صحیح آمده است و از جمعی از صحابه روایت شده که عزل جایز است. بعضی از فقها گفته اند که خوردن دارو برای انداختن جنین قبل از چهل روز جایز است؛ بلکه اگر حاملگی برای زن مضرّ است باید جلوگیری کند. 

 وبالله التوفیق و صلی الله علی نبینا محمد و آله و صحبه و سلم

 فتاوای انجمن دائم پژوهشهای علمی و افتا (19/296)[108] حکم جلوگیری از بارداری به سبب عذر یا بدون عذر

س: برادری در مورد حکم جلوگیری از بارداری به سبب عذر می پرسد. عذرهایی که این کار را جایز می نمایند، چیست؟

ج: متوقف کردن زاد و ولد برای همیشه به تصریح علما حرام است؛ چون این کار با آنچه پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ از امتش خواسته، مخالف است. همچنین یکی از عوامل ضعف و ذلت مسلمین خواهد بود؛ چون وقتی مسلمانها زیاد باشند، این مایه ی افتخار برای آنهاست، بنابراین الله تعالی بر بنی اسرائیل منت می گذارد که تعدادشان را زیاد کرده است و می فرماید:« وَجَعَلْنَاكُمْ أَكْثَرَ نَفِيرًا» [ الاسراء: 6] « و تعداد نفراتتان را بیشتر کرده ایم»

به قوم شعیب یادآوری می نماید که تعداد آنها را زیاد کرده است و می فرماید:« وَاذْكُرُوا إِذْ كُنْتُمْ قَلِيلا فَكَثَّرَكُمْ » [اعراف:86] « و به یاد آورید آنگاه که شما کم بودید و الله تعالی تعداد شما را زیاد کرد.» 

 واقعیت بر این امر گواه است، چون ملتی که تعدادش زیاد است از دیگران بی نیاز خواهد بود. و در برابر دشمنان دارای شکوه و قدرت است. بنابراین جایز نیست که انسان برای همیشه زاد و ولد را متوقف نماید. مگر آنکه نیاز باشد مثل این که اگر مادر حامله شود، این خطر وجود داشته باشد که بمیرد در این صورت متوقف کردن زاد و ولد ضرورت و نیاز است، اگر چنین زنیبرای همیشه راه باردار شدن را به روی خود ببندد، اشکالی ندارد. 

این عذری است که جلوگیری از بچه دار شدن را جایز می نماید، همچنین اگر زن بیماری در رحم داشته باشد که بیم آن می رود که به دیگر جاهای بدن سرایت کند كه او را از بین ببرد در این صورت بیرون کردن رحم اشکالی ندارد. 

از فتاوای شیخ ابن عثیمین – تهیه: اشرف بن عبدالمقصود (2/836)[109] عزل و حکم آن 

س1: آیا اگر شوهر آب منی خود را بیرون از شرمگاه زنش بریزد، این کار حرام است؟ به خصوص در زمان حیض یا بعد از زایمان؟ لطفاً راهنمایی کنید.

ج2: ریختن آب منی بیرون از شرمگاه زن، اگر به خاطر مصلحتی باشد جایز است، و این را عزل می گویند. از صحابه رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ثابت است که آنها عزل می کردند و پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ آنان را از این کار نهی نکرد، ولی زمانی درست است که این کار به خاطر مصلحتی انجام شود. به عنوان مثال شوهر تمایل ندارد که در آن وقت زنش حامله شود و یا این که به خاطر آن که در حالت حیض و نفاس آمیزش حرام است.

چنان که در سؤال به آن اشاره شده، این کار را بکند. چون آمیزش حرام است؛ اما بوسیدن و آغوش گرفتن و کام گرفتن از ران و شکم زنو امثال آن حرام نیست؛ اما بهتر آن است که در حالت حیض و نفاس زن لباسي به تن داشته باشد تا به آمیزش منجر نشود، و عایشه"رضی الله عنها" می گوید:« كان النبي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ، يَأْمُرُ إِحْدَانَا - إذا أراد أن يُبَاشِرَها و هی حائض- أن تَتَّزِرَ فيباشرها من وراء ذلک»[1] 

« پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ هرگاه می خواست با ما در حال حیض همبستر شود- به هر یک از ما در زمان حیض فرمان می داد که ازار[2] بپوشد و آنگاه با او می خوابید».

 منظور این است زمانی که زن در حالت حیض یا نفاس قرار دارد شوهر در حالی با او بخوابد که او شلواری به پا داشته باشد، اما اگر بدون آن که شلواری به پا داشته باشد، با او بخوابد اشکالی ندارد، چنان که پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ می فرماید:« اصْنَعُوا كُلَّ شَيْءٍ إِلَّا النِّكَاحَ» [3]« با زن حائض هر کاری بکنید بجز آمیزش»

 یهودیان چنان بودند وقتی كه زنها حیض می شدند با آنها آب و غذا نمی خوردند و در یک خانه با آنها سکونت نمی کردند.

شیخ ابن باز – مجلة البحوث- ش 26ص 132

س2: عزل (ريختن مني خارج از شرمگاه) چه زمانی جایز است؟ کیفیت آن چیست؟

ج2: امام احمد و ابن ماجه از عمربن خطاب رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُروایت کرده اند که گفت:« نَهَى رَسُولُ الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَأَنْ يُعْزَلَ عَنْ الْحُرَّةِ إِلَّا بِإِذْنِهَا»[4]

«رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ از عزل زن آزاده بدون اجازه اش نهی فرموده است»

عبدالرزاق در مصنف خود و بیهقی از ابن عباس رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ روایت می کنند که گفت: از عزل زن آزاده نهی شده؛ مگر آنکه خودش اجازه دهد.[5] 

 پس این دلالت می نماید که عزل از زن آزاده با اجازه اش جایز است. بدوناجازه اش جایز نیست. برای عزل کنیز نیازی به اجازه نیست؛ اما این کار باید فقط زمانی شود که نیاز و ضرورت مبرم به این کار باشد. کیفیت عزل این گونه است که شوهر بعد از فرو بردن آلت تناسلی و قبل از انزال آن را از شرمگاه زن بیرون می آورد تا آب منی بیرون بریزد.

 وبالله التوفیق و صلی الله علی نبینا محمد و آله و صحبه و سلم

فتاوای انجمن دائم پژوهشهای علمی و افتا (19/328)
--------------------------------------------------------------------------------
[1]  بخاری (302،300) و مسلم (293). مانند آن
[2]   چيزي شبيه لباس خواب
[3] مسلم (302)
[4] احمد (1/31) و ابن ماجه (1928) و طبرانی در " الاوسط" (3679) و بیهقی در " الکبری" (14102) . حدیث ضعیف است اما شواهدی دارد.
[5]  مصنف عیدالرزاق (12562) و بیهقی در "الکبری" (14103) مانند آن[110] حکم تلقیح مصنوعی

س: تلقیح مصنوعی – نوزاد لوله آزمایشگاهی- یعنی این که نطفه ي مرد گرفته می شود و توسط پزشک با ابزار مخصوص در رحم زن گذاشته می شود، حکمش چیست؟

ج: تلقیح مصنوعی یعنی این که آب منی مرد را می گیرند و به وسیله ي آمپول و لوله در رحم زن می گذارند، بسیار خطرناک است. چه تضمینی هست که پزشک نطفه ی این مرد را در رحم زنی دیگر نگذارد؟ بنابراین به نظر ما باید سدّ باب شود و جلوي اين كار گرفته شود و ما به جایز بودن آن فتوا نمی دهیم؛ مگر آن که مرد