هُ فِي أَثَرِهِ، وَ یُبسَطَ لَهُ فِي رِزْقِهِ؛ فَلْيَصِلْ رَحِمَهُ» [2]« هرکس دوست دارد عمرش طولانی شود و روزی او فراوان گردد، پیوند خویشاوندی خویش را برقرار سازد»

 قطع کردن پیوند خویشاوندی سبب قرار گرفتن در معرض لعنت الله تعالی می شود. چنان که الله تعالی می فرماید:« فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الأرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ (٢٢)أُولَئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَأَعْمَى أَبْصَارَهُمْ (٢٣) » [محمد: 23 ] 

« آیا اگرروی گردان شوید جز این انتظار دارید که در زمین فساد کنید و پیوند میان خویش را بگسلید؟ آنان کسانی اند که الله ایشان را نفرین و از رحمت خویش بدور داشته است، لذا گوشهایشان راکر، و چشمهایشان را کور کرده است.»

قطع و بریدن از خویشان سبب می شود تا الله تعالی بنده اش را از خود دور کند؛ زیرا الله تعالی به رحم و پیوند خویشاوندی گفته است، هر کس تو را قطع کند او را از خود دور می کنم.

 کسانی که پیوند خویشاوندی خود را بریده اند باید از الله تعالی بترسند و آن را برقرار نمایند تا در عمر و روزی شان برکت بیابد و در مقابل خویشاوندان شان با آنها پیوند خویشاوندی را برقرار دارند، چون پاداش از جنس و نوع عمل است.

 شیخ ابن عثیمین ، فتوایی که آن را امضا نموده است
--------------------------------------------------------------------------------
[1] بخاری 7502،5987،4830 و مسلم 2554 بمعناه
[2] بخاری 5986،5985،2067 و مسلم 2557 با لفظ: « من أحَبَّ أنْ يُبْسَطَ لَهُ في رِزْقِهِ، ويُنْسأَ لَهُ في أثَرِهِ، فَلْيَصِلْ رَحِمَهُ »<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1507.txt">حقوق حیوان در اسلام</a><a class="text" href="w:text:1508.txt">بیانیه هیئت علمای بلند پایه در مورد انجام آزمایشات وتجربه های علمی بر حیوانات</a><a class="text" href="w:text:1509.txt">حکم داغ ، پاره و سوراخ کردن گوش حیوان</a><a class="text" href="w:text:1510.txt">سرگرمی با پرندگان و گذاشتن آن در قفس</a><a class="text" href="w:text:1511.txt">حکم پرورش سگ</a><a class="text" href="w:text:1512.txt">بارور سازی مصنوعی حیوانات </a><a class="text" href="w:text:1513.txt">حکم کشتن حشرات موجود در خانه </a></body></html>[36] حقوق حیوان در اسلام(پاسخنامه شیخ ابن باز )

از عبدالعزیز بن عبدالله بن باز به برادر بزرگوار...السلام علیکم و رحمة الله و برکاته ... امّا بعد:

نامه تان را که در تاریخ 24/10/1982م فرستاده بودید دریافت نمودم، شما در این نامه از ما خواسته بودید که در خصوص این که از کشور استرالیا به خاورمیانه، حیوانات را جا به جا می کنید و حیوانات به علّت شرایط نامناسب کامیون ها و کشتی هایی که با آن نقل می شوند؛ اذیّت می شوند، اظهار نظر کنیم. ضمن این که از الله تعالی برای شما و ما هدایت را خواستاریم؛ از این که به این جنبه ی مهم گوشزد نموده سپاسگزاریم. همچنین از این که در پرتو قرآن و سنّت و احادیثی که به نیکی کردن با حیوانات حلال گوشت و حرام گوشت تشویق نموده اند، پاسخ گفته بودید و بخشی از احادیثی که در آن برای کسانی که حیوانات را با گرسنه نگاه داشتن و بی توجهی به شرایط نقل و انتقال آن شکنجه می نمایند، وعید آمده است را ذکر کرده بودید، خوشحالیم.

الله تعالی می فرماید:« وَأَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ (195)» [بقره: 195] « و نیکی کنید که الله نیکوکاران را دوست دارد.» می فرماید:« إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإحْسَانِ » [نحل: 90] :« الله تعالی به دادگری و نیکوکاری فرمان می دهد» 

مسلم و اصحاب سنن از پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ روایت می کنند که فرمود: «إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ الْإِحْسَانَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ فَإِذَا قَتَلْتُمْ فَأَحْسِنُوا الْقِتْلَةَ، وَإِذَا ذَبَحْتُمْ فَأَحْسِنُوا الذَّبْحَ، وَلْيُحِدَّ أَحَدُكُمْ شَفْرَتَهُ وَلْيُرِحْ ذَبِيحَتَهُ»[1]

 « الله تعالی احسان و برخورد نیک را در هر کاری مقرر داشته و به آن امر نموده است؛ هرگاه کسی را کشتید او را به خوبی بکشید، و هرگاه حیوانی را ذبح کردید به خوبی آن را ذبح کنید و باید کاردتان را تیز کنید تا حیوان راحت ذبح شود»

در مورد رسیدن به داد کسی که دچار مشکل گردیده است؛ در حدیث صحیح آمده که هر کس به داد چنین فردی برسد، پاداش بزرگی داده و گناهانش بخشوده می شوند.

 از ابوهریره رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُروایت است که پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرمود: « بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ اشْتَدَّ عَلَيْهِ الْعَطَشُ فَوَجَدَ بِئْرًا فَنَزَلَ فِيهَا فَشَرِبَ ثُمَّ خَرَجَ فَإِذَا كَلْبٌ يَلْهَثُ يَأْكُلُ الثَّرَى مِنْ الْعَطَشِ، فَقَالَ الرَّجُلُ: لَقَدْ بَلَغَ هَذَا الْكَلْبَ مِنْ الْعَطَشِ مِثْلُ الَّذِي كَانَ بَلَغَ منِّي، فَنَزَلَ الْبِئْرَ فَمَلَأَ خُفَّهُ ثُمَّ أَمْسَكَهُ بِفِيهِ حَتَّی رَقِیَ فَسَقَى الْكَلْبَ فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ فَغَفَرَ لَهُ. قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَإِنَّ لَنَا فِي الْبَهَائِمِ لأَجْرًا؟ فَقَالَ: فِي كُلِّ كَبِدٍ رَطْبَةٍ أَجْرٌ»[2]

 « مردی در راهی می رفت و به شدّت تشنه شد. آنگاه چاه آبی را یافت، به داخل چاه رفت و آب نوشید؛ سپس بیرون آمد. ناگهان دید که سگی به علّت تشنگی زبانش بیرون شده و خاکها را می خورد. آن مرد گفت: این سگ به حدّی تشنه است که من تشنه بودم. آنگاه داخل چاه رفت و موزه اش را از آب پر نمود و با دهانش آن را گرفت و از چاه بالا آمد و به سگ آب داد.آنگاه الله تعالی عمل او را پسندید و گناهانش را بخشید. گفتند: ای رسول الله! آیا در رسیدگی به حیوانات زبان بسته به ما پاداش می رسد؟ فرمود: کمک کردن به هر موجود زنده ای موجب پاداش است.»

 از ابوهریره رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ روایت است که پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرمود: « بَيْنَمَا كَلْبٌ يُطِيفُ بِرَكِيَّةٍ قَد كَادَ يَقْتُلُهُ الْعَطَشُ إِذْ رَأَتْهُ بَغِيٌّ مِنْ بَغَايَا بَنِي إِسْرَائِيلَ فَنَزَعَتْ مُوقَهَا فَاسَقَتْ لَهُ بِهِ فَسَقَتهُ إِیَّاهُ فَغُفِرَ لَهَا بِهِ».[3]

 « در حالی که سگی اطراف چاهی دور می زد و نزدیک بود تشنگی او را از بین ببرد ناگهان یکی از زنان فاحشه بنی اسرائیل چشمش به آن سگ افتاد، و آن زن کفش خود را بیرون آورد و با آن برای سگ آب کشید و به آن آب داد. به خاطر این کار گناهانش بخشیده شدند»

همان طور که اسلام به نیکوکاری تشویق نموده از ظلم و تعدی نهی کرده است؛ الله تعالی می فرماید:« وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ (190)» [بقره: 190]:« و تعدّی و تجاوز نکنید که الله تعالی متجاوزان را دوست ندارد.»

 الله تعالی می فرماید:« وَمَنْ يَظْلِمْ مِنْكُمْ نُذِقْهُ عَذَابًا كَبِيرًا» [فرقان 19] : « و هر کسی از شما ستم کند عذاب بزرگی به او می چشانیم.»

درصحیح مسلم روایت است که ابن عمررَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ از کنار عده ای مردم گذشت که مرغی را نشانه گذاشته بودند و 