بِقَضَاءِ الصَّلَاةِ»[1]( ما حيض مي شديم و آن گاه فرمان مي يافتيم كه قضاي روزه را بجا آوريم و براي به جا آوردن قضاي نماز امر نمي شديم ) چون نص كتاب خدا يا سنت پيامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ علتي است كه مؤمن بر اساس آن مكلف مي گردد.

 اما اگر انسان به دنبال حكمت و فلسفه احكام الهي باشد و آن را بجويد اشكالي ندارد؛ چون اين امر به او اطمينان بيشتري مي دهد و اينگونه مقام و جايگاه والاي شريعت اسلامي روشن مي گردد. چون احكام همراه با علت خود بيان مي شوند. اگر علت اين حكم در امري ديگر ثابت شود كه در مورد آن امر نص نيامده مي توان آن را با امر منصوص قياس كرد. پس دانستن فلسفه و حكمت شريعت اين فوايد سه گانه را دارد. 

بعد از اين در پاسخ سؤال برادر سؤال كننده مي گویيم: از پيامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ ثابت شده است كه استفاده و به تن كردن طلا را براي مردان حرام قرار داده نه براي زنها، و دليلش اين است كه طلا بالاترين آرايشي است كه انسان خود را با آن مي آرايد و طلا از اسباب زينت و زيور است که در مورد مرد، چنين هدفي در نظر نيست؛ يعني مرد اين گونه نيست كه با چیزی دیگر خودش را كامل گرداند؛ بلكه مرد خودش كامل است و نيازي نيست كه خودش را براي كسي ديگر بيارايد تا آن كس ديگر به وي علاقه مند شود بر خلاف زن، زیرا زن ناقص است و نياز دارد كه خود را كامل نمايد و به آرايش نياز دارد كه خود را با بالاترين انواع آراستني ها بيارايد تا انگيزه اي براي بهتر زيستن او با شوهر باشد. پس بنابراين به زن اجازه داده شده كه خود را با طلا بيارايد، و به مرد چنين اجازه اي داده نشده است.

 الله تعالی در توصيف زن مي فرماید: «أَوَمَنْ يُنَشَّأُ فِي الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِي الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِينٍ (18)» 

«آيا كسي که در لابلاي زينت پرورش مي يابد و به هنگام گفتگو و مجادله ( به خاطر حيا و شرم و عاطفه ی نازكي كه دارد ) نمي تواند مقصود خود را خوب بيان و ثابت كند ( او را فرزند خدا مي دانيد و پسران را فرزند خود؟)»[الزخرف:18]

 و با اين توضیح، حكمت و فلسفه ی شريعت در مورد حرام بودن استفاده از طلا براي مردان روشن مي شود. به مناسبت اين موضوع، به مرداني كه خود را با طلا مي آرايند نصيحت مي كنم،‌ اينها با اين كار از فرمان خدا و پيامبرش سرپيچي كرده اند و آنچه را كه زن، خود را با آن می آراید، آرایش می دهند. این مردان در دستهاي خود اخگري از آتش قرار مي دهند. چنان كه پيامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرموده است. پس چنين مرداني بايد توبه نمايند، و اگر دوست دارند در چهار چوب شريعت، زيور به تن نمايند. همچنين مي توانند از فلزهاي ديگري علاوه از طلا انگشتر به دست نمايند به شرط آنكه به حد اسراف نرسد.

و الحمد لله رب العالمين. و صلي الله وسلم علي نبينا محمد و علي آله وصحبه أجمعين

ابن عثيمين – أسئلة في بيع و شراء الذهب، ص(28)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] بخاري (321) ، مسلم(335)[49] ورزش كردن با شلوار كوتاه

س: ورزش كردن با شلوار كوتاه چه حكمي دارد؟ حكم تماشاي كسي كه با اين وضعيت ورزش مي نمايد چيست؟

ج: ورزش كردن جايز است به شرطي كه انسان را از امري واجب، غافل نكند. اگر ورزش انسان را از امري واجب غافل نمايد حرام مي شود، و اگر فردی عادت نموده كه بیشتر وقت خود را ورزش مي نمايد او وقتش را ضايع كرده است و در اين صورت حداقل، ورزش مكروه است.

 اما كسي كه ورزش مي نمايد شلوارش كوتاه است؛ طوري كه ران يا قسمت بيشتر آن نمايان باشد، جايز نيست. بر جوانان واجب است ران خود را بپوشانند. تماشاي بازيكنان در حالي كه ران هايشان لخت است جايز نيست. 

شيخ ابن عثيمين – فتاوي اسلامية (4/ 431)[50] حكم ورزش كردن با شلوار كوتاه (شيخ ابن جبرين)

س: حكم پوشيدن شلوار كوتاه در مسابقات ورزشي خارج از وقت نماز به صورتي كه منجر به فتنه نمي گردد چيست؟ لطفاً به اين پرسش با ذكر دليل پاسخ دهيد. 

ج: پوشيدن شلوار كوتاه مثل شورت كه فقط شرمگاه را مي پوشاند و ران يا قسمت بيشتر آن نمايان باشد، جايز نيست. خواه در بازي و مسابقه باشد خواه در بازار و جایی دیگر و حتي اگر در حالت نماز نباشد جايز نيست. اگر كسي در خانه اش باشد طوري كه مردم او را نمي بينند اشكالي ندارد.

 دليل آن اين است كه پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ جرهد اسلمي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ را ديد كه قسمتي از رانش لخت بود آنگاه فرمود:« أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الْفَخِذَ عَوْرَةٌ » [1] «آيا نمي داني كه ران، عورت است»والله الموفق.

شيخ ابن عثيمين – فتاوي اسلامية (4/ 431) ،(432)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] احمد (3/478) و ابوداود (4014) و ترمذي(2798)  و مي گويد: حديث حسن است و طبراني در الكبير(2143) و غيره روايت كرده اند. آلباني در صحيح سنن ابي داود (3389) آن را صحيح قرار داده است.[51] پوشيدن كت هاي پوستي

س: اخيراً در مورد قضيه پو شيدن كت هاي پوستي مناقشه حادي صورت گرفت.

نظريه بعضي از برادران اين بود كه اين كت ها معمولاً از پوست خوك ساخته شده اند. اگر چنين باشد نظر شما در مورد پوشيدن اين كت ها چيست؟ آيا از نظر ديني براي ما جايز است؟ با توجه به اين كه بعضي از كتابهاي ديني، همچون كتاب حلال و حرام قرضاوي و كتاب الدين علي المذاهب الاربعه به اين قضيه پرداخته اند؛ اما فقط اشاره اي به اين موضوع نموده اند و قضيه را كاملاً توضيح نداده اند. 

ج: از پيامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ ثابت است كه فرمود:‌‌ «إذا دُبغ الجِلْدُ فَقَدْ طَهُر»[1] « هر گاه پوست رنگ و دباغي شود پاك مي گردد.» و مي فرمايد‌: « دِبَاغُ جُلُودِ الْمَيْتَةِ طَهُورُهَا»[2] 

« هر گاه پوستهاي حيوانات مرده دباغي شوند پاك مي گردند.» 

علما در اين مورد اختلاف كرده اند كه آيا اين حديث، همه ی پوستها را شامل مي شود يا فقط مختص پوستهاي حيوانات خود مرده اي است كه با ذبح حلال مي شوند؟(در واقع حیوانات حلال گوشت)

 ترديدي نيست حيواناتي كه با ذبح حلال مي گردند همچون شتر و گوسفند و گاو اگر ذبح نشوند و بميرند پوستشان با دباغي پاك مي گردند و مطابق با صحيح ترين قولِ علما استفاده از آن در هر چيزي جايز است. 

اما پوست خوك وسگ و امثال آن حيواناتي كه با ذبح حلال نمي شوند، در مورد پاك بودن پوست اين حيوانات با دباغي علما اختلاف دارند، احتياط اين است كه از آن استفاده نشودز

 چون پيامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ مي فرمايد: «مَنْ اتَّقَى الشُّبُهَاتِ اسْتَبْرَأَ لِدِينِهِ وَعِرْضِهِ»[3] 

« هر كس از شبهات و موارد مشکوک پرهيز كند دين و آبرويش را محفوظ نگاه داشته است» 

 مي فرمايد: «دَعْ مَا يَرِيبُكَ إِلَى مَا لَا يَرِيبُكَ »[4] 

« آنچه را كه شما را در شك مي اندازد رها كنيد و به آنچه در آن شك نداريد روي آوريد.»

 شيخ ابن باز – مجموع فتاوي و مقالات متنوعة (6/354)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] مسلم(366)
[2] 