شَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا]

 ( خداوند عزوجل دستش را در شب مي گستراند تا كسي كه در روز گناه كرده توبه نمايد، و دستش را در روز مي گستراند تا كسي كه در شب گناه كرده توبه نمايد، تا آنكه خورشيد از مغرب طلوع كند[1] )

چه بسيار توبه كنندگاني بوده اند كه از گناهان زياد و بزرگي توبه نموده اند و خداوند توبه آن ها را پذيرفته است،

 خداوند متعال مي فرمايد: « وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آَخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا (68) يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا (69) إِلَّا مَنْ تَابَ وَآَمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا (70) » [فرقان]

[و(بندگان خوب خداي رحمان) كساني هستند كه همراه خدا معبود ديگري را به فرياد نمي خوانند، و نفسي را كه خداوند كشتن آن را حرام كرده مگر به حق، نمي كشند، و زنا نمي كنند، و هر كس چنين كند به عذاب مبتلا مي شود. و روز قيامت عذاب او چند برابر مي شود و در دوزخ با خواري مي ماند. مگر كساني كه توبه كنند و كار شايسته انجام دهند، خداوند بديهاي ايشان را به نيكي تبديل مي كند، و خداوند آمرزنده ي مهربان است.] 

توبه ي نصوح، توبه اي است كه اين پنج شرط در آن فراهم باشد: 

اول: اخلاص براي خداوند، به اين صورت كه منظورش از توبه، رضامندي خدا و دست يازيدن به پاداش پروردگار و نجات يافتن از عذاب او باشد.

دوم: پشيماني از انجام گناه، به گونه اي كه از انجام آن ناراحت شود و آرزو كند كه اي كاش مرتكب آن نشده بودم.

سوم: دست كشيدن فوري از گناه، پس اگر گناه در حق خداوند باشد، اگر كار حرامي باشد آن را ترك كند و اگر واجبي را ترك كرده بلافاصله انجام دهد. اگر در حق مخلوقي مرتكب گناه شده بلافاصله خود را از آن آزاد كند يا حقش را به او برگرداند و يا از او بخواهد كه وي را ببخشد و حلال كند. 

چهارم: تصميم قطعي بگيرد كه در آينده به اين گناه باز نگردد و آن را تكرار نكند. 

پنجم: با فرا رسيدن مرگ و يا با طلوع خورشيد از مغرب وقت توبه به پايان مي رسد، بنابراين بايد قبل از فرا رسيدن مرگ، و پيش از طلوع خورشيد از مغرب، توبه نمود.

 خداوند متعال مي فرمايد:‌ « وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّى إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآَنَ [نساء: 18] »

 [و توبه ي كساني پذيرفته نيست كه كارهاي بد انجام مي دهند تا اين كه مرگ يكي از آنها فرا مي رسد مي گويد اكنون توبه كرده ام.]

 پيامبر صلي الله عليه و سلم مي فرمايد:‌[مَنْ تَابَ قَبْلَ أنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِها؛ تَابَ اللهُ عَلَيهِ] ( هر كس قبل از آنكه خورشيد از مغرب طلوع كند توبه نمايد خداوند توبه اش را مي پذيرد[2] ). 

خدايا به ما توفيق توبه ي نصوح عطا بفرما، و توبه ي ما را بپذير. بار الها! تو شنوا و دانا هستي.

 شيخ ابن عثيمين – رسالة في صفة صلاة النبي ص 35، 36
--------------------------------------------------------------------------------
[1] مسلم 2759
[2] مسلم 2703[130] فقدان لذت و حلاوت ايمان و راه علاج آن 

س: وقتي به سن بلوغ رسيده بودم خودم را به ارتكاب گناهان خسته كرده بودم، اما واجبات اسلام را مثل نماز ترك نمي كردم، و هم اكنون از همه ي گناهان به طور عام توبه كرده ام، اما حلاوت ايمان را احساس نمي كنم و در حيرت و اضطراب به سر مي برم، و هنگامي كه شهادتين را به زبان مي آورم احساس مي كنم كه شهادتين به قلبم نمي رسد، و من مي ترسم كه خداوند بر دلم مهر زده باشد، اميدوارم مرا راهنمايي كنيد. 

ج: شما را توصيه مي كنيم كه به كثرت ستايش خدا را بگو كه به شما منت گذاشته و توفيق توبه داده است. اعمال صالحه را به كثرت انجام بده و گمانت را نسبت به پروردگارت نيك كن، و به كثرت به ذكر خدا و تلاوت قرآن با تدبر مشغول باش. با نيكان و صالحان همراهي كن و از افراد شرور و بد كار دوري كن. تو را به خير و سرانجام نيك مژده باد. انشاء الله شما بعد از انجام آنچه برايت بيان كرديم حلاوت و شيريني ايمان و لذت شهادتين و ثمره ي توبه ي نصوح را خواهي يافت.

 خداوند متعال مي فرمايد:‌ « الَّذِينَ آَمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ (28) » 

 [آنان كه ايمان آورده اند و دلهايشان با ذكر خدا آرام مي گيرد، هان آگاه باشيد دلها با ياد خدا آرام مي گيرند] [رعد]

 خداوند متعال مي فرمايد: « وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (31) نور » 

[اي مؤمنان همگي به سوي خدا باز گرديد و توبه كنيد باشد كه رستگار شويد]

پيامبر صلي الله عليه و سلم مي فرمايد:[ الْإِسْلَامُ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ، والتَّوْبَةُ تَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهَا]( اسلام گناهان پيش از آن را از بين مي برد و توبه گناهاني را كه قبل از آن بوده از بين مي برد[1]. ) 

 پيامبر صلي الله عليه و سلم مي فرمايد:[ التَّائِبُ مِنْ الذَّنْبِ كَمَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ] ( كسي كه از گناه توبه كرده مانند كسي است كه گناه نكرده است[2] »

 پس هر كس ذكر خدا را بكند و صادقانه توبه نمايد به رستگاري و آرامش و راحتي وجدان دست مي يابد و گناهانش محو مي شود.

 خداوند شما را بر هدايت استوار بدارد و استقامت اعطا نمايد،‌ بي گمان او تعالي بهترين كسي است كه از او طلب دعا و نياز مي شود.

 شيخ ابن باز – مجموع فتاوي و مقالات متنوعة 5/57 
--------------------------------------------------------------------------------
[1] مسلم 121  و در آن از اسلام و هجرت بحث شده است.
[2] الطبراني در الكبير 22/306 و ابونعيم در الحلية 10/398 از حديث ابوسعد انصاري روايت كرده اند. قال الهيثمي في المجمع 10/199 :«وفيه من لم أعرفهم» . ابن ماجه في الزهد (4250) و الطبراني في الكبير 10/150 (10281) من حديث ابن مسعود. قال الهيثمي (10/200): «رجاله رجال الصحيح، إلا أن أبا عبيدة لم يسمع من أبيه»، وحسنه الألباني لشواهده؛ انظر: الضعيفة رقم (615)، وكذا «المقاصد الحسنة» للسخاوي 1/249(313).[130] حكم جدايي دين از سياست

س: حكم كسي‌كه مي‌گويد: در دين، سيا‌‌ستي وجود ندارد‌ و در سياست هم ديني وجود ندارد، چيست؟

ج: در شريعت اسلام سياست درستي وجود دارد كه بين دولت‌هاي اسلامي و... ديگر دولت‌ها در صلح و جنگ بايد به اجرا درآيد و با سياست صحيح و موفق اسلامي بايد مسؤلان و حاكمان مسلمان در ميان مردم رفتار كنند و در مسايل دين و دنيا با چنين سياستي بين مردم حكمراني كنند.

اما سياست مكارانه، كه سراسر نيرنگ، ‌گناه، فريب، دروغ، پيمان شكني، خيانت و عدم وفاي به وعده‌ها باشد، در شريعت اسلام وجود ندارد. هر كس نصوص قرآن، سنت، سير‌ت و عملكرد پيامبر صلی الله علیه وسلم را مورد بررسي قرار دهد، مي‌بينيد كه  سرشار از سياست‌هاي صادقانه و عادلانه با دوستان و