فت: اين براي درد بازو و دست است، پيامبر صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: آن را بيرون كن كه جز ضعف و ناتواني و مریضی به تو نمي افزايد؛ و اگر تو در حالي بميري كه اين حلقه در دست تو باشد هرگز كامياب نخواهي شد.

 ابن ابي حاتم از حذيفه رضی الله عنه روايت مي كند كه او مردي را ديد كه براي برطرف شدن تب، نخي به دست خود بسته است، حذيفه آن را قطع كرد و اين آيه را خواند: «وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَهُمْ مُشْرِكُونَ (106)»[2] [يوسف] «و اکثر آنان که مدعی ایمان به خدا هستند، مشرک می باشند» 

اگر معتقد باشد كه اين چیز جن را دفع مي كند، بايد گفت: كه شر جن را فقط خداوند دفع مي كند، خداوند متعال مي فرمايد: « وَإِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (36)» [فصلت] «هر گاه وسوسه ای از شیطان متوجه تو گردید، خود را به خداوند بسپار که او بس شنوا و آگاه است»

الشيخ ابن الفوزان- المنتقي(2/29،30)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] تخریج حدیث در فتوای سابق گذشت.
[2]  تفسیر ابن أبی حاتم (7/2208) برقم (12040)، عند تفسیر الآیة (106) من سورة یوسف.[135]  حكم شكايت و مراجعه به (دادگاه‌هاي)حكومت كافر

س: ما در كشوري غير مسلمان زندگي مي‌كنيم و اين حكومت طبق قوانين ساخته و پرداخته‌ي بشري حكمراني مي‌كند، آيا براي ما جايز است كه براي حل مشكلات و شكايات خود به اين حكومت مراجعه كنيم؟

ج: براي هيچ مسلماني جايز نيست كه به غير مسلماني، شكايت و مراجعه كند.

 الله تعالي مي‌فرمايد: « وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ »

 (و هر كس به آنچه الله نازل كرده است حكم نكند كافر است). «مائده /44»

اين مطلب واضح است و نيازي به توضيح بيشتر ندارد.

وبالله التوفيق و صلي الله علي نبينا محمد و آله و صحبه و سلم

  انجمن دايم پژوهشهاي علمي و افتا(1/544)[30] حكم مداوا با مخدرات

س: آيا معالجه با مواد مخدر و مشروباتي كه به شراب نزديكند مانند سركه جايز است؟ 

ج: مداوا با آنچه خداوند حرام كرده است از قبيل: افيون، حشيش و يا شراب و امثال آن از مخدرات جايز نيست. همچنين از گذاشتن مقداري از اين مواد در دوا جايز نيست، اما اگر مقداري با دوا تركيب شود كه حالت نشه و مستي نياورد، تداوي با آن جايز است؛ چون اضافه كردن ماده ی مخدر به دوا تأثيري ندارد. پس گويا اصلاً استفاده نشده است.

 اما سركه اگر اصل آن شراب نباشد يا در اصل شراب بوده و به خودي خود تبديل به سركه شده، مخدر و مست كننده نيست، از اين رو مداوا با آن جايز است، اما اگر در اصل شراب بوده و با دستكاري آن را تبدیل به سركه كرده اند، استفاده از آن جايز نيست. 

  اللجنة الدائمة للبحوث العلمية و الافتاءمن

كتاب (الفتاوي المتعلقة بالطب...)،ص(208) [31] حكم معالجه با موسيقي 

س: حكم جشن هاي توديع، كه زن و مرد با هم اختلاط دارند چيست؟ حكم علاج با موسيقي چيست؟

ج: بايد در جشن ها مردان و زنان از همديگر جدا باشند. اختلاط زنان ومردان از اعمال جاهليت است. معالجه با موسيقي اصل و اساسي در شریعت اسلام ندارد؛ بلكه كار بي خردان و جاهلان است. موسيقي درمان نيست؛ بلكه بیماري است. موسيقي از آله هاي سرگرمي است كه سبب بيماريهاي قلبي می شود. سبب انحراف اخلاقي است. علاج مفيد براي دل و راحت كننده آن اين است كه بيماران قرآن بخوانند و با آن مواعظ مفيد را گوش دهند. معالجه با موسيقي و ابزار آن بيماريِ بيماران را مي افزايد. گوش دادن به قرآن و احادیث و مواعظ مفيد را دشوار مي نمايد. موسيقي مضطرب است نه آرام بخش. 

الشيخ ابن باز- فتاوي عاجلة لمنسوبي الصحة، ص(10،11) [32] جمع بين حديث عدم تأثیر بيماري و حديث امر به فرار از مجذوم 

س: چگونه مي توان بين اين حديث كه [لَا عَدْوَى وَلَا طِيَرَةَ] «بيماري مؤثر نيست و سرايت نمي كند و نبايد بد فالي گرفت» و بین حديث« فِرَّ مِنْ الْمَجْذُومِ فِرَارَكَ مِنْ الْأَسَدِ » «از مجذوم چنان فرار كن كه از شير درنده فرار مي كني» جمع كرد؟ 

ج: اين دو حديث با هم تضادي ندارند، و هر دو فرموده ی پيامبر هستند، چنان كه پیامبر فرموده:« لاَ عَدْوَى، وَلا طِیَرَةَ، وَلاَ هَامَةَ، وَلاَ صَفَرَ، وَلا نَوءَ، وَلا غُولَ »[1] «بيماري به خودي خود مؤثر نيست (بلكه با تقدير و امر خدا تأثير مي گذارد و به دیگران سرايت مي كند)»

اين گفته پيامبر صلی الله علیه وآله وسلم كه فرمود: لا عَدْوَي: بيماري مؤثر نيست و خود به خود به دیگران سرایت نمي كند. این ارشاد پیامبر به خاطر نفي اعتقاد و باور اهل جاهليت است كه معتقد بودند كه مثلاً بيماري گري يا گال به خودي خود به ديگران سرايت مي كند، پيامبر اين را نفي كرد و فرمود: سرايت بيماري با تقدير و خواست خداوند است.

 ممكن است فردي سالم، با فردی بيمار كه مبتلا به جذام است همراه شود بدون آنكه به آن بيماري مبتلا شود چنان كه اين امر اتفاق افتاده است، از اين رو پيامبر صلی الله علیه وآله وسلم در جواب كسي كه به ايشان گفت: شتران سالم وقتي كه با شتران گر، يكجا مي شوند اين مرض به همه سرايت مي كند، فرمود:« فَمَنْ أَعْدَى الْأَوَّلَ» «شتر اول را چه كسي به اين مرض مبتلا كرده است؟»

 اما اينكه پيامبر صلی الله علیه وآله وسلم مي فرمايد: «از كسي كه مبتلا به مرض جذام است چنان فرار كن كه از شیر درنده فرار مي كني» توضيحش اين است كه نبايد معتقد بود كه بيماري به خودي خود سرايت مي كند، و از طرفي استفاده از اسباب محافظت كننده و پيشگيري از بلا جايز است، شخص سالم خودش را از بيمار دور نگه دارد؛ چون بيم آن مي رود كه مرض گر و جذام به حكم خداوند به او سرايت كند. همچنين نبايد شتران سالم با شتران بيمار در يك مكان نگهداري شوند، تا اينگونه انسان از اسباب شرّ و بلا در امان بماند و اعتقادش از وسوسه هاي شيطاني محافظت شود. 

الشيخ ابن باز- مجلة البحوث- العدد(35)ص(96،97) 
--------------------------------------------------------------------------------
[1] مسلم (2220) و فیه ذکر النوء، وَ (2222)، و فیه ذکر الغول.
 زدن فال بد هیچ تأثيري ندارد، «هامة» اسم پرنده ای است که در فارسی به آن جغد می گویند: عربها معتقد بودند چون شخصی بمیرد، جسدش به صورت جغد در می آید و پرواز می کند. از نظر اسلام این خرافه ای بیش نیست. تأخير ماه محرم به جاي صفر كه در جاهليت انجام مي دادند و صفر را ماه حرام قرار مي دادند و يا ماه صفر را شوم مي دانستند، حقيقت ندارد. ظهور نوء(ستاره اي كه افتادن آن را منشأ باد و باران مي دانستند ) تأثيري ندارد. «غُول» (عرب ها گمان مي بردند كه غُول در بيابان با شكل هاي مختلف خود را به انسانها نشان مي دهد تا آنها راه را گم كنند) حقيقت ندارد؛ زیرا این  موجود نمی تواند کسی را گمراه کند. وگفته شده که این به معنای نفی وجود غول نیست.» [33] آيا تشخیص پزشكان در مورد بچه ای که در شکم مادر است با آيات قرآن تعارض دارد؟ 

س: خداوند متعال مي فرمايد: «إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ و