
[8] تفسیر ابن جریر(22/46).
[9] مسلم (890).
[10] «البحر المحیط» (7/250).
[11] أحمد (6/296)، و أبو داود (4112)، و الترمذي (2778)، و النسائی فی «الکبری»(9241)، و ابن حبان في «صحیحه»(5575).
[12] البخاري (402،4483، 4790) ، و مسلم (2399) مختصراً 
[13] تخریج در فتوای سابق 25 گذشت
[14] أحمد (1/239،252 و 4/143، 145، 147،149، 151،152، 201)، و أصله في البخاري (1866)، و مسلم(1644) بدون ذکر مسألة الخمار.  
[15] البخاري (1838).
[16] «الفتاوی» (22/109) و ما بعدها، و رسالة (حجاب المرأة و لباسها في الصلاة) لشیخ الإسلام ابن تیمیة، ضمن (مجموعة رسائل في الحجاب و السفور) ص(6)، و ما بعدها، طبعة رئاسة إدارة البحوث العلمیة و الإفتاء. [29] فرض بودن حجاب و اهمیت آن 

 س: لطفاً در مورد اهمیت پوشاندن چهرهء زن توضیح دهید، و آیا حجاب از واجبات دینی است که اسلام آن را واجب قرار داده است؟ و اگر چنین است دلیل آن چست؟ از خیلی ها شنیده ام و خودم نیز معتقدم که پوشاندن صورت در دوران حکومت ترک ها بر جزیره عربی رواج یافته و عمومی شده است، و از آن وقت آن را سخت گرفته اند به گونه ای که همه فکر می کنند پوشاندن چهره بر هر زنی فرض است، و خوانده ایم که در دوران پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  و صحابه زن در بسیاری کارها با مرد مشارکت داشته است، و در جنگ ها، مردان را مساعدت می نموده است؛ آیا این چیزها حقیقت دارند یا درک و برداشت من غلط است؟ منتظرم پاسخ دهید تا جواب را بفهمم و اشتباهم را اصلاح كنم.

ج: در ابتدای اسلام حجاب بر زن فرض نبود، و زن صورت و دستهایش را نزد مردان برهنه می گذاشت، سپس خداوند حجاب را بر زن فرض نمود. تا اینگونه زن را از نگاهِ بیگانگان مصون بدارد و زن سبب وسوسه ي مردان نگردد.

 چنان که الله تعالي می فرماید: «وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ» [الأحزاب-53]« و چون از زنان پيامبر متاعى خواهيد، آن را از آن سوى پرده بطلبيد. اين براى دلهايتان و دلهاى آنان پاكيزه تر است. » 

 آیهء مذکور گر چه در مورد همسران پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  نازل شده است؛ اما مقصود از آن همسران پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  و نیز دیگر زن ها می باشد، چون علت ذکر شده و معنای موجود در آن عمومیت دارد. 

 خداوند متعال می فرماید: « وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآَتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ» [الأحزاب-33]« و در خانه هاى خود بمانيد و چون زينت نمايى [عصر] جاهليت پيشين زينت ننماييد و نماز بر پاى داريد و زكات بپردازيد و از خداوند و رسولش فرمان بريد. »

 این آیه به اجماع هم شامل زنان پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  می شود؛ چنان که خداوند در سوره احزاب می فرماید:« يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا (59)»[الأحزاب] « اى پيامبر، به زنانت و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: روسريهايشان را بر خود فرو پوشند. اين نزديكتر است و به آنكه شناخته شوند، و آزار نبينند. و خداوند آمرزنده مهربان است (59)»

 همچنین خداوند در این باره دو آیه دیگر در سوره نور نازل کرده است: « قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَلِكَ أَزْكَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ (30) وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آَبَائِهِنَّ أَوْ آَبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (31)» [النور]

«به مردان مؤمن بگو كه چشمانشان را [از ديدن نامحرم ] فرو پوشند و پاكدامنى ورزند. اين برايشان پاكيزه تر است. بى گمان خداوند از آنچه مى كنند با خبر است (30) و به زنان مؤمن بگو: چشمانشان را [از نگريستن به نامحرم ] فرو پوشند و پاكدامنى ورزند و زينت خود را آشكار نكنند مگر آنچه از آن كه آشكار است و بايد كه روسرى هايشان را بر گريبانهايشان فروگذارند و زينت خود را آشكار نسازند مگر بر شوهرشان يا پدرانشان يا پدران شوهرشان يا پسرانشان يا پسران شوهرشان يا برادرانشان يا پسران برادرانشان يا پسران خواهرانشان يا زنان [هم آيين ] شان يا ملك يمينهايشان يا مردان بى رغبت [به زنان ] كه پيرو شمايند يا كودكانى كه بر شرمگاه زنان اطّلاع نيافته اند. و نبايد [زمين ] را با پاهايشان بكوبند تا آنچه از زينتشان را كه نهان مى داشتند، آشكار شود. و اى مؤمنان، همگى، به [درگاه ] خداوند توبه كنيد. باشد كه رستگار شويد (31)»

 کلمه «بعولة» یعنی همسران.«زینة» یعنی زیبایی ها و آنچه سبب فتنه می گردد. 

(إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنهَا) منظور از آن طبق صحیح ترین قول، لباس ها است، چنان که صحابی بزرگوار عبدالله بن مسعودرَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ گفته است، چون خداوند متعال می فرماید: «وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا يَرْجُونَ نِكَاحًا فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنَاحٌ أَنْ يَضَعْنَ ثِيَابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزِينَةٍ وَأَنْ يَسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَهُنَّ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (60)» [النور]

«و [نيز] زنان يائسه اى كه اميد ازدواج ندارند. بر آنان گناهى نيست از آن كه لباسهايشان را در حالى فرو نهند كه زينتى آشكار نكنند. و اين كه پاكدامنى ورزند برايشان بهتر است و خداوند شنواى داناست (60)»

این آیه بر این دلالت می نماید که واجب است زنان چهره و دست ها و تمام بدنشان را از نگاه نا محرمان بپوشانند؛ زيرا خداوند متعال به پیرزنان اگر زینت خویش را آشکار نکنند، اجازه داده است كه اگر لباسهاي خود را از قبيل: روسري بيرون بياورند و چهره هايشان را ظاهر نمايند، چون خطري براي ابتلاي آنان به فتنه وجود ندارد. بنابراين اگر اين پيرزناناز كار افتاده اي كه اميد ازدواج ندارند، چنانچه لباسهايشان را فرو نهند، گناهي برآنان نيست. 

 از این مشخص می شود که زنان ج