 بدارند وبه آنچه خداوند زنان پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  را به آن فرمان داده است، چنگ بزنند. بايد دانست كه مادران مؤمنان کاملترین زنان از نظر ادب و عفّت هستند.خداوند به زنان پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  می گوید: «وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآَتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا (33)» [الأحزاب] 

« و در خانه هاى خود بمانيد و چون زينت نمايى [عصر] جاهليت پيشين زينت ننماييد و نماز بر پاى داريد و زكات بپردازيد و از خداوند و رسولش فرمان بريد. جز اين نيست كه خداوند مى خواهد پليدى را از شما، اى اهل بيت دور كند و چنان كه بايد شما را پاكيزه گرداند (33)»

تا زنان مسلمان مانند زنان پيامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  بهره ای از این حکمت بزرگ داشته باشند و آن حکمت این است «إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا» « جز اين نيست كه خداوند مى خواهد پليدى را از شما، اى اهل بيت دور كند و چنان كه بايد شما را پاكيزه گرداند » 

به مردان مؤمن که خداوند آنان را سرپرست زنها قرار داده توصیه می کنم امانتی را که به دوش گرفته اند و مسئولیتی که در برابر زنها دارند، آن را انجام دهند، چون از آن بازخواست می شوند، و با پروردگارشان ملاقات خواهند کرد، پس فکر کنند که چه پاسخی می دهند: « يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ (30)» [آل-عمران]

« روزى كه هر كسى آنچه را كه از نيكى و از بدى كرده است، حاضر مى يابد و دوست دارد كه مگر بين او و آن [عمل بد] فاصله اى دور باشد و خداوند شما را از [كيفر] خودش بر حذر مى دارد و خداوند به بندگان بس مهربان است (30)»

 الشیخ ابن عثیمین- فتاوی المعاصرة، ص(34، 36)[42] بیانیه «کمیته دائم افتا» در مورد لباس زن، نزد محارم

الحمدلله رب العالمین و الصلاة و السلام علی نیبنا محمد و علی آله و صحبه أجمعین... و بعد:

زنان مؤمن در صدر اسلام به برکت ایمان به خدا و پیروی از قرآن و سنت در نهایت پاکدامنی و حیا قرار داشتند. در آن دوران زنها لباس هایی می پوشیدند، که تمام بدنشان را می پوشاند. وقتی با یکدیگر یا با محارم خود می نشستند بی پرده و بدون پوشش نبودند. همواره تا دورانی نزدیک به زمان ما این سنت ارزشمند در میان زنان امت مرسوم بوده است، تا این که به خاطر عوامل متعددی که جای بیان تفصیلی آن در اینجا نیست فساد در پوشش و رفتار در میان زنان راه یافت، و با توجه به پرسش های زیادی که از کمیتهء افتا در مورد حدود نگاه کردن زن به زن و لباسی که زن باید در میان زنان بپوشد، مطرح می شود، «کمیته دائم افتا» برای عموم زنهای مسلمان در این خصوص توضیح می دهد: زن باید به صفت حیا که پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  آن را از ایمان و شعبه ای از ایمان قرار داده متصف باشد.

از جمله حیائی که عرفاً و شرعاً به آن امر شده این است که زن، حجاب داشته باشد و دارای اخلاق و رفتاری باشد که او را از مواضع فتنه و تهمت دور می نماید.

ظاهر قرآن براین دلالت می نماید که زن فقط قسمت هایی از بدنش را برای زنان می تواند نمایان کند که برای محارم خود می تواند نمایان کند و معمولاً در خانه آن قسمت از بدن را نمی پوشاند، چنان که خداوند متعال می فرماید: « وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آَبَائِهِنَّ أَوْ آَبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ» [النور-31] « و زينت خود را آشكار نسازند مگر بر شوهرشان يا پدرانشان يا پدران شوهرشان يا پسرانشان يا پسران شوهرشان يا برادرانشان يا پسران برادرانشان يا پسران خواهرانشان يا زنان [هم آيين ] شان »

وقتی که قرآن این را تصریح می نماید و سنت بر آن دلالت می کند، عملکرد همسران پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  و زنان صحابه و تابعین و زنان امت تا به امروز نیز همین بوده است. آنچه معمولاً در حضور كسانی که در آیه ذکر شدند نمایان می شود، قسمت هایی از بدن زن است که اغلب در خانه و در حالت کار آن قسمت ها را نمی پوشاند. مانند: برهنه بودن صورت و دستها و گردن و پاها. اما زیاده روی در برهنگی، پیش زنان، علاوه بر این که دلیلی بر جواز آن از قرآن و سنت وجود ندارد همچنین سبب می شود تا زنان، به فتنه مبتلا شوند؛ از طرفي چنین زنی الگوی بدی برای دیگر زنان می شود، و همچنین تشبّه با زنهای کافر و فاسد و بی حجاب است. 

پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  می فرماید: « مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ » 

«هر کس که خود را شبیه گروهی کند از همان گروه است»[1] 

در صحيح مسلم از عبدالله بن عمرو رضي الله عنهما روايت است كه رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  او ديد كه لباسهاي زرد رنگ پوشيده است. پيامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  فرمود: «إن هذه من ثياب الكفار؛ فلا تَلْبَسْها»[2] «اين لباسهاي (زرد رنگ) متعلق به كافران است، آنها را نپوش»

در صحیح مسلم روایت است که پیامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  فرمود: « صِنْفَانِ مِنْ أهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا: قَومٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأذْنَابِ البَقَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا النَّاسَ، وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ، مَائِلاَتٌ مُمِيلاَتٌ، رُؤُوسُهُنَّ كَأَسْنِمَةِ البُخْتِ المائِلَةِ، لاَ يَدْخُلْنَ الجَنَّةَ وَلاَ يَجِدْنَ رِيحَهَا، وإنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ كَذَا وَكذَا »

 «دو گروه از اهل دوزخ هستند که من آنها را -در جامعه خود و در زمان خود-ندیده ام: "گروه نخست" گروهی هستند که شلاق هایی همچون دم گاو، به دست دارند و با آن مردم را می زنند،(كنايه از ظالمان و ستمگران) و "گروه دوم" زنانی هستند که لباس به تن دارند اما برهنه اند، به دیگران تمایل دارند و دیگران را به سوی خود متمایل می کنند، موهای سرهایشان چون کوهان شتر است، این زنها به بهشت نمی روند و بوی آن را احساس نخواهند کرد، در حالي که بوی بهشت از فاصله های بسیار دوری به مشام می رسد[3]»

 اینها لباس به تن دارند اما برهنه اند، یعنی زن لباسی بر تن كند که در واقع، بدنش را نپوشاند، پس چنین زنی در حقیقت لخت و عریان است، مانند این که زن لباس نازک بپوشد که بدنش نمایان باشد، و یا لباس