" href="w:text:361.txt">وظيفه‌ي ما در زمان شيوع فتنه‌ها</a><a class="text" href="w:text:362.txt">مسيح دجال</a><a class="text" href="w:text:363.txt">پيروزي مسلمانان بر يهود پيش رو است</a></body></html>[18] حکم ذبح برای غیر الله

س: حکم ذبح برای غیر الله چیست؟

ج: در موارد متعدد بیان داشته ایم که توحید در عبادت یعنی: تنها الله را عبادت کردن، و هیچ یک از انواع عبادات را برای غیرالله انجام ندادن، ذبح و سر بریدن حیوان نوعی عمل ثواب و تقرب است که انسان مؤمن خود را به الله نزدیک می کند، زیرا الله فرموده:« فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ (٢) » [کوثر] (پس تنها برای پروردگار خود نماز بخوان و قربانی بکن).

هر عملی که منظور از آن کسب ثواب و تقرب به سوی الله باشد عبادت محسوب می شود؛ زمانی که انسان برای تعظیم و اظهار تواضع و تقرب برای غیر الله حیوانی را ذبح کند، آنگونه که برای الله ذبح می کند؛ شرک ورزیده است. الله در قرآن فرموده است که بهشت را بر مشرکین حرام کرده وجهنم جایگاه آنان است.

بنابراین می گویم: حیوانی که بعضی از مردم در کنار قبور- به گمان خودشان قبور اولیا- ذبح می کنند عملی شرک آمیز و خارج کننده ی شخص از دایره ی ایمان است. نصیحت ما به این افراد آن است که از عمل خود به پیشگاه الله توبه نمایند، زمانی که توبه کردند و فقط برای الله ذبح نمودند همانگونه که فقط برای الله نماز می خوانند، روزه می گیرند، الله تعالی هم گناهان گذشته ی آنان را مغفرت می نماید.

الله فرموده است:« قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ مَا قَدْ سَلَفَ وَإِنْ يَعُودُوا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّةُ الأوَّلِينَ (٣٨) »[انفال:38] 

( ای پیغمبر! به کافران بگو :اگر دست بردارند، اعمال گذشته شان بخشوده می شود و اگر هم ( به کفر و ضلال خود) برگردند قانون  الله تعالی درباره ی پیشینیان از مدنظر گذشته است).

پس از توبه، الله تعالی بالاتر از این را هم به آنان عطا می نماید و سیئات آنان را به حسنات تبدیل می کند.

آن گونه که الله تعالی فرموده:« وَالَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلا بِالْحَقِّ وَلا يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا (٦٨)يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا (٦٩)إِلا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلا صَالِحًا فَأُولَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا (٧٠) » [فرقان]

(بندگان خوب پروردگار رحمان) کسانی هستند که با الله، معبود دیگری را صدا نمی زنند و پرستش نمی نمایند وانسانی را که الله تعالی خونش را حرام کرده است، به قتل نمی رسانند مگر به حق؛ و زنا نمی کنند، چرا که هر کس( یکی از) این کارهای زشت را انجام دهد کیفر آن را می بیند، عذاب او در قیامت دو چندان می گردد، خوار وذلیل، جاودانه در عذاب می ماند؛ مگر کسی که توبـه کند و ایمـان آورد و کار شایسته کـند پـس آنـانند که الله تعالی بدی هایشان را به حسنات تبدیل کند، و الله آمرزنده ومهربان است).

نصیحت ما برای کسانی که با ذبح بسوی اصحاب قبور تقرب می جویند این است که توبه نمایند وتمام عبادات را برای الله خالص نمایند، و با توبه ی خویش از جانب الله بشارت دریافت نمایند؛ زیرا الله تعالی از توبه ی بندگانش خوشحال می شود.

الشیخ ابن عثیمین- فتاوی العقیدة ص 221-220[308] فتنه‌ي مشرق

س: فتنه‌هايي كه پيامبر اكرم صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ در مورد آن در حديث ذيل اشاره فرموده است چيست؟ 

عَنْ عبدالله ابْنِ عُمَرَأَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُسْتَقْبِلُ الْمَشْرِقِ يَقُولُ أَلَا إِنَّ الْفِتْنَةَ هَاهُنَا أَلَا إِنَّ الْفِتْنَةَ هَاهُنَا مِنْ حَيْثُ يَطْلُعُ قَرْنُ الشَّيْطَانِ»

(عبدالله بن عمر رضی الله عنه مي‌گويد: از رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ در حالي كه رو به مشرق ايستاده بود شنيدم كه فرمود:« آگاه باشيد! فتنه از اين جا آشكار مي‌شود آگاه باشيد! فتنه از اين جا آشكار مي‌شود، از همين جا شاخ شيطان پديدار مي‌گردد»).

ج: در اين جا منظور از فتنه، كفر است. در روايت مسلم، ابوهريره رضی الله عنه از رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نقل كرده است: «رَأْسُ الْكُفْرِ نَحْوَ الْمَشْرِقِ»[1] «كانون كفر به سمت مشرق خواهد بود». 

در مورد مقصود از كلمه‌ي (مشرق) از قاضي عياض چنين نقل شده است: «گفته شده كه منظور (از مشرق) سرزمين فارس است، گفتار مذكور به دليل وجود جمله‌ي (اهل الوبر) در ادامه حديث مردود است، زيرا فارس‌ها اهل الوبر- صاحبان شتر- نبودند. همچنين گفته شده كه مراد از مشرق سرزمين نجد است كه محل سكونت قبايلي چون ربيعه و مضر بود كه در مشرق واقع است، بدليل روايت ابن عمر زماني كه رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فرمود:«اللهمّ بَارِكْ لنا في يَمَنِنا و شَامِنَا». «بار الها! يمن و شام ما را با بركت بگردان»[2] اصحاب گفتند:(و في نجدنا يا رسول الله). «نجد را نيز بابركت بگردان» در اين هنگام رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فرمود:«هنالك الزَّلازِل والطَّاعُون، و بها يطلع قَرْنُ الشيطان » «در آن جا انواع زلزله‌ها و طاعون خواهد آمد و شاخ شيطان از آن جا ظهور خواهد كرد».

رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ در حديث ديگري فرموده است: «اللهمّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ علي مُضَر»[3] «بار الها! قبيله‌ي مضر را سخت بگير». 

مضري ها در آن روزگار در شرق مي‌زيستند و از مخالفان سرسخت پيامبر بودند. رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نيز در بسياري از جاها عليه آنان بد دعايي مي‌كرد. حذيفه رضی الله عنه مي‌گويد: « قبيله‌ي مضر از هيچ بنده‌اي فرو گذار نمي‌كردند، ابتدا سبب فتنه‌ي او شده و سپس به قتلش مي‌رساندند»[4]. 

حذيفه بن يمان رضی الله عنه در مورد قبيله‌ي مضر- در آن هنگام كه به خانه‌ي عثمان ذي النورين رضی الله عنه ريختند- گفت: «ستمكاران مضر، هر بنده‌ي مؤمني را مورد آزمون قرار داده و سپس به قتل مي‌رساندند»[5]

 گفته شده است كه منظور از «مشرق» حوادثي است كه در صدر اسلام در سرزمين عراق اتفاق افتاد و جنگ‌هاي خونين جمل، صفين، حروراء، فتنه‌هاي بني‌اميه، ظهور دعوتگران بني‌عباس و كثرت فتنه در زمين را به همراه داشت. و همه‌ي اين اتفاقات در شرق نجد و عراق به وقوع پيوست. و در حديث خوارج آمده است: «يَخْرُجُ قومٌ من المشرق»[6]

 (قومي از مشرق ظهور خواهد كرد).

بايد دانست كه منظور از اين كفر، كفر نعمت است و عده‌اي گفته‌اند كه مراد كفر و شرك است كه در رأس آن دجال قرار دارد، چه او نيز از مشرق ظهور خواهد نمود». پايان سخنان قاضي عياض.

امام نووي رحمة‌الله‌عليه حديث «حَيْثُ يَطْلُعُ قَرْنَا الشَّيْطَانِ فِي رَبِيعَةَ وَمُضَرَ»[7] را چنين شرح داده است: «شاخ