دی از نعمتها و موهبتهای فراوانی برخوردار هستیم که برترین آنها نعمت توحید است، اما در مسأله تکفیر، مذهب خوارج و مرجئه را به شدت رد می کنیم.

 در این روزها کتابی به دست من به نام در«إحکام التقریر فی أحکام التکفیر» تالیف آقای مراد شکری اردني تبار؛ رسيد. (پس از مطالعه کتاب ) متوجه شدم که نویسنده ی آن از علمای شریعت نيست. ایشان در این کتاب مذهب غلاة مرجئه را موضوع مورد بحث قرار داده اند. مبنی بر اینکه مورد کفر تنها محدود به کفر تکذیب است؛ در حالی که این اعتقاد بر خلاف عقیده اهل سنت و جماعت و فتوای علمای عربستان است؛ زیرا کفر به انواع کفر زبانی؛ عملی، اعتقادی وتکذیب تقسیم می شود. از شما تقاضا داریم دراین مورد توضیح دهید تا احدی فریفته ی مطالب این کتاب نشود و از طرفی این کتاب منسوب به جماعت سلفیهای اردنی است. در پناه پروردگار باشید. والسلام علیکم ورحمةالله و برکاته.)

 هیأت فتوا پس ازتحقیق و برسی در جواب این سوال چنین پاسخ دادند:

پس از آگاهی از این کتاب متوجه شدیم که موضوع مورد بحث آن مذهب مرجئه است مبنی بر این که مسئله ی تکفیر محدود به کفر تکذیب و انکار است. انتشار این مذهب باطل به اسم مذهب اهل سنت و جماعت و انتساب آن به علمای سلف محدود اهل تحقیق بیانگر جهالت به حقیقت است و تضلیل ذهن جوانان و نو باوگان است. در واقع این عقیده ی مرجئه است که معتقدند با وجود ایمان هیچ گناهی ضرر نمی رساند. از دیدگاه مرجئه ایمان عبارت است از تصدیق قلبی و کفر عبارت است از مجرد تکذیب. مرجئه دچار تفریط کامل شده اند که در مقابل آنان خوارج در مسئله ی تکفیر به افراط رفته اند(مبنی بر این که مر تکب گناه کبیره کافر است). مرجئه و خوارج هردو از مذاهب باطل هستند که لوازم باطلی بر این دو مذهب مترتب می شود. الله تعالی اهل سنت و جماعت را هدایت نصیب فرمود که در مسئله ی تکفیرراه اعتدال و حقیقت را پیمودند و از افراط و تفریط به دور ماندند. اهل سنت حرمت آبروی مسلمانان و قداست دین را حفظ کردند؛ زیرا معتقدند تکفیرهیچ مسلمانی جایز نیست؛ مگر با حق و همراه با دلیل.

اهل سنت معتقدند تکفیر می تواند با قول، فعل، ترک اعتقاد و شک وتردید صورت پذیرد. آنگونه که در قرآن و سنت آمده است.

بنا بر مطالب فوق چاپ و نشر این کتاب ناجایز است. انتساب مضامین باطل آن به قرآن و سنت و به عنوان عقیده ی اهل سنت امری نادرست است.  نویسنده و ناشر این کتاب باید توبه کنند؛ زیرا توبه سبب مغفرت گناهان می شود. باید توجه نمود کسانی که در علوم شرعی تخصص و مهارتی کسب نکرده اند حق ندارند در حوزه ی چنین مسایلی وارد شوند زیرا ضرر و مفاسد عقیدتی چنین کاری به مراتب بیشتر از نفع و اصلاحی است که مد نظر دارند.

 و بالله التوفیق...وصلی الله علی نبینا محمد و آله و صحبه وسلم 

  انجمن دايم پژوهشهاي علمي و افتا- برگرفته از كتاب 

 ( التحذير من الإرجاء و بعض الكتب الداعية إليه) ص (16-18)[22] حکم صرف زکات در امور خیریه برای غیر مسلمانان

س: آیا جایز است که مال زکاتم را در برخی از امور خیریه در شهر خود مصرف کنم؟ با توجه به این که هیچ مسلمانی در شهر ما دیده نمی شود، لیکن شهروندان با وجود ادیان مختلفی که دارند، با همدیگر همکاری نموده و دوشادوش یکدیگر قرار دارند.

ج: صرف زکات به ناداران، بیچارگان و بدهکاران غیر مسلمان جایز نیست؛ ولی اگر این امور خیریه مال زکاتی را که به آنها داده می شود، در راه نفع رسانی به اسلام و مسلمین صرف کنند جایز است که به آنها زکات داده شود. مثلاً با این پول برای مسلمانها مسجد بسازند یا قرآن چاپ کنند و معانی قرآن را ترجمه نمایند و... در غیر این صورت شما باید مال زکات را به شهرهای اسلامی هر چند که دوردست باشند بفرستید، تا در آنجا بر مستحقین صرف گردد.

 از قول و امضای شیخ جبرین، در تاریخ: 2/9/1424[23] حکم بردن مال زکات از یک شهر به شهر دیگری (از شیخ ابن جبرین)

س: آیا فرستادن مال زکات به مستحقین شهر دیگری جایز است؟ مثلاً آیا می توانم آن را به مستحقان شهر خودم بفرستم؟ چون من در مملکت عربستان سعودی غریبه هستم.

ج: طبق صحیح ترین قول، فرستادن مال زکات به شهر دیگری بنا بر وجود مصلحتی همچون شدت فقر و یا وجود بستگان فقیر در آن شهر جایز است؛ ولی ارسال آن به انگیزه ی پارتی بازی به شهر دیگری جایز نیست و با وجود موجود بودن مستحقین در آن شهر و شناخت و مطلع بودن از وضع آنان نمی توان مال زکات را به شهر دیگری فرستاد.

 اگر چنانچه استحقاق همشهریان خود زکات دهنده مشکوک باشد و در آن سو نیاز و استحقاق بستگان دوردست او محقق باشد، در این صورت فرستادن زکات به آن شهر بهتر و افضل است، چون در این صورت هم صدقه می شود و هم صله ی رحمی.  

 شیخ ابن جبرین، فتاوای زکات، جمع و ترتیب: محمد المسند، ص(53) [24] حکم فرستادن مال زکات به شهر دیگری (از شیخ ابن عثیمین)

س: شخصی در خارج از شهر خودش اقامت دارد، زکات مالش را چگونه ادا کند؟ آیا آن را به شهر خودش بفرستد یا این که در شهری که آنجا مقیم است مصرف کند؟ یا این که این تکلیف را به عهده ی خانواده اش بگذارد تا به نیابت از او زکات مالش را پرداخت نمایند؟

ج: باید دید که کدام امر برای زکات گیران اصلح است: زکات گیران همشهری یا فقرای شهر دیگری؟ هر کجا نیازمندی بیشتر باشد زکاتش را در همان جا مصرف کند. ولی اگر هر دو امر مساوی باشند در این صورت آن را در شهری صرف نماید که در آن جا اقامت دارد.

شیخ ابن عثیمین، فتاوای زکات، جمع: محمد المسند، ص (69)[25] آیا به هنگام اعطای زکات، به مستحق خبر دهیم که این، مال زکات است؟

س: هنگامی که انسان به فرد مستحقی زکات می دهد آیا به او خبر دهد که این مالی که تحویل می گیری از مال زکات است؟

ج: اگر این مستحق زکات را رد می کند و آن را نمی پذیرد، بر دهنده ی زکات واجب است که جریان را به او بگوید تا مستحق در کارش آگاه شود: اگر بخواهد رد کند و یا قبول نماید. ولی اگر عادتش بر قبول مال زکات است، بهتر است که به او نگوید این مال زکات است؛ چون این خبر دادن نوعی منّت گذاشتن است.

 الله تعالی فرموده است:« يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالأذَى » [بقره:264]

« ای مؤمنان! صدقات خود را با منت گذاشتن و آزار از بین نبرید»

شیخ ابن عثیمین، مجموع فتاوي و رسائل (18/312)- ف(230)<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:715.txt">زکات پول پس انداز شده از حقوق چگونه داده می شود؟</a><a class="text" href="w:text:716.txt">چگونگی پرداخت زکات قرض</a><a class="text" href="w:text:717.txt">چگونگی پرداخت زکات وامهای اقساطی</a><a class="text" href="w:text:718.txt">زکات اقساط معامله چگونه داده می شود؟</a><a class="text" href="w:text:719.txt">زکات اقساط اجاره چگونه پرداخت می شود؟</a><a class="text" href="w:text:720.txt">وجوب زکات در زیورآلات زنان</a><a class="text" href="w:text:721.txt">آیا در طلای زن که برای استفاده تهیه کرده است، زکات واجب است؟</a><a class="text" href="w:text:722.txt">تفصیل اختلاف گفتار راجح در مسئله زکات زیور آلاتی که برای استعمال و آرایش زن است.<