از علما معتقدند استعمال چنين دارويي روزه را مي شكند؛ زيرا هر چيزي كه به شكم برسد، ناقض روزه است. عده اي ديگر گفته اند اين عمل موجب ابطال روزه نمي شود، شيخ الاسلام ابن تيميه (رحمه الله) همين نظر را دارد،[1] ايشان علت اين امر را چنين بيان مي كند كه داروي تنقيه نه طعام است و نه شراب و نه به معناي طعام و شراب. به نظر بنده رأي و مشوره ي پزشكان در اين خصوص داراي اهميت است، اگر بگويند اين عمل همچون طعام و شراب است پس حكم طعام و شراب را دارد و چنانچه بگويند كه موجب تغذيه نمي شود پس روزه را باطل نمي كند.

شيخ ابن عثيمين- مجموعه فتاوي و رسائل (19/204)ف (152).
--------------------------------------------------------------------------------
[1] . مراجعه شود به مجموعه فتاواي ابن تيميه (25/233- 247)[21 ] حكم استعمال شياف براي روزه دار.

س: استعمال شياف در ايام رمضان چه حكمي دارد؟

ج: اشكالي ندارد چون اين چيز طعام و شراب محسوب نمي شود و حكم طعام و شراب را ندارد و مسلّم است كه خداوند طعام و شراب را حرام كرده است. پس آنچه كه طعام و شراب باشد و يا قائم مقام طعام و شراب باشد روزه را مي شكند در غير اين صورت روزه نمي شكند.

شيخ ابن عثيمين- مجموعه فتاوي و رسائل (19/204)ف (153).[22 ] حكم استفاده از سرمه و قطره براي روزه دار

س: استفاده از سرمه و چكاندن قطره در چشم، گوش و بيني براي روزه دار چه حكمي دارد؟

ج: گذاشتن سرمه در چشم، ريختن قطره در گوش، چشم و بيني براي روزه دار اشكالي ندارد، حتي اگر مزّه ي آن را در حلقش احساس نمايد، به دليل اين كه اين ها خوردن و آشاميدن به حساب نمي آيند، بنابراين در حكم، به خوردن و آشاميدن ملحق نمي شوند و همين است فتواي شيخ الاسلام ابن تيميه(رحمه الله)[1].

اما اگر قطره بيني به شكم برسد ( و عمداً اين كار را كرده باشد) روزه اش مي شكند، بدليل اين كه پيامبر اكرم صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فرموده است: [بالِغْ في الاستنشاق إلا أن تكونَ صائماً][2] 

«در استنشاق مبالغه كن مگر آن كه روزه باشي.»

 شيخ ابن عثيمين- مجموعه فتاوي و رسائل (19/205)ف (154).
--------------------------------------------------------------------------------
[1] . مراجعه شود به آدرس فتواي شماره 20
[2] . ابو داود (142، 2366)، ترمذي (788)، ترمذي حديث مذكور را حسن صحيح قرار داده است. نسائي (87) ابن ماجه (407)، ابن حبان (1054، 1087، 4510)، حاكم (1/147، 148)، حاكم حديث فوق را تصيح كرده و ذهبي در اين خصوص با او موافق است.[23 ] حكم تزريق آمپول در ايام رمضان براي شخص روزه دار.

س: آيا تزريق آمپول، روزه را باطل مي كند؟

ج: دو نوع آمپول وجود دارد: نوعي از آن ها انسان را از آب و خوراك بي نياز مي سازد و هدف از آن تغذيه و احساس نكردن گرسنگي است، اين نوع آمپول روزه را باطل مي كند، بنابراين هر چيزي كه به نوعي كار تغذيه را انجام بدهد شكننده ي روزه محسوب مي شود. قسم ديگري از آمپول ها كار تغذيه را انجام نمي دهند و انسان را از آب و خوراك بي نياز نمي سازند، اين آمپول ها روزه را باطل نمي كنند، چون نصوص شرعي شامل آن ها نمي شود، نه به اعتبار الفاظ و نه به اعتبار معاني.

پس اين نوع آمپول ها نه خوراك هستند نه آب و نه در معناي آب و خوراك. اصل صحت روزه است مگر آنكه دليل فساد آن به اثبات برسد كه در اين جا به اثبات نرسيده است.

شيخ ابن عثيمين- فتاواي روزه. ص(58) جمع و ترتيب: محمد مسند[24 ] آيا روزه با ريختن قطره باطل مي شود؟ آيا روزه با استفراغ باطل مي شود؟

س: در كتاب ( الضياء اللامع)[1]- كتابي از ابن عثيمين-  در خطبه ي مخصوصي پيرامون رمضان و متعلّقات آن چنين آمده است: همچنين اگر بدون قصد، استفراغ كرد يا در چشم يا گوش قطره ريخت روزه اش باطل نمى شود. نظر  شما راجع به اين مسئله چيست؟

ج: فتواى شيخ ابن عثيمين در اين زمينه كاملاً صحيح است، زيرا نه در عرف عمومي و نه در شرع، ريختن دارو در چشم و... حكم خوراك و شراب را ندارد، هرچند اگر اين كار را بعد از غروب انجام دهد بهتر و به احتياط نزديكتر است، تا از اختلاف خارج شود.

همچنين استفراغ غير عمدي روزه را باطل نمي كند، زيرا الله تعالي بندگانش را خارج از وسع و توانشان مكلف نمي سازد و مبناي شريعت اسلام بر آسانگيري و رفع حرج است. 

الله تعالي مي فرمايد:[ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ] ( حج: 78)

الله تعالي: در دين كارهاي سخت و دشوار را بر دوش شما نگذاشته است.

رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ در حديثي فرموده اند:[مَنْ ذَرَعَهُ الْقَيْءُ فَلا قَضَاءَ عَلَيْهِ، وَمَنِ اسْتَقَاءَ فَعَلَيْهِ الْقَضَاءَ] [2]

[اگر كسي خود به خود استفراغ كند روزه اش باطل نمي شود و قضا بر او لازم نيست، ولي اگر عمداً استفراغ كند- روزه اش باطل مي شود– و بايد آن را قضا كند.]

 انجمن دايمي- فتاواي روزه- ص(44)
--------------------------------------------------------------------------------
[1]  «الضياء الامع من الخطب الجوامع» شيخ ابن عثيمين رحمه الله (2/466،465) نقل به معني
[2] . ابو داود (2380)، ترمذي (720)، و گفته است: حسن غريب<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:78.txt">بیانیه ی انجمن دائم پژوهشهای علمی و افتا در مورد فراخوان وحدت ادیان</a><a class="text" href="w:text:79.txt">کفر اهل کتابی که به رسالت محمد صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم ایمان ندارند</a><a class="text" href="w:text:80.txt">سازمان فراماسونری</a><a class="text" href="w:text:81.txt">بیانیه ی مجمع فقهی در مورد انتساب و عضویت در سازمان فراماسونری</a><a class="text" href="w:text:82.txt">ادعای انتقال روح یک فرد در دیگری و نقد نظریه ی پیدایش نسل اولیه ی انسان از میمون</a><a class="text" href="w:text:83.txt">بيان اعتقادات فرقه ی دروزیه</a><a class="text" href="w:text:84.txt">طریقه ی تیجانی</a><a class="text" href="w:text:85.txt">فرقه ی بریلوی</a><a class="text" href="w:text:86.txt">جماعت أحباش</a><a class="text" href="w:text:87.txt">حكم شيعه اي كه مي گويد: مقام علي مقام نبوت است</a></body></html>[25 ] حكم استفاده از داروي جلوگيري از قاعدگي.

س: برخي از خانم ها بخاطر جلوگيري از قاعدگي ماهانه، دارو و قرص مصرف مي كنند چون دوست ندارند از خير و بركت روزه هاي رمضان محروم شده و به آوردن قضايي مجبور بشوند. آيا كارشان درست است؟ يا اين كه در اين موضوع شرايطي وجود دارد؟

ج: من شخصاً ترجيح مي دهم كه خانم ها نبايد اين كار را بكنند؛ بلكه بايد امور به روال طبيعي و فطري جريان داشته باشد، زيرا عادت ماهانه يك امر فطري و طبيعي براي تمام زنان است كه الله تعالي در نهاد آنان قرار داده است. زنان بايد به فطرت راضي باشند. زيرا در دوره ي ماهانه حكمت هايي نهفته كه مناسب حال زنان است و چنانچه جلوي آن گرفته شود چه بسا ضررهايي در پي خواهد داشت. پيامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فرموده است: [لا ضَرَرَ وَ لا ضِرَارَ][1] 

[ضرر زدن به خود و ديگران جايز نيست.]

قطع نظر از ضررهايي كه رحم در اثر اين داروها متحمل مي شود، بنظر بنده بانوان نبايد از اين داروها مصرف كنند، بلكه خدا را به خاطر قدرت و حكمتش سپاس گفته و هنگامي كه قاعده مي شوند از نماز و روزه خوداري نمايند و بعد از رمضان به تعداد روزهايي كه در عادت ماهانه بوده 