:text:911.txt">آيا گناهان در مكه چند برابر مي‌شوند؟</a><a class="text" href="w:text:912.txt">احكامي كه به نفع يا  به ضرر اهل مكه است؟</a></body></html>[68] حكم نگاه كردن به زنان بيگانه در مسجدالحرام

س: آيا انسان به خاطر نگاه كردن به سوي زنان در حرم مؤاخذه مي‌شود؟ در حالي كه اين نگاه بدون شهوت و چشم‌چراني است، با علم به اين كه زنان موجب جذب نگاه‌هاي مردان هستند؟

ج: واقعيت اين است كه مشكل زنان در اين مكان، مشكلي بزرگ است، چون برخي از زناني كه به حرم كه مكان عبادت و خضوع است حضور مي‌يابند، بگونه‌اي خود را آرايش مي‌دهند كه حتي افرادي كه امكان فريفتگي در آنها وجود ندارد را نيز دچار فريفتگي مي‌كنند. مي‌بيني كه زن خودش را خوشبو زده و در ميان جمعيت ظاهر مي‌شود و از حركاتش معلوم مي‌شود كه قصد عشق بازي با مردان را دارد. اين كار در اماكن ديگر امري منكر و زشت است چه برسد به مسجدالحرام!!. نصيحت من به اين دسته از زنان چنين است: از الله بترسيد، حرمت و عزت بيت‌الله را بجاي آوريد و در آن از انجام معصيت بپرهيزيد. 

مردان با مشاهده‌ي زني با چنين سر و شكلي بايد او را نصيحت كنند و تا حد توان او را از عملش باز دارند و مسئولين امر را در جريان بگذارند. ليكن با اين وجود معتقديم: مرد تا مي‌تواند به هنگام ديدن زنان چشمان خود را فرو بگيرد:[ قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ][نور:30]

«-اي پيامبر- به مؤمنان بگو: چشمان خود را (از نگاه به زنان بيگانه) فرو گيرند و شرمگاه‌هاي خود را (از زنا و گناه) حفاظت نمايند».

پس براي مردان واجب است كه تا مي‌توانند چشمان خود را از نگاه به زنان نامحرم فرو ببندند، خصوصاً اگر هنگام مشاهده‌ي آنان انگيزه‌ي التذاذ و خوشگذراني به آنان دست بدهد، كه در اين صورت وجوب فرو گرفتن چشم‌ها بيشتر مي‌شود. البته مردم در اين زمينه طبايع و سلايق مختلفي دارند.

 شيخ ابن عثيمين – فتاواي خانواده و زن – ص(36).[69] حكم استفاده از آلات لهو و ناجايز در حج و عمره

س: بردن آلات لهو و ناجايز با خود در حج و عمره چه حكمي دارد؟

ج: شكي نيست كه بردن آلات و ابزار لهو به حج يا عمره و استعمال آن معصيت است و اصرار بر معصيت منجر به گناه كبيره مي‌شود. و اگر شخص پس از پوشيدن لباس احرام از اين آلات استفاده كند، گناهش بيشتر و شديدتر مي‌شود؛ چون الله تعالي فرموده است: « فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَلا فُسُوقَ وَلا جِدَالَ فِي الْحَجِّ » [بقره: 197]

«پس كسي كه (در اين ماهها – شوال، ذي‌قعده و ذيحجه- با احرام و تلبيه و...) حج را بر خويش واجب گردانید، (بدانید که) آمیزش جنسی و گناه و نافرمانی و جدال در اثنای حج روا نیست ».

پس بر انسان مسلمان واجب است كه از تمام چيزهايي كه الله تعالي آنها را تحريم نموده پرهيز كند و تحريم اين آلات مخصوص رفتن به حج نيست، بلكه در هر زمان و مكاني حرام هستند.

 شيخ ابن عثيمين – فتاواي مكي. ص(4).[66 ] حقیقت علمانیت (سکولاریسم)

س: علمانيت چيست؟ حكم اسلام در مورد طرفداران اين تفكر چيست؟

ج: علمانيت مذهب جديدي است و در رديف حركت ها و فعاليت هاي فاسد و خرابكاري است كه تز اصلي آن جدايي دين از حكومت است و اساس كارش شكم پرستي و شهوت راني است.

توجه آن فقط به زندگي مادي و دنيوي و غفلت از آخرت است . اين حركت مصداق گفتار رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم است كه فرمود:« تَعِسَ عَبْدُ الدِّينَارِ وَعَبْدُ الدِّرْهَمِ وَعَبْدُ الْخَمِيصَةِ إِنْ أُعْطِيَ رَضِيَ وَإِنْ لَمْ يُعْطَ سَخِطَ تَعِسَ وَانْتَكَسَ وَإِذَا شِيكَ فَلَا انْتَقَشَ »[1]

« هلاك باد بنده ي دينار و نابود باد بنده ي درهم و پارچه ي نفيس و زيبا؛ زيرا اگر به او بدهند، خرسند مي گردد و اگر ندهند، خشمگين و ناراحت مي شود. ( چنين شخصي ) هلاك و سرنگون باد ( تا جايي كه ) اگر خاري به پايش فرو رود، كسي پيدا نشود كه آن را در آورد.»

همه كساني كه در چيزي از دستورات اسلام در گفتار و يا در عمل عيب و طعن وارد كنند مصداق اين حديث قرار مي گيرند؛ بنابر اين كسي كه اجراي احكام شرعي را لغو كند و قوانين بشري را جايگزين قوانين شرعي كند او علماني و بي دين است.

كسي كه امور حرام را مانند زنا و شراب و موسيقي و معاملات ربوي را حلال بداند و معتقد باشد حرمت اينها نوعي تحجر و ضرر بر روح و روان انساني است و ممنوعيت آن بر خلاف مصلحت انسان هاست. او علماني و لائيك است. 

  كسي كه مانع و يا منكر اجراي حدود شرعي مانند قصاص از قاتل و رجم زنا كار و اجراي حد شرعي بر زنا كار و قطع دست دزد و محارب باشد و يا مدعي باشد كه اجراي حدود الهي بر خلاف شأن و شخصيت و كرامت و شرافت انساني است او نيز علماني و بي دين است.

بنا بر اين از نظر شريعت اسلامي كسي كه از امور شرع مواردي را كه مي پسندد و آن را به نفع خود مي داند، مانند: احوال شخصيه و آنها را قبول مي كند و مواردي را كه نمي پسندد و باب طبعش نيست رد مي كند. مانند يهود مصداق اين آيه قرار مي گيرد. « أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ » [بقره:  85 ]  

 «آيا به بخشي از تورات ايمان مي آوريد و بخشي را انكار مي كنيد؟ پس سزاي كسي از شما كه چنين كند، جز خواري در زندگي دنيا نيست و روز قيامت به سخت ترين عذاب باز گردانده مي شوند، و الله از آنچه مي كنيد غافل نيست.»

الله تعالي مي فرمايد :« مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَالَهُمْ فِيهَا وَهُمْ فِيهَا لَا يُبْخَسُونَ (15) أُولَئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَحَبِطَ مَا صَنَعُوا فِيهَا وَبَاطِلٌ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (16) » [هود: 15 - 16]

« هر كه زندگي اين دنيا و تجمل آن را بخواهد [مزد] اعمالشان را به تمامي در همين دنيا به آن ها مي دهيم و چيزي از آن كم داده نمي شود. ايشان كساني هستند كه در آخرت جز آتش برايشان نخواهد بود و آنچه در دنيا انجام داده اند بر باد رفته و آنچه عمل مي كردند باطل است.»

هدف علماني ها دنيا طلبي، شكم پرستي و شهوتراني است هر چند كه مرتكب حرام شوند و سبب فوت واجبات شرعي و ديني شود.

اين ها مصداق عملي اين آيه هستند كه الله تعالي فرموده : « مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُ فِيهَا مَا نَشَاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلَاهَا مَذْمُومًا مَدْحُورًا (18)» [ الإسراء: 18]  

« هر كس خواهان ديناري زود گذر است، به زودي هر كه را خواهيم نصيبي ازآن مي دهيم، سپس جهنم را برايش مقرر مي كنيم تا نكوهيده و مطرود در آن وارد شود.»

 شيخ ابن جبرين _ فتواي في التوحيد ، ص (39،40)
--------------------------------------------------------------------------------
[1]  بخاري (2887) اين 