ُ مُغَيِّرًا نِعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَى قَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ] 

(الله هيچ نعمتي را كه به گروهي داده است، تغيير نمي‌دهد مگر اين كه آنان حال خود را تغيير دهند».«انفال/53»

  و مي‌فرمايد:[ ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ (41)] 

(تباهي و خرابي در دريا و خشكي پديدار گشته است به خاطر كارهايي كه مردمان انجام مي‌داده‌اند. بدين وسيله، الله تعالی سزاي برخي از كارهايي را كه انسان‌ها انجام مي‌دهند بديشان مي‌چشاند تا اين كه آنان بيدار شوند و از معصيت دست بكشند). «روم/41» 

زماني كه تيراندازان در جنگ احد، نزاع و اختلاف كردند و سنگری را كه رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ دستور داده بود آن جا بمانند رها كردند آن اتفاقات افتاد و مسلمانان مجروح شدند و شكست خوردند و تعدادي‌كشته شدند كه بر همگان معلوم است و زماني‌كه مسلمانان موضوع را نفهميدند، الله اين آيه را نازل كرد:[ أَوَلَمَّا أَصَابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْهَا قُلْتُمْ أَنَّى هَذَا قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (165)]

  (آيا هنگامي‌كه مصيبتي(در جنگ احد) به شما دست داده است، مي‌گوييد اين (كشتار و فرار) از كجاست؟ و حال آن كه(در جنگ بدر) دو برابر آن، پيروزي‌كسب كرديد، بگو اين(شكست از ناحيه خودتان است) بي‌گمان الله بر هر چيزي توانا است». «آل‌عمران/165»

 اگر قرار بود كسي از شر گناهان و عواقب بد آن در امان بماند رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ و اصحاب كرامش در روز احد بودند كه بهترين اهالي زمين بودند و در راه الله مبارزه مي‌كردند، در امان می ماندند. با توجه به همه‌ي اين‌ها آن موضوعات به خاطر گناه تيراندازان كه از روي قصد با رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ مخالفت نكرده بودند بلكه بر اثر تأويل نادرست، آن اشتباه صورت گرفت و حتي آن‌ها قصد كوتاهي‌در انجام دستور رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ را نداشتند، بلكه وقتي ديدند مشركين شكست خوردند، گمان كردند كه كار تمام است و ديگر نيازي به نگهباني و پاسداري نيست در حالي كه وظيفه‌ي ‌شان بود كه در آن جا بمانند تا رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ به آنها اجازه ترک نمودن آنجا را بدهد. اما الله‌تعالي اين گونه مقدركرده بود و بر اساس حكمت بالغه و اسرار عظيم و مصالح زيادي‌كه در كتابش به آن‌ها اشاره دارد آن حوادث اتفاق افتاد و اين خود يكي از دلايل صدق رسالت ايشان است، و مؤيد اين است كه رسول برحق بوده و پيامبر الله است و بشري‌است كه‌مانند ديگران زخمي مي‌شود و درد مي‌كشد و محمد صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ ، رب و پروردگار نيست كه عبادت شود و نصرت و پيروزي در اختيار او نيست بلكه پيروزي به دست الله است و به هركه بخواهد منت مي‌نهد و او را پيروز مي‌گرداند. هيچ راهي به بازگشت مسلمانان به عظمت گذشته‌ي‌شان و ياري يافتن و پيروزي وجود ندارد؛ مگر با بازگشت به آموزه‌ي دين و استقامت بر آن، دوستي با دوستان الله و دشمني با دشمنان الله و همچنين استحكام بخشيدن به تمام امور، و اتحاد بر كلام حق و ياري در كارهاي نيك و پرهيزگاري.

 امام مالك ابن انس رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مي‌گويد: [لَن يُصلِحَ آخِرَ هذه الأمة إلا ما أَصلَحَ أَوَّلَها ] [2]

«آخر اين امت اصلاح نمي شود مگر به همان چيزي ‌كه اولش اصلاح شد».

 و اين نظريه‌ي همه‌ي علما است كه الله اول اين امت را با اتباع شريعت و چنگ زدن به ريسمانش و صداقت در دينداري و تعاون بر آن اصلاح كرد و آخر آن نيز اصلاح نمي‌شود مگر به همين صورت.

شيخ ابن باز- با اندك تصرفي و اضافه كردن سؤال- از رساله فضل جهاد و مجاهدان ص19- 25
--------------------------------------------------------------------------------
[1]. متفق عليه بخاري (3029 ،3030) ، مسلم (1739 ، 1740).
[2] ن ک : « مجموعه فتاوای شیخ الاسلام ابن تیمیه» (1/353،231)، و « اقتضاء الصراط المستقیم» ص (394،367)[11] حكم پذیرش اسلام و جزيه از غیر يهود و نصاري

س: آيا واجب است كه كافران ايمان آورند؟

ج: بر كافران واجب است كه مسلمان شوند حتي اگر يهودي و نصراني باشند؛ چرا كه الله تعالي‌مي‌فرمايد:[ قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ (158) ]  

(اي پيامبر! (به مردم) بگو: من فرستاده الله بسوي همه‌ي شما هستم، الله آن ذاتي است‌كه‌آسمان‌ها و زمين از آن اوست، جز او معبود بر حقي نيست، اوست كه مي‌ميراند و زنده می‌گرداند. پس ايمان بياوريد به الله و فرستاده‌اش، آن پيامبر درس نخوانده‌اي‌كه به الله و سخنانش ايمان دارد، از او پيروي‌كنيد تا هدايت يابيد». (اعراف/158»

پس بر همه‌ي‌مردم واجب است كه به رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ ايمان آوردند. البته اسلام بر پايه‌ي رحمتِ الله تعالی و حكمتش براي غير مسلمانان اين امر را مباح قرار داده است[1]، كه بر ديانت خود باقي بمانند مشروط بر آن‌كه در برابر احكام مسلمانان تسليم شوند.

 الله تعالي مي‌فرمايد:[ قَاتِلُوا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ (29)] [توبه]

 (با كساني از اهل كتاب كه به الله، و به روز جزا (چنان كه شايد و بايد) ايمان ندارند و نه چيزي را كه الله (در قرآن)‌و فرستاده‌اش(در سنت) تحريم كرده‌اند حرام مي‌دارند، و نه آيين حق را مي‌پذيرند پيكار و كارزار كنيد تا زماني‌‌كه خوار و ذليل به اندازه توانايي، جزيه را بپردازند».

در صحيح مسلم از بريده رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ روايت است: رسول‌الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ زماني‌كه اميري را بر لشكر يا سريه‌اي تعيين مي‌نمود او و همراهانش را به تقوای الله و تعامل خیر با مسلمانان امر مي‌كرد و مي‌فرمود:[ فَادْعُهُمْ إِلَى إِحْدَى ثَلَاثِ خِصَالٍ أَوْ خِلَالٍ أَيَّتُهَا أَجَابُوكَ فَاقْبَلْ مِنْهُمْ وَكُفَّ عَنْهُمْ ] 

«آن‌ها را به يكي از سه چيز دعوت كنيد، هر كدام را پذيرفتند از آن‌ها قبول نماييد و از كشتن آن‌ها خودداري كنيد.[2] و يكي از آن‌ها گرفتن جزيه بود. لذا طبق قول راجح، جزيه از غير يهود و نصاري هم پذيرفته مي‌شود.

نتيجه اين كه: بر غير مسلمانان