وعنْهَا رضي اللَّه عنها قالَت: نَهَاهُمْ النَّبِيُّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم عَن الْوِصال رَحْمةً لهُم، فقالوا: إِنَّكَ تُواصل؟ قال: « إِنِّي لَسْتُ كَهَيئَتِكُمْ إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُني رَبِّي ويَسْقِيني » متفقٌ عليه 
مَعناه: يجعَلُ فيَّ قُوَّةَ مَنْ أَكَلَ وَشَرَب.

230- و هم از عايشه رضی الله عنها روايت است که گفت:
پيامبر صلی الله عليه وسلم آنها را از روزهء پی در پی منع نمودند. 
گفتند: يا رسول الله شما روزهء پی در پی می گيريد!
فرمود: من مثل شما نيستم، من شب را می گذرانم در حاليکه پروردگارم مرا طعامی می دهد و سيراب می نمايد.
ش: مفهومش اينست که خداوند توان آن را به من می دهد، يعنی از قدرت خود به من طعام می خوراند و می نوشاند.

231- وعن أَبي قَتادَةَ الْحارِثِ بنِ ربْعي رضي اللَّه عنه قال: قال رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: «إِنِّي لأَقُومُ إِلَى الصَّلاةِ ، وَأُرِيدُ أَنْ أُطَوِّل فِيها، فَأَسْمعُ بُكَاءَ الصَّبِي، فَأَتَجوَّزَ فِي صلاتِي كَرَاهِيَةَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمِّهِ » رواه البخاري.

231- از ابو قتاده حارث بن ربعی رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: چون به نماز برمی خيزم و می خواهم که درازش کنم، ناگهان گريهء بچه را می شنوم و در نمازم تخفيف می آورم، از ترس اينکه مبادا بر مادرش سختی آورم.

232- وعن جُنْدِبِ بن عبد اللَّه رضي اللَّه عنه قال: قال رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم:«منْ صَلَّى صَلاةَ الصُّبحِ فَهُوَ فِي ذِمةِ اللَّه فَلا يطْلُبنَّكُمْ اللَّهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَيْء، فَإِنَّهُ منْ يَطْلُبْهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَيْءٍ يُدرِكْه، ثُمَّ يكُبُّهُ عَلَى وجْهِهِ في نَارِ جَهَنَّم » رواه مسلم.

232- از جندب بن عبد الله رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: کسی که نماز صبح را بخواند او در امان خدا است. پس بکوشيد که خداوند در مورد چيزی دين و بدهی خود، شما را مورد پرسش قرار ندهد، زيرا هرگاه خداوند از کسی چيزی از بدهی خود را بطلبد، او را فرا می گيرد و سپس او را برويش در آتش دوزخ می اندازد.
ش: در اين حديث تهديد شديدی است برای آنکه بر کسی تعرض کند که نماز صبح را گزارده باشد، که طبعاً بقيهء نمازها را می گزارد و آنکه بر او تعرض کند در واقع به خدا اهانت روا داشته است.

233- وعن ابن عمر رضي اللَّه عنهما أَنَّ رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « المُسْلِمُ أَخُو المُسْلِم، لا يظْلِمُه، ولا يُسْلِمه، منْ كَانَ فِي حَاجَةِ أَخِيهِ كَانَ اللَّهُ فِي حاجتِه، ومَنْ فَرَّج عنْ مُسْلِمٍ كُرْبةً فَرَّجَ اللَّهُ عنْهُ بِهَا كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يوْمَ الْقِيامَةِ ، ومَنْ ستر مُسْلِماً سَتَرهُ اللَّهُ يَوْم الْقِيَامَةِ » متفقٌ عليه.

233- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: مسلمان برادر مسلمان است بر او ظلم نمی کند، او را به دشمنش تسليم نمی دهد، کسی که در صدد برآوردن نيازمندی و حاجت برادرش باشد، خداوند در برآوردن حاجتش ياری اش می نمايد. و کسی که مشکل مسلمانی را حل کند، خداوند در برابر آن مشکلی از مشکلات روز قيامت او را می گشايد و کسی که عيب مسلمانی را بپوشاند، خداوند در روز قيامت عيب او را می پوشاند.

234- وعن أَبي هريرة رضي اللَّه عنه قال: قال رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: «المُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِم لا يخُونُه ولا يكْذِبُهُ ولا يخْذُلُه، كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حرامٌ عِرْضُهُ ومالُه ودمُهُ التَّقْوَى هَاهُنا، بِحسْبِ امْرِىءٍ مِنَ الشَّرِّ أَنْ يَحْقِرَ أَخاهُ المسلم» رواه الترمذيُّ وقال: حديث حسن.

234- از ابو هريره رضی الله عنه روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: مسلمان برادر مسلمان است، به وی خيانت نمی کند، دروغ نمی گويد، او را خوار نمی کند، همهء ارزشهای يک مسلمان بر مسلمان حرام است، آبرويش، مال و خونش. آگاه باشيد که تقوی اينجاست! کافيست برای شخص از شر و بدی که برادر مسلمانش را تحقير کند.

235- وعنه قال: قال رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « لا تَحاسدُوا ولا تناجشُوا ولا تَباغَضُوا ولا تَدابرُوا ولا يبِعْ بعْضُكُمْ عَلَى بيْعِ بعْض، وكُونُوا عِبادَ اللَّه إِخْواناً. المُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِم لا يَظلِمُه ولا يَحْقِرُهُ ولا يَخْذُلُه. التَّقْوَى هَاهُنا ويُشِيرُ إِلَى صَدْرِهِ ثَلاَثَ مرَّاتٍ بِحسْبِ امْرِيءٍ مِنَ الشَّرِّ أَنْ يَحْقِر أَخاهُ المسلم. كُلَّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حرامٌ دمُهُ ومالُهُ وعِرْضُهُ » رواه مسلم.

235- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: با همديگر حسد نکنيد، با همديگر بيع نجش ننماييد (نجش اين است که در قيمت متاع بيفزايد در حاليکه قصد خريد ندارد به خاطر آنکه ديگری را بفريبد) با همديگر بغض و کينه نکنيد، به هم پشت نگردانيد و بعضی شما بر فروش بعضی ديگر نفروشد، ای بندگان خدا با هم برادر باشيد. مسلمان برادر مسلمان است، بر او ظلم نمی کند، او را تحقير ننموده، و خوارش نمی سازد. تقوی اينجاست "و به سينه اش اشاره کرده و سه بار اين سخن را تکرار نمود" برای شرارت شخص کافيست که برادر مسلمانش را تحقير کند. همهء مسلمان بر مسلمان حرام است، خون و مال و آبرويش.

236- وعن أَنسٍ رضي اللَّه عنه عن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « لا يُؤْمِنُ أَحدُكُمْ حتَّى يُحِبَّ لأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ » متفقٌ عليه.

236- از انس رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: مؤمن کامل شمرده نمی شود، يکی از شما تا دوست بدارد برای برادرش آنچه را که برای خود دوست می دارد

237- وعنه قال: قال رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « انْصُرْ أَخَاكَ ظَالِماً أَوْ مَظْلُوماً» فقَالَ رَجُلٌ: يَا رسول اللَّه أَنْصرهُ إِذَا كَانَ مَظلُوماً أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ ظَالِماً كَيْفَ أَنْصُرُه؟ قال: « تَحْجُزُهُ أَوْ تَمْنعُهُ مِنَ الظُّلْمِ فَإِنَّ ذلِك نَصْرُهْ » رواه البخاري.

237- و هم از انس رضی الله عنه روايت است که فرمود:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  برايم گفت: برادرت را ياری کن، خواه ظالم باشد، يا مظلوم! 
مردی گفت: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم  ياری اش می دهم چون مظلوم باشد، هرگاه ظالم باشد، چطور او را ياری کنم؟
فرمود: اينکه او را از ظلم باز داری، اين ياری دادن اوست.

238- وعن أَبي هريرة رضي اللَّه عنه أَنَّ رسول الَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « حقُّ الْمُسْلمِِ عَلَى الْمُسْلِمِ خمس: رَدُّ السَّلام، وَعِيَادَةُ الْمرِيض، واتِّبَاعُ الْجنَائِز، وإِجابة الدَّعوةِ ، وتَشمِيت العْاطِسِ » متفق عليه.
 وفي رواية لمسلم: « حق الْمُسْلمِ سِت: إِذا لقِيتَهُ فسلِّم عليْه، وإِذَا دَ