ی سوگندش کفاره داده و آنی را که بهتر است، انجام دهد.
ش: عده ای هستند که سوگند می خورند کار خيری را انجام ندهند، مثلاً با فلان شخص صحبت نکنند و يا بخانهء يکی از ذوی الارحام خود رفت و آمد نکنند و بر آن اصرار هم می ورزند. در حاليکه بايد شخص اول از همچو سوگندی بپرهيزد و اگر چنين سوگندی خورد، بايد کفاره دهد و خود را حانث کند وصلهء رحم راکه فريضه ايست الهی پيوسته بدارد. (مترجم).

1717- وَعَنْ أَبي مُوسَى رضِيَ اللَّه عَنْهُ أَنَّ رسُول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إِنِّي واللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّه لاَ أَحلِفُ عَلَى يَمِين، ثُمَّ أَرَى خَيْراً مِنهَا إِلاَّ كَفَّرْتُ عَنْ يَمِيني، وأَتيْتُ الَّذِي هُوَ خَيرٌ » متفقٌ عليه.

1717- از ابو موسی رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: من والله اگر خدا بخواهد بر چيزی سوگند نمی خورم که سپس چيزی را ببينم که از آن بهتر است، مگر اينکه از جای سوگندم کفاره داده و آنچه را که خير است، انجام می دهم.

1718- وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضِي اللَّه عنْهُ قَال: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « لأَنْ يَلَجَّ أَحَدُكُمْ في يَمِينِهِ في أَهْلِهِ آثَمُ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ تَعَالى مِنْ أَنْ يُعْطِيَ كَفَّارَتَهُ الَّتي فَرَض اللَّه عَلَيْهِ» متفقٌ عليه.

1718- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: اگر يکی از شما بر سوگندش در ميان خانواده اش پافشاری کند، گناهش در نزد خدا فزونتر از آنست که کفارهء آن را که خدا بر وی فرض گردانيده بدهد.
قال الله تعالی: { لاَ يُؤَاخِذُكُمُ اللّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَـكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا عَقَّدتُّمُ الأَيْمَانَ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ ذَلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمَانِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ وَاحْفَظُواْ أَيْمَانَكُمْ كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ{89} المائدة: ٨٩

خداوند می فرمايد: باز خواست نمی کند خدا به لغو در سوگندهای شما و ليکن بازخواست می کند از شما بسبب محکم کردن سوگندها بقصد. پس کفارهء يمين منعقده طعام دادن ده مسکين راست از جنس ميانه از آنچه می خورانيد اهل خود را يا پوشش دادن ايشان را يا آزاد کردن برده، پس هر که نيابد لازم است روزه داشتن سه روز. اينست کفارت سوگندهای شما چون سوگند خورديد (يعنی و حانث شويد) و نگاهداريد سوگندهای خود را. مائده: 89

1719- وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا قَالَت: أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَة:  { لا يُؤَاخِذُكُمْ اللَّه بِاللَّغْو في أَيْمَانِكُمْ }  في قَوْلِ الرَّجُل: لا واللَّه، وَبَلى واللَّه. رواه البخاري.

1719- از عائشه رضی الله عنها روايت شده که گفت:
اين آيه (مائده: 89) خداوند شما را به سوگندهای لغو و بيهوده مجازات نمی کند. در بعضی سخن مرد که می گويد: نه به خدا و بلی به خدا، نازل شد.
1720- عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُ قَال: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقُول: «الحَلِفُ منْفَقَةٌ للسِّلْعَة، مَمْحَقَةٌ للْكَسْبِ » متفقٌ عليه.

1720- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که گفت:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم شنيدم که می فرمود: سوگند، رواج دهندهء متاع و محو کنندهء کسب است.

1721- وَعَنْ أَبي قَتَادَةَ رضِيَ اللَّه عَنْهُ قَال: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يَقُول: « إِيَّاكُمْ وَكَثْرَةَ الحلِفِ في الْبَيْع، فَإِنَّهُ يُنَفِّقُ ثُمَّ يَمْحَقُ » رواه مسلم.

1721- از ابو قتاده رضی الله عنه روايت است که:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم شنيد که می فرمود: از زياد سوگند خوردن در فروش بپرهيزيد، زيرا اين کار تجارت را رواج می دهد و سپس محو می کند.
1722- عَنْ جابرٍ رضِيَ اللَّه عَنْهُ قَال: قالَ رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « لا يُسْأَلُ بوَجْهِ اللَّهِ إِلاَّ الجَنَّةُ » رواه أبو داود.

1722- از جابر رضی الله عنه روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: به وجه الله بجز بهشت، چيزی خواسته نشود.
ش: لايسأل: به جزم بر نهی تنزيهی حمل می شود و به رفع لايسأل خبربه معنای نهی است. حليمی گفته است: اين دليل است بر آنکه سؤال و درخواست کردن بنام خدا اختلاف دارد، پس هرگاه سؤال کننده، می دانست که سؤال شده با نام خدا به حرکت آمده و بر وی اثر می گذارد. سؤال او بنام خدا جواز دارد، هر چند اولی و برتر آنست که اين کار را ترک کند، زيرا ياد کردن نام خدا در غرض دنيوی مناسب نيست.
ولی در مورد، مسئول بايد گفت که: با درخواست سائل بنام خدا هدف او را برآورده ساخته و با وی مساعدت نمايد و او را با خوشی و خوشحالی بازگرداند.

1723- وَعَن ابْن عُمَرَ رضِيَ اللَّه عنْهُما قَال: قَال رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « مَنِ اسْتَعَاذَ بِاللَّه، فأَعِيذُوه، ومنْ سَأَل باللَّه، فَأَعْطُوه، وَمَنْ دَعَاكُم، فَأَجِيبُوه، ومَنْ صنَع إِلَيْكُمْ معْرُوفاً فَكَافِئُوه، فَإِنْ لمْ تَجِدُوا مَا تُكَافِئُونَهُ به، فَادَعُوا لَهُ حَتَّى تَرَوْا  أَنَّكُمْ قَدْ كَافَأْتُموهُ » حديِثٌ صَحِيح، رواهُ أَبُو داود، والنسائي بأسانيد الصحيحين.

1723- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت  است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: آنکه بنام خدا به شما پناه جست، او را پناه دهيد. و آنکه بنام خدا چيزی را طلب کرد، به وی بدهيد و کسی که شما را دعوت کرد، او را اجابت کنيد و آنکه به شما احسانی نمود، او را مکافات دهيد و اگر چيزی نيافتيد که به وی مکافات دهيد، به حق وی دعا کنيد تا ببينيد که شما مکافاتش را داده ايد.
1724- عَنْ أَبي هُريْرَةَ رضِيَ اللَّه عَنْهُ عن النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « إِنَّ أَخْنَعَ اسمٍ عندَ اللَّهِ عزَّ وجَلَّ رَجُلٌ تَسَمَّى مَلِكَ الأَملاكِ » متفق عَلَيه.
 قال سُفْيَانُ بن عُيَيْنَةَ « مَلِكُ الأَمْلاكِ » مِثْلُ شاهِنشَاه.

1724- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر شان صلی الله عليه وسلم فرمود: پس ترين نامها نزد خداوند مرديست که خود را شاهنشاه بنامد.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:736.txt">321.باب منع مخاطب کردن فاسق و بدعتکار و امثال شان به آقا و امثال آن</a><a class="text" href="w:text:737.txt">322.باب کراهيت دشنام دادن تب</a><a class="text" href="w:text:738.txt">323.باب منع از دشنام دادن باد و دعايی که در هنگام وزيدن آن گفته می شود</a><a class="text" href="w:text:739.txt">324.باب کراهيت دشنام دادن خروس</a><a class="text" href="w:text:740.txt">325.باب منع از اينکه شخص بگويد، بواسطهء وقت فلان يا ستارهء فلان بر ما باران باريد</a><a class="text" href="w:text:741.txt">326.باب تحر