رند كه موجب خشم كافران شود، و به دشمنان دستبردي نمي‌زنند (و ضرب و قتل و جرحي نمي‌چشانند و اسير و غنيمتي نمي‌گيرند) مگر اين كه به واسطه آن، كار نيكوئي براي آنان نوشته مي‌شود (و پاداش نيكوئي بدانان داده مي‌شود). بيگمان خداوند پاداش نيكوكاران را (بي‌مزد نمي‌گذارد و آن را) هدر نمي‌دهد.‏‏ (همچنين مجاهدان راه‌حق) هيچ خرجي خواه كم خواه زياد نمي‌كنند، و هيچ سرزميني را (در رفت و برگشت از جهاد) نمي‌سپرند، مگر اين كه (پاداش آن) برايشان نوشته مي‌شود، تا (از اين راه) خداوند پاداشي نيكوتر از كاري كه مي‌كنند بديشان دهد».
مسلمانان به خوبی می‌دانستند که جهاد در راه خدا تجارتی سودمند است، خداوند در این خصوص فرموده‌ است: 
(وَأُخْرَى تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِّنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِيبٌ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ) صف: 13
«(گذشته از اين نعمتها) نعمت ديگري داريد كه پيروزي خدادادي و فتح نزديكي است (كه در پرتو آن مكه به دست شما مي‌افتد) و به مؤمنان مژده بده (به چيزهائي كه قابل توصيف و بيان نيست، و فراتر از آن است كه با الفباي انسانها به انسانها شناساند)».
(وَأُخْرَى تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِّنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِيبٌ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ) الصف: ١٣
«‏(گذشته از اين نعمتها) نعمت ديگري داريد كه پيروزي خدادادي و فتح نزديكي است (كه در پرتو آن مكه به دست شما مي‌افتد) و به مؤمنان مژده بده (به چيزهائي كه قابل توصيف و بيان نيست، و فراتر از آن است كه با الفباي انسان‌ها به انسان‌ها شناساند)». ‏
و نيك مي‌دانستند که جهاد از بازسازی مسجدالحرام و آب دادن حاجیان ثواب بیشتری دارد: 
(أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ کَمَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَجَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللّهِ لاَ يَسْتَوُونَ عِندَ اللّهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ(19) الَّذِينَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللّهِ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الْفَائِزُونَ(20) يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُم بِرَحْمَةٍ مِّنْهُ وَرِضْوَانٍ وَجَنَّاتٍ لَّهُمْ فِيهَا نَعِيمٌ مُّقِيمٌ(21) خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا إِنَّ اللّهَ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ(22)) التوبة: ١٩ - ٢٢ 
«‏آيا (رتبه سقايت و) آب دادن به حاجيان و تعميركردن مسجدالحرام را همسان (مقام آن) كسي مي‌شماريد كه به خدا و روز رستاخيز ايمان آورده است و در راه خدا جهاد كرده است (و به جان و مال كوشيده است؟ هرگز منزلت آنان يكسان نيست و) در نزد خدا برابر نمي‌باشند، و خداوند مردماني را كه (به خويشتن بهوسيله كفرورزيدن، و به ديگران به وسيله اذيّت و آزار آنان) ستم مي‌كنند (به راه خير و صلاح دنيوي و نعمت و سعادت اخروي) رهنمود نمي‌سازد. كساني كه ايمان آورده‌اند و به مهاجرت پرداخته‌اند و در راه خدا با جان و مال (كوشيده‌اند و) جهاد نموده‌اند، داراي منزلت والاتر و بزرگتري در پيشگاه خدايند، و آنان رستگاران و به مقصودرسندگان (و سعادتمندان دنيا و آخرت) مي‌باشند. پروردگارشان آنان را به رحمت خود و خوشنودي (از ايشان كه بزرگترين نعمت است) و بهشتي مژده مي‌دهد كه در آن نعمتهاي جاودانه دارند».
و معتقد بودند که جهاد در هر حال رستگاری بزرگی است: 
(قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِکُمْ أَن يُصِيبَکُمُ اللّهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِندِهِ أَوْ بِأَيْدِينَا فَتَرَبَّصُواْ إِنَّا مَعَکُم مُّتَرَبِّصُونَ) التوبة: ٥٢ 
«‏بگو: آيا درباره ما جز يكي از دو نيكي انتظار داريد: (يا پيروزي و غنيمت در دنيا، و يا شهادت و بهشت در آخرت). ولي ما درباره شما چشم به راه هستيم كه يا خداوند (در اين جهان يا آن جهان) به عذابي از سوي خود گرفتارتان سازد و يا (در اين جهان) با دست ما (مذلّت و خواري نصيبتان سازد). پس شما چشم به راه (فرمان و خواست) خدا باشيد و ما هم با شما در انتظاريم».
و مي‌دانستند که شهید نمی‌میرد بلکه زنده است: 
(وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاء عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ(169) فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُواْ بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ(170)) آل عمران 169-170
«‏و كساني را كه در راه خدا كشته مي‌شوند، مرده مشمار، بلكه آنان زنده‌اند و بديشان نزد پروردگارشان روزي داده مي‌شود (و چگونگي زندگي و نوع خوراك ايشان را خدا مي‌داند و بس ) . ‏‏ آنان شادمانند از آن‌چه‌ خداوند به فضل و كرم خود بديشان داده است، و خوشحالند به خاطر كساني كه بعد از آنان مانده‌اند (و هنوز در راه خدا مي‌رزمند و به فوز شهادت نائل نشده‌اند و) بديشان نپيوسته‌اند. (شادي و سرور آنان از اين بابت است كه پيروزي يا شهادت در انتظار هم‌كيشان ايشان است و مقامات برجسته آنان را در آن جهان مي‌بينند، و مي‌دانند) اين كه ترس و هراسي بر ايشان نيست و آنان اندوهگين نخواهند شد. (چه نه مكروهي بر سر راه آنان در سراي باقي است، و نه بر كاري كه در سراي فاني كرده‌اند و دارائي و عزيزاني را كه ترك گفته‌اند، پشيمانند)».
آن‌ها به والا بودن هدفی که به خاطر آن مبارزه می‌کردند، یقین داشتند: 
(الَّذِينَ آمَنُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالَّذِينَ کَفَرُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُواْ أَوْلِيَاء الشَّيْطَانِ إِنَّ کَيْدَ الشَّيْطَانِ کَانَ ضَعِيفًا) النساء: ٧٦ 
«در راه يزدان مي‌جنگند، و كساني كه كفرپيشه‌اند، در راه شيطان مي‌جنگند. پس با ياران شيطان بجنگيد. بيگمان نيرنگ شيطان هميشه ضعيف بوده است».
علاوه بر این آیات گفتارهایی از رسول خدا نیز در وصف جهاد بیان شده است که باعث تشویق مسلمانان برای جان فشانی در راه خدا می‌شد. از جمله آن روایتی که‌ از ابوسعید خدری روایت شده‌ که‌ وقتی از رسول خدا(ص) پرسیدند: کدام انسان افضل است؟ فرمود: 
(مؤمن يجاهد بنفسه وماله)(1) 
«جهاد در راه خدا با جان و مال». 
ودر توضیح درجات مجاهدین پیامبر(رض) فرمود: 
(إن في الجنة مائة درجة أعدها الله للمجاهدين في سبيل الله ما بين الدرجتين كما بين السماء والأرض فإذا سألتم الله فاسألوه الفردوس فإنه أوسط الجنة وأعلى الجنة).(2) 
«خداوند در بهشت یکصد طبقه برای مجاهدین مهیا کرده که حد فاصل هر کدام از آن‌ها به اندازه فاصله‌ی زمین و آسمان است و افزود که هرگاه از خدا، بهشت می‌طلبید، بهشت فردوس را که بالاترین طبقه‌ی بهشت است بطلبید».
همچنین در مورد کسی‌که در راه خدا بیرون می‌شود، فرمود: 
(انتدب الله لمن خرج في سبيله لا يُخرجه إلا إيمان بي وتصديق برسلي أن أرجعه بما نال من أجر أو غنيمة أو أدخله الجنة ولولا أن أشق على أمت