ِيرًا وَإِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ فَإِنَّ ذَلِکَ مِنْ عَزْمِ الأُمُورِ) آل عمران: ١٨٦ 
«به طور مسلّم از لحاظ مال و جان خود مورد آزمايش قرار مي‌گيريد و حتماً از كساني كه پيش از شما بديشان كتاب داده شده است، و از كساني كه كفر ورزيده‌اند، اذيّت و آزار فراواني مي‌بينيد (و اعمال ناشايستي و سخنان نابايستي مي‌شنويد) و اگر (در برابر آزمايش مالي و جاني) بردباري كنيد و (از آن‌چه‌ بايد پرهيز كرد) بپرهيزيد، (كارهاي شايسته همين است و) اين اموري است كه بايد بر انجام آن‌ها عزم را جزم كرد و در اجراي آن‌ها كوشيد».
آنچه‌ از خلال آیه‌های قرآنی ملاحظه‌ می‌شود اینکه‌ تأیید سنت ابتلا بر امت اسلامی به‌ صورتی قاطعانه‌ و با تأکیدی ویژه‌ ‌آمده‌ است.(1)  و این سنت الهی در خصوص عقاید می‌باشد و دعوتگران باید با مصایب روبرو شوند و اموال و جان آنان نیز مورد اذیت و آزار قرار می‌گیرند، اما باید آن‌ها صبر پیشه‌ کنند و مقاومت نمایند و عزت خود را از دست ندهند.(2) 
----------------------------------------------------------------------------------------------
1) التمكين للأمة الإسلامية في ضوء القرآن الكريم ص237 
2) تبصير المؤمنين بفقه النصر والتمكين: صّلابي ص456عبدالله بن عمر(رض) می‌گوید: پدرم گفت: ما نزد رسول خدا(ص) نشسته بودیم که در این اثنا مردی خوش قیافه و دارای موهای زیبا و مرتب با لباس سفید وارد شد. هیچ یک از ما، او را نمی شناخت و آثار سفر نیز در او دیده نمی‌شد؛ نزدیک آمد و گفت: ای رسول خدا! اجازه است بیایم. رسول خدا(ص) فرمود: بیا؛ لذا آن شخص جلو آمد و روبروی رسول خدا(ص) طوری نشست که زانوهایش با زانوهای رسول اکرم(ص) مماس گردید؛ آن‌گاه پرسید: اسلام چیست؟ رسول خدا(ص) فرمود: 
(شهادة أن لا إله إلا الله، وأن محمداً رسول الله، وتقيم الصلاة، وتؤتي الزكاة، وتصوم رمضان، وتحجّ البيت).
«اسلام یعنی گواهی دادن به این که هیچ معبود برحقی جز الله وجود ندارد و محمد، فرستاده خداست و نیز این که نماز بپا بداری، زکات بدهی، ماه رمضان را روزه بگیری و به حج خانه خدا بروی». سپس پرسید: ایمان چیست؟ فرمود: 
(أن تؤمن بالله وملائكته، والجنة والنّار، والبعث بعد الموت، والقدر كلِّه).
«ایمان یعنی این که به خدا، فرشتگان، بهشت و دوزخ، قیامت و قضا و قدر باور داشته باشی». سپس سؤال نمود: احسان چیست؟ رسول خدا(ص) فرمود: 
(أن تعمل لله كأنك تراه، فإن لم تكن تراه فإنه يراك).
«احسان، یعنی خداوند را به گونه‌ای بندگی نمایی که گویا او را می‌بینی و اگر او را نمی بینی، او، تو رامی بیند». 
سپس پرسید: قیامت، چه زمانی فرا می‌رسد؟ فرمود: 
(ما المسؤول عنها بأعلم من السَّائل).
«من، از تو در این مورد بیشتر نمی‌دانم» 
پرسید: پس نشانه‌های قیامت چیست؟ رسول خدا(ص) فرمود: 
(إذا العُراة الحفاة العالة رعاء الشاء تطاولوا في البنيان، ووَلَدت الإماء أربابهنَّ).
«چوپانان، پا برهنه‌گان و بینوایان را می‌بینی که در ساخت و ساز از یکدیگر پیشی می‌گیرند و مادران، اربابان خود را به دنیا می‌آورند». 
پس از این که سؤال کننده سؤالاتش را پرسید و رفت، رسول خدا(ص)، فرمود: «آن شخص را نزد من بازگردانید». اصحاب در پی آن شخص رفتند، تا او را نزد رسول خدا(ص) ببرند، اما او را نیافتند. پس از دو یا سه روز رسول خدا(ص) به عمر(رض) فرمود: 
(يا ابن الخطاب أتدري من السائل عن كذا وكذا).
«آیا می‌دانی او، چه کسی بود»؟ گفت: خدا و رسولش بهتر می‌دانند. پیامبر(ص) فرمود: (ذاك جبريل جاءكم يعلمكم دينكم)(1) .
«او، جبرییل بود و می‌خواست دینتان را به شما آموزش دهد».
این حدیث، بیانگر آن است که عمرفاروق(رض) معنای اسلام، ایمان و احسان را مستقیماً از طریق پرسش سرور فرشتگان یعنی جبرئیل امین(ع) و پاسخ سردار انبیاء محمد مصطفی(ص) فرا گرفت. 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
1) مسند أحمد ش184 .خداوند می‌فرماید:(ذَلِکَ مِنْ أَنبَاء الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيْکَ مِنْهَا قَآئِمٌ وَحَصِيدٌ(100) وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَکِن ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ مِن شَيْءٍ لِّمَّا جَاءَ أَمْرُ رَبِّکَ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ(101) وَکَذَلِکَ أَخْذُ رَبِّکَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ(102)) (هود:100-102)
«‏اين از خبرهاي شهرها و آباديهائي است كه ما براي تو (اي پيغمبر!) بازگو مي‌كنيم (تا قوم خود را بدآن‌ها پند دهي، و به ياري خدا اطمينان حاصل كني). برخي از اين شهرها و آباديها هنوز برپا و برجايند (و آثاري از آن‌ها مانده و درس عبرت همگانند، ) و برخي درويده (و از ميان رفته‌اند همانند كشتزار درو شده) . ‏‏ ما بدانان ستم نكرديم (و بيهوده نابودشان ننموديم) و بلكه خودشان (با كفر و فساد و پرستش بتها و غيره) بر خويشتن ستم روا داشتند، و معبودهائي را كه بغير از خدا مي‌پرستيدند و به فرياد مي‌خواندند، كمترين سودي بدانان نرساندند و هيچ گونه كمكي نتوانستند بديشان بنمايند (و مثلاً آنان را از هلاك و نابودي برهانند) بدآن‌گاه كه فرمان (هلاك ايشان از سوي) پروردگارت صادر گرديد، و جز بر هلاك و زيانشان نيفزودند (و تنها مايه بدبختي و نابودي ايشان شدند و بس). عقاب پروردگار تو اين چنين است (كه درباره قوم نوح و عاد و ثمود و مدين و غيره گذشت) هرگاه كه (بر اثر كفر و فساد، اهالي) شهرها و آباديهائي را عقاب كند كه ستمكار باشند. به راستي عقاب خدا دردناك و سخت است».
سنت الهی در خصوص نابود سازی امتهای ستمگر یک سنت کلی می‌باشد، اینک دولت فارس با توجه‌ به‌ اینکه‌ نسبت به‌ بندگان ستم روا داشته‌ و از منهج الهی رویی برتافته‌ است، سنت خداوند در مورد آن‌ها به‌ اجرا درمی‌آید و خداوند مسلمانان را بر آن‌ها مسلط می‌نماید و آن‌ها را از صحنه‌ی زندگی برکنار می‌کند.(1) 
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) السنن الإلهية في الأمم والجماعات والأفراد ص119 إلى 121خداوند می‌فرماید:(وَإِذَا أَرَدْنَا أَن نُّهْلِکَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُواْ فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا) الإسراء: ١٦
«هرگاه بخواهيم شهر و دياري را نابود گردانيم، افراد دارا و خوشگذران و شهوتران آن‌جا را سردار و چيره‌ مي‌گردانيم، و آنان در آن شهر و ديار به فسق و فجور مي‌پردازند (و به مخالفت با دستورات الهي برمي‌خيزند)، پس فرمان (وقوع عذاب) بر آن‌جا واجب و قطعي مي‌گردد و آن‌گاه آن مكان را سخت درهم مي‌كوبيم (و ساكنانش را هلاك مي‌گردانيم)». ‏
هرگاه وقت نزول عذاب یک قوم، فرا رسد، ما برای متنعمان و سران آن قوم، فرمان اطاعت صادر می‌کنیم؛ ولی آنان از اطاعت، سرپیچی می‌کنند و در نتیجه‌، وقوع عذاب نیز بر آنان قطعی می‌شود و علت آنکه‌ خداوند متعال، متنعمان و سران مرفه‌ را به‌ اطاعت اختصاص داده‌ است؛ با اینکه‌ 