انجيل چنين است كه همانند كشتزاري هستند كه جوانه‌هاي (خوشه‌هاي) خود را بيرون زده، و آن‌ها را نيرو داده و سخت نموده و بر ساقه‌هاي خويش راست ايستاده باشد، بگونه‌اي كه برزگران را به شگفت مي‌آورد. (مؤمنان نيز همين گونه‌اند. آني از حركت بازنمي‌ايستند، و همواره جوانه مي‌زنند، و جوانه‌ها پرورش مي‌يابند و بارور مي‌شوند، و باغبانانِ بشريت را بشگفت مي‌آورند. اين پيشرفت و قوّت و قدرت را خدا نصيب مؤمنان مي‌كند) تا كافران را به سبب آنان خشمگين كند. خداوند به كساني از ايشان كه ايمان بياورند و كارهاي شايسته بكنند آمرزش و پاداش بزرگي را وعده مي‌دهد). 
آنانی‌که رسول خدا(ص) خود، در شأن آنان چنین فرموده‌ است: 
«خَیْرُ أُمَّتی القَرْنُ الّذی بُعِثْتُ فِیهِم»(3)  
(بهترین امت من آنانی هستند که در میانشان مبعوث شدم و با آنان زیستم). 
و عبدالله بن مسعود(رض) در وصف آنان می‌فرماید: «هر کس می‌خواهد از سنت تبعیت کند، از راه و روش آنان که (صحابه) مرده‌اند پیروی کند؛ زیرا که زندگان را از فتنه و انحراف امانی نیست، آنان یاران محمد(ص) و بهترین افراد این امت بودند، آنان را پاکترین قلب‌ها و ژرف‌ترین شناخت‌ها و معرفت‌ها بود و از کمترین تکلف‌ها در دین برخوردار بودند، قومی که خداوند، آنان را برای مصاحبت و یاری پیامبرش و اقامه دین او برگزید، پس ای مردم! مقام آنان را بشناسید، از سنّت‌شان تبعیت کنید و به اخلاق و دین آنان چنگ زنید که آنان، به حقیقت، بر راه راست بودند. (4) 
صحابه(رض) افرادی بودند که به اجرای احکام اسلام اقدام نمودند و آن‌را در سرتاسر جهان گسترانیدند، وعصر آن‌ها بهترین دوران تاریخ اسلامی بود، کسانی که به امت قرآن کریم را آموختند و سنت رسول اکرم(ص) را به آنان منتقل ساختند، بنابراین تاریخ آنان، گنجی است پر از ذخاير فکری، فرهنگی، علمی، جهادی و تعامل با دیگر ملّت‌ها وادیان که نسل‌های مختلف می‌توانند با مطالعه این تاریخ با شکوه، مسیر درست و صحیح را بشناسند و از شناخت عمیق آن به رسالت و نقش آن در میان بشریت پی ببرند. 
دشمنان اسلام با هر مذهب و اعتقادی که دارند با ایجاد شبهات و افترائات در اسلام و تاریخ درخشان آن این دین را آماج حملات خود قرار داده تا از این طریق، مردمان را از آن شریعت عظیم و میراث گران‌بهای علم و تمدن آن جدا سازند و در این راستا برای سم‌پاشی افکار زهراگین خویش از هیچ کوششی دریغ نکرده‌اند. 
خاورشناسان- و پیش از آن‌ها رافضی‌ها-، با اشاعه روایات و احادیث باطل، کوشیده‌اند از شأن و مقام صحابه کاسته و در تاریخ عظیم این امت خلل وارد نمایند، آنان چنان وانمود کرده‌اند که تاریخ صحابه، سرشار از اختلافات و درگیری‌های آنان بر سر قدرت و ریاست بوده است، بنابراین لازم می‌آید با اجتناب از همه رافضی‌های دروغگو، خاورشناسان کینه‌توز و سکولارهای نادان و هر کس که پیرو افکار آنان است، به دفاعی شجاعانه و همه جانبه از تاریخ جاودانمان بپردازیم و با هجومی دلیرانه بر صف افکار دروغگویان و منحرفان از دین حمله‌ور شویم اما باید دانست که لازمة این کار مسلح شدن به سلاح علم، حقیقت و دلیل و برهان روشن و کوبنده است. 
در واقع پرداختن به تاریخ اسلام از خلال عقائد اهل سنّت و جماعت ضرورتی است مبرم که خوشبختانه محقّقان و نویسندگان به تدوین تاریخ از این دیدگاه روی آورده‌اند البته آن‌ها این کار را بدون پشتیبانی محکمی آغاز نکرده‌اند چون‌که خداوند(عزوجل) برای حمایت از دین خود و امّت اسلام، افرادی را برخواهد انگیخت تا با تحقیق در تاریخ صحابه به پالایش آن اقدام نمایند و اکاذیب و اباطیل جاعلان و دروغگویان را آشکار کنند، با این اوصاف واضح است که امتیاز و افتخار این کار نخست از آن خداوند(عزوجل) است و سپس متعلق به فقها و محدّثان اهل سنت و جماعت، آنان‌که کتاب‌هایشان آکنده از احادیث و روایات صحیحی است که دروغ و اکاذیب و متقلّبان و جاعلان را برملا می‌سازند.(5) 
بر این اساس من در عین التزام به راه و روش اهل سنت و جماعت به مطالعه کتاب‌ها و منابع قدیم و جدید پرداختم و در این مسیر تنها به تاریخ طبری، ابن أثیر، ذهبی و دیگر تاریخهای مشهور اکتفا ننموده، بلکه به دیگر منابع مطالعه این عصر، چون کتاب‌های تفسیر، حدیث و شرح‌های آن‌ها، کتاب‌های عقائد، فرق و مذاهب، تراجم و زندگینامه‌ها، فقه و جرح و تعدیل راویان و رجال حدیث مراجعه نمودم. در طول تحقیق با انبوهی از مطالب مربوطه رو به رو شدم که یافتن حقیقت را بسیار مشکل می‌نمود. 
در این کتاب من تلاش نموده‌ام راجع به حضرت عثمان بن عفّان، آن یار با وفای پیامبر(ص)، و کسی که رسول اکرم(ص) در وصف او فرمودند: «وَأَصْدُقها حَیَاءً»(6) .
(عثمان در حیا وآزرم، صادق‌ترین است).
نیز که پیامبر(ص) در غزوه تبوک در ستایش سخاوتی که عثمان برای تأمین مایحتاج سپاه اسلام، از خود نشان داد فرمودند: 
«مَا ضَرَّ عثمانُ بعدَ الیَوْمِ»(7) . 
(عثمان بعد از امروز (با این کارش) هرگز زیان نخواهد دید). 
آن‌که بخاطر مصیبتی که بر سر او خواهد آمد بشارت بهشت را بدو داد(8) . و مردم را سفارش می‌فرمود در هنگام بروز فتنه‌هایی که در آینده رخ خواهد داد جانب عثمان و یارانش را بگیرند و او را تنها نگذارند. از أبوهُرَیره(رض) روایت است که رسول خدا(ص) فرمودند: 
«إنّکم تَلْقَون بَعْدی فِتْنةً وَ اخْتِلافاً (أو اختلافاً و فتنةً)، فقَالَ له قائلً مِن الناسِ: فَمَن لَنا یا رسولَ الله؟ قال: علیکم بالأَمینِ و أَصْحابِه (و هو یُشْیِر إِلی عثمانَ) »(9) . 
(شما بعد از مرگ من دچار فتنه و اختلاف عظیمی خواهید شد. یاران پرسیدند یا رسول الله! در این صورت از که حمایت کنیم. ایشان در حالی‌که به عثمان(رض) اشاره می‌کردند فرمودند: امین و یارانش را رها نسازید). 
خود صحابه در زمان حیات نبی‌اکرم(ص) کسی را در شأن ابوبکر و عمر و عثمان نمی‌دانستند. ابن عمر در شأن حضرت عثمان فرموده‌اند: «ما در زمان حیات نبی‌اکرم(ص)، هیچ کس را در شأن ابوبکر نمی‌دانستیم، بعد از او کسی را هم طراز عمر نمی‌پنداشتیم و بعد از عمر نیز هیچ کس را هم شأن عثمان تصور نمی‌کردیم، بعد از این سه تن، میان دیگر صحابه، کسی را برتر از دیگران قرار نمی‌دادیم»(10) . 
شاعر نمیری در رثای حضرت عثمان(رض) گفته است: 
عَشِیَّةً یَدْخُلُون بِغَْیرِ إِذْنٍ
خَلِیلُ محَمَّدٍ و وزیرُ صِدْقٍ
		عَلی مُتَوکِّلِ أوْفی وطابا
ورابعُ خَیْرِ مِنْ وَطِیَ التُّرابا(11)  

((آن طغیانگران) شبانگاه و بدون اذن بر مردی وارد شدند که تنها بر خدایش توکل داشت و در ایمان پاکش وفادار ماند. او که دوست محمد و وزیر راستین او بود، مردی که از رسول خدا(ص) و ابوبکر و عمر بهترین انسان‌ها بود). 
ابومحمد قطحانی(12)  نیز در منقبت آن حضرت چنین سروده است: 
لَمَّا قَضَی صدِّیقُ أَحْمَد نَحْبَهُ
أَعْنِی به الفَاروقَ فَرَّقَ عَنْوَةً
هو أَظْهَرَ الإِسلامَ بَعْدَ خَفَائِه
وَ مَضَر و خَلَّی الأمرَ ش