ذاشت‌ و اين‌ كافران ‌خواهند بود كه‌ در اين‌ راه‌ پيشقدم‌ خواهند شد. كه‌ ما گوشه‌اي‌ از اين‌ حقيقت‌ را در عصر خود مشاهده‌ مي‌كنيم‌.
 
	سوره ص آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ جُندٌ مَّا هُنَالِكَ مَهْزُومٌ مِّنَ الْأَحْزَابِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آنجا لشكري‌ به‌هم‌آمده‌ از احزاب‌ است‌ كه‌ درهم‌ شكستني‌ هستند» يعني‌: اي ‌پيامبر! از استكبار و ستيزه‌جويي‌ آنان‌ اندوهگين‌ نشو زيرا من‌ در آنجا كه‌ آنان‌ چنان‌ سخناني‌ مي‌گويند و عليه‌ مؤمنان‌ به‌ همدستي‌ و تحزب‌ مي‌پردازند، عزتشان ‌را سلب‌ نموده‌، جمعشان‌ را پاشان‌ ساخته‌ و به‌ شكستشان‌ مي‌كشانم‌ زيرا آنان ‌در آنجا جز لشكري‌ مغلوب‌ نيستند. البته‌ اين‌ وعده‌ قطعي‌ الهي‌ بر پيروز ساختن ‌مؤمنان‌ است‌ كه‌ در روز بدر تحقق‌ يافت‌.
 
	سوره ص آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتَادِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پيش‌ از آنان‌ قوم‌ نوح‌ و عاد و فرعون‌ صاحب‌ اوتاد» يعني‌: صاحب‌ بناهاي ‌استوار و مستحكم‌ «تكذيب‌ پيشه‌ كردند» شايد مراد از «اوتاد» اهرامهاي‌ مصر باشد.
 
سوره ص آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الأَيْكَةِ أُوْلَئِكَ الْأَحْزَابُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ثمود و قوم‌ لوط و اصحاب‌ ايكه‌ نيز» ايكه‌: بيشه‌ انبوه‌ و پردرخت‌ است‌. گفتني ‌است‌ كه‌ تفسير آن‌ در سوره‌ «شعرا» گذشت‌ «اينان‌ احزاب‌ بودند» يعني‌: آنان‌ به ‌نيرومندي‌ و كثرت‌ موصوف‌ بودند چنان‌كه‌ اعراب‌ مي‌گويند: (فلان‌ هو الرجل‌: فلان‌، هموست‌ مرد). يعني‌: گروه‌هاي‌ فوق‌، نسبت‌ به‌ مشركان‌ مكه‌ هم‌ از نظر شمار بيشتر بودند، هم‌ نيرومندتر و هم‌ سرمايه‌دارتر پس‌ اين‌همه‌ قوت‌، مدنيت‌، شكوه‌ و اسباب‌ ظاهري‌ نتوانست‌ عذاب‌ پروردگار را ـ هنگامي‌ كه‌ به‌ سويشان‌ آمد ـ از آنان‌ دفع‌ كند.
 
سوره ص آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ إِن كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هيچ‌‌كدام‌ نبودند جز اين‌كه‌ پيامبران‌ را تكذيب‌ كردند» يعني‌: از همگي‌ اين ‌گروهها و اقوام‌، تكذيب‌ پيامبران‌‡ روي‌ داد «پس‌ عقاب‌ من‌ در حق‌ آنان‌ ثابت ‌شد» و تحقق‌ يافت‌؛ به‌سبب‌ تكذيبشان‌ لذا مخاطبان‌ بايد از چنين‌ فرجام‌ زشتي‌ برحذر باشند.
 
	سوره طه آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يَا مُوسَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فرمود» خداي‌ منان‌ در پاسخ‌ به‌ درخواستهاي‌ موسي‌(ع) «اي‌ موسي‌! خواسته‌ات‌ به‌ تو داده‌ شد» يعني‌: آنچه‌ كه‌ درخواست‌ كردي‌؛ از گشاده‌ ساختن ‌سينه‌ات‌، آسان‌ نمودن‌ كار رسالتت‌، گشودن‌ گره‌ از زبانت‌ و مشاركت‌ هارون‌ در نبوت‌، همه‌ را به‌ تو دادم‌. و اين‌ها در مجموع‌ هشت‌ خواسته‌ بود.
 
	سوره ص آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا يَنظُرُ هَؤُلَاء إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً مَّا لَهَا مِن فَوَاقٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اينان‌ جز يك‌ بانگ‌ تندي‌ را انتظار نمي‌كشند» يعني‌: ميان‌ آنان‌ و ميان‌ رخداد عذاب‌ دوزخ‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ برايشان‌ وعده‌ داده‌ است‌، جز اين‌ نيست‌ كه ‌اسرافيل‌(ع) نفخه‌ دوم‌ را در صور بدمد «كه‌ آن‌ را هيچ‌ توقفي‌ نيست» فواق‌: مقدار زماني‌اي‌ به‌ اندازه‌ ميان‌ دو دوشيدن‌ شير شتر در بامداد و شامگاه‌ است‌. يعني‌: چون‌ آن‌ بانگ‌ مرگبار بيايد، به‌مقدار زمان‌ ميان‌ دو دوشيدن‌ شتر هم‌ توقفي‌ ندارد. به‌قولي‌ مراد اين‌ است‌: آنان‌ ـ بسان‌ شخص‌ بيمار و بي‌هوش‌ كه‌ گاهي‌ از بيماري‌ و بي‌هوشي‌ خود به‌ خود مي‌آيد و آرام‌ مي‌گيرد ـ از آن‌ عذاب‌ آرام‌ نمي‌گيرند.
 
	سوره ص آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُوا رَبَّنَا عَجِّل لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گفتند» از روي‌ استهزا، استبعاد و تكذيب‌ «پروردگارا! هر چه‌ زودتر بهره‌ ما را» از خير يا شر «پيش‌ از روز حساب‌ به‌ ما بده» و آن‌ را تا روز قيامت‌ به‌ تأخير نينداز.
 
	﴿ سوره‌ ص ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (88) آيه‌ است‌.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1874.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:1875.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:1876.txt"> آيه  19</a><a class="text" href="w:text:1877.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:1878.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:1879.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:1880.txt"> آيه  23</a><a class="text" href="w:text:1881.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:1882.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:1883.txt">آيه  26</a></body></html>سوره ص آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ اصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
اي‌ پيامبر‌ص! «بر آنچه‌ مي‌گويند» از سخنان‌ كفرآلود و آزاردهنده‌ «صبر كن‌ و بنده‌ ما داوود را كه‌ صاحب‌ قوت‌ بود» در علم‌ و عمل‌ و تلاش‌ و عبادت‌ «به‌ ياد آور» تا از اين‌ يادآوري‌، درسها و آموزه‌ها برگيري‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه ‌داوود(ع) يك‌ روز را روزه‌ مي‌گرفت‌ و روز ديگر را مي‌خورد، نصف‌ شب‌ را مي‌خوابيد و يك‌سوم‌ آن‌ را به‌ قيام‌ مي‌گذراند و باز يك‌ششم‌ آن‌ را مي‌خوابيد و چون‌ با دشمن‌ روبرو مي‌شد، هرگز پا به‌ فرار نمي‌گذاشت‌. همچنين‌ در حديث‌ شريف ‌آمده‌ است‌: «داوود(ع) عابدترين‌ بشر بود». «هر آينه‌ او أواب‌ بود» اواب‌: كسي‌ است‌ كه‌ از هر چه‌ خداي‌ عزوجل‌ آن‌ را ناپسند مي‌دارد، بازگشته‌ و به‌سوي‌ آنچه ‌كه‌ دوست‌ دارد، باز مي‌گردد. البته‌ فقط كسي‌ اين‌ توان‌ را دارد كه‌ در دين‌ نيرومند باشد.
	سوره ص آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِشْرَاقِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ ما كوهها را با او رام‌ ساختيم‌؛ شامگاهان‌ و بامدادان» كه‌ همنوا با او «تسبيح‌ مي‌گفتند» مقاتل‌ مي‌گويد: «چنان‌ بود كه‌ وقتي‌ داوود(ع) خداأ را ذكر مي‌گفت‌، كوهها نيز همنوا با او ذكر مي‌گفتند و او تسبيح‌ گفتن‌ كوهها را مي‌فهميد».
 
	سوره ص آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ وَالطَّيْرَ مَحْشُورَةً كُلٌّ لَّهُ أَوَّابٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و پرندگان‌ را رام‌ كرديم‌ كه‌ گردآينده‌ بودند» از هر ناحيه‌اي‌ و همراه‌ با داوود(ع)، خداي‌ عزوجل‌ را تسبيح‌ مي‌گفتند. ابن‌كثير مي‌گويد: «يعني‌ چون ‌پرندگان‌ تسبيح‌ او را مي‌شنيدند، از بس‌ كه‌ مجذوب‌ ترنم‌ وي‌ به‌ خواندن‌ زبور مي‌شدند، در هوا بر جاي‌ خود توقف‌ مي‌كردند و نمي‌توانستند بروند پس‌ همانجا در هوا همنوا با او تسبيح‌ مي‌گفتند». «همگي‌ براي‌ او بازگشت‌ كننده‌ بودند» يعني‌: كوهها و پرندگان‌ هر يك‌ همراه‌ و همنوا با او و به‌خاطر تسبيح‌ گفتن‌ او، تسبيح ‌مي‌گفتند. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوذر(رض) از رسول‌‌خدا‌ص آمده‌ اس